«Σταμάτα να κλαις» και άλλες φράσεις που πρέπει να σταματήσεις να λες στο παιδί σου

Σκέψου ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση όταν το παιδί σου αρχίζει να κλαίει. Σχεδόν αυτόματα, προσπαθείς να το κάνεις να σταματήσει: «μην κλαις», «έλα, δεν έγινε τίποτα», «γιατί κλαις πάλι;». Όχι γιατί δεν σε νοιάζει τι του συμβαίνει, αλλά γιατί θέλεις να τελειώσει γρήγορα η ένταση της στιγμής. Η αντίδραση έρχεται πριν προλάβεις να σταθείς και να ακούσεις πραγματικά τι προσπαθεί να σου πει το παιδί.

Κι όμως, πίσω από το κλάμα - όπως και πίσω από πολλές καθημερινές συμπεριφορές - υπάρχει πάντα ένα συναίσθημα που ζητά να αναγνωριστεί. Ο τρόπος που μιλάς στο παιδί εκείνη τη στιγμή μπορεί είτε να το βοηθήσει να καταλάβει και να εκφράσει αυτό που νιώθει είτε να το κάνει να το κρύψει.

6 λέξεις που οι ψυχολόγοι προτείνουν να λένε πιο συχνά οι γονείς στα παιδιά τους

Μερικές φράσεις που χρησιμοποιούμε συχνά χωρίς να τις σκεφτούμε μπορεί τελικά να μην βοηθούν όσο νομίζουμε. Αυτό επισημαίνει η parent coach Megan Stonelake λέγοντας ότι μικρές αλλαγές στον τρόπο που απαντάς, μπορείς να δώσεις στο παιδί σου τον χώρο και τα εργαλεία για να κατανοήσει καλύτερα τα συναισθήματά του.

«Δεν είναι και τίποτα» ή «Είσαι καλά;»

Όταν προσπαθείς να καθησυχάσεις το παιδί με αυτή τη φράση, μπορεί άθελά σου να μειώνεις αυτό που νιώθει. Για το παιδί, αυτό που συνέβη ίσως είναι πραγματικά σημαντικό. Όταν τα συναισθήματά του υποβαθμίζονται, μπορεί να αρχίσει να αμφιβάλλει για αυτά ή να περιμένει από τους άλλους να του πουν πώς πρέπει να νιώθει.Βοηθάει περισσότερο να αναγνωρίσεις αυτό που βιώνει, λέγοντας για παράδειγμα ότι φαίνεται στενοχωρημένο ή ότι μάλλον πόνεσε.

«Ο αδερφός σου πάντα μαζεύει τα παιχνίδια του»

Σκέψου πόσες φορές, όταν ήσουν παιδί, άκουσες να σε συγκρίνουν με κάποιον άλλον: με τον αδελφό ή την αδελφή σου που «τα κατάφερνε καλύτερα», ή με έναν συμμαθητή που διακρίθηκε ενώ εσύ ένιωσες ότι έμεινες πίσω. Τέτοιες συγκρίσεις μπορεί να φαίνονται αθώες, όμως συχνά αφήνουν το παιδί με την αίσθηση ότι δεν είναι αρκετό. Όταν συγκρίνεις τα παιδιά μεταξύ τους, εύκολα δημιουργείται ένα κλίμα ανταγωνισμού. Αντί να ενισχύεται η συνεργασία και η αλληλοϋποστήριξη, μπορεί να καλλιεργηθούν η ζήλια και οι συγκρούσεις - ιδιαίτερα ανάμεσα στα αδέλφια. Το παιδί δεν χρειάζεται να νιώθει ότι βρίσκεται σε σύγκριση με κάποιον άλλον, αλλά ότι αναγνωρίζεται για τη δική του προσπάθεια και τις δικές του δυνατότητες.

20 φράσεις από τον «Μικρό Πρίγκιπα» που αξίζει να λέμε στα παιδιά μας

«Μη βγεις από το δωμάτιο αν δεν ηρεμήσεις»

Τα λεγόμενα time out, προκειμένου το παιδί να ηρεμήσει μπορεί να δώσει στο παιδί το μήνυμα ότι η αποδοχή και η προσοχή σου εξαρτώνται από τη συμπεριφορά του. Όταν το παιδί δυσκολεύεται, συχνά αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι καθοδήγηση και σύνδεση. Ένα μικρό διάλειμμα και για τους δυο σας για να ηρεμήσετε και να σκεφτείτε τι μπορεί να γίνει διαφορετικά, το βοηθά να νιώσει ότι δεν είναι μόνο του.

«Μπράβο!»

Μα τι κακό μπορεί να κρύβει ένα μπράβο ή μια επιβράβευση; Κι όμως, όταν χρησιμοποιείται συνεχώς μπορεί να κάνει το παιδί να αναζητά την έγκριση των άλλων αντί να χαίρεται την ίδια τη δραστηριότητα. 'Οπως εξηγούν οι ειδικοί ναι πιο ουσιαστικό να περιγράψεις αυτό που έκανε, ότι προσπάθησε πολύ, ότι ολοκλήρωσε κάτι δύσκολο ή ότι έδειξε επιμονή, από το να το επαινείς λέγοντάς του: μπράβο.

«Σταμάτα να κλαις»

Το κλάμα είναι ένας από τους πιο φυσικούς τρόπους που έχει ένα παιδί για να δείξει ότι κάτι το στενοχώρησε, το θύμωσε ή το δυσκόλεψε. Τις περισσότερες φορές αυτό που χρειάζεται πραγματικά δεν είναι να σταματήσει το κλάμα, αλλά να νιώσει ότι κάποιος το ακούει. Όταν του δοθεί ο χώρος να εκφράσει αυτό που αισθάνεται, συνήθως ηρεμεί πιο εύκολα και μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα αυτό που συνέβη.

Δέκα φράσεις που λένε συχνά τα παιδιά στους γονείς τους

«Μην ανησυχείς»

Το να πεις σε ένα παιδί «μην ανησυχείς» συνήθως δεν αρκεί για να το καθησυχάσει. Όταν ένα παιδί φοβάται ή αγχώνεται, το συναίσθημα είναι πραγματικό για εκείνο, ακόμη κι αν για έναν ενήλικα φαίνεται μικρό ή υπερβολικό. Πολλοί ψυχολόγοι τονίζουν ότι η προσπάθεια να «σβήσουμε» το συναίσθημα ενός παιδιού δεν το βοηθά να το διαχειριστεί. Αντίθετα, όταν αναγνωρίζουμε την ανησυχία του και του δείχνουμε ότι το ακούμε, του δίνουμε χώρο να μιλήσει για αυτό που το φοβίζει. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το παιδί μαθαίνει σταδιακά να κατανοεί τα συναισθήματά του και να βρίσκει τρόπους να τα αντιμετωπίζει.

Θετικές φράσεις που πρέπει να λέτε στα παιδιά σας όσο πιο συχνά μπορείτε

Μερικές φορές μια απλή φράση όπως «καταλαβαίνω ότι σε ανησυχεί αυτό» μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια συζήτηση που θα βοηθήσει το παιδί να νιώσει πιο ασφαλές και πιο σίγουρο ότι δεν είναι μόνο του απέναντι σε αυτό που το δυσκολεύει.