Samantha Jones: Μία ωδή στη γυναίκα που μας έμαθε να αγαπάμε τον εαυτό μας

Πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο που μας πέρασε, ο κόσμος των SoMe πήρε «φωτιά» μετά την αποκάλυψη του πρώτου, σύντομου trailer της επερχόμενης τηλεοπτικής σειράς, «And just like that…», δηλαδή τη συνέχεια του εμβληματικού «Sex and the City». Την ίδια στιγμή, οι χρήστες του διαδικτύου χωρίστηκαν σε τρία μεγάλα «στρατόπεδα», σε εκείνους που άρχισαν να μετράνε τις ημέρες αντίστροφα για την προβολή του πρώτου επεισοδίου, σε εκείνους που -με το δίκιο τους- αναρωτήθηκαν κατά πόσο μία τέτοια σειρά είναι όντως χρήσιμη ή μπορεί να προσαρμόσει το glam της στα δεδομένα της εποχής και τέλος, σε εκείνους που παραδέχθηκαν την πικρή αλήθεια, πως το «Sex and the City» δίχως την παρουσία της Samantha Jones, θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί απλά ως «The City».

Η αλήθεια είναι πως όσοι γνωρίζουν την εκρηκτική σχέση της Kim Catrall με την τηλεοπτική κολλητούλα της, Sarah Jessica Parker, αλλά και τις δηλώσεις που έχει κάνει η πρώτη για την τελευταία στο παρελθόν, δεν «έπεσαν» από τα σύννεφα, ακόμη και αν λαχταρούσαν έστω ένα βιαστικό cameo της Samantha Jones στη νέα σειρά. Γιατί, κακά τα ψέματα, όσο κι αν προσπαθούσε ο Darren Star να μας κάνει να αγαπήσουμε και να ταυτιστούμε με την Carrie, η Sam ήταν εκείνη που κατάφερνε με μία σπαρταριστή, «πιπεράτη» ατάκα, ένα δολοφονικό βλέμμα, να «κλέψει» τελικά την παράσταση και να «απογειώσει» το εκάστοτε επεισόδιο. Η Sam ήταν η γυναίκα που απεικόνιζε τη γυναίκα που ονειρευόμαστε να γίνουμε, ακόμη και αν δεν το γνωρίζαμε τότε.

Παρακολούθησα πρώτη φορά το «Sex and the City» στην παράξενη ηλικία των 17 και την είδα ξανά, όλη, σε μία μαραθώνια επανάληψη, πέντε χρόνια αργότερα, όταν η πλέον ενήλικη ματιά μου μπορούσε να διαπιστώσει πόσο ενοχλητικός και βαθιά προβληματικός χαρακτήρας ήταν η Carrie (παρήγγειλε cosmopolitan σε McDrive ενώ οδηγούσε ενα φορτηγό και αυτό μου αρκεί), πόσο πολύ χρειάζομαι μία Miranda στη ζωή μου, πόσο θαρραλέα ήταν η επιλογή της Charlotte να υιοθετήσει τη Lily και πώς η Samantha με προετοίμασε εν αγνοία μου, για τις περιπέτειες, τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα συναντούσα στο μέλλον. Ακριβώς για αυτό, παρακάτω έχω συγκεντρώσει μερικές από τις σημαντικότερες διδαχές που μας χάρισε η αγαπημένη μας Sam και μέσα από τις οποίες μας έμαθε πως η πιο ουσιαστική σχέση στη ζωή μας, είναι πρωτίστως αυτή με τον εαυτό μας.

«The right guy is an illusion - Start living your lives»

Όσο και να μην το επιδιώκω, δεν μπορώ να αποφύγω τη σύγκριση, δυστυχώς. Όσο η Carrie ψάχνει αγωνιωδώς επί έξι συνεχόμενες σεζόν τον σύντροφο που θα της αλλάξει την ζωή, επιμένει να επιστρέφει στον Mr. Big πιστεύοντας πως μόνο αυτός μπορεί να της χαρίσει το… διαστρεβλωμένο «παραμύθι» που έχει στο μυαλό της ως «ιδανικό», η Sam έχει αλλάξει ήδη δύο ερωτικούς συντρόφους σε κάθε επεισόδιο -και μπράβο της. Ωστόσο, η «πλούσια» και περιπετειώδη ερωτική ζωή της, δεν είναι ο -μόνος- λόγος που τη θαυμάζουμε. Αυτό που μας ενέπνευσε σε εκείνη, είναι πως μέσα από τη δική της φιλοσοφία κατέρριψε το διαχρονικό ψέμα του «πρίγκιπα», του «ένα και μοναδικού», ενώ μας παρότρυνε να κυνηγήσουμε τη ζωή, τη στιγμή, τα όνειρά μας και να μην χάνουμε πολύτιμο χρόνο, περιμένοντας αυτόν που θα μας σώσει. Θα σε ευχαριστούμε για πάντα, Sam, που μας άνοιξες τα μάτια!

