Who's That Girl: Τρεις τρόποι να διατηρήσεις το μυστήριο γύρω σου

Και να μην αφήσεις το oversharing να «κλέψει» ούτε λίγο από τη μαγεία σου!

Αφορμή για το κείμενο που ακολουθεί, υπήρξε μία γυναίκα που συναντούσα κάθε Σάββατο σε ένα καφέ που ήμουν θαμώνας μερικά χρόνια πριν. Παρότι ήταν και παραμένει εντελώς άγνωστη σε εμένα, η καθιερωμένη εβδομαδιαία μας συνάντηση, είχε πάρει στο μυαλό μου τις διαστάσεις προγραμματισμένου ραντεβού. Με το πέρας του πρώτου μήνα από την πρώτη μας συνάντηση, ήξερα πλέον πως περνώντας την πόρτα του καφέ θα την έβρισκα καθισμένη εκεί πριν από εμένα, σε ένα από τα τραπεζάκια κοντά στο παράθυρο, με ένα αόρατο «πέπλο» μυστηρίου να τη σκεπάζει. Η εμφάνισή της πρόδιδε πως πλησίαζε τα 40 αλλά δεν τα είχε κλείσει. Από τον τρόπο που ήταν ντυμένη και τις λεπτές χειρονομίες της, εξέπεμπε έναν αέρα αριστοκρατικό, τύπου Jackie Kennedy αλλά με τη μαγκιά μίας άλλης Joni Mitchell. Άνετα θα μπορούσε να είναι ηρωίδα σε ταινία του Wes Anderson ή μούσα κάποιου μουσικού τύπου Leonard Cohen. Είχε πάντα συντροφιά μία κούπα καφέ, την κόπια ενός ξενόγλωσσου βιβλίου (αν και διαπιστωμένα μιλούσε Ελληνικά), διάβαζε βυθισμένη στη σιωπή του πρωινού και κάθε φορά φεύγοντας πλήρωνε χαμογελαστή στο ταμείο τον καφέ της. Έχουν περάσει δύο χρόνια που έχω χάσει τα ίχνη της, η φιγούρα της όμως παραμένει ανεξίτηλη στο μυαλό μου, γιατί έκτοτε ελάχιστοι άνθρωποι έχουν καταφέρει να με μαγνητίσουν μόνο με την παρουσία τους. 

Αυτό ίσως συμβαίνει γιατί την ίδια στιγμή που βρισκόμαστε… αιχμάλωτοι κάτω από τον στενό κλοιό τον SoME, το oversharing για τους περισσότερους από εμάς, μοιάζει μία αυτονόητη επιλογή. Έχοντας τη δυνατότητα να μάθεις τα πάντα για τους πάντες μέσα από την οθόνη του κινητού, είναι δύσκολο πια να συναντήσεις φιγούρες όπως η κυρία στην παραπάνω περιγραφή, ανθρώπους που σου δημιουργούν τη αυθόρμητη διάθεση να θες να τους γνωρίσεις παραπάνω, να θες να μάθεις κι άλλα πράγματα για αυτούς. Είναι λες και ξαφνικά κάποιος «έκλεψε» από τους άλλους όλη τη γοητεία τους. Κόντρα λοιπόν στη μαζική έκθεση των καιρών μας, υπάρχουν ακόμη τρόποι να διατηρήσεις τριγύρω σου ένα μυστήριο το οποίο θα ιντριγκάρει τους άλλους να θέλουν να σε γνωρίσουν ακόμη περισσότερο. Ακριβώς για αυτό, έχουμε καταγράψει μερικούς από αυτούς παρακάτω!

Less is more

Μπαίνοντας στο Facebook, το πρώτο πράγμα το οποίο βλέπεις είναι ένα λευκό πλαίσιο να σε ρωτάει «… τι σκέφτεσαι»; Χωρίς να διαθέτω άλλον λογαριασμό σε κάποια άλλη πλατφόρμα, υποθέτω πως κάποια ανάλογη προτροπή για sharing θα υπάρχει στο Twitter και το Instagram. Έχοντας λοιπόν το «βήμα» να απευθυνθείς σε 100, 200, 1000, 3000 ανθρώπους ταυτόχρονα, δεν είναι καθόλου παράξενο να σου δημιουργείται και η ανάγκη να πεις κάτι, όταν στην πραγματικότητα δεν έχεις τίποτα να πεις. Όπως έλεγε και ο Πλάτωνας, «Ο σοφός άνθρωπος θα μιλήσει όταν έχει κάτι να πει, ο ανόητος επειδή πρέπει να πει κάτι». Σκέψου απλά πόσες μπαρούφες και πόσα ανούσια post κάνουν παρέλαση καθημερινά από τις αρχικές σου και κάνε ακριβώς το αντίθετο. Δεν είναι κακό να κρατάς πράγματα για τον εαυτό σου, ειδικά όταν κανείς δεν σε ρωτάει για αυτά. Όταν συνομιλείς με κάποιον, προσπάθησε να ξεφύγεις από την ακατανίκητη επιθυμία να τον κατακλύσεις με πληροφορίες που σε αφορούν, απλά για να τις πεις. Ναι, είναι υπέροχο να είσαι προσιτή, «ζεστή» και ευγενική με τον συνομιλητή σου, αλλά όχι και να τον βομβαρδίζεις με πράγματα που πιθανότατα δεν τον ενδιαφέρουν σε μία προσπάθεια να φανείς κοινωνική και άνετη.

