Μια όμορφη και ευγενική ψυχή

Η αλήθεια είναι μια. Σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει αλληλεγγύη ή ειλικρίνεια.

Και σε έναν κόσμο που κλονίζεται η εμπιστοσύνη, είναι δύσκολο να συντηρήσεις έναν εαυτό ακλόνητο, αληθινό και ειλικρινή. Και δεν μιλάω για ειλικρίνεια απέναντι στους άλλους. Πρώτα από όλα αγάπη για τον εαυτό σου. Τον περασμένο χρόνο ένιωθα πολύ μόνη. Ενίοτε μου συμβαίνει και τώρα αλλά ευτυχώς υπάρχει η οικογένεια που πάντα με στηρίζει. Είναι αυτό το (όχι και τόσο χαζό) συναίσθημα που νιώθεις ότι κάνεις δεν ενδιαφέρεται για εσένα με τρόπους που εσύ ακόμα και στον εχθρό σου που λέει ο λόγος δεν θα συμπεριφερόσουν.

Νιώθεις ανύπαρκτη καθώς σε έναν κόσμο που κυριαρχεί το εγώ, και εσύ δεν είσαι τέτοιος τύπος, δεν μπορείς να συνυπάρξεις. Κάνεις πράγματα μόνο και μόνο για να ευχαριστείς τους άλλους, πράγματα που μπορεί να μη σε θιγούν σαν προσωπικότητα αλλά δεν σου ταιριάζουν απόλυτα. Συμβιβάζεσαι με τρόπους που εσύ δεν θα ζήταγες ποτέ από κάποιον άλλο να πράξει ή καταπιέζεις τα θέλω και τα πρέπει σου για να μην γίνεις δακτυλοδεικτούμενη από φίλους και γνωστούς. Και κουράζεσαι. Και πληγώνεσαι ενίοτε. Και δεν αντέχεις άλλο.

Γιατί; Γιατί είσαι μια ευγενική ψυχή που ποτέ δεν θέλει να στενοχωρεί τους άλλους που προσπαθεί περισσότερο από το ποσοστό που μπορεί, να ικανοποιήσει έναν κύκλο ανθρώπων που δεν ξέρει αν θα είναι εκεί για ένα ευχαριστώ μετά. Και να σου πω κάτι; Τις περισσότερες φορές δεν είναι. Και έρχεται η στιγμή που έχεις εσύ ανάγκη να μιλήσεις, να κλάψεις, να απογυμνώσεις την ψυχή σου... και πολύ απλά λίγοι είναι εκεί να σε ακούσουν. Και εκεί έρχεται η συνειδητοποίηση και καταλαβαίνεις ότι όλα είναι ανώφελα σήμερα.

Η αγάπη που δίνεις στους άλλους (σε όσους δεν το αξίζουν), οι συμβουλές, ο χρόνος, η αφοσίωση. Έρχεται μια στιγμή που όλα ξεδιαλύνουν και γίνεται η καταμέτρηση. Και εκεί καταλαβαίνεις ποιος πραγματικά είσαι… τη δύναμη σου, τις αντοχές σου, τις δυνατότητες σου, το βάθος της ψυχής σου. Είμαστε πολύ δυνατοί, ας μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό. Γιατί; Γιατί παρόλο που τα συνειδητοποιούμε όλα αυτά δεν θα τα αλλάζαμε.

Δεν θα αλλάξω τον τρόπο που φέρομαι στους άλλους, για κάποια χτυπήματα κάτω από την μέση. Αυτή είναι η απάντηση. Δεν θα άλλαζα τίποτα. Χαίρομαι και είμαι περήφανη για αυτό που είμαι, που γίνομαι. Αυτό ήθελα από την αρχή, να μπορώ να επιστρατεύω την αγάπη και την αφοσίωση που με γέμισαν και με δίδαξαν να διαθέτω και να την μοιράζω, στον εαυτό μου και στους άλλους. Έτσι πρέπει να γίνεται. Μην αφήνεις κανέναν να σ ‘ αλλάξει. Να είσαι ο εαυτός σου. Και αν δεις ότι δίνεις αγάπη και δεν παίρνεις πίσω ούτε ένα ευχαριστώ, ευχαρίστησε εσύ τον εαυτό σου, γιατί είσαι αυτό που είσαι, μια ευγενική και όμορφη ψυχή.