Η Αυστραλία του «The Boy» δεν είναι χώρα, είναι ένα takeover της Στέγης που αξίζει να δεις

Δεν πρόκειται για την Αυστραλία, αλλά για μια ανάγνωσή της. Μια φανταστική χώρα που γεννήθηκε στο μυαλό του The Boy μετά από μια κινηματογραφική σκηνή στην κόκκινη έρημο, ένα hangover μέσα σε ένα μπεζ Ford Fairlane 500, το όνειρο των πράσινων μυρμηγκιών, ένα απωθημένο ταξίδι. Από το 2013, αυτή η χώρα κατοικεί μέσα του: υπερβίαιη, ελεύθερη και ανεξήγητα γνώριμη. Στο Outback του μυαλού του.

«Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία» λέει, προτού ξεδιπλώσει σε κάθε γωνιά της Στέγης, με συνδετικό κρίκο την ηθοποιό Φλομαρία Παπαδάκη, τη δική του Αυστραλία, από 5 έως 7 Ιουνίου. Και κάπως έτσι παίρνει τη μορφή συναυλίας, θεατρικής παράστασης, κινηματογραφικού αφιερώματος, βίντεο εγκατάστασης, έκθεσης φωτογραφίας, ταξιδιού σε όλες τις σκηνές, τους διαδρόμους, τα φουαγιέ. Μια τάξη σχολείου στη μέση της ερήμου Tanami. Τα θρανία και τα σχολικά βιβλία καλυμμένα με άμμο. Ο David Gulpilil μας εξηγεί ένα όνειρο στη γλώσσα των Yolngu.

Στο φουαγιέ του ισογείου της Στέγης, ένα εντυπωσιακό billboard με την αφίσα της ozploitation ταινίας “Nightfall in the Ti-Tree”, της νέας μικρού μήκους ταινίας του The Boy, μας μεταφέρει στο προκλητικό, ωμό, genre-driven σινεμά της Αυστραλίας των δεκαετιών του ’70 και του ’80, λειτουργώντας ως εισαγωγή στις αφηγήσεις που ξεδιπλώνονται στους υπόλοιπους χώρους. Από αυτό το σημείο μηδέν, ξεκινά μια περιήγηση στα φουαγιέ των άλλων ορόφων και τις σκηνές της Στέγης. Αντικείμενα ακαθόριστης μορφής μοιάζουν να καλούν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει, αλλάζοντας την αίσθηση του χώρου όσο η διαδρομή ανεβαίνει. Ήχοι από φανταστικές απομονωμένες υπαίθρους, παιδικοί εφιάλτες με τους Hobyahs –πλάσματα της αυστραλιανής λαϊκής φαντασίας–, πέτρες των Mulkurul που ήρθαν από τον ανατέλλοντα ήλιο, η γραφομηχανή του Everett De Roche, ό,τι έμεινε από το περίεργο βιολί της Betty Crabtree, μυρωδιές καμένου λάστιχου και ραδιοφωνικά σήματα από το πουθενά. Μια μουσική από τη Δεσποινίς Τρίχρωμη, σαν φλέβα, ενώνει όλους τους χώρους και τις δράσεις.

Στην Κεντρική Σκηνή, ο The Boy παρουσιάζει μια συναυλία οικολογικού τρόμου που μεταμορφώνεται σε ένα πολυεπίπεδο σκηνικό σύμπαν, μέσα από τη ματιά του εικαστικού Κωνσταντίνου Λαμπρίδη και της animator Ειρήνης Βιανέλλη. Ακίνητοι χορευτές, προειδοποιήσεις που φτάνουν από την Αυστραλία, αφηγήσεις από έναν κόσμο μετά την καταστροφή και a cappella παρεμβάσεις από μουσικούς και στενούς συνεργάτες του The Boy συνθέτουν μια παράσταση σκοτεινή, καθηλωτική και βαθιά ποιητική. Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα και η Ίρμα ονειρεύτηκαν έναν κόσμο όπου η βροχή δεν θα σταματήσει ποτέ. Στα vocals, η Δεσποινίς Τρίχρωμη ερμηνεύει ρεφρέν που στοιχειώνουν, ενώ από το «Κέλυφος» του Κωνσταντίνου Λαμπρίδη αναδύονται τα μουσικά όργανα, καθώς τα «Απότομα» της Ειρήνης Βιανέλλη πλημμυρίζουν την οθόνη. Μια εμπειρία ανάμεσα στο όνειρο, την απειλή και τη σαγήνη της σκηνής.

Στη Μικρή Σκηνή στήνεται ένας αποχαιρετισμός στο Skyline Matraville Dead End Drive-In που έκλεισε το 1984, με την προβολή κινηματογραφικών αριστουργημάτων του αυστραλιανού New Wave – στο πρώτο αφιέρωμα του είδους που γίνεται ποτέ στην Ελλάδα.

