1000 λόγοι να ακούσεις «ALLI MIA MERA» τη μουσική του Leon of Athens & 1 βασικός: να τον ανακαλύψεις

Με αφορμή το νέο του κομμάτι «ALLI MIA MERA», ο Leon of Athens aka ο δημιουργός που δεν μπήκε ποτέ στη μουσική για το status αλλά για να πει την αλήθεια του, βρίσκεται σε μια φάση όπου η ελευθερία, η φαντασία και η ανάγκη για ουσία καθορίζουν κάθε του βήμα. Παραμένει ο ίδιος και ταυτόχρονα διαφορετικός, με σταθερές την αγάπη για τη δημιουργία, την πίστη στην καλοσύνη των ανθρώπων και την ελπίδα για δικαιοσύνη -έστω κι αν αυτή η λέξη, όπως και η αξιοκρατία, μοιάζει να έχει χάσει το νόημά της. Δεν φοβάται καλλιτεχνικά, δεν μετανιώνει για διαδρομές, δεν χαρίζεται στην «συνταγή» που επαναλαμβάνεται. Προτιμά το βίωμα από την κουτοπονηριά, το ένστικτο από τη δεξιοτεχνική επίδειξη, τη συναισθηματική νοημοσύνη από τον θόρυβο μιας υπερπαραγωγής τραγουδιών που δυσκολεύει το ουσιαστικό να ξεχωρίσει.

Αν έκανε γκράφιτι σε κάποιον δρόμο τούτης της πόλης έναν στίχο του, αυτός θα ήταν: «Θα μείνω εδώ, μαζί σου εδώ μέχρι το τέλος του κόσμου, θα ’ρθω να σε βρω». Ο ίδιος άνθρωπος, όπως είναι λογικό, κάνει cancel τον μισανθρωπισμό απέναντι στη διαφορετικότητα -χωρίς τύψεις, δεν συγχωρεί το ψέμα, απεχθάνεται όσους φέρονται άσχημα στους αδύναμους και είναι υποτελείς στους ισχυρούς. Φεύγει χωρίς δεύτερη σκέψη από την τοξικότητα, βαριέται επικίνδυνα τη βαρεμάρα των άλλων και θυμώνει με την αδικία. Παραδέχεται ως επαναλαμβανόμενο «λάθος» την επίμονη πίστη του στους ανθρώπους και περιγράφει την τωρινή φάση του με μία λέξη: «Χαμός».

Leon of Athens, πέντε σχεδόν χρόνια μετά τη συνέντευξή μας, έχοντας στο μεταξύ διαγράψει μια ανοδική πορεία εντός και εκτός Ελλάδας, ποια είναι τα πέντε στοιχεία που εξακολουθούν να σας ορίζουν και ποια πέντε ανακαλύψατε σε αυτή την πενταετία; Ποιος είστε σήμερα;

Είμαι ο ίδιος και δεν είμαι, λοιπόν, γιατί η ζωή τρέχει και τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς. Τα πέντε στοιχεία που εξακολουθούν να με ορίζουν είναι η αγάπη μου για τη δημιουργία και τη μουσική, η πίστη μου στην καλοσύνη των ανθρώπων και η ελπίδα για δικαιοσύνη. Επίσης, άλλα πράγματα που παραμένουν ίδια είναι ότι πηγαίνω στο γήπεδο να δω τον Παναθηναϊκό και ότι ακόμα το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα μακαρόνια.

Τι ανακάλυψα αυτή την πενταετία; Ότι μερικές φορές το να είσαι ευγενικός ή καλός εκλαμβάνεται ως αδυναμία, ότι πρέπει να διεκδικείς με μεγαλύτερη ένταση αυτά που αξίζεις, ότι πρέπει να λες ευθέως, αλλά με ψυχραιμία, ό,τι σε ενοχλεί, ότι ένας διαταραγμένος άνθρωπος μπορεί να γίνει πρόεδρος της Αμερικής και ότι η τύχη μπορεί να παίζει κι αυτή κάποιο ρόλο στη ζωή. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, τη ζωή μας την ορίζουμε εμείς οι ίδιοι.

