Ιωάννα Πηλιχού: Από το «Μυστικό του Δάσους» στη αληθινή ζωή, δεν διαπραγματεύεται την τοξικότητα
Η Ιωάννα Πηλιχού επιστρέφει με έναν από τους πιο ώριμους ρόλους της στην ταινία «Το Μυστικό του Δάσους» και μας εξηγεί πώς είναι να σε ανακαλύπτει ξανά μια ολόκληρη γενιά.
Με αφορμή τη νέα ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί, το Το Μυστικό του Δάσους, ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ που κάνει πρεμιέρα στις 2 Απριλίου από την TFG, η Ιωάννα Πηλιχού επιστρέφει με έναν ρόλο πιο ώριμο και εσωτερικό από ποτέ.
Στην ταινία των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη, υποδύεται μια γυναίκα που κουβαλά την απώλεια, αλλά επιλέγει να σταθεί όρθια, να βοηθήσει και να προχωρήσει «ένα βήμα τη φορά».
Το καλοκαίρι που πέρασε, βλέποντας ξανά το Ευτυχισμένοι Μαζί με τις κόρες μου, συνειδητοποίησα κάτι απρόσμενο: μια νέα γενιά, η Gen Alpha, την ανακαλύπτει σήμερα με τον ίδιο ενθουσιασμό που τη γνωρίσαμε κι εμείς πριν από σχεδόν 20 χρόνια.
Στη συζήτησή μας, η ίδια μιλά για τη σχέση της με την απώλεια, την αυτοκριτική, την τοξικότητα που δεν διαπραγματεύεται πια αλλά και για το πώς είναι να σε «ξανασυστήνει» στο κοινό ο χρόνος.
Έχεις μιλήσει για μια βαθιά προσωπική απώλεια που σε έχει σημαδέψει από παιδί. Στο Μυστικό του Δάσους υποδύεσαι επίσης μια γυναίκα που κουβαλά το πένθος και την απώλεια. Πόσο σε επηρέασε αυτή η ταύτιση και πώς τη διαχειρίστηκες ερμηνευτικά;
Αυτό που διδαχτήκαμε στη σχολή, είναι ότι ηθοποιός είναι κάποιος 24/7. Που σημαίνει ότι στη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, στις εμπειρίες μας, εξακολουθούμε να κουβαλάμε την ταυτότητα του ηθοποιού. Αυτή η συμβουλή του καθηγητή μας είχε στόχο να μας κάνει να καταλάβουμε πως πρέπει ταυτόχρονα να βιώνουμε τις καταστάσεις, αλλά και να είμαστε παρατηρητές αυτών.
Να βλέπουμε πώς αντιδρά το σώμα μας σε κάτι, να βλέπουμε τους άλλους επίσης, γιατί αυτή η μνήμη θα μας χρειαστεί όταν θα πρέπει να την ανακαλέσουμε για ένα ρόλο.
Σαφώς λοιπόν χρησιμοποιούμε ή για να το θέσω πιο σωστά, αξιοποιούμε τις εμπειρίες μας, τα τραύματά μας, τη χαρά μας, το γέλιο μας, τη λύπη μας, το θυμό μας, έχουμε όλα τα συναισθήματα έτοιμα στη φαρέτρα μας, για να τα θέσουμε επί τάπητος όποτε μας ζητηθούν και έτσι η υποκριτική μας έχει μέσα μεγάλη δόση αλήθειας, ταύτισης, συμπάσχουμε με τον ρόλο.
Και είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε αυτά τα κομμάτια της ψυχής μας, τα πιο τρυφερά, τα πιο πληγωμένα ίσως τα πιο ευάλωτα - με το κοινό. Ή τουλάχιστον εγώ έτσι έτσι λειτουργώ με την υποκριτική.