Στο -1, ένα σύμπλεγμα βράχων αγκαλιάζει μια κινηματογραφική προβολή. H νέα ταινία μεγάλου μήκους του The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», συνδέεται με μια φωτογραφική έκθεση της Μυρτώς Τζίμα με τίτλο “Into Temptation Safe In The Wide Open Arms Of Hell”. Ένα ατέλειωτο μεσημέρι κάτω από το Hanging Rock, με αινιγματικές αφηγήσεις από την ιστορία της Αυστραλίας.

Η Αυστραλία εδώ δεν είναι τόπος· είναι καθρέφτης. Σου επιστρέφει μια παραμορφωμένη εκδοχή του εαυτού σου. Είναι μαλακό μαξιλάρι από μαλλί προβάτων απ’ το Carriewerloo.

Ο The Boy φτιάχνει κόσμους. Αν τον ρωτήσεις τι είναι αυτή η «Αυστραλία», θα σου απαντήσει:

«Μια συναυλία ή ίσως μια παράσταση ή ίσως μια μουντζούρα.

Ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα.

Μια ταινία μεγάλου μήκους.

Ένα όνειρο που σε καλωσορίζει.

Μια μουσική που κάτι σου θυμίζει.

Ένα πορτρέτο της Judy Davis και του Jack Thompson.

Δεν ταξίδεψα ποτέ στην Αυστραλία».

Συντελεστές

Σκηνοθεσία, Κείμενα, Προγραμματισμός ταινιών & Μουσική: The Boy

Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Λαμπρίδης

Μουσική & Ενδυματολογία: Δεσποινίς Τρίχρωμη

Φως: Σίμος Σαρκετζής

Χορογραφία: Φλομαρία Παπαδάκη

Animation: Ειρήνη Βιανέλλη

Still Photography: Μυρτώ Τζίμα

Ερμηνευτές: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη

Ηχοληψία: Γιωτης ΠαρασκευαΪδης

Επιμέλεια Παραγωγής: Ελένη Μπερντέ

Διεύθυνση Παραγωγής: Κάσση Καφέτση

Εκτέλεση Παραγωγής: Ελισάβετ Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου

Βοηθός Σκηνογράφου: Ελένη Βρεττάκου

Σύμβουλος στη σκηνογραφία: Κλειώ Μπομπότη

Κατασκευή Σκηνικών: Nathan Carey, Auste Kausyte, Θωμάς Σταρίδας, Μπάμπης Καμπανόπουλος, Ταξιάρχης Μπαλάσκας, Ιωάννα Σταμούλη, Αναστασία Σταμούλη, Daniela Bolano, Ιάσονας Λαμπρίδης, Ελένη Λαμπρίδου

Ζωγραφικά έργα στα τζάμια: Θωμάς Σταρίδας

Τεχνικά σχέδια σκηνικών: Ελένη Αηδόνη

Love: Theophile Blandet

Ο προγραμματισμός και τα κείμενα του αφιερώματος στον αυστραλιανό κινηματογράφο έγιναν από τον The Boy

Επιμέλεια Αφιερώματος: Ελένη Μπερντέ

Μετάφραση & Υποτιτλισμός: DiGi8

Ανάθεση και Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Έκθεση φωτογραφίας, installation, προβολή στο -1

Στο -1 της Στέγης, η νέα ταινία μεγάλου μήκους του The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», συνδέεται με μια φωτογραφική έκθεση της Μυρτώς Τζίμα. Ανάμεσα σε ένα σύμπλεγμα βράχων, σχεδιασμένο από τον Κωνσταντίνο Λαμπρίδη, που παραπέμπει στο “Picnic at Hanging Rock” του Peter Weir, μεταφερόμαστε σε ένα παράλληλο σύμπαν σε μια ήπειρο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο βάθος κρύβεται ένα μικρό σινεμά ενώ οι τοίχοι της έκθεσης παραπέμπουν σε κλασικό εκθεσιακό χώρο υπό διάλυση. Τρύπες στους τοίχους, ρωγμές, και μια φύση που έχει σχεδόν επιβληθεί. Μια σειρά ασπρόμαυρων φωτογραφιών της Μυρτώς Τζίμα με τίτλο "Into Temptation Safe in the Wide Open Arms of Hell" συνομιλεί με την ταινία που παίζει σε λούπα. Κάποια κάδρα είναι σπασμένα, κάποιες φωτογραφίες μισοκομμένες. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει συμβεί.

