Η Ιωάννα Μαλέσκου και η κόρη της, Μαρίλια, έφτιαξαν τα δικά τους μπότια για το έθιμο στην Πρέβεζα

Γεωργία Βλαχοπούλου
Η Ιωάννα Μαλέσκου και η κόρη της, Μαρίλια, έφτιαξαν τα δικά τους μπότια για το έθιμο στην Πρέβεζα

Η μικρή Μαρίλια μπορεί να μην έχει κλείσει καλά καλά τα 3, ωστόσο έκανε όλα τα γνωστά έθιμα για το Πάσχα, με τη μαμά της, Ιωάννα Μαλέσκου.

Όπως έκαναν πολλοί λόγω της γιορτής του Πάσχα, έτσι και η Ιωάννα Μαλέσκου βρήκε την ευκαιρία να «αποδράσει» για λίγο από την Αθήνα και να βρεθεί οικογενειακά στην ιδιαίτερη πατρίδα της την Πρέβεζα. Η ίδια δημοσίευσε κάποια πολύ όμορφα στιγμιότυπα τόσο από την στολισμένη πόλη όσο και από τις βόλτες της και τα πασχαλινά έθιμα που τήρησαν με την - σχεδόν - 3 χρονών κόρη της, Μαρίλια.

Μετά από 100+ δημοσιεύματα, η Μαλέσκου αναγκάστηκε να διαψεύσει τον χωρισμό από τον Δανιά

Τα μπότια της Μαρίλιας έτοιμα για την πρώτη Ανάσταση

Από το βάψιμο των αυγών μέχρι το να διακοσμήσουν τα δικά τους μπότια για την Πρώτη Ανάσταση σύμφωνα με το έθιμο που έχουν στην Πρέβεζα, μαμά και κόρη «σήκωσαν τα μανίκια» και όπως θα δεις και από τις φωτογραφίες επιδόθηκαν συντονισμένα και επιτυχημένα σε αυτές τις πασχαλινές δραστηριότητες.

«Μπότια» ή «Μπότηδες»;

Όσο για το αν το έθιμο με τα «Μπότια» στην Πρέβεζα είναι ίδιο με τους «Μπότηδες» στην Κέρκυρα και ναι και όχι. Αν και τα δύο έθιμα μοιράζονται την ίδια εκρηκτική χαρά της «Πρώτης Ανάστασης», η βασική τους διαφορά εντοπίζεται στην προέλευση και τον τρόπο που εξελίσσονται στον χώρο.

Στην Κέρκυρα, οι «Μπότηδες» έχουν έντονο ενετικό άρωμα και αποτελούν ένα έθιμο «ύψους», καθώς οι τεράστιες πήλινες στάμνες εκτοξεύονται από τα στολισμένα μπαλκόνια των πολυώροφων κτιρίων προς την πλατεία Σπιανάδα, υπό τους ήχους των περίφημων φιλαρμονικών του νησιού.

Αντίθετα, στην Πρέβεζα, τα «Μπότια» έχουν έναν πιο λαϊκό και επαναστατικό χαρακτήρα που γεννήθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Εκεί, το έθιμο λαμβάνει χώρα στο επίπεδο του δρόμου, με επίκεντρο το γραφικό Σαϊτάν Παζάρ, όπου οι κάτοικοι σπάνε τα πήλινα δοχεία απευθείας στο πλακόστρωτο για να γιορτάσουν τη νίκη της ζωής έναντι του θανάτου.

Παράλληλα, ο συμβολισμός πίσω από τον κρότο διαφοροποιείται σημαντικά ανάμεσα στις δύο πόλεις, προσδίδοντας στο κάθε έθιμο τη δική του μοναδική ταυτότητα. Για τους Κερκυραίους, ο θόρυβος συμβολίζει το διώξιμο του κακού και των «μολυσμάτων» του παλιού χρόνου, ακολουθώντας την παράδοση των Ενετών που πετούσαν παλιά αντικείμενα για να υποδεχτούν τη νέα αρχή.

Στην Πρέβεζα, όμως, το σπάσιμο των αγγείων λειτουργούσε ιστορικά ως ένα ηχηρό μήνυμα ελευθερίας, αφού οι πιστοί έσπαγαν τα μπότια για να καλύψουν τον θόρυβο από τα όπλα τους και να τρομάξουν τους Τούρκους κατακτητές, καθιστώντας σαφές ότι η Ανάσταση του Χριστού ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πόθο για την ανάσταση του Γένους.

DPG Network