Ο 15χρονος Βίκτωρας δείχνει ότι τα όνειρα δεν έχουν ηλικία: από το σχολείο στη NASA και στην έρευνα

Σε μια περίοδο όπου η καθημερινή επικαιρότητα συχνά μας «βομβαρδίζει» με ειδήσεις που αφορούν περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων, υπερβολική ενασχόληση με τα social media και μια γενικότερη ανησυχία γύρω από τον τρόπο που μεγαλώνουν οι έφηβοι σήμερα, υπάρχουν και ιστορίες που φωτίζουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Ιστορίες νέων που στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην επιστήμη, στη γνώση και στη δημιουργία, δείχνοντας ότι η εφηβεία μπορεί να είναι και κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Ο 15χρονος Βίκτωρ Γιαννικόπουλος είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

Ο 13χρονος Βίκτωρας είναι το παράδειγμα προς μίμηση για κάθε παιδί που «επηρεάζεται από τα social»

Μιλώντας στο Action 24, ανέφερε πως συμμετέχει σε διαγωνισμούς από την ηλικία των 13 ετών, ενώ σήμερα βρίσκεται ήδη σε συνεργασία με τη NASA, με στόχο την εξέλιξη μιας ιδέας που, όπως εξήγησε, αποτελεί συνέχεια των αποστολών Voyager που εκτοξεύτηκαν το 1977. Όνειρό του είναι να συνδυάσει την Ιατρική με την Αστροφυσική, δημιουργώντας ένα νέο επιστημονικό πεδίο που ενώνει δύο φαινομενικά διαφορετικούς κόσμους. Παράλληλα, συμμετέχει και σε ερευνητική μελέτη για τον καρκίνο.

Και όλα αυτά, από έναν έφηβο που δείχνει ήδη να έχει ξεκάθαρη κατεύθυνση και να προσπαθεί, από πολύ νωρίς, να μετατρέψει τα όνειρά του σε πράξη και επιστημονικό έργο.

Η ενασχόληση με την επιστήμη και την κβαντική

Πίσω από αυτή τη διαδρομή, όπως ο ίδιος σημειώνει, καθοριστικό ρόλο έχουν παίξει οι γονείς του, οι οποίοι από μικρή ηλικία τον έφεραν σε επαφή με την επιστήμη και τον στήριξαν στα πρώτα του βήματα. «Ο λόγος που ασχολούμαι με όλα αυτά, είναι χάρη στους γονείς μου γιατί από μικρή ηλικία μου διάβασαν για τα αστέρια και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν εκεί να με βοηθήσουν στα δύσκολα και τα εύκολα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η αγάπη του για την επιστήμη δεν περιορίζεται σε μια γενική περιέργεια, αλλά εστιάζει ιδιαίτερα σε πιο εξειδικευμένα πεδία της φυσικής, όπως η κβαντική. Εκεί, όπως λέει ο ίδιος, ανοίγεται ένας κόσμος τελείως διαφορετικός από την καθημερινή εμπειρία, όπου τα πάντα εξηγούνται μέσα από τον «μικρόκοσμο» των ατόμων και των σωματιδίων.

«Υπάρχουν διάφοροι κλάδοι στη φυσική και ένας τομέας είναι η κβαντική όπου μιλάει για τον μικρόκοσμο, δηλαδή για τα άτομα, τα σωματίδια και όχι για τα καθημερινά πράγματα. Και έτσι ασχολήθηκα με αυτή την εργασία στο Βαλκανικό Σχολείο. Στην ουσία είναι μια αποστολή που ασχολούμαι μαζί με τη NASA και σκοπεύουμε να την υλοποιήσουμε μέχρι περίπου το 2035. Συνεργάζομαι μαζί της, είχα καταθέσει την ιδέα και την δέχτηκαν και έτσι είμαστε σε μία επικοινωνία για την υλοποίηση. Η ιδέα μου είναι μια αποστολή που, στην ουσία, είναι η συνέχεια των αποστολών Voyager. Βέβαια, με καλύτερη τεχνολογία γιατί η τεχνολογία των αποστολών Voyager ήταν του ‘70. Χρησιμοποιούμε την καινούργια τεχνολογία για να μπορέσουμε σε μικρότερο χρονικό διάστημα να φτάσουμε την περιοχή όπου βρίσκονται τώρα τα Voyager, που ονομάζεται διαστρικός χώρος και έτσι να καταφέρουμε να φτάσουμε σε μικρότερα χρονικά διαστήματα, σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπως τον Αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης», εξήγησε όσο πιο απλά μπορούσε ο 15χρονος.

Έρευνα για την καρκινοπάθεια

Παράλληλα με τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα στη φυσική και την κβαντική, ο 15χρονος έχει ήδη στραφεί και σε ερευνητικές προσεγγίσεις συμμετέχοντας σε μελέτες που σχετίζονται με τον καρκίνο. Μάλιστα βραβεύτηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη.

«Εδώ και καιρό ασχολούμαι με μία μελέτη, μία έρευνα που κάνω με ασθενείς οι οποίοι έχουν «καρκινοπάθεια». Έχουμε δημιουργήσει κάποια δομημένα ερωτηματολόγια αλλά ανώνυμα, έχουμε πάρει κάποια δεδομένα και προσπαθούμε να βρούμε αν τελικά ο καρκίνος και αν επηρεάσουμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, μπορεί στην ουσία να επηρεάσει την εμφάνιση κακοήθειας. Γιατί αναρωτιέμαι αν τελικά τα μοτίβα που κάνουμε και αν τα αλλάξουμε - γιατί όλη μας η ζωή είναι μοτίβα, από τα πιο μεγάλα όπως είναι το σύμπαν μέχρι τα καθημερινά - αναρωτιέμαι αν επηρεάσουμε αυτά τα μοτίβα, αν μπορεί να οδηγήσει σε ασθενείς που έχουν καρκινοπάθεια».

