V for Vendetta: Ο σκηνοθέτης James McTeigue εξηγεί γιατί η ταινία παραμένει επίκαιρη 20 χρόνια μετά

Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το «V for Vendetta» δεν ανήκει απλώς στη σφαίρα των cult ταινιών μοιάζει σαν να γράφτηκε για το σήμερα. Και αν αυτό ακούγεται υπερβολικό, ο σκηνοθέτης του, James McTeigue, έχει μια πολύ πιο ψύχραιμη εξήγηση: Δεν είναι ότι η ταινία «προέβλεψε» το μέλλον, είναι ότι ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.

Βραβεία Όσκαρ 2026: Νικητές οι B. Jordan & Buckley - Καλύτερη Ταινία το «One Battle After Another»

Βασισμένο στο εμβληματικό graphic novel των Alan Moore και David Lloyd, το φιλμ αφηγείται την ιστορία μιας κοινωνίας που έχει παραδοθεί στον φόβο και ενός ανθρώπου που αποφασίζει να τον καταστρέψει. Η Evey Hammond της Natalie Portman και ο μυστηριώδης V του Hugo Weaving κινούνται σε έναν κόσμο όπου η εξουσία ελέγχει τα πάντα: Από τα ΜΜΕ μέχρι την ίδια την αλήθεια.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την ταινία να «μιλάει» ακόμη.

Η διαχρονικότητα δεν είναι σύμπτωση

Ο McTeigue δεν βλέπει το έργο του μέσα από ένα νέο πρίσμα γιατί, όπως λέει, το πλαίσιο δεν άλλαξε ποτέ πραγματικά. Η ανάγκη για έλεγχο της πληροφορίας, η κατασκευή «εχθρών», ο φόβος του διαφορετικού όλα αυτά δεν είναι απλώς αφηγηματικά εργαλεία, αλλά επαναλαμβανόμενα ιστορικά μοτίβα. Και κάπου εκεί, η ταινία παύει να είναι sci-fi και γίνεται καθρέφτης.

«Συνεχίζουμε να πέφτουμε στους ίδιους πολιτικούς κύκλους και αυτό είναι που κάνει την ταινία διαχρονική. Οι άνθρωποι απλώς κοιτάζουν γύρω τους και βλέπουν ότι οι αναλογίες που υπάρχουν στην ταινία εμφανίζονται ξανά με διάφορες μορφές».

Όταν η σάτιρα γίνεται απειλή

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που αναδεικνύει σήμερα είναι η σάτιρα. Σε κάθε αυταρχικό σύστημα, λέει, οι κωμικοί είναι από τους πρώτους που στοχοποιούνται. Ο λόγος είναι απλός: Η σάτιρα δεν ελέγχεται εύκολα. Δεν υπακούει στη γραμμή της εξουσίας και έχει τη δύναμη να «απογυμνώνει» την πραγματικότητα.

Θα μπορούσες να φανταστείς τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» με την Kate Winslet; Εμείς ετοιμαζόμαστε

Από τη σκιά του Matrix στο σκηνοθετικό ντεμπούτο

Πριν αναλάβει το τιμόνι της ταινίας, ο McTeigue είχε ήδη «ψηθεί» σε ένα από τα πιο εμβληματικά franchises του σύγχρονου σινεμά: το The Matrix,The Wachowskis. Ως βοηθός σκηνοθέτη, είχε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της σκηνοθετικής αφήγησης κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα και στο V. Όταν οι Wachowskis αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα μετά την εξαντλητική παραγωγή των sequels, του πρότειναν να σκηνοθετήσει το project. Εκείνος είπε ναι και έτσι γεννήθηκε μια από τις πιο ιδιαίτερες κινηματογραφικές μεταφορές κόμικ στη μεγάλη οθόνη/

Η Lily Collins μπορεί να γίνει Audrey Hepburn; Ο γιος της θρυλικής σταρ απαντά όπως περιμέναμε

