Ο απόλυτος οδηγός για να περιορίσεις την καταναλωτική σου μανία

Confessions of a Shopaholic

Εάν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω για να δώσω στη νεότερη εκδοχή μου μία συμβουλή, θα επέλεγα να τη συνετίσω με μία ρητορική ερώτηση: «Ξέρεις τι είναι καλύτερο από το να έχεις πολλά πράγματα;», θα της έλεγα και έπειτα με απύθμενη σοφία και ύφος ξερόλα θα συμπλήρωνα ειρωνικά: «Να μην έχεις τίποτα».

Σοβαρά τώρα, για πολλά χρόνια δεν υπήρχε τίποτα που να θέλησα και να μην το αγόρασα -σχεδόν- την ίδια στιγμή που το είδα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ντουλάπες μου είναι γεμάτες φθηνά, κακοραμμένα ρούχα, μερικά από αυτά ακόμη με τα καρτελάκια τους, λες και τα αγόρασα χθες, με τη διαφορά πως «κλείνουν» στην ντουλάπα παραπάνω από δύο χρόνια αφόρετα. Όλο αυτό το διάστημα, δεν άφησα κανένα 10ήμερο προσφορών να πάει χαμένο, καμία περίοδο εκπτώσεων που να μην τιμήσω με την παρουσία μου και ούτε μία black Friday που δεν στήθηκα σαν άλλη ευσυνείδητη καταναλώτρια στην ατέρμονη ουρά κάποιου ταμείου.

Δεν ξέρω τι συνέβη, αν ωρίμασα κάπως απότομα, αν απλά αισθάνομαι πως αυτό το βουνό από ρούχα που δεν έχω φορέσει ποτέ θα πέσει να με πλακώσει ή απλώς ενοχλούμαι που όλα αυτά τα πράγματα που με περιτριγυρίζουν δεν έχουν καμία απολύτως συναισθηματική αξία για εμένα, αλλά κάτι έκανε «κλικ» στο μυαλό μου και γύρισε με στροφή 180 μοιρών. Με άλλα λόγια, έκανα την εντελώς νηπιακή αλλά ωφέλιμη σκέψη πως ίσως τελικά δεν χρειαζόμαστε όλα αυτά που νομίζουμε πως μας είναι απαραίτητα και πως αγοράζοντας λιγότερο, θα είναι πολύ λιγότερα και τα πράγματα που θα σέρνουμε μαζί μας από μετακόμιση σε μετακόμιση.

Και επειδή μόνο όποια έχει αντιμετωπίσει το struggle μίας μετακόμισης, μπορεί να καταλάβει τι εννοώ, παρακάτω θα βρεις τον απόλυτο οδηγό (όχι αγορών) που θα σε βοηθήσει να υιοθετήσεις στην καθημερινότητα τη σωτήρια φράση «less is more» και συνεπώς, θα αλλάξει τη ζωή προς το καλύτερο.

Θέσε έναν μεγαλεπήβολο στόχο

Ίσως θέλεις να πραγματοποιήσεις ένα μακρινό ταξίδι εκτός Ευρώπης. Ίσως έχεις ανάγκη από μία προσωρινή παύση στο γραφείο. Ίσως σκοπός σου είναι στα 45 να αγοράσεις το δικό σου σπίτι σε μία από τις γραφικές γειτονιές της Αθήνας. Όποια κι αν είναι αυτή η μακρόπνοη ιδέα που έχεις στα σκαριά και το μυαλό σου, ήρθε ο καιρός να αρχίσεις να τη «δουλεύεις». Αποταμιεύοντας ένα μεγάλο ποσό των εσόδων σου με σκοπό να το χρησιμοποιήσεις για την εκπλήρωση ενός life goal, θα βάλεις ένα «φρένο» στις σπατάλες και σταδιακά θα αποκτήσεις μία καλύτερη εικόνα του τι χρειάζεσαι πραγματικά. Έχοντας έναν συγκεκριμένο στόχο, πριν από οποιαδήποτε αγορά θα ρωτάς τον εαυτό σου: «Αξίζει όντως αυτό το φόρεμα τα 50 ευρώ που είμαι έτοιμη να δώσω και κατά συνέπεια θα κατεβάσουν το budget που έχω στην άκρη για το ταξίδι που ονειρεύομαι»;

Διευκρίνισε τι είναι αυτό που πετάς

Χάρτινα ποτήρια του καφέ; Πλαστικά μπουκάλια και καλαμάκια; Εστιάζοντας σε προϊόντα που αγοράζεις για πρακτικούς λόγους, απλά και μόνο για να τα πετάξεις έπειτα από μία μόλις χρήση, είναι ένας εύκολος τρόπος να δεις από πού θα κάνεις περικοπές, για να εξοικονομήσεις χρήματα, προσφέροντας συγχρόνως και τις υπηρεσίες σου για τη διάσωση του πλανήτη. Για παράδειγμα, κάθε πρωί πριν ξεκινήσω για το γραφείο, θα κάνω σίγουρα την καθιερωμένη στάση στο συνοικιακό καφέ για να παραλάβω τον ζεστό cappuccino που σηματοδοτεί την έναρξη της ημέρας. Αντικαθιστώντας το χάρτινο ποτήρι που διαθέτουν με ένα δικό μου θερμό, γλιτώνω τη βιόσφαιρα από ένα σκουπίδι επιπλέον. Αν αναλογιστείς πόσα χρήματα ξοδεύεις σε μηνιαία βάση, για μικροπράγματα που δεν σου προσφέρουν καμία απολύτως ικανοποίηση, να είσαι βέβαιη πως θα υποστείς ένα μίνι… σοκ. Και για να μην ξεχνιόμαστε, μέσα σε αυτά συγκαταλέγονται το μπλουζάκι που αγόρασες ένα μεσημέρι πάνω στον πανικό σου και έπειτα αναρωτιόσουν πού θα σου χρησιμεύσει, το σουβλάκι που δεν είχε χώρο το στομάχι σου να χωρέσει, αλλά το μυαλό υπέκυψε στη λαιμαργία σου και πιθανότατα κατέληξε στον κάδο των σκουπιδιών.