Η ηρωίδα σου προχωρά με μότο το ένα βήμα τη φορά. Είναι μια φράση που σε εκφράζει και στη δική σου ζωή αυτή την περίοδο;
Δεν ξέρω αν με εκφράζει αυτήν την περίοδο συγκεκριμένα, αλλά σίγουρα είναι μία σοφή φράση μες στην απλότητά της. Όταν δεν πνιγόμαστε σε μία κουταλιά νερό ,όταν βάζουμε προτεραιότητες και καταπιανόμαστε με ένα θέμα προς επίλυση κάθε φορά, τότε τα βήματα είναι πιο σίγουρα, εμείς πιο νηφάλιοι και οι λύσεις πιο κοντά.
«Το Μυστικό του Δάσους ανήκει σε ένα είδος που δεν βλέπουμε συχνά στον ελληνικό κινηματογράφο, το αστυνομικό θρίλερ. Πιστεύεις ότι υπάρχει χώρος για περισσότερες τέτοιες ιστορίες;
Θεωρώ ότι σίγουρα υπάρχει χώρος για τέτοιες ιστορίες. Νομίζω πως έχουμε πλέον εξοικειωθεί πολύ με τη φιλοσοφία πλατφορμών τύπου Netflix, όπου παρακολουθούμε και αστυνομικά και δράση και κοινωνικά και μυστηρίου και τα πάντα. Και σίγουρα είναι πολύ όμορφο να βλέπουμε να γίνονται και ελληνικές τέτοιες δουλειές.
Μετά από αυτή την εμπειρία, θα ήθελες να επιστρέψεις σε πιο σκοτεινούς ρόλους ή αναζητάς κάτι διαφορετικό ως επόμενο βήμα;
Οι σκοτεινοί ρόλοι όντως μου αρέσουν πολύ και ως ηθοποιός και ως θεατής. Δεν ξέρω ποιο θα είναι το επόμενο επαγγελματικό βήμα, όποιο και να είναι όμως εύχομαι να είναι κάτι που θα με εξελίξει, θα με μαγέψει, θα με ιντριγκάρει και θα με κάνει να προσφέρω στο κοινό ένα ωραίο ταξίδι!
Έχεις παραδεχτεί ότι είσαι αυστηρή με τον εαυτό σου και συχνά αγχώδης. Πόσο λειτούργησαν αυτά τα στοιχεία ως εργαλεία για να χτίσεις έναν τόσο ευάλωτο αλλά και δυναμικό χαρακτήρα;
Η κατάλληλη απάντηση μάλλον ως προς το αν έχτισα σωστά τον χαρακτήρα, είναι «θα φανεί στο χειροκρότημα»! Δεν ξέρω κατά πόσο με βοηθούν αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να οδηγούν την καρδιά μου στα άκρα μέχρι να ολοκληρωθεί μία δουλειά,αλλά αυτή είμαι ως προσωπικότητα και κάπως μέσα στο «χάος» του άγχους και των απαιτήσεων που εγώ η ίδια έχω από τον εαυτό μου, εγώ έχω μάθει να λειτουργώ και να βρίσκω κάπου την ισορροπία και τη χρυσή τομή..
Δυναμική αλλά και ευάλωτη είμαι κι εγώ η ίδια ως προσωπικότητα, οπότε έχω μάθει ίσως να συνταιριάζω αυτά τα αντικρουόμενα χαρακτηριστικά κ να τα αφήνω να συνυπάρχουν και να με κάνουν την Ιωάννα του σήμερα.
Έχεις πει ότι δεν διαπραγματεύεσαι πλέον την τοξικότητα. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τις επιλογές σου, επαγγελματικές και προσωπικές;
Όχι, σίγουρα δεν την διαπραγματεύομαι πλέον. Προσωπικά σημαίνει πως οτιδήποτε τοξικό εντοπίσω, θα το απομακρύνω από τη ζωή μου, δεν έχει θέση σε αυτήν. Στα επαγγελματικά όσο μπορώ να με προστατεύσω από κάτι τέτοιο, θα το κάνω. Δεν είναι πάντοτε εφικτό προφανώς ,αλλά ίσως είναι και ένα στοίχημα να μαθαίνω να μην αφήνω να με επηρεάζει μία τέτοια κατάσταση, να της αφαιρώ τη σημαντικότητα, δηλαδή να αδιαφορώ - ίσως επίσης και να επιβιώνω. Έχω δρόμο ακόμη μπροστά μου γι’αυτό το task.
