Πέντε λόγοι για να παραιτηθείς από τη δουλειά σου

και όσα χρειάζεται να γνωρίζεις για να το κάνεις...like a queen!

Έρχεται σε όλους κάποια στιγμή η φάση κατά την οποία όλα αμφισβητούνται. Ακόμα και αν πέρασες στη διάρκεια της εφηβείας σου τη μεγάλη φάση της αμφισβήτησης, αυτή με διαφορετικές μορφές και εντάσεις, θα σε βρει και στην ενήλικη ζωή σου. Αμφισβητείς αρχικά τη σχέση σου: «Είναι ο άντρας της ζωής μου ή χάνω τον χρόνο μου μαζί του;». Αμφισβητείς το στυλ σου: «Μου πάνε οι αφέλειες ή τόσα χρόνια τις κόβω χωρίς λόγο;». Και φυσικά, αμφισβητείς τη δουλειά σου: «Είναι αυτή η δουλειά που θέλω να κάνω ή την κάνω τυχαία;».

Αυτό το τελευταίο και θεμελιώδες ερώτημα έρχεται να βασανίσει κάθε γυναίκα σε κάποια στιγμή της καριέρας της. Αν δεν είσαι η υπερτυχερή που κάνει τη δουλειά που πάντα ονειρευόταν, σε ιδανικές συνθήκες, ιδανικό περιβάλλον και συναδέλφους και το… «καλύτερο αφεντικό του κόσμου», τότε αργά ή γρήγορα θα έρθει το ερώτημα να βασανίσει το μυαλό και την ψυχή σου. Φυσικά η απάντηση, όχι μόνο δεν είναι απλή, αλλά κρύβει πίσω της ακόμα μεγαλύτερα ερωτήματα για την ίδια σου τη ζωή και το πόσο ικανοποιημένη είσαι εσύ από το πώς έχεις οργανώσει την καθημερινότητά σου, ποιους στόχους έχεις θέσει και αν τους έχεις θέσει εξαρχής, αλλά και το πώς έφτασες σε αυτό το σημείο. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δηλαδή προϋποθέτει και μια συνολική αναθεώρηση της στάσης ζωής που έχεις επιλέξει, καθώς είναι σαφές πως η δουλειά μας, το επάγγελμά μας, είναι στοιχείο της προσωπικότητάς μας, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις παρέες, ακόμα και τις φιλίες ή και τις σχέσεις μας.

Ας αφήσουμε όμως στην άκρη τα υπαρξιακά ζητήματα γενικά και ας ασχοληθούμε με το φλέγον: Το ερώτημα που σε βασανίζει είναι αν η δουλειά σου είναι η κατάλληλη για ‘σένα, ή αν πρέπει να παραιτηθείς και να κάνεις κάτι διαφορετικό. Η απάντηση αυτή προκύπτει αβίαστα, αν προηγουμένως δώσεις ειλικρινείς απαντήσεις, βασισμένες σε γεγονότα ή την πραγματική σου θέληση, στα εξής πιο εξειδικευμένα πέντε ερωτήματα: 

Μισείς τη δουλειά σου;

Θεμελιώδες ερώτημα το αν μισείς ή όχι τη δουλειά που κάνεις τώρα. Μια ένδειξη είναι και το ότι μπαίνεις στη διαδικασία να το ψάξεις – αν ήσουν 100% ευτυχισμένη δεν θα το έψαχνες, αλλά οκ και ποιος είναι 100% ευτυχισμένος στις μέρες μας, εκτός από την υπερτυχερή που αναφέραμε προηγουμένως; Ας δούμε λοιπόν αν είναι «μίσος» αυτό που αισθάνεσαι ή κάποιο άλλο, πιο light συναίσθημα: Πόσες φορές την ημέρα σκέφτεσαι «τι κάνω εγώ εδώ μέσα;», «τους βαριέμαι όλους», «δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν», «τι είναι αυτά που ζητάει πάλι το αφεντικό;», «δεν θέλω να πάω για δουλειά σήμερα, αύριο, μεθαύριο, ποτέ»… Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου στις σκέψεις αυτές, μάλλον στην καρδιά σου έχει φωλιάσει το μίσος - και μια καρδιά γεμάτη μίσος είναι τουλάχιστον δυσλειτουργική. Άσε που δεν θέλουμε να αισθανόμαστε μίσος, ή κανένα άλλο αρνητικό συναίσθημα. 