O The Boy και η Μυρτώ Τζίμα αναφέρουν για την έκθεση: «Δεν έχουμε πια ύπνο στα κεφάλια μας ούτε και στα κρεβάτια μας. Απόψε, όμως, ελπίζουμε να κοιμηθούμε. Ερχόμαστε από την έρημο. Φιλιόμαστε στο δάσος. Είμαστε αδερφές από άλλες εποχές και από άλλα μέρη. Μεγαλώσαμε πίνοντας γάλα με λικέρ κεράσι. Σήμερα δεν είναι τα γενέθλιά μας. Θέλουμε να θυμηθούμε. Τα παιδιά που παίζουν με συρματόσχοινα, φτιάχνοντας κύκλους για να πιάσουν τον ήλιο, κυνηγούν τα μυρμήγκια με μεγεθυντικούς φακούς. Προσευχόμαστε για τα ζώα και τα έντομα. Φωτογραφίζουμε η μία την άλλη. Αφήνουμε πίσω αποδείξεις. Σήμερα το σκάσαμε από το σπίτι μας. Φεύγοντας, αφήσαμε γάλα και λιχουδιές στον σκύλο.»

Προβολή στο -1: The Boy, «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού»

Ένα μεσημέρι που δεν τελειώνει. Μια λούπα μυστικών. Η Μιράντα, η Μάριον, η Σάρα, η Ίρμα και η Τζόαν. Κολλημένες στον χρόνο και ταξιδιώτες του χρόνου. Στο σπίτι που μεγάλωσαν δεν έδειξαν ποτέ τα δάκρυά τους. Μπορεί να είναι και οι μοναδικοί ζωντανοί άνθρωποι πάνω στη Γη. Μαρτυρίες, τραγούδια και τραύματα από την Αυστραλία.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Μουσική, Μοντάζ & Sound Design: The Boy

Παίζουν: Φλομαρία Παπαδάκη, Ροζαλίντα Χότζα, Μελίνα Ραχιώτη-Ρηγοπούλου, Μαίρη Γιαννούλα, Δεσποινίς Τρίχρωμη

Φωτογραφια: Σίμος Σαρκέτζης GSC

Κοστούμια & Σκηνικά: Δεσποινίς Τρίχρωμη

Ηχοληψία & Μιξάζ: Γιώτης Παρασκευαϊδης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντιγόνη Παπαποστόλου

Α’ Βοηθός Κάμερας: Κώστας Μπάμπης

Β’ Βοηθοί Κάμερας: Πέγκυ Ζούτη, Νίκος Διακουμέας

Διεύθυνση Παραγωγής: Βασίλης Ντάνης

Η εμφάνιση του φιλμ έγινε στο Dejonghe Film Post Production

Μουσικό άλμπουμ: Δεσποινίς Τρίχρωμη, «Μουσική για διαδρόμους»

Μουσική & Στίχοι: Δεσποινίς Τρίχρωμη

Παραγωγή: Δεσποινίς Τρίχρωμη, Κίμωνας Βλαχάκης

Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν από τον Κίμωνα Βλαχάκη στο studio Aux

Φωτογραφική έκθεση: Μυρτώ Τζίμα, “Into temptation safe in the wide open arms of hell”

Κορίτσια: Teo Apostolescu, Julia Ekert, Μυρτώ Τζίμα, Olivia Kierstead, Laura Anna Lucas

Εκτυπώσεις/κορνίζες/ματ: Μάριος Βαινβουρμ

Styling & Art Direction: Μυρτώ Τζίμα

Κινηματογραφική ταινία: “Night fall in the ti-tree”

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στη Μικρή Σκηνή της Στέγης στην έναρξη του κάθε slot. Η Μιράντα οδηγεί ένα μπεζ Ford Fairlane 500. Την κυνηγάει το Κέλυφος. Από το ραδιόφωνο ακούγεται το “Into Temptation” από τη διασκευή του Jimmy Little.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Μοντάζ & Sound Design: The Boy

Παίζει η Φλομαρία Παπαδάκη

Δείτε το πρόγραμμα αναλυτικά

Παρασκευή 5 Ιουνίου

Κεντρική Σκηνή | 21:30 | Συναυλία & Performance «Το Κέλυφος», Διάρκεια: 100 λεπτά

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–16:45 | “Storm Boy” του Henri Safran (1976), Διάρκεια: 88 λεπτά

17:00–19:00 | “Celia” της Ann Turner (1989), Διάρκεια: 103 λεπτά

19:15–21:00 | “Ten Years After, Ten Years Older” της Anna Kannava (1986), Διάρκεια: 34 λεπτά

“My Life Without Steve” της Gillian Leahy (1986), Διάρκεια: 55 λεπτά

21:30–23:00 | “The Second Journey (to Uluru)” των Arthur & Corinne Cantrill (1981), Διάρκεια: 74 λεπτά

23:30–02:00 | “Nice Coloured Girls” της Tracey Moffatt (1987), Διάρκεια: 16 λεπτά