Μια νέα γενιά, η Gen Alpha, σε ανακαλύπτει τώρα μέσα από το Ευτυχισμένοι Μαζί και σε αγαπά με τον ίδιο ενθουσιασμό. Πώς βιώνεις αυτή τη νέα σύνδεση με το κοινό;
Είναι μαγικό να συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν νέες γενιές που συνδέονται τώρα μαζί σου, από έναν ρόλο που έκανες κάποτε, σχεδόν 20 χρόνια πριν. Μόνο ευγνώμων μπορώ να είμαι για κάτι τέτοιο!
Για την Kudrow, το να τη θυμάται ο κόσμος κυρίως μέσα από τα Φιλαράκια δεν είναι βάρος αλλά τιμή
Η Lisa Kudrow έχει πει πρόσφατα ότι δεν την ενοχλεί να τη θυμούνται ως Φοίβη από τα Φιλαράκια. Εσύ πώς βλέπεις σήμερα τη σχέση σου με την Εύα από το Ευτυχισμένοι Μαζί;
Κάθε δουλειά που κάνουμε έχει ένα κομμάτι μας. Ένα κομμάτι της ζωής μας, του χρόνου μας, της ηλικίας μας, είναι το σύμβολο μίας εποχής.
Την Εύα ειδικά την έχω αγαπήσει πάρα πολύ, είναι μες στην καρδιά μου, είναι ένα μέρος της νιότης μου και βιολογικά και υποκριτικά. Και πάντα θα έχει μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Μόνο τιμή μπορεί να είναι να με θυμούνται γι’αυτό το ρόλο!
Το δραματικό φινάλε που θα είχαν οι Ευτυχισμένοι Μαζί, αλλά ευτυχώς που κανείς δεν το δέχτηκε
Ξεκίνησες την πορεία σου σε μια εποχή πριν την κυριαρχία των social media. Πού σε βρίσκουμε σήμερα στην εξίσωση αυτή με τους θαυμαστές και τα κοινωνικά δίκτυα και τι σε «φοβίζει» ίσως στη νέα αυτή συνθήκη έκθεσης της ιδιωτικότητας.
Η αλήθεια είναι πως μεγάλωσα χωρίς κινητό και ξεκίνησα το επάγγελμα αυτό πριν εξελιχθούν τόσο τα social. Ήθελε μία προσαρμογή όλο αυτό από εμένα σίγουρα, αλλά και πάλι νομίζω ότι τα αξιοποιώ όσο μου χρειάζονται. Δεν είμαι εξαρτημένη δηλαδή από αυτά και σίγουρα δεν μοιράζομαι τα πάντα σχετικά με τη ζωή μου. Τόσο- όσο σαν να λέμε και κάνω και μεγάλες παύσεις πλέον, όταν η προσοχή μου χρειάζεται να είναι εστιασμένη αλλού ή απλώς αν θέλω να ξεκουραστώ, να ασχοληθώ με το σπίτι μου και με τα φυτά μου.
Θέλω να χρησιμοποιώ τα social media εγώ και όχι να χρησιμοποιούν εκείνα εμένα.
