Η Ιωάννα Τούνη, πόσες φορές πρέπει να ξαναζήσει το τραύμα της; Η κατάθεση ψυχής της σε 14 λεπτά
Η υπόθεση της Ιωάννας Τούνη επαναφέρει ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο την ίδια, αλλά κάθε γυναίκα που έχει βιώσει κακοποίηση: Γιατί η κοινωνία ζητά από τα θύματα να αποδεικνύουν τον πόνο τους, ακόμη και όταν προσπαθούν να προχωρήσουν;
Υπάρχουν ιστορίες που δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να ειπωθούν ξανά. Και όμως, επιστρέφουν. Όχι γιατί το θέλει το θύμα, αλλά γιατί η κοινωνία δεν έχει ακόμη μάθει να ακούει σωστά. Η υπόθεση της Ιωάννας Τούνη είναι μία από αυτές. Μια υπόθεση που, ύστερα από μια πολυετή δικαστική διαδρομή, εξακολουθεί να ανοίγει μια δύσκολη αλλά αναγκαία συζήτηση γύρω από το revenge porn και το τραύμα που αφήνει πίσω του.
Το βράδυ της Κυριακής 29 Μαρτίου, η ίδια επέλεξε να μιλήσει μέσα από το Instagram. Να ευχαριστήσει όσους τη στηρίζουν, αλλά και να μοιραστεί κάτι βαθύτερο, την ψυχική φθορά που δεν τελειώνει ακόμη και όταν μια υπόθεση βρίσκεται στη δικαστική διαδικασία. Στην αρχή του βίντεό της μίλησε για τη στήριξη που δέχεται και για το πόσο την έχει ανάγκη αυτή την περίοδο.
Γιατί αυτό είναι το σημείο που συχνά παραβλέπεται. Το τραύμα δεν έχει χρονοδιάγραμμα. Δεν «κλείνει» επειδή πέρασαν τα χρόνια. Δεν γίνεται πιο ελαφρύ επειδή η ζωή συνεχίστηκε προς τα έξω.
Το ξέσπασμα & οι 8 προβολές του βίντεο που πλήγωσαν την Ιωάννα Τούνη: Νέα αναβολή στη δίκη της
Ένα βίντεο δεκατεσσάρων λεπτών, μία κατάθεση ψυχής
Σε άλλη δημόσια τοποθέτησή της, η Ιωάννα Τούνη έθεσε ένα ερώτημα που αφορά κάθε θύμα: Έχει το δικαίωμα να προχωρήσει ή η κοινωνία εξακολουθεί να απαιτεί από εκείνο να αποδεικνύει την κακοποίησή του μέσα από τη σιωπή, την απόσυρση ή την απόλυτη διάλυση της ζωής του; Η ίδια έγραψε χαρακτηριστικά: «Τελικά τα θύματα δικαιούνται να «ξεπεράσουν» το τραύμα και να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους;».
Τα λόγια της είναι αποκαλυπτικά: «Μιλάμε για ένα κοριτσάκι 23 χρονών που θα μπορούσε να είναι η κόρη σου, ή η αδερφή σου». Και μέσα σε αυτή τη φράση συνοψίζεται κάτι πολύ απλό, αλλά συχνά ξεχασμένο: Το θύμα δεν είναι μια εικόνα στο ίντερνετ, δεν είναι ένα όνομα που γίνεται θέμα συζήτησης. Είναι ένας άνθρωπος.
Τούνη: Όσο κάποιοι προβλέπουν πρόταση γάμου στη Σαουδική Αραβία, οι haters «δικάζουν» τον έρωτά της
Ένας άνθρωπος που, όπως η ίδια περιγράφει, βρέθηκε αντιμέτωπος όχι μόνο με την παραβίαση της ιδιωτικότητάς του, αλλά και με μια κοινωνία έτοιμη να κρίνει.
«Αντιμετωπίστηκα από την κοινωνία σαν μια απλή κοινή πόρνη», είπε, περιγράφοντας τη βία που συνεχίζεται και έξω από τη δικαστική αίθουσα, μέσα από σχόλια, απαξίωση και αμφισβήτηση.