“Night Cries: A Rural Tragedy” της Tracey Moffatt (1990), Διάρκεια: 19 λεπτά

“BeDevil” της Tracey Moffatt (1993), Διάρκεια: 90 λεπτά

-1 Στέγης

18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους του The Boy «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», Διάρκεια: 75 λεπτά

18:00 – 23:45 | Έκθεση φωτογραφίας Μυρτώς Τζίμα

Σάββατο 6 Ιουνίου

Κεντρική Σκηνή | 21:30 | Συναυλία & Performance «Το Κέλυφος», Διάρκεια: 100 λεπτά

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–16:30 | “Dot and the Kangaroo” του Yoram Gross (1977), Διάρκεια: 75 λεπτά

16:40–17:50 | “Turnaround” του Michael Lee (1983), Διάρκεια: 60 λεπτά

18:00–21:00 | “Smoke ’Em If You Got ’Em” του Ray Boseley (1988), Διάρκεια: 48 λεπτά

“Dogs in Space” του Richard Lowenstein (1986), Διάρκεια: 105 λεπτά

21:30–23:15 | “Spirits of the Air, Gremlins of the Clouds” του Alex Proyas (1987), Διάρκεια: 96 λεπτά

23:30–01:30 | “Dead End Drive-In” του Brian Trenchard-Smith (1986), Διάρκεια: 92 λεπτά

-1 της Στέγης

18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους του The Boy «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», Διάρκεια: 75 λεπτά

18:00 – 23:45 | Έκθεση φωτογραφίας Μυρτώς Τζίμα

Κυριακή 7 Ιουνίου

Μικρή Σκηνή | Ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave

Η μικρού μήκους ταινία “Night Fall in the Ti-Tree” του The Boy προβάλλεται στην έναρξη του κάθε slot.

15:00–17:00 | “The Year My Voice Broke” του John Duigan (1987), Διάρκεια: 103 λεπτά

17:15–19:15 | “Breaker Morant” του Bruce Beresford (1980), Διάρκεια: 107 λεπτά

19:30–23:45 | “Picnic At Hanging Rock” του Peter Weir (1975), Διάρκεια: 115 λεπτά

“The Devil’s Playground” του Fred Schepisi (1976), Διάρκεια: 107 λεπτά

00:00–01:45 | “Next Of Kin” του Tony Williams (1982), Διάρκεια: 89 λεπτά

Διαβάστε περισσότερα για τις κινηματογραφικές προβολές:

Το αυστραλιανό New Wave στη Μικρή Σκηνή

Παρασκευή – Κυριακή І 15:00–02:00

Τρεις ημέρες, ένα εσωτερικό drive-in, μια αναβίωση του θρυλικού Skyline Matraville Dead End Drive-In, που έκλεισε το 1984. Στη Μικρή Σκηνή της Στέγης παρουσιάζονται 21 μεγάλου και μικρού μήκους ταινίες και ντοκιμαντέρ του αυστραλιανού New Wave, που προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Παρασκευή 5 Ιουνίου І Μικρή Σκηνή

15:00–16:45 | “Storm Boy” του Henri Safran (1976)

Διάρκεια: 88 λεπτά

Ο Μάικ, ένα μοναχικό αγόρι που ζει με τον πατέρα του στην παράκτια ερημική περιοχή Κούρονγκ, γνωρίζει τον Αβορίγινα Φινγκερμπόουν Μπιλ και οι δυο τους αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη φιλία φροντίζοντας έναν ορφανό πελεκάνο που τον βαφτίζουν Μίστερ Πέρσιβαλ. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Χένρι Σάφραν αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα παιδικά φιλμ της δεκαετίας του ’70 και μία από τις πιο τρυφερές δημιουργίες του αυστραλιανού Νέου Κύματος. Η ταινία ξεχωρίζει για τη μελαγχολική απεικόνιση της Νότιας Αυστραλίας και για τις ερμηνείες του μικρού Greg Rowe και του θρυλικού David Gulpilil, στη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση μετά το “Walkabout” του Nicolas Roeg.

17:00–19:00 | “Celia” της Ann Turner (1989)

Διάρκεια: 103 λεπτά

Έτος 1957, στα προάστια της Μελβούρνης. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς της, η 8χρονη Σίλια βλέπει στα όνειρά της το τερατώδες χέρι ενός Hobyah. Στο διπλανό σπίτι μετακομίζει η οικογένεια των Τάνερ, που μάλλον είναι κομουνιστές. Η Σίλια ζητάει απ’ τον πατέρα της για τα γενέθλιά της ένα κουνέλι. Το ντεμπούτο της Αν Τέρνερ, με την εκπληκτική ερμηνεία της Rebecca Smart, είναι μια από τις πιο σημαντικές και παραγνωρισμένες δημιουργίες των 80s και ένα από τα πιο ιδιαίτερα φιλμ του ιδιώματος που ξεκίνησε με τις ταινίες “El espíritu de la colmena” [«Το πνεύμα του μελισσιού»] και “Cría Cuervos” [«Θρέψε κοράκια»] φτάνοντας μέχρι το “Vigil” και το “El laberinto del fauno” [«Ο Λαβύρινθος του Πάνα»], δείχνοντας πώς αντιδρούν τα παιδιά στον κόσμο των μεγάλων μέσω της φαντασίας.

