Μήπως κάνεις κι εσύ αυτό το επικίνδυνο λάθος με το παιδί σου το καλοκαίρι;
Μια πρώην δασκάλα και μητέρα τριών παιδιών αποκαλύπτει γιατί η φράση «νόμιζα ότι το πρόσεχες εσύ» μπορεί να αποβεί μοιραία στις καλοκαιρινές διακοπές.
Το καλοκαίρι είναι επιτέλους εδώ και μαζί του φέρνει την πολυπόθητη ξεγνοιασιά των οικογενειακών διακοπών που τόσο έχεις ανάγκη. Οι ρυθμοί πέφτουν, το μυαλό αδειάζει και η ανάγκη σου να χαλαρώσεις στην παραλία ή στην πισίνα, την ώρα που το παιδί παίζει δίπλα σου, είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Μέσα σε αυτή την απόλυτη ατμόσφαιρα χαλάρωσης, όμως, ελλοχεύει ένας μεγάλος κίνδυνος: η προσοχή σου ως γονιός «κατεβάζει ταχύτητα».
Όταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον με πολύ κόσμο, φίλους ή συγγενείς, είναι εξαιρετικά εύκολο να παρασυρθείς από μια συζήτηση, θεωρώντας δεδομένο ότι κάποιος προσέχει τα μικρά της παρέας. Κι όμως, μια μητέρα τριών παιδιών και πρώην εκπαιδευτικός, η Susie Allison η οποία κατέχει μεταπτυχιακό στην Προσχολική Εκπαίδευση, αποκαλύπτει ότι ακριβώς εκεί, πάνω στην ανεμελιά των διακοπών, γίνεται το πιο συχνό και επικίνδυνο λάθος επίβλεψης που μπορεί να αποβεί μοιραίο.
9 μύθοι για την ασφάλεια των παιδιών στο νερό που πολλοί γονείς εξακολουθούν να πιστεύουν
«Το μεγαλύτερο λάθος επίβλεψης που βλέπω να γίνεται δεν είναι το ότι οι γονείς παίρνουν τα μάτια τους από το παιδί αλλά το ότι υποθέτουν πως κάποιος άλλος το προσέχει», αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανάρτησή της στο Instagram.
Μια συμβουλή ασφαλείας από πιλότους που προλαμβάνει το επικίνδυνο λάθος
Για να αποφευχθεί αυτό το λάθος, η Susie Allison προτρέπει τους γονείς να χρησιμοποιήσουν ένα «μέτρο ασφαλείας από το πιλοτήριο», το οποίο της έμαθε ο σύζυγός της (πρώην πιλότος της πολιτικής αεροπορίας) και το οποίο, όπως λέει, «κάνει θαύματα».
«Σας παρακαλώ, χρησιμοποιήστε αυτή τη συμβουλή», είπε στους γονείς, εξηγώντας πώς λειτουργεί:
«Πριν από δεκατρία χρόνια, ο σύζυγός μου έφερε αυτό το σύστημα στην οικογένειά μας – και από τότε δεν το αλλάζουμε με τίποτα. Όταν οι πιλότοι της αεροπορίας πρέπει να αλλάξουν τον έλεγχο στο πιλοτήριο, ο πιλότος που έχει τον έλεγχο εκείνη τη στιγμή λέει: “Δικό σου το αεροπλάνο”. Ο άλλος πιλότος πρέπει απαραίτητα να απαντήσει: “Δικό μου το αεροπλάνο”.»
«Αυτό ακριβώς κάνουμε και εμείς με τα παιδιά μας, ειδικά γύρω από πισίνες, παραλίες ή σε πολυσύχναστες παιδικές χαρές.»
