6 χώρες που μαθαίνουν στα παιδιά ότι η καλοσύνη αξίζει πιο πολύ από έναν βαθμό - Γιατί όχι κι εμείς;

Πολύ πριν αρχίσεις να αγχώνεσαι για το αν το παιδί σου έμαθε την προπαίδεια ή αν ξέρει να κλίνει τα ρήματα, σκέψου κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό: ξέρει πώς να συμπεριφέρεται στον διπλανό του;

Σε διάφορα μέρη του κόσμου, τα πιο πετυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα έχουν καταλάβει μια απλή αλήθεια: κανένας βαθμός δεν είναι πιο σημαντικός από την ενσυναίσθηση.

Οι αναπτυξιακοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι οι κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες αποτελούν το θεμέλιο της μάθησης. Ένα παιδί που νιώθει ασφάλεια, σεβασμό και σύνδεση με τους γύρω του, μπορεί να συγκεντρωθεί καλύτερα, να λύσει προβλήματα και να χτίσει την αυτοπεποίθησή του.

Η ενσυναίσθηση είναι το πιο δυνατό «όπλο» κατά της βίας και του εκφοβισμού- δίδαξέ την στο παιδί σου

Αντί, λοιπόν, να αντιμετωπίζουν την καλοσύνη ως ένα μάθημα που αφορά μόνο το σπίτι, έξι χώρες την έχουν κάνει κομμάτι της σχολικής καθημερινότητας. Στις σχολικές τάξεις, οι μαθητές μαθαίνουν να ζητούν συγγνώμη όταν κάνουν λάθος, να αγκαλιάζουν τους συμμαθητές τους που νιώθουν απομονωμένοι, να φροντίζουν τους κοινόχρηστους χώρους και να κατανοούν ότι η επιτυχία δεν σημαίνει τίποτα αν δεν συνοδεύεται από συμπόνια.

Ιαπωνία

Αν μπεις σε ένα δημοτικό σχολείο στην Ιαπωνία, θα παρατηρήσεις κάτι ασυνήθιστο. Δεν υπάρχουν καθαριστές που τρέχουν στις τάξεις μόλις χτυπήσει το κουδούνι. Αντίθετα, οι ίδιοι οι μαθητές πιάνουν τις σκούπες, καθαρίζουν τα θρανία, σφουγγαρίζουν τους διαδρόμους, μέχρι που βοηθούν και στο σερβίρισμα του μεσημεριανού φαγητού. Αυτές οι συνήθειες δεν καθιερώθηκαν για να εξοικονομηθούν χρήματα. Στόχος τους είναι να διδάξουν στα παιδιά ότι κάθε μέλος μιας κοινότητας μοιράζεται την ευθύνη για αυτήν. Ο σεβασμός κερδίζεται μέσα από τις πράξεις, όχι μέσα από κηρύγματα. Τα ιαπωνικά σχολεία αφιερώνουν επίσης χρόνο στην ηθική αγωγή, γνωστή ως dōtoku, όπου τα παιδιά συζητούν για την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, τη δικαιοσύνη, το θάρρος και τον σεβασμό προς τους άλλους. Αντί να αποστηθίζουν ορισμούς, οι μαθητές αναλύουν καθημερινές καταστάσεις και σκέφτονται πώς οι επιλογές τους επηρεάζουν όσους βρίσκονται γύρω τους. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι αυτή η ηθική αγωγή είναι διάχυτη σε όλη τη σχολική ζωή και δεν αντιμετωπίζεται ως ένα ξερό, ξεχωριστό μάθημα.

Φινλανδία

Το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας τραβάει συχνά τα φώτα της δημοσιότητας, επειδή οι μαθητές της τα πηγαίνουν εξαιρετικά καλά, παρόλο που έχουν λιγότερες εργασίες για το σπίτι και ελάχιστα τυποποιημένα τεστ σε σχέση με άλλες χώρες. Η φιλοσοφία της χώρας ξεκινά από μια απλή ιδέα: τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι ευτυχισμένα, ξεκούραστα και συναισθηματικά ασφαλή. Οι μικροί μαθητές περνούν πολύ χρόνο στη φύση, απολαμβάνουν συχνά διαλείμματα ανάμεσα στα μαθήματα και βιώνουν πολύ λιγότερη ακαδημαϊκή πίεση κατά τα πρώτα σχολικά τους χρόνια. Οι δάσκαλοι ενθαρρύνονται να κατανοούν τη συναισθηματική ανάπτυξη κάθε παιδιού, παράλληλα με την ακαδημαϊκή του πρόοδο. Αντί να ζητούν από τα παιδιά να τρέξουν σα σε αγώνα δρόμου, τα φινλανδικά σχολεία εστιάζουν πρώτα στο να χτίσουν την περιέργεια, την αυτοπεποίθηση και τη συνεργασία. Η πεποίθησή τους είναι ότι ένα παιδί που απολαμβάνει τη μάθηση και νιώθει ότι η αξία του αναγνωρίζεται, φυσικά και θα αποδώσει καλύτερα με τον χρόνο.

