Πότε το ghosting είναι ο «μονόδρομος» που αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις

Ας ξεκινήσουμε αυτό το κείμενο με μία γενική παραδοχή: Από όταν ανακαλύφθηκε το ghosting, χάθηκε εντελώς το φιλότιμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως, από όταν οι άνθρωποι ανακάλυψαν πως η γη μπορεί όντως να ανοίξει και να τους «καταπιεί» εν μία νυκτί, να χαθούν από προσώπου γης, να μεταμορφωθούν σε «φαντάσματα» που κυκλοφορούν ανενόχλητα ανάμεσά μας, τα πράγματα έχουν γίνει πολύ πιο επώδυνα και δύσκολα στον κατά τα άλλα «μαγικό» κόσμο του dating. Παρότι δεν είμαι ειδική να μιλήσω για ένα τέτοιο ζήτημα, καθώς δεν έχω πέσει ποτέ τόσο χαμηλά ώστε να εξαφανιστώ εντελώς, ενώ η μία και μοναδική φορά που υπήρξα ανυποψίαστο «θύμα» ghosting συνέβη πριν καν εφευρεθεί ο όρος -και αυτό ομολογουμένως πόνεσε πολύ-, έχω αμέτρητες φίλες που φίλησαν τον «πρίγκιπα» και εκείνος λίγες ώρες ή ημέρες αργότερα μεταμορφώθηκε σε Casper, οπότε κάπου αισθάνομαι πως έχω όλα τα δίκια με το μέρος μου αλλά και το θάρρος της γνώμης μου, να καταδικάσω τα επονείδιστα στοιχειά που μας στοίχειωσαν.

Μέχρι πριν λίγο καιρό, ήμουν βέβαιη πως το ghosting είναι μία -η μοναδική ίσως- ικανότητα που διαθέτουν αποκλειστικά οι κοινωνικά και συναισθηματικά δυσλειτουργικοί άνθρωποι, εν ολίγοις ανώριμοι, και πως δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να έχουν όλοι την ίδια συναισθηματική νοημοσύνη, την ίδια ευαισθησία ή ενσυναίσθηση με εμάς. Επειδή όμως, πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε, επειδή εάν δεν πάθεις δεν θα μάθεις ή καλύτερα, επειδή «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω», ήρθε η στιγμή που πήρα πίσω όλες τις «τσεκουράτες» διδαχές μου, αφού καθώς απομακρυνόμουν από εκείνο το ραντεβού, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν απευθείας στην οικειοθελή εξαφάνισή μου. Ακόμη και εγώ «ξανά έπεσα» από τα σύννεφα με τον εαυτό μου, όταν οι ημέρες από την τελευταία μας συνάντηση περνούσαν και εγώ παρίστανα περίφημα τη… νεκρή, για να μην χρειαστεί να γίνω δυσάρεστη στην άλλη πλευρά.

Πέρασαν τρεις εβδομάδες και δύο ημέρες για να βρω το θάρρος να «αναστηθώ» από την αμηχανία, να ρωτήσω δειλά «τι κάνεις» και να μείνω -δικαιωματικά- για το υπόλοιπο της ζωής μου στο βολικό «Διαβάστηκε», χωρίς -ευτυχώς- να χρειαστεί να απολογηθώ ή να αιτιολογήσω την απουσία μου. Στην πραγματικότητα, ούτε εγώ η ίδια δεν ήξερα ποιος ήταν ο ακριβής λόγος που «κρυβόταν» πίσω από την εξαφάνισή μου (cheers to that). Ωστόσο, παρακάτω έχω συγκεντρώσει μερικές περιπτώσεις που όντως, το ghosting είναι ο «μονόδρομος» που οφείλεις να ακολουθήσεις, χωρίς να σε ζώνουν οι τύψεις, και το κυριότερο, χωρίς να σε απασχολεί πως θα γίνεις σαν όλους εκείνους τους θρασύδειλους τύπους που σε πλήγωσαν στον παρελθόν με την εξαφάνισή τους.