Όπως εξηγεί η ίδια, αυτή η «λεκτική ανταλλαγή» διασφαλίζει ότι και οι δύο πλευρές έχουν πλήρη επίγνωση της μεταβίβασης της ευθύνης. Όταν ένας από τους δύο γονείς πρέπει να «παραδώσει» την επίβλεψη, λέει: «Δικό σου το [όνομα παιδιού]» και περιμένει την απάντηση του άλλου: «Δικό μου το [όνομα παιδιού]». Αυτή η λεκτική επιβεβαίωση δημιουργεί μια σαφή, ξεκάθαρη αλλαγή στην επίβλεψη. Και λειτουργεί. Το χρησιμοποιούμε μεταξύ μας, αλλά και κάθε φορά που είμαστε μαζί με κάποιον άλλον ενήλικα».
Με αυτόν τον τρόπο, δεν υποθέτεις ποτέ ότι κάποιος προσέχει το παιδί σου χωρίς να είσαι σίγουρος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό το καλοκαίρι, όπου σε μια δραστηριότητα μπορεί να βρίσκεται μια μεγάλη παρέα ενηλίκων και να συνυπάρχουν πολλά παιδιά.
«Σταματήστε να μαντεύετε ποιος προσέχει τα παιδιά - και αρχίστε να το γνωρίζετε με σιγουριά. Μοιραστείτε αυτή τη συμβουλή και βοηθήστε τους φίλους σας να κρατήσουν κι εκείνοι τα παιδιά τους ασφαλή», κατέληξε η μητέρα.
9 μύθοι για την ασφάλεια των παιδιών στο νερό που πολλοί γονείς εξακολουθούν να πιστεύουν
Τι δείχνουν τα στοχεία
Πριν σκεφτείς ότι «εμένα δεν θα μου συνέβαινε ποτέ αυτό», αξίζει να ρίξεις μια ματιά στα στοιχεία για τα παιδικά ατυχήματα και τους πνιγμούς το καλοκαίρι. Η χαλάρωση των διακοπών συχνά μεταφράζεται σε έλλειψη συγκέντρωσης και οι αριθμοί των επίσημων φορέων (όπως η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία, ο ΕΟΔΥ και το Safe Water Sports) αποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος παραμονεύει παντού – από την αμμουδιά μέχρι την πιο πολυσύχναστη παιδική χαρά:
Η έξαρση των ατυχημάτων το καλοκαίρι: Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία των παιδιατρικών νοσοκομείων, οι μήνες του καλοκαιριού παρουσιάζουν κατακόρυφη αύξηση στα παιδικά ατυχήματα. Η αλλαγή περιβάλλοντος, οι άγνωστοι χώροι (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα, πλατείες χωριών) και οι δραστηριότητες εκτός σπιτιού οδηγούν σε πτώσεις, κατάγματα και τραυματισμούς, κυρίως λόγω της έλλειψης άμεσης επίβλεψης.
Χάνεται σε δευτερόλεπτα: Οι ειδικοί σε θέματα ασφάλειας επισημαίνουν ότι η προσοχή ενός ενήλικα διασπάται κατά μέσο όρο κάθε 11 λεπτά (ειδικά με τη χρήση κινητών τηλεφώνων). Ένα παιδί, όμως, χρειάζεται μόλις 4 με 5 δευτερόλεπτα για να απομακρυνθεί και να χαθεί από το οπτικό πεδίο των γονιών του σε μια γεμάτη παραλία ή έναν πολυσύχναστο πεζόδρομο.
Ο «βουβός» κίνδυνος του νερού: Ο πνιγμός παραμένει η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από ατύχημα για παιδιά ηλικίας 1 έως 14 ετών. Το πιο σοκαριστικό; Σχεδόν στα μισά περιστατικά, οι γονείς βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση, αλλά είχαν την ψευδαίσθηση ότι «κάποιος άλλος κοιτάζει» ή δεν κατάλαβαν έγκαιρα τον κίνδυνο, καθώς ο πνιγμός δεν έχει φωνές και συμβαίνει αθόρυβα.
