People We Meet on Vacation: Η ταινία του Netflix έχει συναίσθημα αλλά ξεχωρίζει ένα κρίσιμο λάθος
Το People We Meet on Vacation, η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά μυθιστορήματος της Emily Henry, φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια από τις πιο αγαπημένες ρομαντικές ιστορίες των τελευταίων ετών. Με τους Emily Bader και Tom Blyth στους ρόλους της αυθόρμητης Poppy και του οργανωτικού Alex, η ταινία επιχειρεί να μεταφράσει τον έντονα συναισθηματικό κόσμο του βιβλίου σε εικόνες, μουσική και βλέμματα.
Το People We Meet on Vacation αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά ενός από τα best-selling μυθιστορήματα της Emily Henry και για τους πολυάριθμους αναγνώστες που έχουν αγαπήσει τον έρωτα της αυθόρμητης Poppy (Emily Bader) και του οργανωτικού Alex (Tom Blyth), η έγκριση της ίδιας της Henry ήταν καθοριστικής σημασίας.
Το Netflix βάζει τέλος στις φήμες: Δεν υπάρχει «μυστικό» επεισόδιο του Stranger Things
Την ίδια άποψη συμμερίστηκε και ο σκηνοθέτης Brett Haley, ο οποίος από την πρώτη στιγμή θέλησε να διασφαλίσει ότι η μεταφορά στη μεγάλη οθόνη θα σεβόταν απόλυτα το πνεύμα του βιβλίου.
«Ήταν εξαιρετικά σημαντικό για μένα, η Emily να νιώθει ότι τιμούμε το έργο της. Προσπαθήσαμε να μείνουμε πιστοί στην ουσία της διαδρομής των χαρακτήρων, στο ποιοι είναι και στην ιστορία που εκείνη έγραψε. Στην ουσία, είναι το βιβλίο της επάνω στην οθόνη. Απλώς το κάναμε κινηματογράφο».
Ένας έρωτας που χτίζεται στον χρόνο
Σε κλασικό friends-to-lovers ύφος, η ρομαντική κομεντί παρακολουθεί τη σχέση της Poppy και του Alex σε βάθος 12 ετών, μέσα από τα καλοκαιρινά ταξίδια που κάνουν μαζί κάθε χρόνο. Καθώς η εμπιστοσύνη μεταξύ τους ενισχύεται και οι συναισθηματικές εντάσεις κορυφώνονται, φτάνουν σε ένα σημείο όπου δεν μπορούν πια να αγνοούν αυτό που όλοι οι γύρω τους έχουν καταλάβει από καιρό: ότι ίσως είναι φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον.
«Θέλουμε να διανύσουμε αυτό το ταξίδι μαζί τους. Θέλουμε να δούμε κάθε στιγμή που τους κάνει να αμφισβητούν αυτή τη σχέση και αυτή η ταινία το αποτυπώνει εξαιρετικά», λέει η Emily Henry.
Τα θετικά που δεν γίνεται να αγνοήσεις
Το καστ είναι αδιαμφισβήτητα εξαιρετικό. Με πρωταγωνιστές όπως Emily Bader, ο Tom Blyth, η Jameela Jamil και η Sarah Catherine Hook, η ταινία παραδίδει ακριβώς αυτό που υπόσχεται: χημεία, συναίσθημα και φρεσκάδα.
Το σενάριο, στο οποίο συμμετείχε και η ίδια η Emily Henry, μεταφέρει μεγάλο μέρος της γοητείας του βιβλίου, ενώ τα εντυπωσιακά locations χαρίζουν μια στιλπνή, απολαυστικά escapist αισθητική.
Αν ψάχνεις μια ευχάριστη ταινία για να περάσεις όμορφα το βράδυ σου, το People We Meet on Vacation δεν θα σε απογοητεύσει. Όμως αν γνωρίζεις το βιβλίο, δεν μπορείς να αγνοήσεις το βασικό του πρόβλημα.
Το λάθος που ξεχωρίζει!
Η μεγαλύτερη αστοχία της παραγωγής είναι απλή και θεμελιώδης: Το People We Meet on Vacation δεν έπρεπε να γίνει ταινία, έπρεπε να γίνει σειρά. Όπως ακριβώς συνέβη με το One Day, η ιστορία χρειαζόταν χρόνο, χρειαζόταν επεισόδια που κάναμε binge - watching ανελέητα.
Κάθε επεισόδιο θα μπορούσε να αφηγείται ένα παρόν ταξίδι σε συνδυασμό με ένα παρελθοντικό. Έτσι θα δινόταν χώρος στην εξέλιξη της σχέσης των Poppy και Alex, στα μαθήματα, στις σιωπές, στις μικρές μετατοπίσεις που κάνουν τον έρωτα τους, πιο βαθύ.
Αυτό το ένα λάθος γεννά όλα τα υπόλοιπα.
Η θυσία του Alex Nilsen
Στην καρδιά του βιβλίου βρίσκεται ο φόβος της συναισθηματικής έκθεσης. Η ταινία φωτίζει κυρίως την πλευρά της Poppy, αλλά αφαιρεί μεγάλο μέρος της εσωτερικής ζωής του Alex.
Ο Tom Blyth είναι εξαιρετικός, αλλά το σενάριο δεν του επιτρέπει να κουβαλήσει το βάθος του χαρακτήρα και το αποτέλεσμα είναι ένας ήρωας που φαίνεται να προδίδει τον ίδιο του τον εαυτό.
Μια ταξιδιωτική ταινία χωρίς ταξίδι
Το βιβλίο είναι ύμνος στη μετακίνηση, στη μνήμη και στο πώς οι τόποι διαμορφώνουν τις σχέσεις.
Η ταινία δείχνει μόνο τρία ταξίδια: στον Καναδά, στη Νέα Ορλεάνη και στην Τοσκάνη, συν την παρούσα δράση στη Βαρκελώνη.
Η Κροατία, το Νάσβιλ, το Σαν Φρανσίσκο και το Κολοράντο απουσιάζουν εντελώς, στερώντας από την ιστορία το γεωγραφικό της βάθος. Η Βαρκελώνη, παρότι όμορφη, λειτουργεί περισσότερο ως φόντο Airbnb και λιγότερο ως ζωντανή πόλη.
Η αγάπη δεν λύνει τα πάντα αλλά η ταινία το ξεχνά
Στο βιβλίο, η αγάπη δεν παρουσιάζεται ως πανάκεια. Η ταινία, αντίθετα, περιορίζει αυτή την πολυπλοκότητα. Μια lσειρά με λίγα έστω επεισόδια, θα επέτρεπε να αποτυπωθούν όλες αυτές οι λεπτές ισορροπίες, ακόμα και η θεραπεία της Poppy, που στο βιβλίο παίζει καθοριστικό ρόλο.
Το Black Mirror επιστρέφει και ο Charlie Brooker υπόσχεται την πιο «Black» εκδοχή του μέχρι σήμερα
Να δεις το Jay Kelly του Netflix, αν μεγάλωσες με τον Clooney κι αν πάντα σε συγκινεί ο Sandler
