Ένα Thirio έκανε την εμφάνισή του στο κέντρο της πόλης και βάζει το counter dining στο επίκεντρο

Ομολογώ πως δεν είχε δοθεί μέχρι πρόσφατα η ευκαιρία να δοκιμάσω το μαγειρικό χέρι του πολύ γνωστού και πολυσχιδούς σεφ Θωμά Μάτσα (βλ. Βουλκανιζατέρ, Striggla κλπ), όμως τώρα που πλέον έχω την εμπειρία δηλώνω απερίφραστα fan και μάλιστα για όλους τους σωστούς λόγους. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Udon σαλάτα, καρμπονάρα κριθαράκι και dumplings κουνέλι σε ένα διαφορετικό all-day στο Π. Φάληρο

Μέσα στις γιορτές, κάπου στα τέλη Δεκεμβρίου, το Thirio άνοιξε τις πόρτες του μικρού και άκρως χαριτωμένου χώρου του στην καρδιά της πόλης, δίπλα στο Σύνταγμα. Το όνομά του -και όχι δεν σχετίζεται με το αγαπημένο classic Θηρίο στου Ψυρρή που νοσταλγούμε οι παλαιότεροι- δείχνει και λίγο τη διάθεση για χιούμορ που έχει η ομάδα του ολοκαίνουριου εστιατορίου, αφού παραπέμπει αφενός στην πληθωρική παρουσία του ίδιου του σεφ και αφετέρου στο μέγεθος του μαγαζιού, που αυτή τη στιγμή καθίζει μέχρι 18 μόλις άτομα.

Ένας Άγ(ρ)ιος σερβίρει μπιφτέκι προβατίνα και old-school νοστιμιές σε μία διαφορετική χασαποταβέρνα

Το χιούμορ -που όπως και ο βήχας δεν κρύβεται- φαίνεται και σε ορισμένα όμορφα παιχνιδίσματα της κουζίνας, όπως η κλασσική στριφτή σπανακόπιτα, που σερβίρεται σε ταπεράκι της μαμάς με τη φωτογραφία του ΚΤΕΛ πάνω, ή στο κόκορα παστιτσάδα αλά cinnamon roll που κάπως κλείνει το μάτι στα οπτικά illusions και στο στοιχείο της έκπληξης που προκύπτει από τη διάσταση όρασης και γεύσης.

Υπάρχουν δύο δυνατότητες seating, μία μπροστά ακριβώς στην κουζίνα με το counter dining concept να φέρνει τον επισκέπτη σε άμεση επαφή με τον μάγειρα, κατά το πρότυπο των sushi bars ανά τον κόσμο, και μία ακόμη, και πάλι εξαιρετικά κοντά, στο ψηλό τραπέζι-πάσο που επίσης δίνει άμεση οπτική επαφή με τη δράση της κουζίνας.

Να πούμε μάλιστα πως η κουζίνα "μεταφέρεται" για ορισμένα πιάτα εκεί στο πάσο μέσα από έναν ωραίο ξύλινο δίσκο και τον σεφ να τελειώνει το πιάτο μπροστά σου. Προσωπικά λατρεύω το να τρώω καθισμένη σε μπαρ γενικά, ειδικά όμως όταν βλέπω και τι συμβαίνει στη κουζίνα, η χαρά μου γίνεται διπλή.

Σύντομα βέβαια το Thirio θα μεγαλώσει, καθώς στον κάτω χώρο υπάρχει ήδη ένα μεγάλο chef’s table που σύντομα θα τεθεί σε ισχύ, ενώ λίγο πιο μετά το εστιατόριο θα απλωθεί σε περισσότερα τετραγωνικά, χωρίς σε καμία περίπτωση όμως να μεγαλώσει τόσο που θα χάσει την άμεση σύνδεση σάλας-κουζίνας, που είναι άλλωστε και πυρηνικό κομμάτι της γοητείας του! Να μην ξεχάσω να σου πω πως το Thirio είναι ανοικτό από το μεσημέρι, τόσο τις καθημερινές όσο και τα Σαββατοκύριακα.

Πάμε στα ωραία τα δικά μας τα γευστικά λοιπόν και φυσικά, όταν μεγαλώσει, θα ξαναπάμε για να σου δώσουμε ξανά το πλήρες ρεπορτάζ! Άλλωστε η ελληνική κουζίνα του Θωμά Μάτσα ακολουθεί τις εποχές, έτσι αρκετά πιάτα αλλάζουν τακτικά και έτσι και πάλι θα έχουμε πολλά να δούμε και να πούμε.

Αρχής γενομένης φυσικά από το ψωμί -εντάξει με ξέρεις πια, δεν μπορώ εάν δεν πω για το ψωμί- αλλά εδώ είναι επικό και πάει γάντι με ορισμένα από τα πρώτα πιάτα που δεν πρέπει με τίποτα να χάσεις. Αργής ωρίμανσης λοιπόν 26 ωρών πανέμορφο και καυτό καρβελάκι από προζύμι βύνης, που όπως και όλα τα υπόλοιπα πράγματα του καταλόγου φτιάχνεται εντός. Έρχεται μαζί με ελιές μαριναρισμένες σε δύο ειδών έξτρα παρθένα ελαιόλαδα και εσπεριδοειδή και είναι επικό.