«I am fifty -f******- two and I will rock this dress»

Γιατί στην τελική, η ηλικία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας αριθμός, δηλαδή κάτι πολύ μικρό για να καθορίσει το στυλ, τον τρόπο ζωής σου και το ποια θέλεις εσύ να είσαι πραγματικά. Και αυτό ήταν κάτι που η Samantha ήξερε καλά και μας πέρασε με κάθε τρόπο. Μπορεί να ήταν η μεγαλύτερη ηλικιακά από όλες τις φίλες της, όμως ταυτόχρονα, ήταν εκείνη που δεν έχασε ούτε στιγμή τη νεανικότητα, τη ζωντάνια και την ασίγαστη λαχτάρα της για ζωή. Ήταν εκείνη που δοκίμαζε διαρκώς νέα πράγματα και εμπειρίες, ήξερε πάντα τι «παίζει» στην πόλη, εκείνη που απελευθέρωνε τις υπόλοιπες από τα στενά στερεότυπα της εποχής και δεν δίστασε να κυκλοφορήσει στην πόλη με έναν άντρα πολλά χρόνια μικρότερό της. Ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με τον καρκίνο, δεν έσκυψε το κεφάλι και σαν γνήσια «μαχήτρια» αρνήθηκε να αφήσει το πρόβλημά της να «κερδίσει», συνεχίζοντας να στηρίζει τους άλλους και να απολαμβάνει την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία.

«If I worried what every b**** in NY was saying about me…»

Και συνεχίζει με το γνωστό ακαταμάχητο ύφος της, «…I'd never leave the house». Ναι, μπορεί να ήταν μία από τις πιο γνωστές και πετυχημένες PR agents της πόλης, μία δημοφιλής προσωπικότητα στους κοσμικούς κύκλους και τα hype στέκια της Νέας Υόρκης, όμως αυτό δεν την εμπόδισε ούτε δευτερόλεπτο από το να είναι ο εαυτός της και να κάνει αυτό που εκείνη επιθυμεί, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη πως χρειάζεται να απολογηθεί σε κάποιον ή να ζητήσει συγνώμη. Άλλωστε, αυτός ήταν ένας από τους λόγους που η Carrie ζητούσε πάντα τη συμβουλή της σε θέματα που αφορούσαν τον Mr. Big και τα οποία ντρεπόταν ή δεν ήθελε να εκμυστηρευτεί στο υπόλοιπο παρεάκι, φοβούμενη την… κατακραυγή της Charlotte και της Miranda. Αυτός ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η Sam κέρδισε για πάντα μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά του τηλεοπτικού κοινού.

«It’s better to be alone than fake it»

Είμαι σίγουρη πως, όταν τα φώτα και οι κάμερες έσβηναν, όταν η Sam δεν είχε βρει το επόμενο επικρατέστερο «θήραμά» της και οι φίλες της τραβολογιόντουσαν με τα δικά τους ζητήματα, πιθανότατα υπήρχαν φορές που ένιωσε για λίγα λεπτά μόνη, μέσα στον θόρυβο και την πολυκοσμία της τεράστιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ. Ωστόσο, δεν άφησε ούτε στιγμή τη μοναξιά της να πάρει το «πάνω» χέρι και να την κατευθύνει σε επιλογές που ήξερε πως δεν της ταιριάζουν ή δεν την κάλυπταν πραγματικά, οπότε μάλλον έκλεινε τα μάτια και έπεφτε ήσυχη για ύπνο. Ήξερε καλά πως η ζωή είναι πολύ μικρή και το τέλος πολύ κοντά, για να σπαταλάμε μπόλικο από τον πολύτιμο χρόνο και την ενέργειά μας, σε ανθρώπους που δεν αξίζουν μία τόσο ακριβή επένδυση.

«I love you, but I love me more»

Τέλος, αυτή η «ωδή» δεν θα μπορούσε να κλείσει με κανέναν άλλο τρόπο, πέρα από τα λόγια της ίδιας της Sam, όταν αποφασίζει να αφήσει πίσω τον Richard, έναν από τους μεγάλους έρωτες της πολυτάραχης ζωής της. Όσο και αν δυσκολεύτηκε να τον αφήσει πίσω, όταν έμαθε πως εκτός από εκείνη βλέπει και άλλες Νεοϋορκέζες, η αγαπημένη μας Sam μάζεψε ένα-ένα τα κομματάκια της ραγισμένης καρδιάς της και έκανε το μεγάλο βήμα να βγει από τη ζωή του, ξεστομίζοντας την all time classic ατάκα «Σ’αγαπώ -Richard-, αλλά εμένα με αγαπώ περισσότερο», περνώντας για πάντα στο «Πάνθεον» των καλύτερων και πιο inspiring χαρακτήρων της μικρής -και της μεγάλης- οθόνης. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο μας έδειξε τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, όταν το… κλίμα πλέον δεν μας σηκώνει σε μία σχέση, αλλά μας έκανε να πιστέψουμε πως στο μέλλον, ίσως υπάρχει κάποιος ξανθός «άγγελος» σαν τον Smith Jerrod, ο οποίος θα μας αγαπήσει τόσο πολύ και αληθινά, όπως πραγματικά μας αξίζει.

17 SHARES