«Όταν βγήκα από την αίθουσα με ενημέρωσαν πως το βίντεο, ως το σημαντικότερο αποδεικτικό στοιχείο έπαιξε στην τεράστια οθόνη του δικαστηρίου 8 φορές. Δεν το συνειδητοποίησα, νιώθω ότι εκείνη τη στιγμή δεν ήθελα να έχω την αίσθηση του τι ακριβώς συμβαίνει, ήμουν με το κεφάλι σκυμμένο.
Άκουγα στο repeat το βίντεο, άκουγα την έδρα και τους δικηγόρους να σχολιάζουν, να σταματάνε, να ζουμάρουν, κάπως σκληρό, αλλά μάλλον είναι απαραίτητο. Αν αυτό το βίντεο είναι το κλειδί για να επέλθει δικαιοσύνη τότε θα πω ότι άξιζε όλο αυτό που αναγκάστηκα να αναβιώσω ξανά και ξανά μέσα στην αίθουσα».
Γιατί το revenge porn δεν σταματά ποτέ να «πληγώνει».
Συνεχίζεται στα σχόλια, στα βλέμματα, στην αμφισβήτηση. Στην ανάγκη του θύματος να εξηγεί ξανά και ξανά ότι δεν συναίνεσε, ότι δεν ευθύνεται, ότι δεν προκάλεσε.
Ακόμη και η διαδικασία της Δικαιοσύνης μπορεί να γίνει μέρος αυτής της δοκιμασίας. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από τη δίκη, το επίμαχο βίντεο προβλήθηκε οκτώ φορές στη δικαστική αίθουσα ως αποδεικτικό στοιχείο, αναγκάζοντάς την να αναβιώσει μια εξαιρετικά επώδυνη εμπειρία.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το πιο ουσιαστικό ερώτημα. Γιατί εξακολουθεί να είναι το θύμα αυτό που πρέπει να αντέχει τα περισσότερα; Γιατί ακόμη και σήμερα, η δημόσια συζήτηση μοιάζει συχνά πιο πρόθυμη να σχολιάσει τη ζωή, την εικόνα ή τις επιλογές μιας γυναίκας, παρά να σταθεί ξεκάθαρα απέναντι στους δράστες.
Just Because: Η Ιωάννα Τούνη μάς θύμισε ότι οι μικρές χειρονομίες είναι η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης
Η ενσυναίσθηση δεν είναι να λυπάσαι. Είναι να καταλαβαίνεις. Να αναγνωρίζεις ότι κάποιος μπορεί να συνεχίζει τη ζωή του και ταυτόχρονα να κουβαλά κάτι βαρύ, ότι η δύναμη δεν αναιρεί το τραύμα, ότι το χαμόγελο δεν σημαίνει ότι όλα έχουν περάσει.
Η σπόντα της Τούνη στον Αλεξάνδρου και αλήθεια γιατί έπρεπε να μπούμε πάλι στη μέση ενός χωρισμού;
Η ιστορία της Ιωάννας Τούνη δεν είναι απλώς ένα ακόμη πρόσωπο της επικαιρότητας. Είναι μια αφορμή να δούμε πιο καθαρά τι σημαίνει έμφυλη βία στην ψηφιακή εποχή. Να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο που μιλάμε για τα θύματα. Να καταλάβουμε ότι το revenge porn δεν είναι «ροζ υπόθεση», αλλά μια βαθιά παραβίαση με πραγματικές συνέπειες.
Και ίσως, τελικά, το πιο σημαντικό ,να αποδεχτούμε ότι τα θύματα δεν χρειάζεται να καταστραφούν για να γίνουν πιστευτά. Δεν χρειάζεται να σιωπήσουν για να θεωρηθούν αξιοπρεπή. Δεν χρειάζεται να μείνουν πίσω.
Έχουν δικαίωμα να προχωρήσουν. Και έχουμε ευθύνη να μην τους το στερούμε.
Bloggers
