Τέσσερις λάθος συμβουλές που διδαχθήκαμε από τις ιστορίες αγάπης του κινηματογράφου

Όπως κάθε γνήσια millennial που σέβεται τον εαυτό της, θα ήταν ψέμα να μην παραδεχτώ πως η επαφή μου με τον αμερικάνικο κινηματογράφο, υπήρξε καθοριστική -δυστυχώς- για την πορεία της ερωτικής μου ζωής. Ναι. Ήμουν και εγώ ένα από τα δισεκατομμύρια κορίτσια που έκλαψαν γοερά βλέποντας τον ταπεινό, καταφρονημένο και γοητευτικό Jack Dawson να τουρτουρίζει μεσοπέλαγα κοιτώντας την αγαπημένη του Rose DeWitt Bukater, πριν χαθεί στα άδυτα του Ατλαντικού Ωκεανού.

Πίστεψα πως υπάρχει και για εμένα ένας θαρραλέος Noah, ο οποίος θα αψηφήσει τον φόβο, θα σκαρφαλώσει στο ψηλότερο κάγκελο της ρόδας του λούνα παρκ, για να μου ζητήσει να βγούμε ραντεβού. Και το χειρότερο, ήμουν απόλυτα βέβαιη πως αν ο Dexter και η Emma κατέληξαν μαζί στο «One Day», τότε το άλλο μου μισό κυκλοφορεί κάπου αναμεσά μας κι εγώ πρέπει να το ανακαλύψω πάση θυσία, ακόμη αν με μετά με τρακάρει νταλίκα ενώ κάνω πετάλι.

Όλα αυτά τα επικά love stories, σταδιακά διαμόρφωσαν στο μυαλό μου μία -κυριολεκτικά- κινηματογραφική εκδοχή για τον έρωτα, η οποία όπως ήταν επόμενο, δεν άργησε να συγκρουστεί με την πεζή και σκληρή εκδοχή της πραγματικότητας. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως έβαλα μυαλό. Χρειάστηκε να κλάψω πολλές φορές στον ώμο κάποιας φίλης και να κλάψουν πολλές φίλες στον ώμο μου, μέχρι να συνειδητοποιήσω πόσο διαστρεβλωμένες και επικίνδυνα παραπλανητικές είναι οι ιστορίες αγάπης που βγαίνουν από το «εργοστάσιο» του Hollywood.

Ακριβώς για αυτό, παρακάτω έχω συγκεντρώσει μία σύντομη λίστα με τους μεγαλύτερους «μύθους» που συναντάμε στις rom-com, οι οποίοι αφορούν τις ερωτικές σχέσεις και -καλώς ή κακώς-, δεν ανταποκρίνονται επ'ουδενί στην πραγματικότητα.

Το σπάνιο «άλλο μισό» που μας κάνει να ξεχνάμε πως είμαστε ολόκληρες

Αν το καλοσκεφτούμε, ο μύθος που αφορά το «άλλο μισό», την αδελφή ψυχή, το soulmate μας, στην πραγματικότητα είναι μία σύγχρονη εκδοχή του πανάρχαιου μύθου που αναφέρεται στο Συμπόσιο του Πλάτωνα και αφορά στους ανθρώπους με τα διπλά σώματα, τους οποίους ο Δίας τιμώρησε όταν θέλησαν να κατακτήσουν τον Όλυμπο, τεμαχίζοντάς τους στα δύο. Τώρα, για ποιο λόγο εν έτη 2021 συνεχίζουμε να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας, την αυτοπραγμάτωσή μας, πιστεύοντας και ενεργώντας λες και υπάρχει ΜΟΝΟ ένας άνθρωπος, ο οποίος θα μας βοηθήσει να οδηγηθούμε στην προσωπική μας ολοκλήρωση, αυτό δεν το γνωρίζω, ούτε θέλω να το μάθω. Ίσως οφείλεται στο γεγονός πως το έχαψε μέχρι και ο απόλυτα κυνικός Τom Cruise στην ταινία «Jerry Maguire», λέγοντας ενώπιων της Renée Zellweger, «You complete me». Μη φας έχουμε γλαρόσουπα.

