Harry Styles: Το viral βίντεο με Ελληνίδα στη συναυλία του και η άβολη αλήθεια για τις «feet pics»

Ένα από τα πιο viral σκηνικά των τελευταίων ετών εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια της sold-out περιοδείας «Love on Tour» του Harry Styles στο στάδιο Wembley, με πρωταγωνίστρια μια Ελληνίδα θαυμάστρια, τη Φένια. Η Φένια κατάφερε να τραβήξει την προσοχή του ποπ σταρ κρατώντας μια άκρως πρωτότυπη - και κάπως άβολη - πινακίδα, η οποία έγραφε ότι πούλησε φωτογραφίες των ποδιών της (feet pics) για να καταφέρει να αγοράσει ένα εισιτήριο και να βρίσκεται μπροστά στην αρένα.

«Έχασα φίλους τα τελευταία χρόνια»: Η πιο προσωπική στιγμή του Harry Styles στη σκηνή

Ο Harry Styles διάβασε το πλακάτ από τη σκηνή και η αντίδρασή του έγινε αμέσως viral. Με το γνωστό του χιούμορ, συνεχάρη τη Φένια, λέγοντας: «Συγχαρητήρια - νομίζω!» και πρόσθεσε αστειευόμενος: «Κι εγώ το ίδιο έκανα», προκαλώντας κύματα γέλιου στο στάδιο και χιλιάδες προβολές στα social media.

Ωστόσο, πίσω από το χιουμοριστικό κλίμα της στιγμής, κρύβεται μια μάλλον άβολη και προβληματική πραγματικότητα για τη βιομηχανία της ζωντανής μουσικής.

Πόσο κοστίζει τελικά η «Love on Tour»;

Η επιθυμία της Φένιας και χιλιάδων άλλων θαυμαστών να βρεθούν κοντά στον αγαπημένο τους καλλιτέχνη δεν ήταν καθόλου φτηνή υπόθεση. Οι τιμές για τις συναυλίες του Harry Styles στο Wembley ξεκινούσαν από σχετικά λογικά ποσά για τις πιο απομακρυσμένες θέσεις (περίπου €60-€80), όμως για τις πολυπόθητες θέσεις στην αρένα, και ειδικά στα blocks «Jonny's Place» και «Hollywood» που βρίσκονταν ακριβώς μπροστά στη σκηνή, οι τιμές των εισιτηρίων (μαζί με τα τέλη) άγγιζαν ή και ξεπερνούσαν τα €180 με €230.

Το πρόβλημα γινόταν ακόμα μεγαλύτερο με το σύστημα της «δυναμικής τιμολόγησης» και τα εισιτήρια μεταπώλησης, όπου οι τιμές για μια θέση στην πρώτη γραμμή εκτοξεύονταν συχνά στα €580 έως και πάνω από €1.150. Αν σε αυτό προσθέσει κανείς τα αεροπορικά εισιτήρια από την Ελλάδα και τη διαμονή στο πανάκριβο Λονδίνο, το συνολικό κόστος για έναν fan μετατρεπόταν σε μια μικρή περιουσία.

Είναι οι φωτογραφίες ποδιών η μόνη λύση για να πας σε συναυλία;

Αν και η ιστορία της Φένιας αντιμετωπίστηκε με χιούμορ και αυτοσαρκασμό - και σίγουρα της χάρισε μια ανάμνηση που θα θυμάται για όλη της τη ζωή - το γεγονός ότι ένας νέος άνθρωπος μπαίνει στη διαδικασία να πουλήσει φωτογραφίες του σώματός του (έστω και των ποδιών του) σε πλατφόρμες περιεχομένου για να μπορέσει να αντέξει οικονομικά ένα πολιτιστικό γεγονός, αφήνει μια κάπως άβολη επίγευση.

Η μουσική και η εμπειρία μιας ζωντανής συναυλίας θα έπρεπε να είναι προσβάσιμες με βάση την αγάπη του κοινού, όχι να μετατρέπονται σε ένα απλησίαστο luxury προϊόν για λίγους ή σε μια αιτία για να καταφεύγουν οι θαυμαστές σε ακραίες οικονομικές λύσεις.

Επίσης, το να πουλάει κανείς προσωπικό υλικό στο διαδίκτυο δεν θα έπρεπε να προβάλλεται ως η «πιο εύκολη, γρήγορη και αυτονόητη λύση» για να καλύψει ένας νέος άνθρωπος το κόστος ενός εισιτηρίου. Όταν τέτοιες ιστορίες αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως «χαριτωμένα», viral περιστατικά ή ως δείγματα «επιχειρηματικού δαιμονίου» της νέας γενιάς, παραβλέπεται μια πολύ πιο σκοτεινή πραγματικότητα.

Αυτού του τύπου η ψηφιακή δραστηριότητα συχνά παρουσιάζεται στα social media ως το απόλυτα «εύκολο χρήμα», όμως στην πραγματικότητα κρύβει πίσω της έναν ξεκάθαρο οικονομικό εξαναγκασμό με τον μανδύα του lifestyle. Γιατί ναι, είναι βαθιά προβληματικό το γεγονός ότι ένας νέος άνθρωπος μπαίνει στη διαδικασία να εμπορευματοποιήσει την εικόνα του, όχι για να καλύψει βασικές ανάγκες επιβίωσης, αλλά απλώς για να συμμετάσχει σε ένα κοινωνικό και πολιτιστικό γεγονός που αγαπά. Όταν οι παραδοσιακές δουλειές ή το εισόδημα των νέων δεν επαρκούν ούτε στο ελάχιστο για να καλύψουν το κόστος μιας συναυλίας, το να καταφύγεις σε τέτοια μέσα φαντάζει ως η μόνη διέξοδος, χωρίς όμως να αποτελεί μια πραγματικά ελεύθερη επιλογή.

Παράλληλα, υπάρχει και το ζήτημα του μόνιμου ψηφιακού αποτυπώματος, καθώς οτιδήποτε ανεβαίνει ή πουλιέται στο διαδίκτυο ξεφεύγει οριστικά από τον έλεγχο του δημιουργού του, κάτι που πολλοί τείνουν να υποτιμούν πάνω στον ενθουσιασμό τους να προλάβουν ένα live.

Η μουσική και οι συναυλίες υπήρξαν ιστορικά ο κατεξοχήν χώρος έκφρασης, εκτόνωσης και συμπερίληψης. Αν για να βρεθείς στην αρένα του αγαπημένου σου καλλιτέχνη πρέπει να αναπτύξεις στρατηγικές πώλησης προσωπικού υλικού, τότε ίσως η βιομηχανία της ψυχαγωγίας έχει αποτύχει παταγωδώς.

Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, δεν αφορά μόνο τον Harry Styles. Από τα εισιτήρια - «φωτιά» για τα live της Taylor Swift και των Coldplay, μέχρι τις απλησίαστες τιμές σε παγκόσμιες περιοδείες άλλων μεγάλων ονομάτων, γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για μια γενικευμένη και ανησυχητική τάση. Φαίνεται πλέον να καθιερώνεται μια νέα πραγματικότητα, όπου η ζωντανή μουσική παύει να είναι μια προσβάσιμη εμπειρία και μετατρέπεται σε ένα luxury προϊόν για λίγους - ή για όσους είναι διατεθειμένοι να ξεπεράσουν τα προσωπικά τους όρια προκειμένου να τη χρηματοδοτήσουν.