Η ηρωίδα σου, ζει σε ένα νησί, μακριά από όλα. Έχεις νιώσει ποτέ την ανάγκη για ένα τέτοιο restart στη δική σου ζωή; Θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σου σε μια πιο ήσυχη, απομακρυσμένη καθημερινότητα;
Έχω μεγαλώσει στην επαρχία σε νησί. Ξέρω πολύ καλά δηλαδή πως είναι η ζωή εκεί. Σίγουρα δεν θα μπορούσα να μείνω μόνιμα σε ένα τέτοιο μέρος όσο κάνω αυτό το επάγγελμα, αλλά το ιδανικό για εμένα θα ήταν να αποκτήσω ένα σπίτι σε ένα νησί, δίπλα από τη θάλασσα και να μπορώ να περνάω κάποιους μήνες του χρόνου εκεί, μακριά από όλους και όλα. Να έχω τα βιβλία μου, μουσική, τον ήχο της θάλασσας και ίσως φίλους που θα έρχονταν να μένουν για να ξεκουραστούν αντίστοιχα, ανά διαστήματα. Γενικά έχω τις περιόδους μοναχικότητάς μου, τις χρειάζομαι για να γεμίζω τις μπαταρίες μου και να μπορώ να αποδώσω στη δουλειά μου, στις επαφές μου με τους ανθρώπους, στους γρήγορους ρυθμούς της Αθήνας.
Αν έπρεπε να κρατήσεις μία φράση ως οδηγό για το σήμερα, ποια σε εκφράζει περισσότερο αυτή τη στιγμή και γιατί;
Να μην κάνεις εκπτώσεις στην ποιότητα των σχέσεων της ζωής σου.
«Τίποτα δεν μένει στο σκοτάδι για πάντα»
Ένα σκοτεινό μυστικό κρυμμένο σε ένα ειδυλλιακό νησί, μια εξαφάνιση που ταράζει τη σιωπή μιας μικρής κοινωνίας και ένας άνθρωπος που καλείται να αντιμετωπίσει το παρελθόν του. Το «Μυστικό του Δάσους», η νέα ταινία των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη, είναι ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ που συνδυάζει αγωνία, ένταση και ανθρώπινο δράμα.
Με φόντο ένα νησιωτικό τοπίο όπου η ομορφιά συνυπάρχει με τη σκιά της διαφθοράς, η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός πρώην αστυνομικού που επιστρέφει στη δράση όταν μια υπόθεση εξαφάνισης φέρνει στην επιφάνεια τις πιο επώδυνες μνήμες του. Καθώς η έρευνα βαθαίνει, τα όρια ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την εκδίκηση αρχίζουν να θολώνουν.
Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Καραθωμάς, Ιωάννα Πηλιχού, Αργύρης Γκαγκάνης, Χρήστος Κάλοου, Χάρης Εμμανουήλ, Αλέξανδρος Ρήγας, Μπέσσυ Μάλφα και Μαρία Εγγλεζάκη. Με κινηματογραφική ένταση και δυνατές ερμηνείες, το Μυστικό του Δάσους αποτελεί ένα καθηλωτικό θρίλερ για το τίμημα της εκδίκησης και την αναζήτηση της λύτρωσης.
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
Είδος: Αστυνομικό θρίλερ
Σκηνοθεσία & Σενάριο:
Μάκης Τσούφης & Στέλιος Ορφανίδης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Στέλιος Ορφανίδης
Μοντάζ: Βαγγέλης Μιχαήλος & Στέλιος Ορφανίδης
Πρωταγωνιστούν: Κώστας Καραθωμάς, Ιωάννα Πηλιχού, Αργύρης Γκαγκάνης, Χρήστος Κάλοου, Χάρης Εμμανουήλ, Αλέξανδρος Ρήγας, Μπέσσυ Μάλφα, Μαρία Εγγλεζάκη, Παναγιώτης Τσουλής, Βαγγέλης Κάλοου, Μάνος Αντωνίου και Δαμιανός Νικολαΐδης
Μουσική: Κώστας Μαραγκός
Παραγωγή: Κώστας Καραθωμάς, Kappa Films
2 Απριλίου στους κινηματογράφους από την TFG
Οι φωτογραφίες από τα γυρίσματα της ταινίας είναι του Evangelos Callow