19:15–21:00 | “Ten Years After, Ten Years Older” της Anna Kannava (1986)

Διάρκεια: 34 λεπτά

Έτος 1974. Οι τουρκικές δυνάμεις εισβάλλουν στην Κύπρο και η οικογένεια της 15χρονης Άννας Καννάβα μεταναστεύει στη Μελβούρνη. Δέκα χρόνια αργότερα, η Άννα επιστρέφει στη Λεμεσό για να επανασυνδεθεί με τη γιαγιά της. Εκεί, έχοντας μαζί της μια κάμερα 16 χιλιοστών, γυρίζει το ντοκιμαντέρ “Ten Years After, Ten Years Older”. Μέσα από αφηγήσεις με voice-over, πρόσωπα και τόπους που θυμάται και επανανακαλύπτει, η Άννα Καννάβα συνθέτει εικόνες γεμάτες από τη δική της αλήθεια. Πρόκειται για ένα υπόδειγμα αυτοβιογραφικού κινηματογράφου, υπογεγραμμένο από μια ιδιαίτερα θαρραλέα δημιουργό.

“My Life Without Steve” της Gillian Leahy (1986)

Διάρκεια: 55 λεπτά

Σύδνεϋ, δεκαετία του ’80. Από το παράθυρο βλέπουμε το Μπλακουότλ Μπέυ. Ο μονόλογος της Λιζ μάς μεταφέρει μέσα στο διαμέρισμα που έζησε με τον Στηβ μέχρι τον χωρισμό τους. Η Λιζ θυμάται, η Λιζ περιγράφει, η Λιζ τραγουδά το “You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go” του Bob Dylan. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Τζίλιαν Λέιχυ, η γεμάτη χιούμορ φωνητική ερμηνεία της Jenny Vuletic, η υπέροχη φωτογραφία σε 35 χιλιοστά της Erika Addis. Ένα από τα σημαντικότερα πειραματικά φιλμ.

21:30–23:00 | “The Second Journey (to Uluru)” των Arthur & Corinne Cantrill (1981)

Διάρκεια: 74 λεπτά

Το Ουλουρού, ο ιερός κόκκινος μονόλιθος, αποτελεί σημείο αναφοράς για τον Άρθουρ και την Κορίν Κάντριλ, δύο δημιουργούς του πειραματικού κινηματογράφου που εξέδιδαν το περιοδικό “Cantrills Filmnotes”. Στο πρώτο τεύχος παρουσίασαν το μανιφέστο τους: «Να κάνουμε ταινίες που αρνούνται την ανάλυση». Αυτή η αρχή συμπυκνώνεται στο “The Second Journey (to Uluru)”, τη δεύτερη επίσκεψή τους στον ιερό μονόλιθο, λίγα χρόνια μετά την πρώτη καταγραφή του στο φιλμ “At Uluru”. Τι έχει αλλάξει μέσα τους; Τι έχει αλλάξει στην Αυστραλία; Πρόκειται για μια ταινία παρατήρησης της φύσης, γυρισμένη σε προβληματικά εμφανισμένο φιλμ 16mm, με ηχητικό σχεδιασμό στα κόκκινα και μια απρόσμενα συναισθηματική κατάληξη. Ένα ambient noise φιλμ-εμπειρία.

23:30–02:00 | “Nice Coloured Girls” της Tracey Moffatt (1987)

Διάρκεια: 16 λεπτά

Η πρώτη μικρού μήκους ταινία της εικαστικής καλλιτέχνιδας Τρέισυ Μόφατ διερευνά την ιστορία της εκμετάλλευσης των Αβορίγινων γυναικών από λευκούς άνδρες. Η Μόφατ αντιπαραβάλλει το παρελθόν με το παρόν, αφηγούμενη την ιστορία τριών Αβορίγινων γυναικών που περιφέρονται στο Κινγκς Κρος του Σύδνεϋ, όπου γνωρίζουν έναν μεθυσμένο λευκό καπετάνιο. Τον παρακινούν να ξοδέψει τα χρήματά του μαζί τους και να πιει μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του, ενώ εκείνες του κλέβουν το πορτοφόλι.

