Ο Τάσος Ιορδανίδης είπε μια μεγάλη αλήθεια: Μήπως τελικά μας ενοχλούν τα ευτυχισμένα ζευγάρια;
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνέντευξηςτου Τάσου Ιορδανίδη δεν ήταν η αναφορά στα κακόβουλα σχόλια. Ήταν η περιγραφή της εικόνας ενός πατέρα που βλέπει το παιδί του να πληγώνεται από λόγια αγνώστων.
«Μια φορά μου είχε σκιστεί η ψυχή». Αυτή η φράση του Τάσου Ιορδανίδη στην πρόσφατη εμφάνισή του στο «The 2Night Show» είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της συνέντευξής του στον Γρηγόρη Αρναούτογλου, όχι απαραίτητα γιατί αφορά τον ίδιο, αλλά γιατί περιγράφει κάτι που συμβαίνει όλο και συχνότερα στη δημόσια σφαίρα: την ανάγκη μας να αμφισβητούμε την ευτυχία των άλλων.
Η αποχώρηση του Τάσου Ιορδανίδη από το «Μία νύχτα μόνο» και η αναπάντεχη δολοφονική επίθεση
Παράλληλα, περιέγραφε μια πραγματικότητα που όλο και περισσότεροι γονείς καλούνται να αντιμετωπίσουν στην εποχή των social media.
Ο ηθοποιός μίλησε για τα αρνητικά σχόλια που συχνά συνοδεύουν τη δημόσια έκθεση και αποκάλυψε πως η κόρη του είχε διαβάσει κάποια από αυτά κάτω από κοινή συνέντευξη που είχε δώσει με τη σύζυγό του, Θάλεια Ματίκα.
«Εγώ προσπαθώ το παιδί μου να μην το ξαναδώ, ενδεχομένως, να κλαίει εξαιτίας ενός σχολίου το οποίο μπορεί να έχει διαβάσει», είπε χαρακτηριστικά και τόνισε:
«Με ρώτησες πριν για τη Θάλεια: Τι κάνει η Θάλεια,Τι κάνουν τα παιδιά και λέω, τώρα να μιλήσω με τον Γρηγόρη ή να του πω ξέρεις ότι είναι καλά; Δεν ήθελα να επεκταθώ, ή δεν θα ‘θελα να επεκταθώ πλέον.
Γιατί; Όχι γιατί δεν είμαι καλά με τη γυναίκα μου ή οτιδήποτε, αλλά γιατί ζούμε την εποχή του κακεντρεχούς σχολίου το οποίο μεσουρανεί και το οποίο εσένα μπορεί να μη σε φθείρει, ή εμένα, ή τη Θάλεια, ή τον οποιονδήποτε. Όσο και να διαφυλάξεις τα παιδιά σου κάπου θα πέσουνε», συμπλήρωσε ο Τάσος Ιορδανίδης και μετά εξήγησε τι πυροδότησε αυτό του το παράπονο:
«Μια φορά μου είχε σκιστεί η ψυχή. Είχαμε δώσει μια κοινή συνέντευξη με τη Θάλεια και μετά είπαμε ότι δεν θα ξαναβγούμε μαζί. Βγαίνουμε στον Λαμπρόπουλο και είπαμε ότι είμαστε καλά. Είμαστε, γ@μ@ το κέρατό μου, συγγνώμη κιόλας για τη φράση, είμαστε καλά. Μετά βγαίνουν κάποια σχόλια αρνητικά. Διαβάζει κάποια η κόρη μου, που της δίνω το κινητό μου για να παίξει ένα παιχνίδι. Κάτσε ρε φίλε, δηλαδή, να βλέπω την κόρη μου έτσι, γιατί; Διάβασα, ας πούμε, ότι τώρα μας πουλάνε φούμαρα και είναι στα χωρίσματα», κατέληξε ο Τάσος Ιορδανίδης.
Και κάπου εκεί η συζήτηση έφυγε από τη σφαίρα της showbiz και άγγιξε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Όταν η ευτυχία αντιμετωπίζεται με καχυποψία
Ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα είναι μαζί σχεδόν δύο δεκαετίες, 18 χρόνια μαζί και 15 παντρεμένοι, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, έχουν συνεργαστεί επαγγελματικά, έχουν μιλήσει δημόσια για τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τις απαιτήσεις της γονεϊκότητας και τις προκλήσεις μιας μακροχρόνιας σχέσης, τις μπουνάτσες και τα μποφόρια ενός γάμου.
Κι όμως, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, κάτω από μια κοινή τους εμφάνιση βρέθηκαν άνθρωποι που έσπευσαν να αμφισβητήσουν όσα έβλεπαν.
