Dolly Parton: Το μεγαλύτερο hit που έδωσε στη Houston & η λαμπρή καριέρα που ξεκίνησε από ένα παλτό
Πέθανε στα 80 της χρόνια η βασίλισσα της country μουσικής και ένας καλλιτεχνικός θρύλος. Η Dolly Parton όμως, δεν ήταν τελικά μόνο η γυναίκα πίσω από τα «Jolene» και το «9 to 5».
Η Dolly Parton, δεν ήταν απλά η βασίλισσα της country μουσικής, για τους Αμερικανούς, αλλά η μεγαλύτερη ντίβα του έθνους που λατρεύτηκε απ' όλους. Είδωλο στην επαρχία και στις φτωχές πολιτείες των ΗΠΑ, απ' όπου και εκείνη προερχόταν, πιο δημοφιλής από τους εκάστοτε Προέδρους της χώρας.
O Donald Trump μίλησε για εθνική απώλεια και με απόφασή του, οι σημαίες σε όλη τη χώρα κυματίζουν μεσίστιες στη μνήμη της.
Η 65χρονη καριέρα της ξεκίνησε από ένα «παλτό», έγινε πάμπλουτη και αυτοσαρκάστηκε όσο καμία, σ' όλους εκείνους που μιλούσαν για την κιτς εμφάνισή της, το υπερβολικό της ντύσιμο και τις περούκες της. Αγαπήθηκε για το σπουδαίο της φιλανθρωπικό έργο και λατρεύτηκε από τους συναδέλφους της.
Το κυριότερο: H Whitney Houston της οφείλει το τραγούδι που απογείωσε την καριέρα της και είχε αρνηθεί ο Elvis Presley.
Το πάρτι αλά Jolene για τα 80α γενέθλια της Dolly Parton, η απουσία και τα σενάρια για την υγεία της
Το τεράστιο φιλανθρωπικό της έργο, η μάχη για τους αναλφάβητους και το τραγούδι της στην ταινία Bodyguard
Υπήρχαν τους τελευταίους μήνες φήμες για την όχι τόσο καλή κατάσταση της υγείας της, αλλά 4 μέρες πριν τον θάνατό της, η Dolly Parton δήλωνε πως: «Έχω πολλά ακόμη να κατακτήσω».
Ο θάνατός της ανακοινώθηκε στις 25 Αυγούστου 2026 από τον ανιψιό της και επί χρόνια επικεφαλής της ασφάλειάς της, Bryan Seaver, χωρίς να αναφέρεται η αιτία θανάτου.
Πίσω όμως από την εικόνα της εκκεντρικής, πάντα χαμογελαστής σταρ, κρύβεται μια ζωή γεμάτη απίθανες ιστορίες.
Το διάσημο «Coat of Many Colors» ήταν η δική της πραγματικότητα. Η Dolly μεγάλωσε σε μια οικογένεια με 12 παιδιά, σε ένα φτωχικό σπίτι στο Tennessy. Το περίφημο παλτό του τραγουδιού δεν ήταν ποιητική επινόηση: η μητέρα της το έφτιαξε από κομμάτια υφάσματος επειδή δεν υπήρχαν χρήματα για καινούργιο ρούχο. Τα παιδιά στο σχολείο την κορόιδεψαν και εκείνη επέστρεψε κλαίγοντας στο σπίτι. Η ιστορία έγινε αργότερα ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της.
Ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια της γράφτηκε πάνω σε μια απόδειξη καθαριστηρίου. Όταν της ήρθε η έμπνευση για το «Coat of Many Colors», βρισκόταν στο λεωφορείο της περιοδείας με τον Porter Wagoner και δεν είχε χαρτί. Έτσι έγραψε τους στίχους στο πίσω μέρος μιας απόδειξης από καθαριστήριο. Η απόδειξη μάλιστα διασώθηκε και έγινε ενθύμιο.
Και η «Jolene» η πολυτραγουδισμένη μεγάλη της επιτυχία, έχει πραγματική ιστορία πίσω της. Η Parton είχε αποκαλύψει ότι η έμπνευση ήρθε από μια νεαρή υπάλληλο τράπεζας που φλέρταρε με τον σύζυγό της, Carl Dean. Το τραγούδι γράφτηκε το 1973, την ίδια περίοδο με το «I Will Always Love You», ένα τραγούδι που η Dolly έγραψε ως αποχαιρετισμό στον συνεργάτη της Porter Wagoner.
Αυτό το τραγούδι είναι φυσικά το πασίγνωστο hit από την ταινία The bodyguard, που έγινε μεγάλη επιτυχία της Whitney Houston.
Η Dolly το είχε γράψει και το είχε τραγουδήσει σε πιο country ύφος και ο μάνατζερ του Presley, της είχε ζητήσει τα μισά δικαιώματα για να το τραγουδήσει ο Elvis. Η Parton αρνήθηκε τη συμφωνία «Έκλαιγα όλη νύχτα γι' αυτό» θα πει αργότερα σε συνέντευξή της, μέχρι που της το ζήτησαν οι παραγωγοί της ταινίας.
