Καθηλωτικό τέλος, σαρωτικός & στην τηλεθέαση ο Άγιος Έρωτας: Οι 2 σκηνές που αγαπήθηκαν παρά τα λάθη

Δύο χρόνια μετά ήρθε η κάθαρση στον Άγιο Έρωτα και το τέλος της σειράς γενικά ικανοποίησε το κοινό, παρά τις μικρές ατέλειες και κάποια σημεία του.

Παρόλα αυτά, η σκηνή μεταξύ του Δημήτρη Παπανικολάου, της Αναστασίας Τσιλιμπίου, της Ιωάννας Παππά και της Καλλιρρόης Μυριαγκού υπερκάλυψε ακόμη και εκείνη με τον γάμο του Δημήτρη Γκοτσόπουλου με τη Δανάη Παππά. Υπήρξε όμως και μία ακόμη λεπτομέρεια που έκανε αυτό το φινάλε ξεχωριστό.

Το αναπάντεχο φινάλε στον Άγιο Έρωτα: Όσα αποκάλυψε ο Δημήτρης Παπανικολάου για το «τέλος» του

Ο συγκλονιστικός Παύλος και το ερωτηματικό για Στέφανο, Ειρήνη και Πέτρο

Αναμενόταν πως το τέλος της σειράς θα ήταν η τιμωρία του Παύλου Μαρκόπουλου που υποδύθηκε τόσο μοναδικά για δύο χρόνια ο Δημήτρης Παπανικολάου. Και μάλιστα στον πρώτο του τηλεοπτικό ρόλο. Η επιλογή του δικαίωσε τις προσδοκίες των στελεχών του καναλιού που τον επέλεξαν.

Και αυτό φάνηκε από το τελευταίο επεισόδιο. Η σκηνή όπου πια στο ψυχιατρείο ο Παύλος ανήμπορος και ανίσχυρος βλέπει οράματα και κυρίως όταν εμφανίζονται οι 3 γυναίκες που εκείνος δολοφόνησε (Tσιλιμπίου, Παππά, Μυριαγκού) ήταν συγκλονιστική.

Ωστόσο η σκηνή ήταν και πολύ ωραία σκηνοθετημένη και κατάλληλη για φινάλε σειράς.

Όπως επίσης και εκείνης του Νικόλαου με τον Παύλο στο ψυχιατρείο με τον συμβολισμό που περιείχε, το καλό που συγχωρεί το αδύναμο κακό. Φυσικά και ο γάμος του Νικόλαου με τη Χλόη έκλεισε το κεφάλαιο με τον πιο ρομαντικό τρόπο. Έγιναν οικογένεια έχοντας μαζί τον γιο τους αλλά και τη δική της κόρη.

Για την ιστορία, ο γαμπρός που πια δεν είναι παππάς, θα εργάζεται πλέον ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Στέρνας, όπως άλλωστε όμως έκανε και πριν. Σου έλυσα αυτή την απορία, αλλά πολλές άλλες δε λύθηκαν.

Το κοινό της σειράς που γενικά έμεινε ικανοποιημένο από το φινάλε είχε απορίες για το τι συνέβη τελικά με την Ειρήνη, αφού την εγκατέλειψαν τόσο ο Στέφανος όσο και ο Πέτρος και σίγουρα μας έλειψε ένα πιο ολοκληρωμένο τέλος και μία καλύτερη σκηνή για Καραμίχο - Παπουτσάκη.

01

07

Οι διχογνωμίες πάντα υπάρχουν στα φινάλε των τηλεοπτικών σειρών και φυσικά δεν είναι ατελές αν δεν εξηγηθούν μερικά πράγματα. Πολλά υπονοούνται χωρίς λεπτομέρειες και το βάρος πέφτει στους κεντρικούς πρωταγωνιστές.

Η σειρά αναμενόταν πως και σε επίπεδο τηλεθέασης θα πήγαινε πολύ καλά, αφού εν μέσω Mουντιάλ στο δυναμικό κοινό έφτασε το 20% και στο γενικό σύνολο ξεπέρασε το 25%. Σε κάποιες κατηγορίες κοινού ξεπέρασε και το 30%.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Alpha, οι γυναίκες ηλικίας 18-54 ετών έδωσαν στην αγαπημένη τους σειρά το καλύτερο ποσοστό της σεζόν με 26,3%, ενώ 1.501.000 τηλεθεατές συντονίστηκαν έστω για ένα λεπτό.

Η σειρά διατήρησε την πρώτη θέση και στις δύο τηλεοπτικές σεζόν που μεταδόθηκε, τόσο στο σύνολο όσο και στο δυναμικό κοινό, με τη δεύτερη σεζόν να παρουσιάζει αξιοσημείωτη σταθερότητα διατηρώντας τα μερίδια της πρώτης.

Ο μέσος όρος της σειράς διαμορφώθηκε στο ποσοστό 19,4% στο σύνολο πληθυσμού και 15,1% στο δυναμικό κοινό, με 1.502.000 τηλεθεατές να παρακολουθούν έστω για ένα λεπτό, καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές επιτυχίες των τελευταίων χρόνων.

Από την άλλη πλευρά, ο κεντρικός πρωταγωνιστής της σειράς, Δημήτρης Γκοτσόπουλος αποχαιρέτησε τον χαρακτήρα του ως Νικόλαος με συγκινητικά λόγια με ανάρτηση που έκανε στο προφίλ του στο Instagram. Ευχαριστώντας ονομαστικά όλους τους συντελεστές μπροστά και πίσω από την κάμερα αλλά και ειδικά το κοινό που αγάπησε από την πρώτη στιγμή αυτή τη σειρά.

Έγραψε μεταξύ άλλων: «Σήμερα αποχαιρετώ τον πατέρα Νικόλαο με ευγνωμοσύνη. Για όσα μου χάρισε ως ρόλος, για όσα με δίδαξε ως άνθρωπο και για όσα μοιραστήκαμε μαζί σας αυτά τα δύο χρόνια.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους ανθρώπους που βρέθηκαν μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Τους συναδέλφους μου, τους σκηνοθέτες, τους τεχνικούς, τους ανθρώπους της παραγωγής και όλους όσοι εργάστηκαν με αφοσίωση για να γεννηθεί και να ταξιδέψει αυτή η ιστορία μέχρι τα σπίτια σας.

Πάνω απ’ όλα όμως θέλω να ευχαριστήσω εσάς. Για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και τη συγκίνηση που μας χαρίσατε. Γιατί αυτό που ξεκίνησε ως μια ιστορία, έγινε τελικά μια συνάντηση. Και η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν καλλιτέχνη είναι να βλέπει κάτι που πίστεψε βαθιά να βρίσκει θέση στις καρδιές των ανθρώπων.

Γιατί στο τέλος της ημέρας κανείς δεν βγαίνει αλώβητος από τη ζωή. Όλοι χάνουμε κάτι, όλοι πληγωνόμαστε, όλοι αμφιβάλλουμε. Ίσως η μεγαλύτερη δικαίωση να είναι να συνεχίζεις να αγαπάς, να πιστεύεις και να προχωράς, χωρίς να αφήσεις το σκοτάδι να σε κάνει ίδιο με αυτό.

Ο πατέρας Νικόλαος ολοκληρώνει το ταξίδι του. Εγώ κρατώ το φως που άφησε πίσω του.

Με αγάπη και ευγνωμοσύνη»