Η Natalie Portman και η απόφαση που έμεινε στην ιστορία

Η επιλογή της Natalie Portman δεν ήταν απλώς θέμα ταλέντου. Ο McTeigue έψαχνε μια ηθοποιό με ευφυΐα, εσωτερικότητα και δύναμη στοιχεία που η Portman ενσάρκωσε πλήρως.Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της ταινίας, το ξύρισμα του κεφαλιού της, δεν ήταν απλώς μια σκηνή. Ήταν μια δήλωση. Η ίδια επέλεξε να το κάνει on camera, δίνοντας μια ωμή αυθεντικότητα στη μεταμόρφωση της Evey.

«Γνώριζα τη Natalie από την ταινία Star Wars που είχαμε γυρίσει μαζί. Πίστευα ότι θα ήταν μια εκπληκτική Evey. Δοκιμάσαμε μερικές ακόμα ηθοποιούς, αλλά η Natalie είναι πραγματικά έξυπνη, πολύ ευφυής και διαβασμένη. Η υποκριτική της ικανότητα είναι εξαιρετική, και σκέφτηκα ότι θα ήταν ο ιδανικός ρόλος γι’ αυτήν. Μετά από αυτό, το στούντιο την υποστήριξε πλήρως, και εκείνη πραγματικά κυριάρχησε στο ρόλο. Ήταν πραγματικά εξαιρετική».

Προβλήματα στο prequel του Ocean’s Eleven: Η Margot Robbie «χάνει» κι άλλον σκηνοθέτη

Η φωνή πίσω από τη μάσκα

Ο Hugo Weaving είχε ίσως τον πιο ιδιαίτερο ρόλο: Να υποδυθεί έναν χαρακτήρα του οποίου το πρόσωπο δεν βλέπουμε ποτέ. Η λύση βρέθηκε στο post-production, όπου η φωνή του ηχογραφήθηκε εκ νέου σχεδόν εξ ολοκλήρου.

Το αποτέλεσμα; Ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους κινηματογραφικούς χαρακτήρες των τελευταίων δεκαετιών χωρίς να φαίνεται ποτέ το πρόσωπό του.

«Του άρεσε πολύ και για να πω την αλήθεια, κι εμένα μου άρεσε επίσης. Στο γύρισμα πάντα επιλέγαμε το πλάνο που είχε την καλύτερη συναισθηματική φόρτιση. Στη συνέχεια πηγαίναμε στο στάδιο του ADR, και ο Hugo ηχογράφησε ξανά ολόκληρη την ταινία. Επιλέγαμε το πλάνο που θεωρούσαμε καλό εκείνη την ημέρα και λέγαμε: Ναι, αυτό μας άρεσε πραγματικά. Ας ξεκινήσουμε με αυτή την συναισθηματική εκδοχή. Στη συνέχεια, το τελειοποιούσαμε. Κάθε φορά λες: Θεέ μου, μακάρι να το είχα κάνει έτσι από την αρχή. Αλλά σε αυτόν τον συγκεκριμένο ρόλο, μπορούσες να πετύχεις μια άλλη ερμηνεία αν χρειαζόταν. Ο Hugo ήταν πραγματικά ένας καταπληκτικός συνεργάτης σε αυτό».

Γιατί παραμένει διαχρονική;

Ίσως τελικά το πιο δυνατό στοιχείο της ταινίας να είναι αυτό που δεν αλλάζει: Η ιδέα ότι οι κοινωνίες διαμορφώνονται από τον φόβο, αλλά μπορούν και να τον ξεπεράσουν.Το V for Vendetta δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Δεν προσφέρει λύσεις. Προσφέρει όμως κάτι πιο σημαντικό: Ερωτήματα. Και όσο αυτά τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά, η ιστορία του V θα συνεχίζει να μοιάζει τρομακτικά επίκαιρη.