Μάθε να ακούς

Όταν μάθεις να ακούς, θα παρατηρήσεις πως οι περισσότεροι από τους συνομιλητές σου ενώ παριστάνουν πως σε ακούνε, στην πραγματικότητα απλά περιμένουν να τελειώσεις τη φράση σου για να απαντήσουν (ναι σε κάτι που δεν έχουν ακούσει). Είναι απογοητευτικό αλλά αυτό σου δίνει το προβάδισμα να τους παρατηρήσεις καλύτερα και βαθύτερα χωρίς να το καταλαβαίνουν και να διαπιστώσεις πολύ πιο έγκαιρα αν σου ταιριάζουν ή όχι. Όσο πιο προσεκτική είσαι ακούγοντας τους άλλους, τόσα περισσότερα μαθαίνεις για αυτούς. Ωστόσο, το ενδιαφέρον και η προσήλωσή σου σε όσα εκείνοι σου λένε, είναι το χαρακτηριστικό που θα τους γοητεύσει σε εσένα και θα θέλουν να σε γνωρίσουν καλύτερα. Πίστεψέ με, κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε κάποιον που δείχνει ενδιαφέρον και είναι καλός ακροατής, ακριβώς γιατί όλοι κολακεύονται από ανθρώπους που έχουν τη διάθεση να ακούσουν την ιστορία τους και όλοι έχουν ανάγκη από ένα κοινό. Τέλος, μην ξεχνάς να κάνεις ερωτήσεις στον συνομιλητή σου. Με αυτό τον τρόπο, όχι μόνο θα κρατήσεις διακριτικά τη συζήτηση μακριά από τα δικά σου θέματα, αλλά θα συμμετέχεις ενεργά στη συζήτηση, χωρίς να χρειαστεί να αποκαλύψεις κάτι.

Πάρε τον χρόνο σου

Υποθέτω πως η άγνωστη κυρία που σου περιέγραψα στην πρώτη παράγραφο, θα είχε περάσει αρκετό χρόνο μόνη της για να δείχνει τόσο άνετη και «ασφαλής» μέσα στη μοναχικότητά της. Είναι πολύ σημαντικό άλλωστε, να μπορούμε να κρατάμε καλή παρέα στον εαυτό μας και να μην ζούμε διαρκώς αναζητώντας τη συντροφιά των άλλων, γιατί τότε αναγκαστικά θα μοιραζόμαστε πολλά παραπάνω από όσα έχουμε τη δυνατότητα. Αν θες λοιπόν να διατηρήσεις το μυστήριο, ίσως χρειάζεσαι λίγο παραπάνω me time. Λίγο παραπάνω χρόνο να βυθιστείς στις σκέψεις σου, στον δικό σου κόσμο, να συνομιλήσεις με τον εαυτό σου και να απολαύσεις πράγματα που σε ευχαριστούν, είτε αυτό είναι μία ζεστή κούπα τσάι σε κάποιο συνοικιακό καφέ, ένα «χορταστικό» βιβλίο, μία βόλτα στο κοντινότερο πάρκο. Η ηρεμία που θα είναι το προϊόν αυτή της κατάστασης, είναι και το χαρακτηριστικό εκείνο το οποίο μόλις βρεθείς ανάμεσα σε μία παρέα, θα σε κάνει να δείχνεις γοητευτικά μυστηριώδη, σοβαρή και εσωτερικά «ζυμωμένη». Το καλύτερο βέβαια δεν είναι αυτό, αλλά το γεγονός πως η ησυχία και η απόλυτη συγκέντρωση στον εαυτό σου, θα δημιουργήσουν τις ιδανικές συνθήκες για να γεννηθούν ζωτικά ερωτήματα που θα σε βοηθήσουν να ανακαλύψεις πράγματα που ίσως δεν γνώριζες μέχρι σήμερα για εσένα.