Είναι άσχημο το εργασιακό περιβάλλον;

Τι σημαίνει «εργασιακό περιβάλλον»; Μιλάμε τόσο για… τους τοίχους και τα παράθυρα, όσο και για τις εργασιακές σχέσεις. Δουλεύεις σε έναν υπόγειο, σκοτεινό χώρο που σε κάνει να μην μπορείς να ανασάνεις; Σε ένα παλιό κτήριο με φθαρμένα έπιπλα και κατεστραμμένες καρέκλες; Οι συνάδελφοί σου δεν βλέπουν την ώρα να πουν στο αφεντικό πως καθυστέρησες σήμερα 5 λεπτά, ενώ παράλληλα σχολιάζουν πόσο δεν τους αρέσει το παντελόνι σου και τα μαλλιά σου; Το αφεντικό μπαίνει στο γραφείο και όλοι τρέμετε σε ποιον θα ξεσπάσει σήμερα; Ε όχι, αυτό δεν είναι ένα ωραίο εργασιακό περιβάλλον που αξίζει να σε κρατήσει.

Το ωράριο είναι άστατο;

Πολλές είναι οι δουλειές και τα επαγγέλματα που δεν λειτουργούν μόνο κατά τις κλασικές ώρες γραφείου. Αν για παράδειγμα δύο μέρες την εβδομάδα δουλεύεις πρωί, άλλες δύο βράδυ ή είναι Παρασκευή και δεν ξέρεις τι ώρες δουλεύεις την επόμενη εβδομάδα, τότε ναι, το ωράριό σου είναι πολύ άστατο κι αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα. Αν για παράδειγμα θέλεις να ξεκινήσεις κάποιο άθλημα ή μια ξένη γλώσσα, τι πρόγραμμα θα φτιάξεις; Άσε που οι έντονες αλλαγές σε εξουθενώνουν.

Αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα;

Πάντα ήθελες να γίνεις καθηγήτρια, αλλά όταν σου προέκυψε αυτή η πρόταση να αναλάβεις τις δημόσιες σχέσεις του γραφείου του θείου σου, δέχτηκες χωρίς να το πολυσκεφτείς. Όμως όχι, εσένα το όνειρό σου είναι οι μαυροπίνακες, η σχολική αίθουσα και να δουλεύεις με τη νεολαία. Μπράβο σου, σωστά το αποδέχθηκες εγκαίρως και τα βρήκες με τον εαυτό σου, φύγε από το γραφείο και τρέξε στα γυμνάσια και τα λύκεια της χώρας! 

Στο λέει το ένστικτό σου; 

Καμιά φορά, όλοι οι «αντικειμενικοί παράγοντες» παραμερίζονται από την εσωτερική μας φωνή, εκείνη που βγάζει το ένστικτό μας, εκείνη που ακούμε μόνο εμείς. Τη φωνή αυτή όμως, πρέπει να την ακούμε και μάλιστα πολύ προσεκτικά γιατί στο τέλος της ημέρας είμαστε μόνο εμείς μαζί της. Και δεν θέλουμε να την ακούμε ούτε απογοητευμένη, ούτε πικραμένη, ούτε θυμωμένη. Θέλουμε να είναι ήρεμη κι ευτυχισμένη.

Αν ολοκλήρωσες τις απαντήσεις στα ερωτήματα και είσαι έτοιμη να… αναχωρήσεις, στάσου! Έχει πολύ μεγάλη σημασία να το κάνεις σωστά, με αξιοπρέπεια και επαγγελματισμό, τηρώντας τους παρακάτω απλούς κανόνες: 

-Να ειδοποιήσεις εγκαίρως ώστε να βρεθεί αντικαταστάτης σου και ίσως να τον εκπαιδεύσεις

-Να δηλώσεις διαθέσιμη σε τυχόν βοήθεια που θα χρειαστούν από εσένα αφού φύγεις

-Να αποχαιρετήσεις ευγενικά τους πάντες, ακόμα και την αχώνευτη προϊσταμένη

-Να μαζέψεις όλα σου τα πράγματα, ακόμα και αυτά που προορίζονται για τα σκουπίδια

-Να «καθαρίσεις» τον υπολογιστή του γραφείου από τα αρχεία σου

-Να κρατήσεις δείγματα της δουλειάς σου

Μπορεί τελικά να έπρεπε να αφήσεις τη δουλειά σου, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην το κάνεις με στυλ!