Όταν ο άλλος δεν σέβεται και τελικά καταπατά τα όριά σου

Κακά τα ψέματα, όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με εκρηκτικούς ανθρώπους που δεν έχουν όρια και τελικά, καταλήγουν να καταπατούν τα δικά μας, ενώ αρκετές από εμάς έχουμε κάνει το λάθος να τους «ανοίξουμε» τα σύνορα, χωρίς καν να σκεφτόμαστε πόσο επικίνδυνη μπορεί να αποβεί αυτή η κίνηση στο μέλλον. Εάν αισθάνεσαι, λοιπόν, πως σου ασκείται μία μικρή ή μεγάλη πίεση από την άλλη πλευρά, εάν αισθάνεσαι πως έχουν υπάρξει φορές που έχει καταπατηθεί ο προσωπικός σου χώρος -με ό,τι αυτό συνεπάγεται- στον «βωμό» κάποιας αυθόρμητης έκπληξης ή ρομαντικής κίνησης, μην διαστάσεις να κάνεις και εσύ ένα αυθόρμητο «πουφ» με το μαγικό ραβδί σου και να εξαφανιστείς διαπαντός. Για να σε προλάβω, όχι, μερικές φορές δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τι και πώς, ειδικά στην αρχή μίας επαφής, καθώς οι άνθρωποι που είναι γέννημα-θρέμμα ανορίοτοι, είναι δύσκολο να καταλάβουν τι σημαίνει «personal space» και πόσο ζωτικό είναι για εμάς τους υπόλοιπους. Το πιο πιθανό είναι να σε κάνει να νομίζεις πως είσαι υπερβολική, συντηρητική, προβλέψιμη ή πως μπέρδεψες τις προθέσεις του. Τότε, από το κομβικό αυτό σημείο και έπειτα, ενός κακού δοθέντος μύρια gaslighting περιστατικά έπονται.

Όταν λες στον άλλο «όχι» αλλά εκείνος επιμένει να ακούει «ναι»

Στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να καταλάβεις για ποιον λόγο αξίζει ο άλλος επικό ghosting, καθώς είναι πασίδηλο πως δεν μιλάτε την ίδια γλώσσα. Πώς αλλιώς εξηγείς το γεγονός, ότι όταν εσύ του λες «όχι», εκείνος συμπεριφέρεται λες και του είπες «ναι»; Επίσης, τι ακριβώς περιμένεις να γίνει ή να καταλάβει, όταν θα χρειαστεί να του δώσεις μία πιο πολύπλοκη απάντηση σε μία πιο πολύπλοκη και απαιτητική ερώτηση; Είναι βέβαιο πως θα χαθείτε σαν άλλοι Scarlett Johansson και Bill Murray στη μετάφραση. Και στο σημείο αυτό, θα έχεις επενδύσει ήδη αρκετά, για να χαθείς έτσι ξαφνικά από τη ζωή του. Όπως και να έχει, δεν είσαι για τέτοια, ούτε εσύ, ούτε κανείς. Γιατί στην τελική, αυτό που ψάχνουμε είναι έναν άνθρωπο να μας καταλαβαίνει βαθιά και να μην χρειάζεται να εξηγούμε κάθε λίγο και λιγάκι τα αυτονόητα. Επιπλέον, να ξέρεις πως οι άνθρωποι που δεν δέχονται το «όχι» για απάντηση, δεν σημαίνει απαραίτητα πως σου δίνουν το δικαίωμα ή το ελεύθερο να κάνεις και εσύ το ίδιο. Συνήθως, το δικό τους «όχι» είναι εκείνο που μετράει περισσότερο στη ζυγαριά και για αυτό, από εμάς είναι «όχι» και ghosting αμετάκλητα.

