Τα σχολεία κλείνουν, τα camps ξεκινούν: Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην απασχόληση και την εξάντληση

Η σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της και τα παιδιά πανηγυρίζουν. Εσύ, όμως, αναρωτιέσαι πώς θα γεφυρώσεις το χάσμα ανάμεσα στην καλοκαιρινή σου άδεια και στις ατελείωτες εβδομάδες που το παιδί σου θα είναι στο σπίτι. Στην προσπάθειά σου να βρεις μια λύση για τη φύλαξή του όσο δουλεύεις αλλά και υπό την πίεση να μη «χάνει χρόνο» είναι πολύ εύκολο να πέσεις στην παγίδα του υπερβολικού προγραμματισμού οργανώνοντας από camps μέχρι δραστηριότητες.

'Ετσι, όμως το καλοκαιρινό πρόγραμμα καταλήγει να θυμίζει το βαρύ ωράριο του χειμώνα, οπότε το ερώτημα γεννάται αυτόματα: πότε όλη αυτή η δραστηριότητα γίνεται υπερβολική και πότε αρχίζει να λειτουργεί αντίστροφα, φορτώνοντας το παιδί με άγχος;

Εξωσχολικές δραστηριότητες: Πόσες μπορεί να κάνει ένα παιδί;

Οι μελέτες γύρω από την παιδική ανάπτυξη επιβεβαιώνουν ότι οι δομημένες εξωσχολικές δραστηριότητες - ακόμα και οι καλοκαιρινές - έχουν να προσφέρουν πολλά στην κοινωνική και συναισθηματική εξέλιξη. Τα camps προσφέρουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κοινωνικοποίηση εκτός σχολικού πλαισίου.

Όταν υπάρχει μέτρο, τα οφέλη είναι ξεκάθαρα. Μέσα από τα ομαδικά αθλήματα, το παιδί αναπτύσσει την ανθεκτικότητα και την έννοια της συνεργασίας. Η ενασχόληση με καλοκαιρινά καλλιτεχνικά εργαστήρια ή τη μουσική ενισχύει τη συγκέντρωση και τη δημιουργικότητα. Παράλληλα, η σταθερή προσπάθεια για την εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας (όπως το κολύμπι ) διδάσκει ότι η εξέλιξη απαιτεί χρόνο και υπομονή.

Γιατί το κολυμβητήριο είναι μια από τις ιδανικές εξωσχολικές δραστηριότητες;

Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη δημιουργική απασχόληση και το καλοκαιρινό burn-out

Το πρόβλημα προκύπτει όταν το καλοκαιρινό πρόγραμμα στερεί από το παιδί τον απαραίτητο ελεύθερο χρόνο για να είναι απλώς παιδί. Όταν κάθε ώρα της ημέρας – ακόμα και μέσα στο κατακαλόκαιρο - είναι αυστηρά προγραμματισμένη, περιορίζεται η δυνατότητά του να εξερευνήσει τα δικά του ενδιαφέροντα, να πάρει αυθόρμητες αποφάσεις και να ξεκουραστεί πραγματικά.

Αυτή η διαρκής πίεση για «αξιοποίηση του χρόνου» συχνά μεταφράζεται σε έντονο στρες, καθώς το παιδί δεν προλαβαίνει να αποφορτιστεί από την κούραση όλης της σχολικής χρονιάς.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι το πρόγραμμα του παιδιού σου έχει παραγίνει φορτωμένο είναι συχνά διακριτικά, αλλά ξεκάθαρα:

• Παραπονιέται συνεχώς για δραστηριότητες που παλιότερα απολάμβανε.
• Φαίνεται μόνιμα εξαντλημένο, νευρικό ή παρουσιάζει ξεσπάσματα.
• Δεν του απομένει καθόλου ελεύθερος χρόνος για να δει φίλους ή να χαλαρώσει με την οικογένεια.
• Δυσκολεύεται να ηρεμήσει το βράδυ ή αντιμετωπίζει προβλήματα στον ύπνο.
• Αγχώνεται υπερβολικά και απογοητεύεται με το παραμικρό λάθος.

Εξωσχολικές δραστηριότητες: Πόσες μπορεί να κάνει ένα παιδί;

Συχνά, πίσω από την τάση να «γεμίζουμε» το καλοκαίρι των παιδιών κρύβεται η κοινωνική πίεση, οι ανάγκες της εργασίας, αλλά και ο φόβος μήπως «μείνουν πίσω» σε ένα άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον. Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα υπενθυμίζει ότι η παιδική ηλικία δεν είναι ένας αγώνας δρόμου ταχύτητας και ότι ο ελεύθερος χρόνος είναι ζωτικής σημασίας για τον εγκέφαλο του παιδιού.

Στόχος δεν είναι η κατάργηση των camps, που για πολλούς εργαζόμενους γονείς αποτελούν σανίδα σωτηρίας αλλά η διαμόρφωση μιας ρουτίνας για το παιδί όπου ο χώρος για ξεκούραση, για παιχνίδι και για την περιβόητη «βαρεμάρα» του καλοκαιριού έχει την ίδια ακριβώς αξία με τη μάθηση.