Η Jerry Heil δεν πήγε στη Eurovision 2026 αλλά κέρδισε αλλιώς: H ήττα που έγινε καλλιτεχνική λύτρωση
«Η Ελλάδα μου θύμισε ότι το κοινό μερικές φορές σου δίνει ένα διαφορετικό είδος νίκης», λέει στο Queen.gr η Jerry Heil, που κατάφερε να γίνει viral με το «Catharticus».
Πόσες φορές έχουμε νιώσει τον κόσμο να καταρρέει επειδή κάτι που θέλαμε πολύ, είχαμε δουλέψει γι' αυτό, δεν είχε τα αποτελέσματα που ονειρευτήκαμε; Για την Jerry Heil, η φετινή απουσία από τη σκηνή της Eurovision δεν ήταν μια ήττα, αλλά η αφετηρία για κάτι πολύ πιο προσωπικό.
Μετά την τεράστια επιτυχία της στην Eurovision του 2024 με το τραγούδι «Teresa & Maria» που ερμήνευσε μαζί με την Alyona Alyona κατακτώντας την 3η θέση για την Ουκρανία πολλοί περίμεναν να τη δουν φέτος να θριαμβεύει στη Βιέννη. Όμως, η ζωή είχε άλλα σχέδια. Παρά το γεγονός ότι το τραγούδι της, με τίτλο «CATHARTICUS» έγινε viral στον κόσμο των Eurofans - κερδίζοντας με έναν μαγικό τρόπο και τις καρδιές των Ελλήνων - η ίδια δεν κατάφερε να κερδίσει τον εθνικό τελικό της Ουκρανίας, με την LELÉKA και το «Ridnym» να βρίσκεται στην Βιέννη για τον διαγωνισμό.
Μιλώντας στο Queen.gr, η Jerry Heil δεν μιλά ως μια απόμακρη pop star, αλλά ως μια γυναίκα της εποχής μας: ειλικρινής, ευάλωτη και αφοπλιστικά δυνατή. Μας εξηγεί πώς διαχειρίζεται την αποτυχία όταν τα φώτα σβήνουν, πώς είναι να δημιουργείς ομορφιά ενώ γύρω σου η καθημερινότητα - δεν θυμίζει απλά - είναι εμπόλεμη ζώνη, όπως και γιατί αποφάσισε να σταματήσει να κυνηγά τις τάσεις για να ακολουθήσει την αλήθεια της.
Από τη συγκινητική της σύνδεση με την Ελλάδα και τη συνεργασία της με την Klavdia, μέχρι τη βαθιά πίστη της ότι η γνώση είναι το μόνο αληθινό όπλο απέναντι στους αλγόριθμους του TikTok, η Jerry Heil μας προσκαλεί σε ένα ταξίδι επαναπροσδιορισμού.
Γιατί μειώθηκε η πιθανότητα νίκης του Ακύλα μετά την πρόκριση στον τελικό της Eurovision 2026;
Δεν μπορώ να πω ότι δεν με πείραξε που δεν κέρδισα τον εθνικό τελικό στην Ουκρανία.
Jerry, πώς νιώθεις για το γεγονός ότι πολλοί θεωρούν την Eurovision 2026 ως τη χρονιά του «CATHARTICUS», κι όμως εσύ η ίδια δεν θα βρεθείς στη σκηνή της Βιέννης φέτος;
Πέρασα τη δική μου «CATHARTICUS» περίοδο και νιώθω ειλικρινά ότι το ταξίδι αυτού του τραγουδιού ξετυλίχθηκε με τον πιο όμορφο δυνατό τρόπο. Δεν θα μπορούσα ποτέ να περιμένω ότι η Ελλάδα θα το αγκάλιαζε με τόση αγάπη. Αυτό που το κάνει ιδιαίτερα σημαντικό για μένα είναι ότι αυτό το τραγούδι είναι ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια που έχω δημιουργήσει ποτέ. Έγινε μια εκδήλωση της εσωτερικής μου καλλιτεχνικής ελευθερίας - η στιγμή που αποφάσισα να μη φοβάμαι να τραγουδήσω γι' αυτό που πραγματικά θέλω. Να μη φοβάμαι να γράψω μουσική που μπορεί να μην ακολουθεί τις τάσεις, αλλά που εγώ προσωπικά πιστεύω βαθιά και αγαπώ. Οπότε, είμαι απλώς αληθινά χαρούμενη που αυτό το τραγούδι βρήκε το κοινό του.