“Night Cries: A Rural Tragedy” της Tracey Moffatt (1990)

Διάρκεια: 19 λεπτά

Μια μεσήλικη Αβορίγινη γυναίκα φροντίζει την ετοιμοθάνατη λευκή μητέρα της μέχρι τον θάνατό της. Ένα πανέμορφο πειραματικό φιλμ. Ένα πιθανό σίκουελ της αμφιλεγόμενης “Jedda” του Charles Chauvel. Εικόνες βγαλμένες μέσα από τους πίνακες του Albert Namatjira. Ο Jimmy Little τραγουδάει το “Royal Telephone”. Η καλύτερη ταινία για τις συνέπειες των Stolen Generations.

“BeDevil” της Tracey Moffatt (1993)

Διάρκεια: 90 λεπτά

Ένα βαθιά προσωπικό folk horror φιλμ, το “BeDevil” αφηγείται τρεις ιστορίες φαντασμάτων που αντλούν από τις δύο πλευρές της καταγωγής της Τρέισυ Μόφατ, τόσο από τους Ιρλανδούς συγγενείς της όσο και από τους Αβορίγινες. Σκηνές σχεδόν ντοκιμαντερίστικης υφής εναλλάσσονται με έντονα στιλιζαρισμένες σεκάνς κινηματογραφημένες σε πλατό. Ο πολύτιμος Jack Charles σε έναν από τους πιο δυνατούς ρόλους του. Ο Geoff Burton σε μια από τις πιο ιδιαίτερες φωτογραφικά δουλειές του. Το φιλμ παρουσιάστηκε στο Un Certain Regard του Φεστιβάλ των Καννών και παραμένει η μοναδική μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθέτησε η Μόφατ.

Σάββατο 6 Ιουνίου І Μικρή Σκηνή

15:00–16:30 | “Dot and the Kangaroo” του Yoram Gross (1977)

Διάρκεια: 75 λεπτά

Έτος 1884 στη Νέα Νότια Ουαλία. Η μικρή Ντοτ, ένα κοκκινομάλλικο ξυπόλητο πεντάχρονο κορίτσι, χάνεται στην αυστραλιανή ενδοχώρα. Εκεί γνωρίζει ένα κόκκινο καγκουρό, το οποίο τη βοηθά να βρει τον δρόμο της για το σπίτι. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Ethel Pedley, η ταινία του Γιόραμ Γκρος συνδυάζει animation με live-action γυρίσματα στα Σπήλαια Τζενόλαν και τα Μπλε Όρη και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο επιτυχημένες αυστραλιανές παιδικές ταινίες της δεκαετίας του ’70. Η επιτυχία της οδήγησε στη δημιουργία άλλων οκτώ ταινιών με τις περιπέτειες της Ντοτ, όλες σκηνοθετημένες από τον Γκρος.

16:40–17:50 | “Turnaround” του Michael Lee (1983)

Διάρκεια: 60 λεπτά

Το “Turnaround”, δεύτερο μέρος της τριλογίας του «Μυστικού Ρόδου», είναι ένα ακόμα πνευματικό ταξίδι του Μάικλ Λι με μια κάμερα στο χέρι. Η σπειροειδής δομή του, οι έντονες αντιθέσεις μιας ολόκληρης ηπείρου, ένα πειραματικό ντοκιμαντέρ που κάτι αναζητεί, ένα φιλμ καθρέφτης του δημιουργού, μια time-lapse ιεροτελεστία από τον πιο φιλοσοφικά ανήσυχο σκηνοθέτη της Αυστραλίας.

18:00–21:00 | “Smoke ’Em If You Got ’Em” του Ray Boseley (1988)

Διάρκεια: 48 λεπτά

Η Μελβούρνη καταστρέφεται από πυρηνική επίθεση. Τρεις επιζώντες ανακαλύπτουν την είσοδο ενός καταφυγίου, όπου μια ομάδα ανθρώπων έχει οργανώσει ένα υπόγειο πάρτι, γιορτάζοντας το τέλος του κόσμου. Η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε ο Ρέι Μπόουζλι είναι ένα άχαστο, αταξινόμητο φιλμ – μια αυστραλιανή μεθυσμένη απάντηση στο “Threads” και το “Miracle Mile” [«Μεγάλος πανικός σε μικρή πόλη»]. Δεν μοιάζει με τίποτα.

