Καραμπέτη - Πελούζο καθηλωτικές στο τριπλά δραματικό φινάλε της Μεγάλης Χίμαιρας: Τα σχόλια στο Χ

Η Μεγάλη Χίμαιρα τελείωσε το τηλεοπτικό της ταξίδι, με ρεκόρ θέασης στο Ertflix (στα 3,5 εκατομμύρια οι προβολές) και στην ΕΡΤ1 με αρκετά καλές επιδόσεις για τα δεδομένα της δημόσιας τηλεόρασης. Και η διεθνής παραγωγή είναι έτοιμη για να ξεκινήσει το ταξίδι της και στις ξένες τηλεοπτικές αγορές.

Το συγκλονιστικό φινάλε οδήγησε 3 βασικούς ήρωες στο κάρμα τους και σε μία συμφιλίωση ανάμεσα στον σπαραγμό. Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου, ο Δημήτρης Κίτσος και η Φωτεινή Πελούζο υπήρξαν αριστουργηματικοί σε κάθε τους σκηνή.

Από καπετάνιος στη Μεγάλη Χίμαιρα, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου γίνεται γιατρός στο Τελευταίο νησί

Φωτεινή Πελούζο: Το φινάλε της Μεγάλης Χίμαιρας και η λύτρωση στην τελευταία σκηνή

Η σκληρή Καραμπέτη, η κινηματογραφική Πελούζο και η συμφιλίωση για δύο μάνες

Η Μαρίνα, η μυθιστορηματική φυσιογνωμία του Μ. Καραγάτση δεν ήταν το μόνο τραγικό πρόσωπο του ιστορίας. Τα παιδικά της τραύματα, η έλλειψη της πατρικής φιγούρας, το πάθος της με το οποίο νόμιζε πως γεμίζει το κενό της ψυχής της, δημιούργησαν άλλα 4 τραγικά πρόσωπα, θύματά της, αλλά και θύτες της ταυτόχρονα.

Τριπλά δραματικό ήταν το φινάλε της σειράς, με 3 διαφορετικές απώλειες. Η πρώτη προκλήθηκε από λάθος, η δεύτερη από τύψεις, η τρίτη από ανάγκη για λύτρωση.

Το επεισόδιο ξεκίνησε με τον θάνατο της κόρης της Μαρίνας και του Γιάννη, Άννας, την ίδια στιγμή που εκείνη μαζί με τον Μηνά (Δημήτρη Κίτσο) ζούσαν στιγμές πάθους στο διπλανό δωμάτιο. Η σκηνή με την γιαγιά Ραΐζενα (Καραμπέτη) να κουβαλά στην αγκαλιά της την εγγονή της και να την πηγαίνει στη μητέρα της και δίπλα στον εραστή της, ήταν συνταρακτική.

Η Καραμπέτη, απέδωσε τα συναισθήματα όλων των διαστάσεών του ρόλου της, με τρόπο μοναδικό, όπως κάνει πάντα άλλωστε. Τον σπαραγμό της ως γιαγιά, τον θυμό της ως μάνα που καταρριέται τον γιο που ατίμασε τον αδελφό του, ξανά της μάνας που μετά τον θρηνεί βουβά για την αυτοκτονία του αλλά δεν τον συγχωρεί, της πεθεράς που στο τέλος συμφιλιώνεται με τη νύφη της, για να την αφήσει να λυτρωθεί και για να σώσει την ψυχή του μεγάλου της γιου και άντρα της Μαρίνας. Του Γιάννη της, που ήταν ο μόνος που δεν έφταιξε σε τίποτε.

Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου ως καπετάνιος της Μεγάλης Χίμαιρας, είχε επίσης μία πολύ ωραία σκηνή θρήνου, όταν παίρνει το τηλεγράφημα για τον θάνατο της κόρης του. Χωρίς όμως τις λεπτομέρειες του δράματος.

Η Φωτεινή Πελούζο ως Μαρίνα πέρασε με έναν πολύ άμεσο τρόπο από το πάθος, στην τρέλα και στην ενοχή για τον θάνατο της κόρης της. Αν ήταν στο προσκεφάλι της, μπορεί να προλάμβαινε το τέλος.

Σε ένα άλμα του χρόνου μετά τον θάνατο, τη βλέπουμε να έχει γίνει σκιά του εαυτού της και να κυοφορεί το παιδί του Μηνά. Η Ραΐζενα που δεν την αποδέχτηκε ποτέ, της δείχνει το πρώτο σημάδι κατανόησης. Της προτείνει πριν μπει το καράβι του Γιάννη στο λιμάνι της Σύρου, να φύγει για την Ιταλία και εκείνη θα φροντίσει να μην μάθει τίποτε ο γιος της. Θα αποδώσει τη φυγή της στην απόγνωση για τον χαμό της κόρης τους.

Η Μαρίνα, την ώρα που πλέει η Μεγάλη Χίμαιρα ανοιχτά του νησιού, ατενίζει το καράβι και βρίσκει τη λύτρωση που επιζητούσε, πέφτοντας από το βράχο. Σκηνοθετικά ο Βαρδής Μαρινάκης μας έδωσε μία πολύ ρεαλιστική απεικόνιση της στιγμής και η Φωτεινή Πελούζο που την υποδύθηκε, χειρίστηκε τη στιγμή ως συναίσθημα και ως κίνηση με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

Στο Χ τα σχόλια ήταν αποθεωτικά για τους ηθοποιούς αλλά και το υψηλό αισθητικό επίπεδο της σειράς.

01

09

Η σειρά που προκάλεσε ένα μικρό ντιμπέιτ ανάμεσα στους τηλεθεατές στα πρώτα της επεισόδια, πέρα από κάθε αμφιβολία, αποτελεί μία πολύ σημαντική στιγμή της ελληνικής τηλεόρασης.

Το ντιμπέιτ που προκάλεσε η Μεγάλη Χίμαιρα, το ρεκόρ θέασης, οι υπερβολές και οι ερωτικές σκηνές

Το βιβλίο του Μ. Καραγάτση, ήταν ιδιαίτερο και όχι εύκολο στη μεταφορά του, όπως τα άλλα του έργα, δηλαδή ο Κίτρινος Φάκελος και ο Γιούγκερμαν. Ο τρόπος που αποδόθηκε, πέρα από κάποιες μικρές υπερβολές, ήταν υποδειγματικός σε καλλιτεχνικό επίπεδο.

Η σειρά επειδή είναι διεθνής συμπαραγωγή και θα δοθεί για προβολή στο εξωτερικό, θα εκτιμηθεί για την ποιότητά της, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Μαζί με το Ριφιφί, είναι οι σειρές της χρονιάς και δεν το υποστηρίζω μόνο εγώ αυτό, αλλά και η πλειοψηφία του κοινού. Είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτές οι δύο παραγωγές, πως όταν οι ομάδες λειτουργούν με όραμα, στόχο και υψηλά standards δημιουργούν αριστουργήματα. Από αυτά που έχουμε ανάγκη να βλέπουμε.