Όταν ο άλλος σου προκαλεί αμηχανία, ανασφάλεια, ανησυχία, φόβο

Ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο αξίζει να πέσεις χαμηλά και να κάνεις ένα ντροπιαστικό ghosting στον άλλο, είναι για προστατεύσεις τον εαυτό σου από μία κατάσταση που εξαρχής δεν προμηνύεται ευχάριστη. Με άλλα λόγια, εάν ο άλλος σε κάνει να νιώθεις άβολα ή αμήχανα –με την κακή έννοια-, εάν σου προκαλεί ανασφάλεια ή συστολή με τη συμπεριφορά του και το κλίμα μεταξύ σας σε κάνει να νιώθεις απροστάτευτη ανά στιγμές, τότε μάλλον το ζητάει ο… οργανισμός του. Να θυμάσαι πως μερικές φορές, δεν χρειάζεται ο άλλος να κάνει κάτι ακραίο ή ριψοκίνδυνο για να νιώσουμε παράξενα, καθώς η «φωνούλα» της προστασίας μέσα μας, η «έκτη αίσθηση», το ένστικτό μας είναι αρκετά οξυμένα -ευτυχώς-, ώστε να «πιάνουν» στον αέρα τα μικρά ανεπαίσθητα σημάδια που προδίδουν «ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΙΝΔΥΝΟΣ» με κόκκινα γράμματα και ατελείωτα θαυμαστικά στο τέλος. Το γεγονός πως εμείς κάποιες φορές έχουμε επιλέξει να τα παραβλέψουμε, είναι ένα ζήτημα που δεν είναι της παρούσης, αλλά καλό θα ήταν να μας βάλει σε σκέψεις. Ακόμη και αν ο τύπος είναι εξαιρετικά γοητευτικός και πολλά υποσχόμενος, να θυμάσαι πως η ασφάλεια και η άνεσή σου, οφείλουν αν είναι πάντα η πρώτη προτεραιότητα. Όποτε αν είναι να σε προφυλάξεις, καλύτερα μεταμορφώσου σε Casper.

Όταν ο άλλος ενδιαφέρεται και θέλει να μιλάει μόνο για τον εαυτό του

Μπορεί να είναι η τελευταία, όμως η συγκεκριμένη περίπτωση είναι all time classic και δεν γίνεται να λείπει από τη λίστα. Ξέρεις σε ποιον αναφέρομαι, σε εκείνο τον cool, άνετο τύπο που πηγαίνει τη συζήτηση πέρα-δώθε, από εδώ από εκεί, για να καταλήξει πάντα στο αγαπημένο του θέμα, που δεν είναι άλλο από τον εαυτό του. Αλήθεια, δεν βαρέθηκες ήδη; Δεν έχεις κουραστεί να τον ακούς να αναλύει ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα σε τρία, πέντε, δέκα ραντεβού; Δεν θες να τον φιμώσεις με μαύρη μονωτική ταινία, μέχρι να ορκιστεί κάνοντας το σταυρό του -κι ας μην τον εννοεί-, πως θα σταματήσει αυτό το λογύδριο κομπορρημοσύνης και αυτοθαυμασμού; Ακόμη και αν αυτά που ξεστομίζει έχουν ενδιαφέρον και γαρνίρονται με συναρπαστικές περιγραφές, δεν νιώθεις την ανάγκη να συνεισφέρεις με κάποιον τρόπο στη συζήτηση; Φαντάζομαι πόσο ξεχωριστή αισθάνεσαι όταν μοιράζεται όλες αυτές τις προσωπικές αφηγήσεις μαζί σου, όμως αυτό που προτείνω εγώ, είναι να εξαφανιστείς δίχως δεύτερη σκέψη, όσο αγενές και αν σου φαίνεται. Γιατί; Για να δεις εάν ο cool τύπος ενδιαφέρεται όντως να μάθει τα νέα και τις δικές σου ιστορίες ή απλά ψάχνει μία τυχαία ακροάτρια από το κοινό, για να συνεχίσει το παραμύθι του. Mic drop.

Σε έναν ιδανικό κόσμο, ίσως δεν θα χρειαζόταν να γράψω ποτέ αυτό το κείμενο, ίσως να μην είχα πέσει και εγώ στο βολικό «μαξιλάρι» του ghosting, ίσως να μην είχαμε γίνει τόσο επιφυλακτικές και καχύποπτες με τους ανθρώπους που μας προσεγγίζουν. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν το ghosting είναι μία ύπουλη πρακτική που δεν θα ευχόσουν ούτε στον χειρότερο εχθρό σου, να θυμάσαι πως μερικές φορές «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», οπότε μπορεί να γίνει μέσο διαφυγής από καταστάσεις που δεν σου ταιριάζουν και ανθρώπους που αργά ή γρήγορα θα θέλεις να τους ξεχάσεις. Κλείνοντας, ένας ακόμη λόγος για να μην δώσεις ποτέ ξανά κανένα σημείο ζωής, είναι όταν ο άλλος έχει προλάβει ήδη να εξαφανιστεί μία φορά, καθώς όπως λέει και ένας σοφός, άγραφος κανόνας, «If someone ghosts you, respect the dead and don't disturb them again». 

2 SHARES