Γιατί ο θάνατος του Baelor στο «A Knight of the Seven Kingdoms» μάς συγκλόνισε τόσο

Στο σκληρό τοπίο του Westeros στο λατρεμένο σύμπαν του Game of Thrones έχουμε συνηθίσει τους «σοκαριστικούς» θανάτους. Σίγουρα θυμάσαι ανθρώπους να ουρλιάζουν στον περιβόητο Κόκκινο Γάμο και το ίδιο συνέβη με αρκετές μεγάλες απώλειες στο Game of Thrones.

Όταν με το «A Knight of the Seven Kingdoms» (στο 4ο επεισόδιο) ξανα-αγαπήσαμε το Game of Thrones

Tο 5ο επεισόδιο του A Knight of the Seven Kingdoms που ράγισε την καρδιά μας

Φαντάσου το: βρίσκεσαι κλεισμένη μέσα σε μια βαριά, ασφυκτική πανοπλία. Ο κόσμος σου περιορίζεται σε μια στενή σχισμή στο κράνος. Μέσα από την πρωινή ομίχλη έρχονται κατά πάνω σου άλογα καλπάζοντας, χτυπήματα σε βρίσκουν πριν καν προλάβεις να δεις ποιος σε επιτέθηκε. Φεύγουν ξανά πριν καταλάβεις τι συνέβη. Χτυπήματα στο κεφάλι σε ζαλίζουν, τα μάτια σου κλείνουν, το κράνος γεμίζει λάσπη και αίμα. Τα αυτιά βουίζουν. Η ισορροπία χάνεται. Αιμορραγείς από παντού. Πέφτεις στο χώμα. Και τότε μια φωνή σου λέει: σήκω και σηκώνεσαι.

Έτσι μοιάζει το πέμπτο επεισόδιο του A Knight of the Seven Kingdoms. Σε μεγάλο βαθμό είναι ένα επεισόδιο μάχης: ο Ser Duncan και οι έξι συμπολεμιστές του αντιμετωπίζουν τον πρίγκιπα Aerion Targaryen και τους κατηγόρους του. Αρχικά συγκρούονται έφιπποι και στη συνέχεια πεζοί, και βλέπουμε σχεδόν τα πάντα μέσα από τα μάτια του Dunk.

01

07

Η μάχη που δεν είναι τουρνουά, η μάχη είναι αγώνας επιβίωσης

Η ομάδα του Dunk με αρχηγό τον Baelor Targaryen, είναι έτοιμη για την μάχη όμως ο ίδιος τους προειδοποιεί: δεν πρόκεται για κονταρομαχία μιας και οι αντίπαλοι θέλουν να τους σκοτώσουν.

Η σκέψη και μόνο κάνει τον Dunk και τον φίλο του, τον νεοχρισμένο ιππότη Ser Raymun Fossoway, να κάνουν εμετό από φόβο. Η σάλπιγγα ηχεί. Η μάχη ξεκινά. Ο Dunk παγώνει και μέσα σε δευτερόλεπτα ο Aerion τον διαπερνά με τη λόγχη και τον ρίχνει από το άλογο στο έδαφος.

Και εκεί πέφτει βαθύ σκοτάδι, η πλοκή επιστρέφει στον Dunk νεαρό, έχοντας χάσει τη μητέρα του με μόνη σύμμαχό του, το κορότσι του την μικροκλέφτα Rafe. Μαζί ζουν στο Flea Bottom του King’s Landing, μαζεύουν μέταλλα από πεδία μαχών για να πουλήσουν. Οι δυο φίλοι ονειρεύονται να φύγουν για τις Ελεύθερες Πόλεις και να ξεκινήσουν από την αρχή, καταφέρνουν σχεδόν να μαζέψουν τα χρήματα όμως ένας διεφθαρμένος φρουρός, ο Alester, τους επιτίθεται. Όταν η Rafe του κλέβει το μαχαίρι, της το παίρνει πίσω, τη σκοτώνει κι εκεί ο Dunk είναι έτοιμος να πεθάνει, μέχρι που εμφανίζεται ο Ser Arlan of Pennytree.

«In the name of the Mother, leave that boy be!» φωνάζει, μεθυσμένος, αλλά αμείλικτος, σκοτώνει τους επιτιθέμενους και φεύγει. Ο Dunk, έχοντας χάσει τη μοναδική του οικογένεια, τον ακολουθεί. Όταν κάποτε καταρρέει από εξάντληση, ο γέρος ιππότης τον σηκώνει.

«Σήκω», του λέει κι εκεί η πλοκή επιστρέφει στη μάχη, η φωνή αντηχεί στο παρόν και ο ψηλός μας ιππότης Dunk συνέρχεται και σηκώνεται. Τα χτυπήματα είνα απανωτά, με ένα μάτι σχεδόν κλειστό, και πετώντας την περικεφαλαία του ο Dunk προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον Aerion.