Κάνε στον εαυτό σου τις κατάλληλες ερωτήσεις

Όλοι λίγο πολύ έχουμε διαπράξει το… οικονομικό έγκλημα, μετατρέποντας ένα άσχημο συναίσθημα σε μία εντελώς λάθος και αχρείαστη αγορά που μας γέμισε με ένα αίσθημα προσωρινής πληρότητας. Ή τουλάχιστον εγώ το βίωσα στο πετσί μου, όταν πήγα σπίτι και δοκίμασα το τιρκουάζ πετσετέ σετ φόρμας (παντελόνι-ζακέτα) που λίγες ώρες πριν αγόρασα κοντά στα 200 ευρώ από γνωστή και… ζουμερή αμερικάνικη εταιρία. Όσα χρόνια κι αν πέρασαν από εκείνη την καταναλωτική πανωλεθρία, ακόμη δεν έχω συγχωρέσει τον εαυτό μου για αυτό το αισθητικό και οικονομικό ατόπημα. Για να αποφύγεις παρόμοια θλιβερά σκηνικά με το παραπάνω, να θυμάσαι πριν από κάθε μεγάλη «επένδυση» να ρωτάς τον εαυτό σου τις εξής απλές ερωτήσεις με τη σειρά που τις καταγράφω: Γιατί βρίσκομαι εδώ; Πώς αισθάνομαι; Το χρειάζομαι όντως αυτό που είμαι έτοιμη να αγοράσω; Τι θα γινόταν αν περίμενα λίγο ακόμη; Πώς θα το πληρώσω; Πού θα το φορέσω; Ακόμη κι αν στο τέλος προχωρήσεις στην αγορά, τουλάχιστον θα ξέρεις πως το έχεις κάνει για τους σωστούς λόγους.

Ζήτα βοήθεια από το... μέλλον

Σε περίπτωση που έχεις μπερδευτεί, σκοπός του σημερινού coverstory δεν είναι να σταματήσεις να ψωνίζεις, αλλά να γίνεις πιο υπεύθυνη και φειδωλή με τις αγορές σου. Προσωπικά, αυτό που με βοήθησε περισσότερο από όλα, ήταν το γεγονός πως ρώταγα πολύ συχνά τον εαυτό μου: «Αυτή η γυναίκα θέλεις να γίνεις»; Ξέρω ότι μοιάζει με cheesy ατάκα 30άρας πρωταγωνίστριας σε κρίση ταυτότητας από προβλέψιμη romcom, αλλά πατώντας για λίγο «pause» στην κανονική ροή του προγράμματος και προσπαθώντας να κάνω εικόνα τον μελλοντικό εαυτό μου, προσπαθούσα να φανταστώ αν θα επαινούσε αυτή την αγορά που ήμουν έτοιμη να κάνω. Έτσι, κάθε φορά που εμφανιζόταν κάποιο ναι μεν δελεαστικό ζευγάρι παπουτσιών, χαμηλής ποιότητας δε, στην αρχική μου στο Instagram, σκεφτόμουν κατευθείαν το ηλιοβασίλεμα από το Metropol Parasol της Σεβίλλης και ορκιζόμουν πως ούτε καν τα κρυστάλλινα γοβάκια της Σταχοπούτας δεν αξίζουν όσο η αποστομωτική θέα της πόλης πάνω από το ξύλινο «μανιτάρι», οπότε συνέχιζα αλώβητη να σκρολλάρω, διαφυλλάσοντας και τις οικονομίες μου για το εκείνο το road trip στην Ισπανία.

Επενδύοντας στη διαχρονικότητα

Εκτός από το ταξίδι στη Σεβίλλη, υπάρχουν πολλά ακόμη πράγματα που δυνητικά ανήκουν στη «γυναίκα που θέλω να γίνω»: Ένα γεύμα σε κάποιο καλό εστιατόριο, ένα custom made φόρεμα από την αγαπημένη μου Ελληνίδα σχεδιάστρια, το οποίο θα φοράω με τιμή και δόξα μέχρι τα βαθιά μου γεράματα. Γιατί το καλό με αυτά τα πράγματα, είναι πως δεν εκπροσωπούν κανένα trend, καμία τάση. Μόλις αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι ότι τα πράγματα πρέπει να έχουν μία διάρκεια, θα είναι πλέον πολύ δύσκολο να σου τραβήξουν την προσοχή πρακτικές όπως αυτή των εκπτώσεων ή των προσφορών σε πράγματα που επί της ουσίας δεν σου αρέσουν και αν δεν είχαν τόσο χαμηλή τιμή δεν θα τα κοίταγες καν.