Ανέφερες σε προηγούμενη συνέντευξη ότι το να γίνεις viral στην Ελλάδα σε βοήθησε να παραμείνεις προσηλωμένη στον στόχο σου μετά την ήττα σου στον ουκρανικό εθνικό τελικό. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, ή γενικά σε στιγμές που δεν καταφέρνεις να πάρεις την 1η θέση, πώς το διαχειρίζεσαι;
Δεν μπορώ να πω ότι δεν πόνεσε - είμαι φιλόδοξη και νοιάζομαι βαθιά. Αλλά αυτή τη φορά, αφορούσε πολύ το ίδιο το τραγούδι, οπότε απλώς εμπιστεύτηκα τη διαδικασία. Έχω ένα άλλο τραγούδι που είχα υποβάλει κάποτε στον εθνικό τελικό που λέει: «Όταν ο Θεός κλείνει μια πόρτα, ανοίγει μια άλλη». Και αυτή η κατάσταση μοιάζει με το τέλειο παράδειγμα αυτού. Μερικές φορές το κοινό σου δίνει ένα διαφορετικό είδος νίκης. Η Ελλάδα μού το θύμισε αυτό. Με έκανε να νιώσω ότι το τραγούδι έγινε πραγματικά κατανοητό - και αυτό μου έδωσε δύναμη.
Έχεις δηλώσει στο παρελθόν ότι είσαι πολύ σκληρή με τον εαυτό σου. Ήταν το «CATHARTICUS» ένα τραγούδι που σε έκανε να νιώσεις «ελεύθερη» από την αρχή ή δυσκολεύτηκες να φτάσεις στην τελική του μορφή;
Ένιωσα ελεύθερη από την πρώτη στιγμή - από τη στιγμή που άρχισα να αυτοσχεδιάζω στο πιάνο και συνειδητοποιήσαμε ότι θα μπορούσε να γίνει μια εξαιρετική εισαγωγή για ένα κομμάτι που σίγουρα θα ακουγόταν διαφορετικά από τα συνηθισμένα. Ένιωσα επίσης την ευθύνη να κάνω αυτό το κομμάτι να μοιάζει με κάτι παραπάνω από ένα απλό τραγούδι - ήθελα να είναι μια εμπειρία. Περάσαμε από αρκετές διαφορετικές εκδοχές και, για να είμαι ειλικρινής, έπρεπε να το προσαρμόσω λίγο για τον διαγωνισμό γιατί υπάρχει ένα συγκεκριμένο format. Στην αρχή, δεν ήμουν χαρούμενη γι' αυτό. Αλλά μετά κάναμε την κορύφωση με τα παραμορφωμένα synths ακόμα πιο έντονη, και τώρα μπορώ ειλικρινά να πω ότι είμαι περήφανη για το αποτέλεσμα.
Σε είδαμε να ανταποκρίνεσαι στο ελληνικό κοινό γράφοντας λεζάντες στα ελληνικά σε αρκετά από τα βίντεό σου! Πώς αντέδρασαν οι διεθνείς και οι Έλληνες ακόλουθοί σου σε αυτό; Έλαβες καθόλου αρνητικά σχόλια;
Ειλικρινά, ο κόσμος ήταν κυρίως πάρα πολύ γλυκός. Νομίζω ότι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πότε προσεγγίζεις τη γλώσσα τους με πραγματική αγάπη και περιέργεια - και όχι απλώς ως μια τυχαία κίνηση προώθησης. Είμαι τόσο χαρούμενη με αυτό που συνέβη και θέλω απλώς να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που το έκαναν δυνατό ακούγοντας αυτό το τραγούδι.