Γιατί όμως μας είναι τόσο δύσκολο να το πιστέψουμε; Γιατί όταν ακούμε για έναν χωρισμό θεωρούμε σχεδόν αυτονόητο ότι πρόκειται για την αλήθεια, ενώ όταν ακούμε δύο ανθρώπους να μιλούν με αγάπη ο ένας για τον άλλον, η πρώτη μας σκέψη είναι πως κάτι κρύβουν;
Η σχέση που ποτέ δεν παρουσιάστηκε ως παραμύθι
Το ενδιαφέρον είναι ότι ούτε ο Τάσος Ιορδανίδης αλλά ούτε η Θάλεια Ματίκα έχουν χτίσει ποτέ την εικόνα του «τέλειου ζευγαριού».
Σε παλαιότερες συνεντεύξεις έχουν μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες της κοινής ζωής, χωρίς ωραιοποιήσεις και χωρίς συνταγές επιτυχίας.
«Μια μακρόχρονη σχέση, 18 χρόνια, τυχαίνει. Δεν υπάρχει ούτε συνταγή επιτυχίας ούτε τίποτα. Τυχαίνει», είχε πει η Θάλεια Ματίκα.
Σε άλλη της συνέντευξη είχε χαρακτηρίσει τη συντροφικότητα «μεγάλο λαχείο ζωής».
«Το έχω ξαναπεί, είναι λαχείο η συντροφικότητα στη ζωή. Κι εγώ αυτό το λαχείο νομίζω ότι το έχω τραβήξει σωστά» και ίσως αυτή ακριβώς η παραδοχή να είναι που ενοχλεί περισσότερο.
Όχι η τελειότητα. Η ευγνωμοσύνη. Γιατί οι δύο ηθοποιοί δεν λένε ότι δεν τσακώνονται, δεν λένε ότι δεν κουράζονται, δεν λένε ότι παί(ζουν) σε μια ρομαντική ταινία. Λένε απλώς ότι παρά τις δυσκολίες, έχουν βρει έναν άνθρωπο με τον οποίο θέλουν να συνεχίζουν να πορεύονται.
Γιατί δυσπιστούμε απέναντι στην ευτυχία;
Ζούμε σε μια εποχή όπου το δράμα ταξιδεύει πιο γρήγορα από την ηρεμία. Ένας χωρισμός γίνεται είδηση. Μια κρίση γίνεται πρωτοσέλιδο. Μια προδοσία γίνεται viral. Η ευτυχία, αντίθετα, συχνά αντιμετωπίζεται σαν κάτι ύποπτο. Σαν να έχουμε πειστεί ότι η αγάπη πρέπει υποχρεωτικά να συνοδεύεται από ένταση, αμφιβολία ή δυστυχία για να είναι αληθινή.
Ίσως γιατί οι ευτυχισμένοι άνθρωποι λειτουργούν σαν καθρέφτης. Μας θυμίζουν αυτά που θα θέλαμε να έχουμε, αυτά που χάσαμε ή αυτά που φοβόμαστε ότι δεν θα βρούμε ποτέ και τότε είναι πιο εύκολο να πιστέψουμε ότι «κάτι δεν πάει καλά» παρά να αποδεχτούμε ότι ίσως πράγματι, κάποιοι άνθρωποι είναι καλά μεταξύ τους, όπως η Θάλεια με τον Τάσο, που βιώνουν μια ακόμα πιο δύσκολη πίστα, εκείνη της αναγνωρισιμότητας.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τα σχόλια
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνέντευξης δεν ήταν η αναφορά στα κακόβουλα σχόλια. Ήταν η περιγραφή της εικόνας ενός πατέρα που βλέπει το παιδί του να πληγώνεται από λόγια αγνώστων.
«Κάτσε ρε φίλε, να βλέπω την κόρη μου έτσι, γιατί;» αναρωτήθηκε ο Ιορδανίδης και αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική υπενθύμιση.
Πίσω από κάθε δημόσιο πρόσωπο υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν, υπάρχουν οικογένειες, υπάρχουν πρωτίστως παιδιά και όσο εύκολα μπορεί να γράψει κάποιος ένα σχόλιο πίσω από μια οθόνη, τόσο δύσκολα μπορεί να υπολογίσει πού θα καταλήξει αυτό.
Τελικά, ίσως το θέμα να μην είναι αν ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα είναι ευτυχισμένοι.
Ίσως το πραγματικό ερώτημα να είναι γιατί μας έχει γίνει τόσο δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας γάμος μπορεί να είναι χαρούμενος και γιατί όταν κάποιος λέει «είμαστε καλά», νιώθουμε την ανάγκη να του αποδείξουμε το αντίθετο.
Bloggers
