Για εκείνα τα βράδια στο μπαλκόνι του πατρικού μας που δεν τα ονομάζαμε ποτέ «σημαντικά», αλλά, τελικά, έγιναν οι πιο δυνατές μας αναμνήσεις. Για τα μεσημέρια της Κυριακής που «μύριζαν» σπίτι πριν καν ανοίξεις την πόρτα. Για εκείνα τα τραπέζια που στρώνονταν σχεδόν αυθόρμητα και δεν είχε σημασία αν ήταν όλα τέλεια -μόνο αν ήταν όλοι οι άνθρωποί σου εκεί.
Για τα χέρια που σου έδειξαν πώς να κρατάς το πιρούνι, πώς να κρατάς την ισορροπία σου, τον… εαυτό σου. Για όλες τις φορές που το ραδιόφωνο έπαιξε τους στίχους «Σε μιαν ανάσα, ό,τι έγινα σε σένα το χρωστάω» που δεν έλεγες ποτέ ότι σε συγκινούν, αλλά μέσα σου ήξερες ακριβώς γιατί. Για τις στιγμές που η ερώτηση «θα μείνεις να φάμε;» σου ζέστανε την καρδιά περισσότερο από όσο περίμενες, και, τελικά, έκανες στην άκρη το πρόγραμμά σου, έμενες λίγο παραπάνω, γέμιζες το ποτήρι σου με μπύρα ΑΛΦΑ και μοιραζόσουν τη στιγμή με τους ανθρώπους σου.
Γιατί, τελικά, αυτοί που σου έμαθαν τα πάντα, τα αξίζουν όλα, όπως λέει και η μπύρα ΑΛΦΑ στη νέα της καμπάνια, υπενθυμίζοντάς πως, μέσα στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας, υπάρχουν σχέσεις που δεν πρέπει να αφήνεις για αργότερα. Δεν νομίζεις;