Οι μεγαλύτερες αποκαλύψεις από τα νέα απομνημονεύματα του Sylvester Stallone
Το νέο βιβλίο του Sylvester Stallone, The Steps: A Memoir, κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου και έγινε άμεσα 1ο Best Seller στους New York Times.
Ο Sylvester Stallone προχώρησε σε μια σειρά από συγκλονιστικές αποκαλύψεις στα νέα του απομνημονεύματα.
Στο The Steps: A Memoir, που κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου, ο βραβευμένος ηθοποιός αφηγείται την απίθανη διαδρομή του μέχρι την κορυφή του Hollywood, αλλά και το πώς γεννήθηκε μία από τις σπουδαιότερες ιστορίες ενός αουτσάιντερ που κατάφερε να νικήσει τις πιθανότητες: το Rocky.
Μιλώντας για την απόφασή του να γράψει το βιβλίο, ο Stallone εξήγησε ότι αρχικά δεν είχε καμία διάθεση να αφηγηθεί απλώς τη ζωή του. Αυτό που πραγματικά ήθελε ήταν να αποκαλύψει την ιστορία πίσω από το «μικρό θαύμα» που τελικά έγινε το Rocky.
«Με είχαν προσεγγίσει μερικές φορές και το μόνο πράγμα για το οποίο δεν ήθελα να γράψω ήταν η ζωή μου», παραδέχτηκε σε συνέντευξή του και τόνισε:
«Όλοι έχουν μια ζωή σαν τρενάκι του λούνα παρκ, με ανάμεικτα συναισθήματα. Και η δική μου δεν ήταν πάντα η πιο ευχάριστη διαδρομή. Σκέφτηκα λοιπόν: Για ποιο πράγμα είμαι γνωστός;. Για το ότι κατάφερα κάπως να κάνω αυτό το μικρό θαύμα το 1975, κάτι που μπαίνει στην κατηγορία της έμπνευσης. Αυτό ήθελα να κάνω. Επειδή ο χαρακτήρας αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, ήθελα να πω στον κόσμο πώς δημιουργήθηκαν όλα».
Στο βιβλίο του, ο Stallone μιλά για όσα προηγήθηκαν της επιτυχίας: την παιδική του ηλικία, τη βία, τη φτώχεια, τις αποτυχίες και τις στιγμές που διαμόρφωσαν τόσο τον ίδιο όσο και τον Rocky Balboa.
Η δύσκολη και βίαιη παιδική ηλικία του Sylvester Stallone
Στο The Steps, ο Stallone περιγράφει μια παιδική ηλικία γεμάτη βία και σχεδόν ολοκληρωτική απουσία τρυφερότητας, αν και επέλεξε συνειδητά να μη συμπεριλάβει στο βιβλίο ορισμένες από τις πιο σκοτεινές αναμνήσεις του.
Σε συνεντεύξεις που έδωσε πριν από την κυκλοφορία του βιβλίου, αποκάλυψε ότι στο σπίτι όπου μεγάλωσε δεν υπήρχε ουσιαστικά καμία σωματική έκφραση αγάπης. Δεν θυμάται αγκαλιές ή χάδια από τους γονείς του.
Χρόνια αργότερα, ακόμη και όταν είχε καταφέρει το αδιανόητο, αυτή η απόσταση παρέμενε. Οι γονείς του δεν βρέθηκαν μαζί του στα Oscars του 1977, όταν ο Stallone ήταν υποψήφιος τόσο για το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου όσο και για το Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο για το Rocky.
«Θέλεις οι άνθρωποι που αγαπάς, εκείνοι που σε απέρριψαν, τώρα που βρίσκεσαι στα Oscars, να είναι εκεί. Και εκείνοι δεν θέλουν να έρθουν», είπε στον Gayle King στο CBS Mornings. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι δεν πρόκειται ποτέ να συμφιλιωθείς πραγματικά με αυτό. Και σκέφτεσαι: Τι άλλο πρέπει να κάνω; Τι περισσότερο πρέπει να κάνω για να πω: Είμαι εδώ»;
Ο Stallone εξήγησε πως τα τραύματα εκείνων των χρόνων εξακολουθούν να τον ακολουθούν.