“Dogs in Space” του Richard Lowenstein (1986)

Διάρκεια: 105 λεπτά

Έτος 1978, στο Ρίτσμοντ, προάστιο της Μελβούρνης. Τα παιδιά που μένουν στην Μπέρι Στριτ 18 παίζουν North Fitzroy Beat μουσική. Ο σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Λόουενσταϊν αναβιώνει τις μέρες του της μουσικής σκηνής των Little Bands μέσα από ένα καταιγιστικό φιλμ αλτμανικού διαλογικού θορύβου με εκπληκτικό σάουντρακ που περιλαμβάνει συγκροτήματα όπως οι The Boys Next Door, οι Whirlywirld, οι Thrush & the Cunts και οι The Primitive Calculators. O Michael Hutchence των INXS ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο –βασισμένο στον Sam Sejavka, τραγουδιστή των The Ears– και υπογράφει την πρωτότυπη μουσική της ταινίας.

21:30–23:15 | “Spirits of the Air, Gremlins of the Clouds” του Alex Proyas (1987)

Διάρκεια: 96 λεπτά

Σε ένα μεταποκαλυψιακό bushranger film noir, λουσμένο στο εκτυφλωτικό φως της κόκκινης ερήμου, η Μπέτυ Κράμπτρι και ο Φήλιξ Κράμπτρι διακρίνουν από μακριά τον φυγά Σμιθ να πλησιάζει. Η άφιξή του διαταράσσει τις εύθραυστες ισορροπίες τους. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Άλεξ Πρόγιας –πριν το “The Crow” [«Το Κοράκι»] και το “Dark City” [«Σκοτεινή Πόλη»] – γυρισμένο σε φιλμ 16 χιλιοστών και με μηδαμινό προϋπολογισμό, αποτελεί ένα παράδοξα πανέμορφο έργο σπάνιας εικαστικής δύναμης, που απογειώνεται από το πρωτοποριακό άμπιεντ σάουντρακ του Peter Miller.

23:30–01:30 | “Dead End Drive-In” του Brian Trenchard-Smith (1986)

Διάρκεια: 92 λεπτά

Ο Τζίμυ «Κραμπς» και η Κάρμεν, ένα εφηβικό ζευγάρι, παγιδεύονται σε έναν κινηματογράφο drive-in, ο οποίος στην πραγματικότητα λειτουργεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης για κοινωνικά «ανεπιθύμητους». Ο Μπράιαν Τρέντσαρντ-Σμιθ, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς των αυστραλιανών b-movies –που αργότερα ονομάστηκαν Ozploitation– βρίσκεται εδώ στην πιο φιλόδοξη και ολοκληρωμένη στιγμή του. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκρηκτικά διασκεδαστικό δυστοπικό punk φιλμ, με εντυπωσιακή καλλιτεχνική διεύθυνση, που κινείται κάπου ανάμεσα στο “Blade Runner” και το “Mad Max 2”.

Κυριακή 7 Ιουνίου І Μικρή Σκηνή

15:00–17:00 | “The Year My Voice Broke” του John Duigan (1987)

Διάρκεια: 103 λεπτά

Η πρώτη ταινία της αυτοβιογραφικής του αυτοβιογραφικού δίπτυχου του σκηνοθέτη John Duigan, η οποία ολοκληρώθηκε με το “Flirting” και ανέδειξε το ταλέντο των Noah Taylor και Ben Mendelsohn, διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του ’60 στα οροπέδια της Νέας Νότιας Ουαλίας. Η ταινία ακολουθεί τον έφηβο Ντάνυ Έμπλινγκ, ο οποίος ερωτεύεται τη μυστηριώδη Φρέια. Πρόκειται για ένα μελαγχολικό και σκοτεινό φιλμ εποχής, αλλά και ταυτόχρονα ταινία ενηλικίωσης, στο ύφος έργων όπως το “Wish You Were Here” του David Leland και το “Housekeeping” του Bill Forsyth.

17:15–19:15 | “Breaker Morant” του Bruce Beresford (1980)

Διάρκεια: 107 λεπτά

Έτος 1902. Ο Μπρέικερ Μόραντ δικάζεται για εγκλήματα κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου των Μπόερς. Ένα σύνθετο πολιτικό φιλμ και ίσως η πιο ώριμη στιγμή του αυστραλιανού Νέου Κύματος. O Μπρους Μπέρεσφορντ, προερχόμενος από μια σειρά σημαντικών και ετερόκλητων ταινιών, όπως οι “Don’s Party”, “Money Movers” και “The Getting of Wisdom”, υπογράφει εδώ την πιο επιτυχημένη –καλλιτεχνικά και εμπορικά– δουλειά του. Η ταινία υπήρξε επίσης η πρώτη αυστραλιανή παραγωγή που έφτασε σε υποψηφιότητα για Όσκαρ. Μετά την επιτυχία του “Breaker Morant”, ο Μπέρεσφορντ συνέχισε τη σκηνοθετική του πορεία στο Χόλιγουντ υπογράφοντας σημαντικά φιλμ όπως το “Tender Mercies” [«Τρυφερές σχέσεις»] και το “Black Robe” [«Μεγάλη αποστολή»].

