Η Εριέττα Κούρκουλου υποδέχτηκε το 2026 με ένα ιδιαίτερο μήνυμα για την αξία της οικογένειας
«Αυτή η οικογένεια είναι ενωμένη - θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα», λέει η Εριέττα Κούρκουλου στο μακροσκελές κείμενό της που συνοδεύει μία τρυφερή οικογενειακή φωτογραφία με τους 3 άντρες της ζωής της, τον σύζυγό της και τους δύο γιους τους.
Οι φετινές γιορτές για την Εριέττα Λάτση - Κούρκουλου συνέπεσαν και με τα πρώτα γενέθλια του μικρότερου γιου της, Λέων και έτσι η χρονιά έκλεισε για εκείνη με ιδιαίτερα και ευχάριστα συναισθήματα. Και έκλεισε και με έναν μικρό απολογισμό για την οικογένεια που δημιούργησαν με τον σύζυγό της Βύρων Βασιλειάδη με τους δύο γιους τους, τον 3,5 χρόνων Νίκο και τον Λέων.
Σε αυτή την ανασκόπηση όμως μεταφέρει και μία σκέψη της που θα βρει σύμφωνους αρκετούς γονείς. Για το πόσο επηρεάζονται στον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους, από τις προτροπές και τα σχόλια των άλλων ακόμη και αν γίνονται καλοπροαίρετα.
Το στολισμένο, κομψό σαλόνι της Εριέττας Κούρκουλου Λάτση και το ιδιαίτερο στολίδι
«Όλοι έχουν άποψη για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πώς ζούμε την ζωή μας»
Με μία πολύ τρυφερή φωτογραφία, απ' αυτές που συνήθως όλοι μας ζούμε τις ημέρες των γιορτών συνοδεύει την ανάρτησή της στο Instagram η Εριέττα Κούρκουλου. Ο σύζυγός της να διαβάζει ένα παραμύθι στον μεγαλύτερο γιο τους και ο μικρότερος να τους κοιτά. Αυτό το καρέ είναι η πεμπτουσία της ζωής της και τίποτε άλλο.
Αυτός ο πυρήνας της οικογένειάς της είναι το σημαντικό και όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα. Στο μήνυμά της μιλά για την αξία αυτής της οικογένειας που κατάφερε να μη διασπαστεί και να μην επηρεαστεί από σχόλια και τις συμπεριφορές των άλλων.
Και όπως γράφει: «Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους .Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα.
Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε.
Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας - την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά.
Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη - θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας. Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία και τύχη!»
Bloggers