Έχοντας χτίσει επί χρόνια μια αγγλόφωνη πορεία που σας άνοιξε πόρτες σε διεθνή media και φεστιβάλ, και φτάνοντας σήμερα σε έναν πρώτο ελληνόφωνο δίσκο που σηματοδοτεί μια γενικότερη αλλαγή στάσης -και όχι απλώς γλώσσας- τι αισθάνεστε ότι ήρθε η ώρα να πετάξετε στα σκουπίδια φέτος, ως καλλιτέχνης ή ως άνθρωπος, για να μη συνεχίσει να σας βαραίνει χωρίς λόγο;

Θέλω να αποβάλω την κυνικότητα και την έλλειψη ελπίδας που νιώθω πολλές φορές, βλέποντας την αναξιοκρατία και τη διαφθορά γύρω μου. Το συναίσθημα ότι πάντα έτσι θα είναι τα πράγματα και δεν πρόκειται να αλλάξουν, ότι τα άγρια θα διώχνουν τα ήμερα -αυτό εννοώ. Αυτό δεν θέλω να το κάνω στον εαυτό μου φέτος, ούτε σαν πολίτης, ούτε σαν καλλιτέχνης, ούτε σαν άνθρωπος. Θέλω να αλλάξω προς το καλύτερο και να γίνω μέρος μιας αλλαγής.

Τη δεδομένη στιγμή που μιλάτε μέσα από τη μουσική σας,ελληνικά -χωρίς άλλοθι, ποια αλήθεια σας ζητά αυτή η γλώσσα να αναλάβετε, όχι απέναντι στο κοινό, αλλά απέναντι στον ίδιο σας τον εαυτό;

Επειδή μεγάλωσα και με τις δύο γλώσσες, την ίδια ανάγκη νιώθω και με τις δύο: την ανάγκη να εκφράσω την αλήθεια μου. Δεν βλέπω διαφορές ή φραγμούς στη μία ή στην άλλη περίπτωση, ούτε κρύβομαι, γιατί δεν νιώθω ότι έχω κάτι να κρύψω. Είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά, την ίδια αλήθεια θα λαμβάνετε από εμένα.

Ζώντας από μέσα τόσο τη δημιουργία ελληνικού όσο και ξενόγλωσσου στίχου σε δύο πολύ διαφορετικά μουσικά περιβάλλοντα, σε ποιο πλαίσιο νιώσατε τελικά μεγαλύτερο περιορισμό ως προς το ποιος μπορείτε να είστε και γιατί;

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και στις δύο περιπτώσεις.

Μετά τα «ΤΙ ΝΑ ΝΑΙ ΑΥΤΟ» και «TELEFTAIA FORA», το «ALLI MIA MERA» μοιάζει να μιλά για το πώς κάτι συνεχίζει ενώ φθείρεται. Τι αλλάζει στον τρόπο που στέκεστε απέναντι στη φθορά, ώστε να μην την αντιμετωπίζετε ως ήττα;

Πολλές φορές τα πράγματα στη ζωή δεν πάνε όπως τα θέλουμε. Έτσι και οι σχέσεις. Κάνουμε λάθη, μαθαίνουμε από αυτά. Θέλω να ελπίζω πως και η φθορά γίνεται γνώση. Η «ήττα» δεν είναι κακό πράγμα, αν αποδεχτείς τα λάθη σου. Μπορεί να σου προσφέρει περισσότερη γνώση και σοφία από τις «νίκες».

Έχοντας συνεργαστεί με καλλιτέχνες μεγάλου βεληνεκούς αλλά και με δημιουργούς από διαφορετικά πεδία, ποια συνεργασία σάς ανάγκασε τελευταία να αμφισβητήσετε όχι απλώς τον τρόπο που δουλεύετε, αλλά τον λόγο που δουλεύετε όπως δουλεύετε;

Θεωρώ ότι ένα τραγούδι, όταν είναι αυθεντικό, συνδέεται με τους ανθρώπους αβίαστα. Από κάθε συνεργασία μου επιδιώκω να μαθαίνω κάτι.