Αυτό επιβεβαιώνει όσα επαναλαμβάνουν οι ειδικοί χρόνια: χρειάζονται μόλις λίγα δευτερόλεπτα για να συμβεί το κακό – ακόμα και με ένα παιδί που θεωρείς ότι είναι «αρκετά μεγάλο ώστε να προσέχει».
unsplash.com/ Callum Hill
5 συμβουλές από τους ειδικούς για την ασφάλεια στο νερό
Πέρα από το «κόλπο των πιλότων», οι ναυαγοσώστες και οι παιδίατροι τονίζουν ότι η ασφάλεια των παιδιών στη θάλασσα και την πισίνα βασίζεται σε μερικούς απαράβατους κανόνες:
Η απόσταση του «ενός χεριού»
Για τα νήπια και τα παιδιά που δεν ξέρουν καλό κολύμπι, οι ειδικοί συστήνουν την «επίβλεψη αφής». Αυτό σημαίνει ότι ο γονιός που έχει την ευθύνη πρέπει να βρίσκεται μέσα στο νερό, σε απόσταση αναπνοής από το παιδί - τόσο κοντά ώστε να μπορεί να το απλώσει το χέρι του και να το πιάσει ανά πάσα στιγμή.
Τα μπρατσάκια και τα σωσίβια ΔΕΝ είναι ναυαγοσώστες
Πολλοί γονείς επαναπαύονται όταν το παιδί φοράει μπρατσάκια, κουλούρα ή γιλέκο. Οι ειδικοί προειδοποιούν: αυτά είναι βοηθήματα κολύμβησης και όχι μέσα διάσωσης. Ένα μπρατσάκι μπορεί να ξεφουσκώσει, μια κουλούρα μπορεί να αναποδογυρίσει και το παιδί να παγιδευτεί με το κεφάλι μέσα στο νερό. Η επίβλεψη δεν σταματά ποτέ, ό,τι κι αν φοράει το παιδί.
Ο πνιγμός είναι «βουβός» - Μην περιμένεις φωνές
Στις ταινίες βλέπουμε τους ανθρώπους που πνίγονται να φωνάζουν «βοήθεια» και να χτυπούν τα χέρια τους στο νερό. Στην πραγματικότητα, ο πνιγμός συμβαίνει αθόρυβα και γρήγορα (μέσα σε λιγότερο από 1 λεπτό). Ένα παιδί που κινδυνεύει συνήθως δεν μπορεί να βγάλει ήχο γιατί προσπαθεί απεγνωσμένα να αναπνεύσει, ενώ τα χέρια του κινούνται ενστικτωδώς στο πλάι για να κρατήσουν το κεφάλι πάνω από το νερό, όχι για να κάνουν σήμα. Αν ένα παιδί στο νερό είναι ασυνήθιστα ήσυχο, έλεγξέ το αμέσως.
unsplash.com/ Vasiliki Theodoridou
10 μήνες μετά τον θάνατο του γιου της από πνιγμό, η Emilie Kiser στέλνει ηχηρό μήνυμα στους γονείς
Προσοχή στα ρεύματα και στα φουσκωτά παιχνίδια
Τα στρώματα, οι φουσκωτοί κροκόδειλοι και τα φλαμίνγκο είναι άκρως επικίνδυνα όταν φυσάει έστω και λίγος αέρας από την στεριά προς τη θάλασσα . Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, το ρεύμα μπορεί να παρασύρει το φουσκωτό στα βαθιά, εκεί όπου το παιδί θα πανικοβληθεί και μπορεί να πέσει στο νερό.
Ο κανόνας των 3 ωρών
Το παιδί δεν πρέπει ποτέ να μπαίνει στο νερό αν δεν έχουν περάσει τουλάχιστον 3 ώρες από το τελευταίο του πλήρες, κυρίως γεύμα. Ωστόσο, ακόμα και ένα «βαρύ» σνακ μπορεί να προκαλέσει κράμπα, δυσπεψία ή τάση για εμετό μέσα στο νερό, καταστάσεις εξαιρετικά επικίνδυνες κατά την κολύμβηση.