Το μεγαλύτερο σώμα του τον βοηθά, αλλά είναι ήδη καταδικασμένος: τραυματισμένος, μαχαιρωμένος, με τη λεπίδα να έχει περάσει μέσα από το χέρι του. Ο Aerion τον ανακηρύσσει νεκρό. Τότε ακούγεται η κραυγή του Egg να τον παρακαλά να σηκωθεί: «Σήκω, σήκω» φωνάζει ο μικρός Targaryen και ο Dunk σηκώνεται και κερδίζει τη μάχη. Ο Aerion αποσύρει επίσημα την κατηγορία εις βάρος του. Ο κόσμος ζητωκραυγάζει. Το αουτσάιντερ νίκησε όμως δύο από τους υπερασπιστές του Dunk είναι νεκροί και όταν ο πρίγκιπας Baelor αφαιρεί το κράνος αποκαλύπτεται η αλήθεια: το πίσω μέρος του κρανίου του έχει συνθλιβεί. Ο πρίγκιπας που προστάτευσε τον ιππότη, καταρρέει και πεθαίνει. Ο Dunk κλαίει επαναλαμβάνοντας πόσο λυπάται αλλά ταυτόχρονα ψιθυρίζει την εμβληματικ΄.η φράση ολόκληρου του επεισοδίου: σήκω. Αυτή τη φορά όμως η εντολή είναι ανώφελη.

Το βάρος της τιμής

Ο Dunk πήρε όλα όσα ήθελε: πολέμησε σε μεγάλο τουρνουά, στάθηκε απέναντι στους σπουδαιότερους ιππότες και απέδειξε την αξία και τον χαρακτήρα του. Όμως η νίκη έφερε πολλούς θανάτους, θανάτους που έγιναν από ανθρώπους οι οποίοι δέχτηκαν να βοηθήσουν τον ιππότη.

Ο ίδιος ο Dunk μπήκε σε αυτή τη μάχη μόνο επειδή προστάτεψε έναν αθώο και τώρα τρεις αθώοι άνθρωποι πέθαναν για εκείνον, ανάμεσά τους ο ευγενικός διάδοχος του θρόνου.

Ναι, ο Dunk πήρε αυτό που ήθελε αλλά δεν ήταν καθόλου αυτό που ήθελε. Δύο επεισόδια πριν το φινάλε της πρώτης σεζόν, το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν είναι γενναίος ιππότης ο Dunk όσο το αν ένας τόσο καλός άνθρωπος μπορεί να αντέξει το βάρος της τιμής.

Όμως ο ήρωάς μας ξεχνά το βασικό, τις ηθικές αξίες του ανθρώπου που τον υποστήριξε μέχρι τέλους. Ο Baelor αποφάσισε να πολεμήσει στο πλευρό του Dunk σαν μια πράξη δικαιοσύνης, ο ίδιος είδε ότι η οικογένειά του έχει απομακρυνθεί από τις αξίες που κάποτε εκπροσωπούσε.

Την ίδια στιγμή, ο μικρότερος πρίγκιπας Egg βλέπει έναν άνθρωπο με απόλυτη εξουσία να ρισκάρει τα πάντα για να κάνει το σωστό.

Ο ίδιος ο Dunk δεν μπορεί να πιστέψει ότι ένας διάδοχος του θρόνου τον υποστηρίζει. Αυτό που κάνει τον θάνατο τόσο σκληρό είναι πως ο Baelor πεθαίνει εξαιτίας του Maekar, του αδελφού του που ο ίδιος με τη δική του σειρά προσπαθεί με τον δικό του λανθασμένο τρόπο να κάνει το σωστό.

Ο Maekar ορμά στη μάχη για να σώσει τον γιο του Aerion από τον Dunk, παρόλο που ο Dunk ήταν έτοιμος να τον αφήσει να ζήσει αφού είχε ήδη παραδοθεί. Μέσα στο χάος, σηκώνει το ρόπαλό του για να ανοίξει δρόμο και καταφέρνει το μοιραίο χτύπημα στο κράνος του αδερφού του Baelor.

Το τραύμα που θα δημιουργήσει τον Aegon V

Εδώ ξεκινά η πορεία του Egg προς τον θρόνο. Ο μελλοντικός βασιλιάς που ξύρισε μέχρι και τα μαλλιά του για να απρνηθεί το χαρακτηριστικό οικογενειακό του στοιχείο και προσποιήθηκε μέχρι και τον ιπποκόμο, βλέπει και μαθαίνει από πρώτο χέρι ότι το σωστό έχει τίμημα, παραλίγο να κοστίσει τη ζωή του Dunk και κόστισε τη ζωή του θείου του Baelor.

Και ίσως αυτό να ήταν ένα από τα καλύτερα τηλεοπτικά επεισόδια που έχουμε δει: όχι επειδή πέθανε ένας Targaryen και λυπηθήκαμε τόσο, αλλά επειδή καταλάβαμε τι σημαίνει πραγματικά να ζεις με τιμή και να χάνεις ακόμα και τη ζωή σου γι' αυτή.

Emilia Clarke & Jason Momoa: Μια επανένωση γεμάτη νοσταλγία, 15 χρόνια μετά το Game of Thrones