«Οι γονείς πρέπει πραγματικά να το καταλάβουν. Τα παιδιά είναι σαν μαλακός πηλός. Τα διαμορφώνεις, μπορείς να τους αφήσεις βαθουλώματα, να τα πληγώσεις ή να τα ρίξεις από το τραπέζι και μετά δεν έχουν πια το ίδιο σχήμα. Εγώ ακόμη κουβαλάω όλα αυτά μέσα μου. Μακάρι να μην τα κουβαλούσα. Προσεύχομαι, κάνω ό,τι μπορώ, αλλά είναι πάντα εκεί».
Το «Snake Pit» στο οποίο τον έστελναν ως έφηβο
Τα δύσκολα χρόνια του Stallone συνεχίστηκαν και στο σχολείο, όπου αντιμετώπιζε προβλήματα συμπεριφοράς και πειθαρχίας.
Όταν δημιουργούσε προβλήματα, τον έστελναν σε έναν χώρο τιμωρίας που ήταν γνωστός ως «Snake Pit». Ο ίδιος τον περιγράφει ως κάτι που έμοιαζε ουσιαστικά με ψυχιατρικό ίδρυμα το οποίο λειτουργούσε ταυτόχρονα σαν χώρος απομόνωσης και κράτησης.
Σύμφωνα με όσα γράφει στα απομνημονεύματά του, εκεί βρέθηκε ανάμεσα σε ανθρώπους που βρίσκονταν σε πολύ σοβαρή ψυχική κατάσταση.
Ήταν άφραγκος όταν η Sasha Czack ήταν έγκυος
Πριν από το Rocky, η πραγματικότητα του Sylvester Stallone απείχε πολύ από εκείνη ενός μελλοντικού star του Hollywood.
Στο απόσπασμα του βιβλίου που δημοσίευσε το CBS News, ο πρωταγωνιστής του Rambo θυμάται την περίοδο κατά την οποία ήταν ουσιαστικά άφραγκος, ενώ η πρώτη του σύζυγος, Sasha Czack, ήταν έγκυος.
Ο Stallone προσπαθούσε απεγνωσμένα να βρει μια πρωτότυπη ιδέα που θα μπορούσε να σώσει την καριέρα του.
«Ήξερα ότι έπρεπε να βρω κάτι ξεχωριστό, αλλά ταυτόχρονα κάτι με το οποίο θα μπορούσαν να ταυτιστούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Απλώς δεν είχα ιδέα από πού να ξεκινήσω», γράφει.
Παράλληλα, δεν ήταν καν βέβαιος ότι υπήρχε ακόμη κάποια επαγγελματική ευκαιρία για εκείνον με τους παραγωγούς Robert Chartoff και Irwin Winkler. Ένιωθε πως είχε ήδη σπαταλήσει την προηγούμενη ευκαιρία του, όταν είχε πουλήσει τα δικαιώματα του Paradise Alley για μόλις 100 δολάρια.
Κάπου εκεί άρχισε να γράφει μια ιστορία που έμοιαζε υπερβολικά με τη δική του: την ιστορία ενός ηθοποιού που αγωνιζόταν να επιβιώσει και να βρει τη μεγάλη του ευκαιρία. Μέχρι που άλλαξε οπτική.
Αντί να γράψει απευθείας για τον εαυτό του, μετέφερε αυτή την εμπειρία σε μια πολύ πιο οικουμενική ιστορία για έναν άνθρωπο που όλοι θεωρούσαν χαμένο από χέρι και τότε εμφανίστηκε η πυγμαχία.
«Έβλεπα τη ζωή σαν ένα ρινγκ. Όταν αποφασίζεις να μπεις μέσα, η ζωή θα σε πονέσει αν δεν παλέψεις. Θα δεχτείς χτυπήματα, θα πέσεις κάτω. Αλλά δεν μπορείς να παραπονιέσαι. Εσύ μπήκες στο ρινγκ, άρα τώρα πρέπει να βρεις τρόπο να επιβιώσεις», γράφει ο Stallone.
Έτσι άρχισε να σχηματίζεται στο μυαλό του ο χαρακτήρας.
Ήξερε ότι ο ήρωάς του έπρεπε να είναι μαχητής, ανεξάρτητα από το ποιο ήταν το όνειρό του. Μέχρι που σκέφτηκε κάτι πολύ πιο κυριολεκτικό: «Ίσως να είναι πραγματικά μαχητής. Ίσως να είναι πυγμάχος» και κάπως έτσι άρχισε να γεννιέται ο Rocky Balboa.
Bloggers