Πώς ένα διαδραστικό παιχνίδι μαθαίνει στα παιδιά ενσυναίσθηση και φροντίδα

Δανία

Η Δανία βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στις πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου, και πολλοί εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι τα σχολεία της παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Σε πολλές δανέζικες τάξεις, οι μαθητές συγκεντρώνονται τακτικά για το Klassens Tid («Η Ώρα της Τάξης»), όπου μιλούν ανοιχτά για διαφωνίες, ανησυχίες, φιλίες ή οτιδήποτε απασχολεί την ομάδα. Αντί να αποφασίζουν ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, οι δάσκαλοι ενθαρρύνουν τα παιδιά να ακούν, να κατανοούν τις διαφορετικές οπτικές γωνίες και να λύνουν τα προβλήματα μαζί. Τα σχολεία στη Δανία προτιμούν επίσης τη συνεργασία αντί για τον ανταγωνισμό. Η ομαδική εργασία είναι καθημερινότητα και τα παιδιά ενθαρρύνονται να γιορτάζουν την κοινή επιτυχία, αντί να συγκρίνουν συνεχώς τον εαυτό τους με τους συμμαθητές τους. Δίνοντας χώρο στα συναισθήματα μέσα στην τάξη, τα σχολεία βοηθούν τα παιδιά να δουν την ενσυναίσθηση ως μια πρακτική δεξιότητα που μπορούν να εφαρμόσουν στην καθημερινή τους ζωή.

Νέα Ζηλανδία

Το πρόγραμμα σπουδών για την πρώιμη παιδική ηλικία της Νέας Ζηλανδίας, το Te Whāriki, είναι χτισμένο γύρω από τις σχέσεις και όχι γύρω από αυστηρά ακαδημαϊκά ορόσημα. Οι κατευθυντήριες αρχές του περιλαμβάνουν την ευημερία, την αίσθηση του ανήκειν, την προσφορά, την επικοινωνία και την εξερεύνηση. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να συνεργάζονται, να νοιάζονται το ένα το άλλο και να εκτιμούν τις διαφορετικές κουλτούρες και ταυτότητες. Το πρόγραμμα βλέπει τη μάθηση ως κάτι που υφαίνεται μέσα από τις σχέσεις με την οικογένεια, τους δασκάλους, τη φύση και την κοινότητα, και όχι ως κάτι που συμβαίνει μόνο μέσα από τα βιβλία. Ο σεβασμός στην κουλτούρα των Μαορί αποτελεί επίσης σημαντικό μέρος της σχολικής ζωής, βοηθώντας τα παιδιά να καταλάβουν ότι η καλοσύνη σημαίνει να ακούς και να εκτιμάς απόψεις διαφορετικές από τις δικές σου.

Μπουτάν

Το Μπουτάν έχει γίνει διάσημο για το γεγονός ότι μετράει την εθνική του πρόοδο μέσω της «Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας» και όχι μόνο μέσω της οικονομικής ανάπτυξης. Όπως είναι φυσικό, αυτή η φιλοσοφία επεκτείνεται και στις σχολικές αίθουσες. Τα σχολεία ενθαρρύνουν όλο και περισσότερο την ενσυνειδητότητα , τη συμπόνια, την περιβαλλοντική ευθύνη και την προσφορά στην κοινότητα, παράλληλα με τα παραδοσιακά μαθήματα. Πολλά παιδιά ξεκινούν τη μέρα τους με στιγμές ηρεμίας ή διαλογισμού, κάτι που τα βοηθά να ηρεμήσουν το μυαλό τους πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα. Οι ειδικοί της εκπαίδευσης στο Μπουτάν περιγράφουν τον στόχο τους ως την ανατροφή σκεπτόμενων, ευαίσθητων πολιτών που συνεισφέρουν τόσο στη δική τους ευημερία όσο και στο κοινωνικό σύνολο. Αντί να αναρωτιούνται μόνο «τι καριέρα θα κάνει αυτό το παιδί;», τα σχολεία ρωτούν επίσης: «τι άνθρωπος θα γίνει;».

7 πράγματα που μαθαίνει το παιδί στο σπίτι που κανένα σχολείο δεν μπορεί να τα διδάξει

Σιγκαπούρη

Η Σιγκαπούρη αναγνωρίζεται συχνά για τα αυστηρά ακαδημαϊκά της κριτήρια, αλλά παράλληλα με την αριστεία έχει και μια άλλη προτεραιότητα: τον χαρακτήρα.. Τα σχολεία ακολουθούν ένα πρόγραμμα αγωγής του χαρακτήρα και του πολίτη που ενθαρρύνει τους μαθητές να αναπτύξουν αξίες όπως ο σεβασμός, η ανθεκτικότητα, η υπευθυνότητα, η ενσυναίσθηση και η φροντίδα για τους άλλους.

Αυτά τα μαθήματα ενισχύονται μέσα από συζητήσεις, βιωματικά προγράμματα προσφοράς και καθημερινές σχολικές εμπειρίες, και όχι μόνο μέσα από εγχειρίδια. Πέρα από τα σχολεία, πρωτοβουλίες όπως το «Κίνημα Καλοσύνης της Σιγκαπούρης» ενθαρρύνουν πράξεις ευγένειας και αλληλεγγύης σε ολόκληρη την κοινωνία, ενισχύοντας το μήνυμα ότι η καλοσύνη δεν είναι μόνο για την παιδική ηλικία αλλά για όλη μας τη ζωή.