Η Parton δε γνώριζε πως θα το ερμηνεύσει η Whitney Houston και μάλιστα είχε πει σε συνέντευξη της ότι το άκουσε στο ραδιόφωνο και της έφυγε το τιμόνι από τα χέρια, γιατί το είχε «απογειώσει» με τη φωνή της.
Οι δύο τραγουδίστριες έγιναν στη συνέχεια φίλες και αυτό το τραγούδι που έγινε τεράστιο hit όχι μόνο δημιούργησε απ' την αρχή την καριέρα της Houston, αλλά απέφερε στην Parton περισσότερα από 30 εκ δολάρια από τα δικαιώματα.
Tης έδωσε μάλιστα η ίδια το Grammy και τότε έγινε γνωστή η ιστορία του τραγουδιού.
Λιγότερο γνωστή είναι και η επιχειρηματική πλευρά της και όχι μόνο μέσω της σειράς ρούχων και καλλυντικών της που εκτόξευσαν την περιουσία της.
Το 1986 δεν έβαλε απλώς το όνομά της σε ένα θεματικό πάρκο. Έγινε συνέταιρος της οικογένειας Herschend και το Silver Dollar City μετατράπηκε σε Dollywood. Η συνεργασία συνεχίστηκε για δεκαετίες και το πάρκο έγινε ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα του Τενεσί, της πολιτείας στην οποία γεννήθηκε.
Δεν είναι μόνο ένας χώρος συναυλιών και διασκέδασης για την country μουσική, αλλά και θεματικό πάρκο όπου βρίσκεις ό,τι υπερβολή μπορείς να φανταστείς. Σε ρούχα, μουσικά όργανα, καλλυντικά, φαγητό. Η τραγουδίστρια και φέτος ήταν παρά τα προβλήματα της υγείας της παρούσα στα εγκαίνια της σεζόν.
Η μεγαλύτερη κληρονομιά της όμως δε βρίσκεται ούτε στη μουσική ούτε στα επιχειρηματικά της σχέδια. Το Imagination Library, που δημιούργησε το 1995 στη μνήμη του πατέρα της, ο οποίος δεν μπορούσε να διαβάσει ή να γράψει, στέλνει δωρεάν βιβλία σε παιδιά από τη γέννηση τους έως την ηλικία των πέντε ετών.
Το πρόγραμμα έχει πλέον ξεπεράσει τα 300 εκατομμύρια βιβλία παγκοσμίως και βοήθησε αρκετούς Αμερικανούς και τα παιδιά τους που ζουν στις αγροτικές πολιτείες των ΗΠΑ. Εκείνες, που δημιούργησαν τον μύθο της.
Η Dolly Parton δεν ήταν τελικά μόνο η γυναίκα πίσω από τα «Jolene» και «9 to 5». Ήταν μια αυτοδημιούργητη καλλιτέχνης που μετέτρεψε τα δύσκολα δικά της παιδικά χρόνια και τη φτώχεια, σε τραγούδια, επιχειρήσεις και κοινωνικό έργο.
Πάντα με σύμβολο τη χαρακτηριστική ροζ πεταλούδα της.
Ντυνόταν, βαφόταν υπερβολικά και το στυλ της πολλές φορές χαρακτηρίστηκε ακραίιο. Όμως ήταν ένα μέρος του σχεδίου της καριέρας της ευφυούς, Parton. Σε συνέντευξή της στην Barbara Walters, είχε μιλήσει για τις κριτικές:
«Όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος πίστευε ότι το αστείο ήταν εις βάρος μου... αλλά στην πραγματικότητα το αστείο ήταν εις βάρος τους. Ξέρω ακριβώς τι κάνω».
Και με το γνωστό της χιούμορ συμπλήρωνε: «Κοστίζει μία περιουσία, για να δείχνεις τόσο φτηνή».
Υπήρξε επίσης πολύ καλή ηθοποιός συμμετέχοντας σε περισσότερες από 15 ταινίες (σ.σ αξέχαστη η ερμηνεία της στις Ανθισμένες Μανόλιες) και κάθε της συνέντευξη ήταν μία μικρή θεωρία ζωής, προσπαθώντας να αφυπνίσει τους νέους, να χαρούν το κάθε λεπτό της ζωής τους.
«Μην γίνεσαι τόσο πολυάσχολος με το να βγάζεις τα προς το ζην, ώστε να ξεχάσεις να φτιάξεις μια ζωή», έλεγε χαρακτηριστικά, όπως και το «Αν δεν σου αρέσει ο δρόμος που περπατάς, ξεκίνα να στρώνεις άλλον».
Φυσικά όπως πάντα ήταν αφοπλιστική για όσα έλεγαν για εκείνη: «Δεν με πειράζουν τα ανέκδοτα για ξανθιές, γιατί ξέρω ότι δεν είμαι χαζή και ξέρω επίσης ότι δεν είμαι ξανθιά».
Όσο εξωστρεφής ήταν για τα επαγγελματικά της, τόσο εσωστρεφής υπήρξε προσωπικά. Ο επί 60 χρόνια σύζυγός της Carl Dean που απεβίωσε πέρυσι, ήταν ο αφανής πρωταγωνιστής της ζωής της και μαζί εμφανίζονταν δημόσια σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις, αλλά ήταν αχώριστοι.
Bloggers