19:30–23:45 | “Picnic At Hanging Rock” του Peter Weir (1975)

Διάρκεια: 115 λεπτά

Βασισμένο στο βιβλίο της Joan Lindsay. Ένα μυθιστόρημα χωρίς τέλος. Ένα μυστήριο χωρίς λύση. Έτος 1900. Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Η Μιράντα, η Μάριον, η Ίρμα και η Μις ΜακΚρο εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής στο Χάνγκινγκ Ροκ. Ο Πήτερ Γουίαρ, με την ονειρική φωτογραφία του Russell Boyd, μεταφράζει κινηματογραφικά τον πίνακα “At the Hanging Rock” του William Ford, στοχάζεται πάνω στο οριακό πέρασμα από τον 19ο στον 20ό αιώνα, διαμορφώνει την αισθητική του αυστραλιανού Νέου Κύματος και δημιουργεί μια από τις πιο επιδραστικές αυστραλιανές ταινίες όλων των εποχών.

“The Devil’s Playground” του Fred Schepisi (1976)

Διάρκεια: 107 λεπτά

Έτος 1953. Ο 13χρονος Τομ Άλεν φοιτά σε καθολικό σχολείο. Θρησκευτική καταπίεση, σεξουαλική αφύπνιση, πίστη και αμφιβολία. Το αυτοβιογραφικό, σπάνιας ωριμότητας φιλμ του Φρεντ Σκέπσι είναι ίσως το σημαντικότερο ντεμπούτο του αυστραλιανού κινηματογράφου. Μαζί με την επόμενη ταινία του, “The Chant of Jimmie Blacksmith”, τα δύο αυτά αριστουργήματα σημάδεψαν τη δεκαετία του ’70 και το αυστραλιανό Νέο Κύμα. Τη δεκαετία του ’80 ο Σκέπσι συνέχισε την πορεία του στο Χόλιγουντ, σκηνοθετώντας ταινίες όπως οι “Roxanne” [«Ρωξάνη»] και “Six Degrees of Separation” [«Απρόσκλητος επισκέπτης»].

00:00–01:45 | “Next Of Kin” του Tony Williams (1982)

Διάρκεια: 89 λεπτά

Η Λίντα, μετά τον θάνατο της μητέρας της, κληρονομεί το Μόντκλερ, ένα παλιό επαρχιακό γηροκομείο. Εκεί ανακαλύπτει και διαβάζει το ημερολόγιο της μητέρας της, αλλά σύντομα τα γεγονότα που καταγράφονται σε αυτό αρχίζουν να εκδηλώνονται και στη δική της ζωή. Συναισθηματικά φορτισμένο από το σάουντρακ του Γερμανού Klaus Schulze των Tangerine Dream και με την απόκοσμη ερμηνεία της Jackie Kerin, το “Next of Kin” είναι ίσως το πιο τρομακτικό αυστραλιανό φιλμ. Το δεύτερο και τελευταίο έργο του σκηνοθέτη Τόνυ Ουίλλιαμς στέκεται δίπλα σε δημιουργίες όπως το “The Shining” [«Η Λάμψη»] και το “Suspiria”, ως ένας προσωπικός λαβύρινθος που μπλέκεται με τον λαβύρινθο των αναμνήσεων ενός κτιρίου.

5 – 7 Ιουνίου 2026

Παρασκευή–Σάββατο | Συναυλία & Performance | 21:30–23:15 | Κεντρική Σκηνή

Παρασκευή–Σάββατο | Προβολή | 18:30, 19:50, 21:10, 22:30 | Στο -1 της Στέγης

Παρασκευή–Κυριακή | Προβολές | 15:00–02:00 | Μικρή Σκηνή

Έναρξη προπώλησης: 18 Μαΐου 2026, 17:00

Λίγα λόγια για τον The Boy

Ο The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και είναι σκηνοθέτης και μουσικός. Έχει σκηνοθετήσει επτά ταινίες μεγάλου μήκους («Κλαις;», «Ροζ», «Χιγκίτα», «Νήμα», “Winona”,«Γυμναστήριο», «Βγαίνουν μέσα απ’τη Μάργκο»), που έχουν παρουσιαστεί και βραβευτεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει κυκλοφορήσει πάνω από 25 μουσικά άλμπουμ (“Please make me dance”, «Κουστουμάκι», «Ηλιοθεραπεία», «Έτοιμοι», «Παραδουλεύτρα», «Αντιλόπη», «Ώντρεϋ» και άλλα) και έχει γράψει μουσική για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Επίσης, έχει εμφανιστεί ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και στο θέατρο, έχει σκηνοθετήσει μουσικά βίντεο και τα τελευταία χρόνια διδάσκει κινηματογράφο σε σχολές υποκριτικής.