Η δίγλωσση εκδοχή του «CATHARTICUS» με την Klavdia ενθουσίασε επίσης το κοινό και, φυσικά, τους Eurofans. Πώς ήταν η συνεργασία σας και πιστεύεις ότι τέτοιες συνεργασίες είναι το «μέλλον» της μουσικής στην Ευρώπη, όπου οι καλλιτέχνες δεν χρειάζεται απαραίτητα να τραγουδούν μόνο στα αγγλικά για να επικοινωνήσουν;
Η Klavdia ήταν απίστευτα ανοιχτόκαρδη και ατρόμητη. Εκείνη ήταν που πρότεινε να τραγουδήσει στα ουκρανικά και, ειλικρινά, αυτό με άγγιξε στην καρδιά. Πιστεύω πραγματικά ότι προς τα εκεί οδεύει η ευρωπαϊκή μουσική τώρα - όχι όλοι να προσπαθούν να ακούγονται Αμερικανοί ή να γυρίζουν συνέχεια στα αγγλικά, αλλά οι καλλιτέχνες να συναντιούνται στη μέση και να «χτίζουν» αυτές τις διαπολιτισμικές γέφυρες.
Αν σου έλεγα ότι μια sold-out συναυλία στην Αθήνα σε περιμένει αύριο, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έβαζες στη βαλίτσα σου και ποιο τραγούδι θα ήθελες περισσότερο να ακούσεις το πλήθος να τραγουδάει με όλη του τη δύναμη;
Το πρώτο πράγμα που θα πακέταρα; Μάλλον το μαγιό μου, χαχα! Ειλικρινά, πακετάρω τα πάντα όποτε πηγαίνω κάπου. Έχω πραγματικό πρόβλημα με το πακετάρισμα… το να ταξιδεύω μόνο με ένα σακίδιο μοιάζει με άπιαστο όνειρο για μένα. Και το τραγούδι; Είναι πολύ προφανές να πω το «CATHARTICUS»; Θα ήταν απολύτως συγκλονιστικό για μένα να ακούω τους Έλληνες να το τραγουδούν μαζί μας με όλη τους τη δύναμη.
Δεν βλέπω τον εαυτό μου να επιστρέφει άμεσα στην Eurovision.
Στο «Teresa & Maria» είδαμε μια Jerry Heil να μιλάει για τη θυσία και την ιερότητα της καθημερινής γυναίκας. Στο «CATHARTICUS», σε βλέπουμε να αναζητάς την πνευματική λύτρωση. Νιώθεις ότι αυτά τα δύο τραγούδια είναι μέρη μιας ευρύτερης ιστορίας που θέλεις να πεις στον κόσμο; Και θα προσπαθούσες να μπεις σε μια μελλοντική Eurovision με ένα τραγούδι που συνεχίζει αυτή την αφήγηση;
Νιώθω ότι ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Το «Teresa & Maria» αφορούσε την ενότητα της θείας και της ανθρώπινης φύσης μέσα μας. Το «CATHARTICUS» έχει μια πιο πειραματική χροιά, αλλά μοιάζει με ένα άλλο κεφάλαιο του ίδιου βιβλίου. Στο βίντεο βλέπουμε το ταξίδι της ψυχής, και το ίδιο το τραγούδι είναι κυριολεκτικά μια προσευχή για την ανθρωπότητα να ανοίξει τα μάτια και τις καρδιές της.
Όσο για τη Eurovision - δεν βλέπω τον εαυτό μου να επιστρέφει στο άμεσο μέλλον. Αλλά η σύνδεσή μου με εκείνη την περίοδο της ζωής μου και με τους ανθρώπους που γνώρισα μέσα από αυτήν είναι πολύ δυνατή για να την εγκαταλείψω απλώς. Μόλις πήρα μια απροσδόκητη στροφή… και θα δείτε το αποτέλεσμα σύντομα.
Είδαμε επίσης το βίντεό σου με τον Baby Lasagna. Θα μπει κι αυτός στο «σύμπαν του CATHARTICUS»;
Ω, εκείνο το σύμπαν είναι τόσο… μη-CATHARTICUS! Αλλά με κάνεις να αποκαλύπτω spoilers, ενώ εγώ σκοπεύω να σας εκπλήξω! Νομίζω ότι ο Baby Lasagna υπάρχει ήδη σε ένα δικό του, πολύ κινηματογραφικό και συναισθηματικό σύμπαν και αυτός είναι μάλλον ο λόγος που ένιωσα τέτοια δημιουργική σύνδεση μαζί του. Υπάρχει κάτι ωμό, θεατρικό και βαθιά ανθρώπινο στην ενέργειά του που αγαπώ πολύ.
Ο πόλεμος αφαιρεί την ψευδαίσθηση ότι η ζωή είναι ατελείωτη.