Και επειδή πρέπει να συνεχίσεις οπωσδήποτε είτε με την τυροκαυτερή είτε με τη μους από λευκό ταραμά, είτε και με τα δύο, θα σου πρότεινα να παραγγείλεις δύο ψωμάκια, γιατί ένα δεν είναι ποτέ αρκετό. Προσωπικά ερωτεύτηκα την τυροκαυτερή του Μάτσα με φέτα, γκερεμέζι (ένα αρβανίτικο όψιμο τυρί σαν άλειμμα από πρόβειο γάλα, όπως έμαθα) και ανθότυρο, που έρχεται πάνω σε μία ελαφρώς spicy κρέμα από πράσινα τσίλι Κρήτης και είναι από τα πιο νόστιμα πράγματα που έχω δοκιμάσει τελευταία.

Εξαιρετικό πιάτο η ελληνική γάμπαρη από τον Πλαταμώνα, που είναι ένα τέλειο κομμένο carpaccio που συνοδεύεται μόνο από αγουρέλαιο Πελοποννήσου, λεμόνι, lime, ανθό αλατιού και πιπέρι και είναι ένα μικρό ποίημα γεύσης και φρεσκάδας από ελληνική γη και θάλασσα.

Μου άρεσε πολύ η ελαφρώς καπνιστή γεύση που έβγαζαν τα πολύχρωμα κουνουπίδια σχάρας, πάνω σε κρέμα από λευκό κουνουπίδι με λευκή σοκολάτα και από πάνω ένα λάδι από παστουρμά, ενώ επίσης πολύ ωραίο πιάτο τα παραπούλια -που μάλλον λόγω εποχής δεν θα μείνουν για πολύ ακόμη στο μενού- σχάρας που έχουν από πάνω θρυμματισμένο σουτζούκι και τριμμένη γραβιέρα Τήνου.

Ένα πιάτο που έχει γίνει viral, θαρρώ από τις πρώτες κιόλας ημέρες λειτουργίας του εστιατορίου, είναι ο ντολμάς, ο οποίος περνιέται με φλόγιστρο και πολύ εντυπωσιακό τον λες, αλλά και φοβερά νόστιμο. Ο Θωμάς Μάτσας λοιπόν παίρνει τον αγαπημένο κλασσικό λαχανοντολμά και τον κάνει new age αλλά χωρίς να του στερεί τίποτα από τη μαμαδίστικη νοστιμιά του. Λάχανο savoy γεμιστό με πρόβειο και μοσχαρίσιο κιμά και ένα μεστό και λαχταριστό αυγολέμονο που δεν χορταίνεις να απολαμβάνεις.

Στα απόλυτα must-order το ελληνικό fondue, που στην πραγματικότητα είναι μπουγιουρντί με φέτα, κασέρι και μανούρι, μέσα του κρύβει τοματίνια, τραγανό κρεμμύδι και μπούκοβο και μέσα βουτάς -ως ένας άλλος Οβελίξ στους Ελβετούς- τραγανές μπουκίτσες από προζυμένιο ψωμί ή πατατούλες τηγανητές. Βάλε και ένα ωραίο ποτήρι κρασί στην εξίσωση και έφτιαξες το τέλειο γεύμα!

Και επειδή νιώθω πως ήδη σου έχω ανοίξει υπερβολικά την όρεξη και πρέπει να έχεις υπομονή για να βρεις τραπέζι (ή μάλλον counter seat) στο ολοκαίνουριο Thirio, θα κλείσω με δύο κυρίως (εντάξει και ένα γλυκό) και θα σε αφήσω να ανακαλύψεις όλα τα υπόλοιπα μόνη σου. Ίσως από τα πιο νόστιμα και soul food πιάτα που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στην πόλη, η μοσχαρίσια στηθοπλευρά που σιγομαγειρεύεται για 18 ώρες σε κενό αέρος και λιώνει στο στόμα, συνοδευόμενη σε ένα μαγικό χορό με μπρεζέ λαχανικά εποχής, ζουμερά μανιτάρια, κάστανα-λουκούμι και πολέντα από τραχανά.

Επίσης στα must ο ζουμερός μπρεζέ κόκορας με τηγανητά νιόκι πατάτας, μανιτάρια και τριμμένη φέτα Λειβαδιάς. Σοβαρό food for the soul, όχι αστεία.

Στα γλυκά μη χάσεις το ρυζόγαλο crème brulee με κατσικίσιο γάλα (όχι μην το φοβηθείς!), καραμέλα και βανίλια, που καραμελώνεται με το φλόγιστρο μπροστά στα μάτια σου και δεν σου επιτρέπει να αφήσεις κάτω το κουτάλι μέχρι την τελευταία μπουκιά.

Info: Ναυάρχου Νικοδήμου 2, Αθήνα, 211 0088648

Για να βλέπεις τα πράγματα τη στιγμή που συμβαίνουν και για backstage υλικό συντονίσου με το @kounelly στο IG.