H Οδύσσεια του να βρεις εισιτήριο για τον Nolan: Κρίμα που η Ελλάδα έχει μόνο δύο αίθουσες IMAX

Οι πρώτες κριτικές για την «Οδύσσεια» του Christopher Nolan είναι σχεδόν ομόφωνες. Οι περισσότεροι μιλούν για ένα κινηματογραφικό επίτευγμα, για τη μεγαλύτερη ίσως στιγμή της καριέρας του και για μια εμπειρία που δεν αρκεί απλώς να τη δεις, αλλά πρέπει να τη ζήσεις στη μεγάλη οθόνη. Κι όμως, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι αντιδράσεις για την ταινία, το δικό μου ενδιαφέρον στράφηκε αλλού.

Δεν θα σταθώ στο ότι ο Christopher Nolan δεν ήρθε στην Ελλάδα για την πρεμιέρα της «Οδύσσειας». Ειλικρινά, αυτό είναι το λιγότερο.

Θα σταθώ στο γεγονός ότι επέλεξε να αφιερώσει την ταινία στη μνήμη του David Keighley, του ανθρώπου που για περισσότερα από πενήντα χρόνια αφιέρωσε τη ζωή του στο να κάνει την εμπειρία του IMAX αυτό που είναι σήμερα. Του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα σε σκηνοθέτες όπως ο Nolan, φροντίζοντας κάθε καρέ να προβάλλεται ακριβώς όπως είχε οραματιστεί ο δημιουργός του. Δεν είναι τυχαίο ότι η «Οδύσσεια» αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με κάμερες IMAX Film· ούτε ότι ο Nolan επέλεξε να την αφιερώσει σε έναν άνθρωπο που πίστεψε σε αυτή την τεχνολογία όσο λίγοι.

Ακόμη πιο συγκινητική ήταν η ανάρτηση του γιου του, Geoff Keighley, ο οποίος αποκάλυψε ότι όταν ο πατέρας του διαγνώστηκε με καρκίνο τελικού σταδίου, ο Christopher Nolan και η ομάδα της παραγωγής φρόντισαν να του δείξουν την «Οδύσσεια» πριν από όλους, ώστε να προλάβει να τη δει. Λίγες ημέρες αργότερα, στην παγκόσμια πρεμιέρα, ο σκηνοθέτης ανακοίνωσε πως η ταινία είναι αφιερωμένη στη μνήμη του «αγαπημένου φίλου και μέντορά» του. Μια κίνηση που δείχνει ότι για τον Nolan το IMAX δεν είναι ένα εμπορικό χαρακτηριστικό ή μια πιο ακριβή κατηγορία εισιτηρίου, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας της κινηματογραφικής εμπειρίας.

Και κάπου εδώ ξεκινά το δικό μου παράπονο. Όχι επειδή ο Christopher Nolan δεν ήρθε στην Ελλάδα, αλλά επειδή το ελληνικό κοινό που θέλει να δει την ταινία όπως ακριβώς σχεδιάστηκε βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που δεν του το επιτρέπει εύκολα.

Αν προσπαθήσεις σήμερα να κλείσεις εισιτήριο για προβολή IMAX, οι πιθανότητες είναι είτε να βρεθείς στην πρώτη σειρά, σχεδόν κολλητά στην οθόνη, είτε να περιμένεις δέκα ημέρες, ίσως και δύο εβδομάδες, μέχρι να βρεις μια καλή θέση.

Και αυτό συμβαίνει μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, αποδεικνύοντας ότι οι φανατικοί του Nolan μάλλον δεν σχεδιάζουν τις διακοπές τους με βάση τις παραλίες αλλά με βάση το πρώτο διαθέσιμο εισιτήριο IMAX.

Βέβαια, υπάρχει πάντα η επιλογή ενός θερινού κινηματογράφου ή μιας συμβατικής αίθουσας και είμαι βέβαιη ότι η «Οδύσσεια» θα παραμένει μια σπουδαία ταινία όπου κι αν τη δεις. Όταν όμως ο ίδιος ο δημιουργός επιμένει ότι κάθε πλάνο, κάθε κάδρο και κάθε λεπτομέρεια σχεδιάστηκαν για να προβληθούν σε IMAX, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια μεγαλύτερη οθόνη: μιλάμε για τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος θέλει να βιώσει ο θεατής το έργο του.

Και εδώ είναι που η Ελλάδα μένει πίσω. Στη χώρα μας λειτουργούν σήμερα μόλις δύο αίθουσες IMAX, μία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που το παγκόσμιο δίκτυο της IMAX αριθμεί περισσότερες από 1.800 αίθουσες σε πάνω από 90 χώρες.

Αν αναλογιστεί κανείς τη ζήτηση που δημιουργεί κάθε νέα ταινία του Christopher Nolan, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι δύο αίθουσες δεν αρκούν για ένα κοινό που αποδεικνύει διαρκώς ότι αγαπά τον κινηματογράφο και είναι πρόθυμο να πληρώσει για να τον απολαύσει όπως του αξίζει.

Ίσως, τελικά, αυτή η τεράστια επιτυχία της «Οδύσσειας» να είναι η καλύτερη αφορμή για να ανοίξει μια συζήτηση που έπρεπε να έχει ανοίξει εδώ και χρόνια.

Όχι για το αν ο Christopher Nolan επισκέφθηκε την Ελλάδα, αλλά για το πώς γίνεται μια χώρα με τόσο έντονη κινηματογραφική κουλτούρα να διαθέτει μόλις δύο αίθουσες IMAX, αναγκάζοντας τους θεατές να περιμένουν εβδομάδες ή να συμβιβάζονται με τις τελευταίες διαθέσιμες θέσεις για να ζήσουν μια ταινία όπως ακριβώς τη φαντάστηκε ο δημιουργός της.

Γιατί οι θεατές υπάρχουν, το αποδεικνύουν κάθε φορά που εξαφανίζουν τα εισιτήρια (κάπως έτσι είδαμε και το Hail Mary Project) και οι μεγάλες ταινίες αξίζουν τις αίθουσες που μπορούν πραγματικά να τις αναδείξουν. Για τα σχόλιά μας για την Οδύσσεια θα περιμένουμε το τέλος Ιουλίου, τότε βρήκαμε εισιτήριο IMAX.

Ευτυχώς χορτάσαμε το κόκκινο χαλί της Zendaya από τις διεθνείς πρεμιέρες και κάπως θα περάσουν οι μέρες, με την ευχή μέχρι να μπούμε στην IMAX οθόνη να μην έχουμε φάει κάθε spoiler.