Σε πρακτικό και ψυχολογικό επίπεδο, πώς είναι να γράφεις μουσική και να ψάχνεις για την τέλεια μελωδία, ενώ η καθημερινότητά σου είναι κυριολεκτικά σε μια εμπόλεμη ζώνη;
Αλλάζει τα πάντα. Ο πόλεμος αφαιρεί την ψευδαίσθηση ότι η ζωή είναι ατελείωτη, και εξαιτίας αυτού, τα συναισθήματα γίνονται πιο οξυμένα. Αρχίζεις να θέτεις στον εαυτό σου βαθύτερα ερωτήματα για τον σκοπό της ζωής, τον ρόλο σου σε αυτήν και πώς μπορείς να φανείς χρήσιμος. Αναζητάς κάτι αληθινό. Νιώθεις σαν να ζεις υπό συνεχή πίεση κάθε μέρα. Φυσικά, αυτό επηρεάζει τη μουσική - και κυριολεκτικά ό,τι δημιουργούμε εδώ. Αυτή η πραγματικότητα είναι πάντα παρούσα στο παρασκήνιο, αλλά ταυτόχρονα είναι η δική μας πραγματικότητα, και έχουμε μάθει με κάποιον τρόπο όχι μόνο να ζούμε με αυτήν, αλλά και να αγαπάμε, να δημιουργούμε και να συνεχίζουμε να εξελισσόμαστε.
Το ταξίδι σου από τα covers στο YouTube μέχρι την υποτροφία στο Berklee και τις εμφανίσεις σε παγκόσμιες σκηνές μοιάζει με το απόλυτο όνειρο για κάθε νεαρό καλλιτέχνη. Τι θα έλεγες σε ένα παιδί που γράφει τώρα μουσική στο δωμάτιό του στην Ελλάδα ή την Ουκρανία και νιώθει ότι ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος για να τον κατακτήσει; Επίσης, πόσο σημαντικό είναι να επενδύει κανείς στη γνώση και τις σπουδές, ακόμα και σε μια εποχή που τα πάντα φαίνεται να εξαρτώνται από έναν αλγόριθμο του TikTok;
Ειλικρινά, ακόμα και σε μένα μοιάζει με όνειρο - και νομίζω ότι αυτό είναι το όλο νόημα. Να συνεχίζεις να ονειρεύεσαι ακόμα και αφού μεγαλώσεις. Αλλά επίσης, ονειρεύομαι σημαίνει πράττω. Κάποια στιγμή πρέπει να πάρεις το ρομαντικό σου όραμα και να μπεις στη σκληρή δουλειά. Ξέρω ότι μερικές φορές είναι τόσο δύσκολο να βγεις από τον φόβο, γιατί δεν θέλεις να δεις τον εαυτό σου να κάνει λάθη και να φαίνεται αδέξιος. Αλλά δεν θα αποκτήσεις ποτέ την εμπειρία χωρίς να κάνεις όλα αυτά τα λάθη. Απλώς εκπαίδευσα το μυαλό μου έτσι ώστε κάθε φορά που αποτύγχανα σε κάτι, αυτό να με ωθούσε πιο δυνατά. Πάντα είχα εμμονή με το να μαθαίνω μουσική και ό,τι την περιβάλλει, γιατί για μένα η γνώση είναι καύσιμο. Όσο περισσότερα ξέρεις, τόσο πιο ελεύθερα μπορείς να αναμειγνύεις είδη, τεχνικές, πολιτισμούς, νοοτροπίες. Κάνει την τέχνη σου μεγαλύτερη από τις απλές τάσεις.
Για να είμαι ειλικρινής, λατρεύω τα social media. Λατρεύω το TikTok. Είναι ένα απίστευτο εργαλείο. Αλλά παραμένει απλώς ένα εργαλείο. Μπορείς να «εκτοξευτείς» εκεί για ένα εκατομμύριο διαφορετικούς λόγους. Αλλά αν θέλεις πραγματικά να σέβεσαι τον εαυτό σου ως καλλιτέχνη - χρειάζεσαι κάτι βαθύτερο. Οπότε, καλύτερα να είσαι εξοπλισμένος με εκείνη την εμπειρία που προέρχεται από τα λάθη και τη δημιουργικότητα που πηγάζει από τη γνώση σου, αλλά και από την ελευθερία σου.
Bloggers