Μόνο η αγάπη αρκεί γιατί είναι αρκετή για να νικήσει και να ξεπεράσει τα πάντα

Ο μύθος που μας έχει κάνει να πιστεύουμε πως η αγάπη είναι η σούπερ δύναμη, η οποία μας μεταμορφώνει σε ημίθεους και μας επιτρέπει να ξεπεράσουμε ό,τι και όποιον σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά μας, είναι ο βασικός λόγος που καταλήγουμε να απογοητευόμαστε βαθιά από τις σχέσεις μας με τους άλλους. Διότι όταν μία σχέση τελειώνει άδοξα και με συνοπτικές διαδικασίες, όπως συμβαίνει πάντα στην πραγματική ζωή, εμείς μπαίνουμε στη διαδικασία να αμφισβητήσουμε -χωρίς λόγο- τα αισθήματά μας, τα αισθήματα του άλλου, αλλά και την αξία της σχέσης. Και στην τελική, ας είμαστε ειλικρινείς και ας παραδεχτούμε πως λίγοι, πολύ λίγοι από εμάς θα είχαμε την υπομονή και το σθένος του Ben Stiller στο «50 First Dates», να περάσουμε τη ζωή μας και να κάνουμε οικογένεια με έναν άνθρωπο που έχει μνήμη χρυσόψαρου.

Τα ετερώνυμα έλκονται και οι τσακωμοί κρύβουν ένα φλογερό πάθος

«So it's not gonna be easy. It's going to be really hard, we're gonna have to work at this everyday, but I want to do that because I want you», λέει ο Noah στην Alice στο «The Notebook» για να την πείσει να μείνει. Και εγώ αναρωτιέμαι, γιατί να θέλει κάποιος να περάσει τη ζωή του με έναν άνθρωπο, ο οποίος του κάνει τη ζωή δύσκολη. Γιατί μία σχέση να απαιτεί υπεράνθρωπη προσπάθεια; Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που τροφοδοτούνται μέσα από καυγάδες, φωνές και εντάσεις, είναι οι ίδιοι που πιστεύουν ακράδαντα πως «τα ετερώνυμα έλκονται». Αυτό που δεν μπορούν να δουν όμως, γιατί στέκονται στον μύθο των ετερώνυμων, είναι πως οι «εκρηκτικοί» τσακωμοί δεν οφείλονται στο πάθος, αλλά σε μία τοξική, άνιση σχέση, με στοιχεία χειραγώγησης, ναρκισσισμού και ελέγχου. Σόρρυ Noah.

Του αρέσω πολύ, αλλά ντρέπεται να μου το πει

Όλοι ξέρουμε πως εκτυλίσσεται το story: Αγόρι ερωτεύεται κορίτσι, φοβάται να το πει, περιμένει μέχρι λίγο πριν τους τίτλους του τέλους, ώσπου τον αναγκάζουν οι συνθήκες να το ξεστομίσει. Το ίδιο ισχύει και για το «Maid in Manhattan» με τη JLO ή το «How to Lose a Guy in 10 Days» με την Kate Hudson, όπου η δίωρη πλοκή της ταινίας βασίζεται σε ένα ψέμα, μία παρεξήγηση, κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ, κι όμως, κατάφερε να λυθεί σε μία μόνο σκηνή. Καλώς ή κακώς, τα πράγματα στην πραγματική ζωή είναι κάπως πιο πολύπλοκα, γι' αυτό όταν προκύπτει ένα σοβαρό άλυτο θέμα, ένα πρόβλημα που επανέρχεται ξανά και ξανά και προκαλεί σύγχυση στην επικοινωνία, καλό θα ήταν να μην προσδοκούμε πως θα διευθετηθεί με μία συζήτηση ή με μια ξερή «συγνώμη», ειδικότερα όταν προέρχεται σε βαθύτερα ζητήματα.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως τα παραπάνω παραδείγματα είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από τους δεκάδες μύθους και τις αναρίθμητες λάθος συμβουλές που έχουμε διδαχθεί μέσα από τους μεγάλους έρωτες της μεγάλης οθόνη. Σε κάθε περίπτωση, όταν καταφέρουμε να απελευθερωθούμε από αυτά και να κοιτάξουμε τον έρωτα στις πραγματικές του διαστάσεις, θα μπορέσουμε να ζήσουμε δυνατές, αληθινές σχέσεις, οι οποίες θα είναι εξίσου κινηματογραφικές με αυτές που βλέπουμε στο σινεμά.