Προερχόμενος από μια κλασική μουσική παιδεία και έχοντας περάσει από μεγάλα διεθνή stages, τι θεωρείτε σήμερα πραγματική τεχνική αλήθεια και τι απλώς επίδειξη δεξιοτεχνίας;

Στην popular μουσική, μικρή σημασία θεωρώ πως έχουν οι μουσικές σπουδές. Σίγουρα είναι πολύ καλύτερο να έχεις αυτές τις γνώσεις, αλλά η τραγουδοποιία δεν βασίζεται πρωτίστως σε αυτό ή στη δεξιοτεχνία, αλλά στη συναισθηματική νοημοσύνη και το ένστικτο. Φυσικά, ένας δεξιοτέχνης performer μπορεί να απογειώσει ένα τραγούδι, ακόμα και να του δώσει νέες διαστάσεις. Αυτό το χαρακτηριστικό το έχουν οι σπουδαίοι ερμηνευτές.

Σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μιμηθεί ύφος, δομή και αποτέλεσμα, ποια ανθρώπινη ατέλεια στη σκέψη ή στη διαδικασία δημιουργίας σας θεωρείτε απαραίτητη για να παραμένει ζωντανό αυτό που κάνετε;

Το AI μπορεί να σκαρφιστεί, να συνθέσει πληροφορίες, να μιμηθεί στοιχεία, αλλά δεν μπορεί να βάλει αυτές τις μαγικές πινελιές που έχει ένα τραγούδι όταν κάποιος το έχει ζήσει.

Έχοντας ήδη βιώσει τραγούδια που «δούλεψαν» μαζικά, τι φοβάστε περισσότερο πια: τη συνταγή που επαναλαμβάνεται ή το τραγούδι που δεν χωρά πουθενά;

Σίγουρα τη συνταγή που επαναλαμβάνεται. Δεν μπορώ να φτιάξω ένα τραγούδι με κουτοπονηριά. Έγινα τραγουδοποιός για να ξεφύγω από αυτό.

Μετά τη δημιουργική σας σύμπραξη με τη Μαρίνα Σάττι στα viral τραγούδια «AUTOKINHTO» και «BLOUZAKI», στο νέο σας υλικό ο χρόνος λειτουργεί σχεδόν ως αφηγητής. Είναι μια περίοδος που σας βρίσκει ξανά σε δημιουργικό διάλογο με την ταλαντούχα καλλιτέχνη;

Έχω γράψει ένα τραγούδι, ντουέτο με τη Μαρίνα Σάττι, που είναι από τα αγαπημένα μου ever. Λέγεται «ΕΔΩ» και θα κυκλοφορήσει σύντομα. Σε αυτό το κομμάτι δεν είμαι αφηγητής: συμβαίνει εδώ και τώρα.

Έχοντας υπάρξει μέρος της ελληνικής εναλλακτικής σκηνής αλλά και της διεθνούς pop κουλτούρας, πότε η επιλογή να μη μιλήσετε -ή να μιλήσετε αποκλειστικά μέσα από τη μουσική- γίνεται από μόνη της πολιτική πράξη;

Όσες και όσοι κάνουμε αυτή τη δουλειά βρισκόμαστε πολύ συχνά μπροστά σε αυτό που περιγράφετε. Μερικές φορές νιώθεις πως πρέπει να μιλήσεις ευθέως για πράγματα που αφορούν την κοινωνία και άλλες φορές νιώθεις ότι αυτό μπορεί περισσότερο να διχάσει τους ανθρώπους, ενώ μέσα από τα τραγούδια μπορείς να πεις πράγματα και να απαλύνεις την ψυχή του άλλου.

Με βάση τη διαδρομή σας από μικρά venues μέχρι μεγάλα φεστιβάλ, πότε καταλάβατε ότι η ελευθερία δεν βρίσκεται στο μέγεθος της σκηνής αλλά στους όρους της;

Πάντα το ήξερα και ακόμα το πιστεύω. Δεν μπήκα στη μουσική για το status που προσφέρει. Μπήκα γιατί ήθελα να εκφράσω αυτά που έχω μέσα μου και για να συνδεθώ με τους ανθρώπους.

Παρακολουθώντας τη σημερινή παγκόσμια μουσική, όπου όλα συνυπάρχουν χωρίς ιεραρχία, ποιο «ιερό τοτέμ» θεωρείτε ότι πρέπει να γκρεμιστεί για να υπάρξει πραγματική εξέλιξη;

Η εποχή που διανύουμε δεν είναι πια η εποχή των λίγων και «ιερών τεράτων». Η μουσική έχει εκδημοκρατιστεί, υπό μια έννοια, γιατί κυκλοφορούν εκατοντάδες χιλιάδες περισσότερα τραγούδια απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αυτό, βέβαια, έχει τα αρνητικά του, γιατί υπάρχει πολύς «θόρυβος» και είναι μερικές φορές δύσκολο να ξεχωρίσει το ποιοτικό.

