Bookfishing: Η νέα μόδα στα dating apps μετατρέπει τα βιβλία σε δόλωμα για ραντεβού
Το να κρατάς ένα βιβλίο δεν σε κάνει αυτόματα ενδιαφέροντα άνθρωπο.
Ας το παραδεχτούμε: το να κρατάει κάποιος ένα βιβλίο στα χέρια τον κάνει αμέσως πιο ελκυστικό. Υπάρχει κάτι στον άνθρωπο που διαβάζει - μια αύρα ευφυΐας, μια υπόσχεση βάθους - που μας κάνει να θέλουμε να μάθουμε περισσότερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι λογαριασμοί στα social media που δείχνουν ανθρώπους να διαβάζουν έχουν εκατομμύρια ακόλουθους.
Το ίδιο συμβαίνει και στα dating apps. Σύμφωνα με στοιχεία από το Bubble (online εφαρμογή γνωριμιών), οι περισσότεροι singles τείνουν να επιλέγουν κάποιον που δηλώνει «βιβλιοφάγος» στο προφίλ του. Το πρόβλημα; Δεν είναι όλοι όσοι δηλώνουν λάτρεις της λογοτεχνίας αυτό που δείχνουν.
Καλώς ήρθατε στην εποχή του «bookfishing» – του φαινομένου όπου κάποιος υποκρίνεται ότι λατρεύει τα βιβλία μόνο και μόνο για να φανεί πιο ενδιαφέρων και «ποιοτικός» για το ραντεβού.
Γιατί το συναίσθημα ότι κάποιος είναι το «σπίτι» μας μπορεί να αποτελεί μεγάλο red flag;
Όταν η αγάπη για τα βιβλία είναι μια καλοστημένη θεατρική παράσταση
Όπως ακριβώς συμβαίνει με όσους βάζουν επεξεργασμένες φωτογραφίες για να δείχνουν άλλοι άνθρωποι, έτσι και οι «bookfishers» σερβίρουν μια ψεύτικη πνευματική ταυτότητα. Πόσες φορές δεν έχεις δει στα dating apps κάποιον να ποζάρει με ένα κλασικό βιβλίο στο χέρι, μόνο και μόνο για να διαπιστώσεις στο πρώτο ραντεβού ότι δεν έχει διαβάσει ούτε το οπισθόφυλλο;
Η αμηχανία όταν τον ρωτάς για την υπόθεση ή τους αγαπημένους του συγγραφείς είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις την αλήθεια: για πολλούς, το βιβλίο δεν είναι πάθος, αλλά ένα «έξυπνο» δόλωμα για να τους κάνουν swipe right.
Γιατί γίνεται όλο και πιο δύσκολο να τους εντοπίσεις;
Η τάση να δηλώνει κανείς «αναγνώστης» έχει εκτοξευθεί τα τελευταία δύο χρόνια. Το διάβασμα έχει γίνει το απόλυτο «flex» – μια επίδειξη κουλτούρας που υπόσχεται ότι ο άλλος είναι συναισθηματικά διαθέσιμος και έχει βάθος. Δυστυχώς όμως, αυτή η μόδα έχει κάνει την αλήθεια να μοιάζει με απειλή.
Πώς μπορείς να καταλάβεις αν κάποιος είναι αληθινός βιβλιόφιλος ή αν απλώς παίζει θέατρο;
Η απάντηση είναι απλή: με τη συζήτηση. Μην μείνεις στα μηνύματα. Ένα ραντεβού για καφέ είναι αρκετό για να αποκαλύψει αν το πάθος του για τη λογοτεχνία είναι πραγματικό.
9 πράγματα στις σχέσεις που οι Millennials θεωρούν «φυσιολογικά», αλλά η Gen-Z δεν δέχεται με τίποτα
Υπάρχει και ο Ντοστογιέφσκι...
Και μετά, υπάρχει κι εκείνη η κατηγορία που χρησιμοποιεί τον Ντοστογιέφσκι ή τα κλασικά έργα σαν να πρόκειται για «τίτλους ευγενείας». Για αυτούς, το διάβασμα δεν είναι μια απλή απόλαυση, αλλά ένα εργαλείο επιβολής ανωτερότητας. Θα σε κοιτάξουν υποτιμητικά αν τους πεις ότι προτιμάς να περάσεις το Σαββατοκύριακό σου βλέποντας μια σειρά, μετρώντας το «βάρος» της πνευματικότητάς σου με βάση το πόσα και ποια βιβλία έχεις διαβάσει.
Στο δικό τους μυαλό, αν δεν διαβάζεις αυτά που θεωρούν εκείνοι «σημαντικά», τότε αυτόματα η δική σου διασκέδαση είναι κατώτερη ή επιπόλαιη. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς: η πραγματική ευφυΐα δεν χρειάζεται να επιβάλλεται με ύφος χιλίων καρδιναλίων - και το να διαβάζεις κάτι δεν σε κάνει αυτόματα πιο ενδιαφέροντα άνθρωπο, αν ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι στους άλλους θυμίζει περισσότερο δάσκαλο που σε κρίνει παρά έναν άνθρωπο που αναζητά μια ουσιαστική σύνδεση.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτή είναι η ουσία του διαβάσματος - η σύνδεση. Η σύνδεση με τις ιδέες, με τον κόσμο, με τον άλλον. Αν κάποιος χρησιμοποιεί το βιβλίο σαν «δόλωμα» ή σαν «παράσημο» στο ραντεβού του, μάλλον έχει χάσει το νόημα του ίδιου του διαβάσματος.
Bloggers
