Όλα για τα παιδιά: Το άγνωστο κοινωνικό έργο του Γιώργου Παπαδάκη και οι 2 τελευταίες επιθυμίες του

Η απώλεια του Γιώργου Παπαδάκη συνεχίζει να συγκινεί και όχι μόνο τον δημοσιογραφικό κόσμο, αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατές του που όχι μόνο τον θαύμαζαν αλλά και τον εκτιμούσαν. Ο δημοσιογράφος κατόρθωσε με το έργο του επί 4 δεκαετίες να κερδίσει την υστεροφημία που του άξιζε.

Κατόρθωσε όμως μετά τον θάνατό του, να τον εκτιμήσουμε και για τις ανθρώπινες αρετές του. Που δεν εξανλούνταν μόνο στην ενθάρρυνση και την υποστήριξη προς τους νέους συναδέλφους του, αλλά και στο κοινωνικό του έργο. Στη βοήθεια που εκείνος προσέφερε, μερικές φορές χωρίς να το γνωρίζει κανείς, αλλά πάντα χωρίς να ζητά καμία ανταπόδοση. Ο αγώνας που έκανε για τα παιδιά ήταν όχι μόνο μακροχρόνιος, αλλά και αξιοθαύμαστος.

Οι συμπαρουσιάστριες του Γιώργου Παπαδάκη και oι στενοί συνεργάτες του, αποχαιρέτησαν τον «δάσκαλο»

Η αδελφή του με σύνδρομο Down και το όραμα για το Χαμόγελο του Παιδιού που πέτυχε

Ο Γιώργος Παπαδάκης μας είχε συγκλονίσει αρκετά χρόνια πριν, όταν μίλησε για πρώτη φορά για τη μικρότερη αδελφή του Μαρία, που είχε σύνδρομο Down. Υπήρξε πάντοτε υπό την προστασία του, ειδικά μετά την πρόωρη απώλεια σε μικρή ηλικία των γονιών του και του αδελφού του Μάρκου.

Όταν ήταν μαθητής στην Γ' Γυμνασίου, είχε συγκεντρώσει από τις δουλειές που έκανε τον ελεύθερό του χρόνο και κάποια χρήματα για να κάνει μία μεγάλη γιορτή με τους φίλους του και να τους παρουσιάσει την αδελφή του. Δεν ήθελε εκείνη να αισθάνεται απομονωμένη και ήθελε απ' όλους να την αποδεχτούν: «Και έκανα πάρτι για να παρουσιάσω την αδερφή μου στους συμμαθητές μου και στους φίλους μου. Θα πρέπει να πω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμαθητών μου είχε μια εκπληκτική συμπεριφορά και αυτό είναι ένα θέμα που μου έχει μείνει στο μυαλό μου, το πόσο την αγκάλιασαν, το πόσο όμορφα της φέρθηκαν».

Αυτή η ευαισθησία του, έγινε όραμα ζωής όταν έγινε πια επαγγελματίας δημοσιογράφος. Δεν ήταν λοιπόν παράξενο όταν το 1995 σε μία από τίς απογευματινές του εκπομπές μαζί με τον νυν πρόεδρο του Χαμόγελο του Παιδιού Κώστα Γιαννόπουλο εμπνεύστηκε την ίδρυση του σωματείου που μέχρι σήμερα, έχει σώσει τη ζωή σε χιλιάδες παιδιά. Τότε έκανε πράξη το όνειρο του μικρού Ανδρέα Γιαννόπουλου και έγινε πρωτοπόρος της προσπάθειας. Ζήτησε από όλους να αγκαλιάσουν την πρωτοβουλία και πάλεψε για αυτή και στη συνέχεια.

Το Χαμόγελο του Παιδιού, «έχασε» χθες τον άνθρωπο που στάθηκε εμπνευστής και μέγας αρωγός του. Και τον αποχαιρέτησαν τα μέλη του με ιδιαίτερη συγκίνηση στην ανάρτηση του επίσημου προφίλ του στο Instagram, δηλώνοντας αιώνια ευγνώμονες.

Την ίδια συμπαράσταση έδειχνε ο δημοσιογράφος και στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες με νοητική αναπηρία. Ήταν πάντα στο πλευρό τους, όχι απλά ηθικά αλλά και έμπρακτα. «Το Εργαστήρι» – Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αναπηρία» επίσης έκανε ειδική μνεία στον Γιώργο Παπαδάκη. «Με απέραντη θλίψη αποχαιρετούμε τον Γιώργο Παπαδάκη, τον αγαπημένο φίλο, τον άνθρωπο που στήριξε τα παιδιά μας με διακριτικότητα και ήθος. Τα θερμότατα συλλυπητήρια μας στη σύζυγο του Τίνα, στα παιδιά και τους οικείους του.
Υπήρξαμε ευτυχείς που τον γνωρίσαμε, και νιώθουμε απέραντη ευγνωμοσύνη για όλα όσα προσέφερε στο Εργαστήρι. Καλό ταξίδι Γιώργο μας», αναφέρουν στην ανάρτηση.

Οι δύο τελευταίες επιθυμίες του δημοσιογράφου όπως αυτές εκφράστηκαν στην ανακοίνωση της οικογένειάς του για την ταφή του το πρωί της Πέμπτης, (8/1) είναι αντί στεφάνων να δοθούν χρήματα και δωρεές σε αυτά τα δύο σωματεία, τα οποία εκείνος υποστήριξε με αυταπάρνηση.

Εκτός όμως από το γνωστό του έργο, υπάρχει και η άγνωστη προσφορά του δημοσιογράφου. Την οποία και αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης στην εκπομπή Αποκαλύψεις, ο οποίος υπήρξε και επιστήθιος φίλος του. Ο δημοσιογράφος είχε αναλάβει να τον βοηθά οικονομικά την εποχή που διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων, στα προγράμματα σίτισης άστεγων και μεταναστών.

Και όπως είπε χαρακτηριστικά: «Κάθε Χριστούγεννα, μου έδινε χρήματα για να αγοράσω όλες τις βασιλόπιτες, τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες για το γλέντι που κάναμε στο Κέντρο των Αστέγων. Μου είχε πει "Αυτό δεν θέλω να το πεις σε κανέναν". Δεν το ήξερε ούτε και η οικογένειά του. Αυτό όμως πρέπει να το πω. Ο κόσμος δεν έχασε μόνο τον Γιώργο Παπαδάκη τον δημοσιογράφο, αλλά και τον Γιώργο Παπαδάκη τον άνθρωπο».