Συνεργαζόμενος με ανθρώπους των οποίων η φωνή ακούγεται δημόσια, έχετε βρεθεί ποτέ μπροστά στο δίλημμα αν ένα τραγούδι ή μια επιλογή σας «μιλά» αρκετά ή αν οφείλει να πει κάτι περισσότερο;

Η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω σκεφτεί ποτέ έτσι. Γράφω πάντα όπως αισθάνομαι, χωρίς να το σκέφτομαι.

Γνωρίζοντας εκ των έσω πώς λειτουργεί η διεθνής pop σκηνή, και έχοντας ήδη βρεθεί κοντά στη Eurovision με το Better Love το 2019, υπό ποιες προϋποθέσεις θα σας ενδιέφερε να εκπροσωπήσετε ο ίδιος τον θεσμό καλλιτεχνικά (και όχι απλώς να συμμετάσχετε σε έναν ακόμη μηχανισμό προβολής);

Αν νιώσω ότι έχω να προσφέρω κάτι, και υπό καλλιτεχνικές προϋποθέσεις, ίσως το σκεφτόμουν μελλοντικά. Σίγουρα δεν είναι κάτι που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.

Αλήθεια, ποιον άλλον καλλιτέχνη θα θεωρούσατε σήμερα ουσιαστική επιλογή για μια τέτοια εκπροσώπηση;

Δεν είναι η θέση μου να υποδείξω κάτι τέτοιο. Πολλά απ’ τα παιδιά είναι φίλοι μου. Εύχομαι σε όλους καλή επιτυχία και να κερδίσει αυτός ή αυτή που θα αποφασίσει ο κόσμος.

Αν αυτός ο πρώτος ελληνόφωνος δίσκος είναι σημείο καμπής, ποια εκδοχή του εαυτού σας θα θέλατε να έχει χαθεί οριστικά μέχρι τον επόμενο;

Καμία. Με αγαπάω πλέον όπως είμαι, με τα καλά μου και με τα ελαττώματά μου (γέλια).

Με αυτόν τον νέο δίσκο, τι θα θέλατε να έχει μετατοπιστεί -όχι στην εικόνα σας, αλλά στον τρόπο που στέκεστε απέναντι στη μουσική αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος του;

Δεν νιώθω ότι φοβάμαι πια τίποτα σε καλλιτεχνικό επίπεδο. Θέλω, για όσο κάνω μουσική, να το κάνω με απόλυτη ελευθερία και φαντασία.

Πέρα από τις κλισέ ερωτήσεις για «επόμενα σχέδια», τι είναι αυτό που αισθάνεστε ότι δεν έχετε ακόμη καταφέρει να αρθρώσετε -και σας πιέζει να πάρει τη μορφή του επόμενου πρότζεκτ;

Είμαι πολύ χαρούμενος αυτή την εποχή με τη δημιουργία. Νιώθω ότι είμαι εκεί που θέλω να είμαι και ότι δουλεύω με τους ανθρώπους που επιθυμώ. Δεν μου λείπει κάτι. Βέβαια, σαν side project, με χαρά θα έκανα και κάτι πιο πειραματικό.

Leon of Athens, αν αύριο ξυπνούσατε και όλα όσα έχετε κάνει μέχρι σήμερα θεωρούνταν «λάθος κατεύθυνση», ποιο λάθος θα υπερασπιζόσασταν μέχρι τέλους;

Δεν θα άλλαζα ούτε μισό εκατοστό από την πορεία που έχω διαγράψει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω κάνει λάθη. Αντιθέτως, αυτά τα «λάθη» με έχουν φέρει εδώ σήμερα και είναι κομμάτι του εαυτού μου. Εξάλλου, από τα λάθη και τις αστοχίες μαθαίνεις πολύ περισσότερο απ’ ό,τι από τις επιτυχίες.

01

05

Το single «ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ», του Leon Of Athens, κυκλοφορεί από την Sony Music.