Καθημερινότητα και σχέδια για το μέλλον

Κι αν αναρωτιέσαι ποια μπορεί να είναι η καθημερινότητα του 15χρονου, ίσως εκπλαγείς ότι παρά τις ξεχωριστές του ενασχολήσεις, η ζωή του παραμένει αντίστοιχη με εκείνη των συνομηλίκων του. Όπως είπε, το πρωί πηγαίνει στο σχολείο και ακολουθεί το πρόγραμμα των μαθημάτων του ενώ το απόγευμα αφιερώνει χρόνο στις υποχρεώσεις του αλλά και στις επιστημονικές του δραστηριότητες, όπως τις παρουσιάσεις και τις αποστολές που σχετίζονται με τη NASA.

«Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των παιδιών, ξυπνάω και πάω στο σχολείο. Απλά όταν γυρνάω είναι λίγο διαφορετικό. Κάνω τα μαθήματά μου, τις υποχρεώσεις μου, αλλά θα αφιερώσω και έναν μικρό χρόνο για να ασχοληθώ με την παρουσίαση που έχω να κάνω, με τις αποστολές που προανέφερα με την NASA. Δηλαδή δεν αλλάζει κάτι τόσο».

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην πορεία του μέχρι σήμερα, εξηγώντας πως στην αρχή υπήρχε άγχος, το οποίο όμως με τον χρόνο υποχώρησε, καθώς συνειδητοποίησε ότι αυτό που κάνει του ταιριάζει και τον εκφράζει. «Στην αρχή είχα άγχος, όταν πρωτοξεκίνησα. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει και όταν είσαι πιο χαλαρός τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα. Έχω καταλάβει πλέον πως δεν χρειάζεται να αγχώνομαι».

Κεντρικός του στόχος είναι να ενώσει δύο φαινομενικά διαφορετικούς επιστημονικούς κόσμους, την Ιατρική και την Αστροφυσική, δημιουργώντας ένα κοινό πεδίο που, όπως πιστεύει, θα έχει ιδιαίτερη σημασία στο μέλλον. «Θα ήθελα να συνδυάσω την Ιατρική, που είναι κάτι που αγαπώ, μαζί με την Αστροφυσική και να καταφέρω να ενώσω αυτά τα δύο επαγγέλματα σε κάτι που τα συνδυάζει. Γιατί το μέλλον με την τεχνητή νοημοσύνη είναι ο συνδυασμός Ιατρικής με Αστροφυσική».

Αναφερόμενος στο σχολικό του περιβάλλον, τόνισε πως το σχολείο του ενθαρρύνει την προσπάθεια και την αριστεία, με πολλούς μαθητές να στρέφονται σε θετικές επιστήμες, δημιουργώντας ένα κοινό υπόβαθρο ενδιαφερόντων. «Το σχολείο που είμαι επειδή γενικότερα είναι ένα σχολείο που θέλει να προάγει τους μαθητές προς την αριστεία, είναι πολλοί που επιλέγουν αυτές τις επιστήμες, δηλαδή τα μαθηματικά, την φυσική. Δεν λέω ότι ξέρουν τα πάντα από μαθηματικά, αστροφυσική, αλλά πιστεύω ότι έχουμε κάποια κοινά πράγματα».

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στο πώς βλέπει το μέλλον του, εκφράζοντας την άποψη ότι η Ελλάδα, παρότι αποτελεί μια όμορφη χώρα, δεν προσφέρει - όπως είπε - τις ίδιες ακαδημαϊκές δυνατότητες με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού, όπως η Αγγλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, επισημαίνοντας την ανάγκη ενίσχυσης της εκπαίδευσης. «Το έχουν πει κι άλλοι, όχι μόνο εγώ. Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι πολύ πίσω. Δηλαδή αν συγκρίνετε τα ακαδημαϊκά τμήματα στο εξωτερικό με την Ελλάδα, θα δείτε ότι απέχουν χιλιόμετρα. Θέλουμε πάρα πολλά χρόνια για να πούμε ότι φτάνουμε σε ένα επίπεδο», είπε και πρόσθεσε: «Δεν έχω αποφασίσει που θα πάω (στα 18). Απλά θεωρώ ότι χώρες σαν την Αγγλία και την Αμερική που είναι κορυφαίες στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν να μου προσφέρουν παραπάνω πράγματα από άλλες χώρες. Αυτό ξέρω».

Η πρόβλεψη για τον Δ' Παγκόσμιο Πόλεμο

Σε ένα άλλο σημείο της συζήτησης που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση, ο 15χρονος προχώρησε και σε μια πιο ευρύτερη σκέψη για το μέλλον της τεχνολογίας και της ανθρωπότητας, λέγοντας:

«Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε… Τον είχαν ρωτήσει πώς θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και εκείνος απάντησε πως δεν ξέρουμε πώς θα γίνει αλλά ξέρουμε πως ο τέταρτος θα γίνει με ξύλα και πέτρες. Πλέον, με την σημερινή τεχνολογία, μπορούμε να πούμε ότι ίσως και ο τρίτος παγκόσμιος να είναι ένας κυβερνοεπιθετικός πόλεμος. Και ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, ίσως, αν δεν θέσουμε χθες όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, να είναι χωρίς το ανθρώπινο είδος», κατέληξε.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση προκάλεσε εντύπωση, καθώς έδειξε πως ο 15χρονος δεν περιορίζεται μόνο στην αστροφυσική και την έρευνα, αλλά σκέφτεται και πιο ευρύτερα ζητήματα που αφορούν το μέλλον της τεχνολογίας και της ανθρωπότητας.