Αναστασία Παντούση: «Μου αρέσουν οι ρόλοι για γυναίκες που παλεύουν να είναι διαφορετικές»
Η πρωταγωνίστρια στο Κρίνο και Αγκάθι δεν είναι η κλασσική γυναίκα εποχής και ηρωίδα μυθοπλασίας. Με την Αναστασία Παντούση μιλάμε στο Queen.gr με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τηλεόρασης, για αξίες, διλήμαμτα, την εποχή του «φαίνεσθαι» και τα ηθικά διλήμματα.
Η Αναστασία Παντούση «σηκώνει» ένα μεγάλο ηθικό βάρος στο Κρίνο και Αγκάθι και κάνει έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο ως γυναίκα και μάλιστα σε σειρά εποχής που εξελίσσεται στην ελληνική επαρχία τη δεκαετία του' 50.
Δεν είναι η κλασσική ηρωίδα μυθοπλασίας, έχει μάθει από μικρή ηλικία να είναι αυτόνομη και να καθορίζει εκείνη τη ζωή της έστω και μέσω της εκδίκησής της που προκύπτει από ένα θέμα τιμής.
Το ότι είναι μαχήτρια για θέματα αξιών της προσδίδει σύγχρονα χαρακτηριστικά και το ότι είναι γεμάτη με ηθικά διλήμματα την κάνει πιο ανθρώπινη.
Είναι ένα δίδαγμα για όλες μας ο τρόπος που δεν αφήνει τους άλλους να καθορίζουν τη μοίρα της και ειδικά σε μία εποχή, όπως η σημερινή, όπου το φαίνεσθαι παίζει σημαντικό ρόλο.
Όλοι εναντίον Γεροντιδάκη - Παντούση στο Κρίνο και Αγκάθι: Το ερωτικό plot twist φέρνει «πόλεμο»
«Ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι, όλα είναι επιφανειακά»
Η Λευκή είναι μία διαφορετική νεαρή γυναίκα που παίρνει όρκο εκδίκησης, όρκο τιμής για όλη την οικογένεια, ενώ κάτι τέτοιο για την εποχή ήταν έως και σπάνιο. Τότε ήταν προνόμιο των αντρών της οικογένειας το να προσπαθούν να κρατήσουν ψηλά την τιμή της οικογένειάς τους.
Στην περίπτωση της Λευκής η δύναμη και η θέληση της ως γυναίκα, μπορεί όντως να μετακινήσει βουνά. Είναι ένα κορίτσι που στα 12 της χρόνια είδε τον αδελφό της να πεθαίνει στα χέρια της, εκείνος την όρκισε να βρει τον δολοφόνο του, ενώ μεγάλωσε μόνη της στη συνέχεια στο ορφανοτροφείο. Αυτός ο όρκος εκδίκησης είναι εκείνος που την κράτησε στη ζωή, αυτός της έδινε κίνητρο και δύναμη. Όλο αυτό που της συμβαίνει είναι λόγω της δύναμης της αγάπης για τον αδελφό της.
Πώς μία γυναίκα όπως η Λευκή μπορεί τελικά να ερωτευτεί τον άνθρωπο που για 15 χρόνια νόμιζε πως δημιούργησε το μεγαλύτερο τραύμα της ζωής της; Βέβαια ο έρωτας προκύπτει αυθόρμητα και δίχως έλεγχο.
Η Λευκή έχει διχαστεί με το «θέλω» και το «πρέπει» στη ζωή της η Λευκή, αυτή η ανισορροπία μέσα της, την έχει τρελάνει και δεν ξέρει τι να κάνει. Από την άλλη πλευρά έχει πολλές αμφιβολίες για το αν ο Μάρκος είναι πράγματι ο δολοφόνος. Αμφιταλαντεύεται γιατί τώρα που τον ζει καθημερινά βλέπει την καλοσύνη του και αδυνατεί να πιστέψει πως αυτός ο άνθρωπος είναι ικανός για φόνο. Περιμένει διαρκώς μία απάντηση απ' εκείνον για το αν σκότωσε τον αδελφό της και γιατί το έκανε. "Παλεύει" διαρκώς μέσα της.
Η εκδίκηση όμως, δεν καταστρέφει κυρίως εκείνον που τη βιώνει;
Όλα ξεκίνησαν από τη μεγάλη αγάπη για τον αδελφό της. Το μόνο που μπορείς να καταφέρεις με το αίσθημα της εκδίκησης, είναι το να φθείρεις τον ίδιο σου το εαυτό. Ακόμη και αν σκότωνε τον Μάρκο, αν είχε καταφέρει δηλαδή να εκδικηθεί, δεν θα ησύχαζε μέσα της. Θα ζούσε κάτι ακόμη πιο βαρύ και σκοτεινό στη ζωή της.
Αναστασία έχουμε περάσει σε μία εποχή που προβάλλονται πλέον από την τηλεόραση, γυναικείοι ρόλοι που είναι πιο ρεαλιστικοί, γήινοι στην ατέλειά τους, αντιφατικοί; Ειδικά στις σειρές εποχής, έχουμε ξεφύγει από κάποιες συγκεκριμένες ταμπέλες, κατηγορίες γυναικών.
Σίγουρα βλέπουμε διαφορετικούς γυναικείους ρόλους στην τηλεόραση, γιατί έχει αλλάξει και η εποχή, έχει αλλάξει ο τρόπος που "βλέπουμε" τις γυναίκες, έχουμε προχωρήσει πολλά βήματα μπροστά. Και επιτέλους δείχνουμε στην ελληνική τηλεόραση την πλευρά μία κανονικής γυναίκας. Όπως πραγματικά είναι στην ιδιοσυγκρασία της.
Η συγχώρεση είναι ένα στοιχείο που βρίσκεται στη γυναικεία φύση. Θα τη δούμε στην ηρωίδα σου;
Δεν πιστεύω πως από τη φύση μας είμαστε απαραίτητα καλές εμείς οι γυναίκες, η καλοσύνη έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Η κοινωνία είναι που έχει διαμορφώσει κάποια στερεότυπα. Διαθέτουμε όμως δύναμη. Η γυναίκα είναι άλλωστε εκείνη που γίνεται μάνα και εξελίσσει τον κόσμο.
Από την πορεία σου τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως σου αρέσουν αυτοί οι δύσκολοι ρόλοι. Γυναίκες που είναι διαφορετικές, πολύπλοκες, ενώ θα μπορούσες και λόγω εμφάνισης να επαναπαυτείς σε ρόλους ρομαντικούς, ήρεμους.
Μου αρέσουν οι ρόλοι για γυναίκες που παιδεύονται, που παλεύουν να είναι διαφορετικές. Έχει ενδιαφέρον να είναι πολύπλοκες, να δοκιμάζονται από τα συναισθήματά τους. Το στοίχημά μου με τη Λευκή ήταν όλο αυτό που αισθάνεται μέσα της, να το δούμε στα μάτια της. Να δείξει στο βλέμμα της όλα της τα συναισθήματα, την αγάπη, το μίσος.
Αν την είχες μπροστά σου, αν ήταν φίλη σου, τι θα τη συμβούλευες να μην κάνει;
Θα της έλεγα πως όλα ανήκουν στο παρελθόν και θα τη συμβούλευα να τα αφήσει όλα πίσω της. Πιστεύω ότι πρέπει να βρει τη λύτρωση. Και μόνο με τη συγχώρεση έρχεται η λύτρωση. Δεν είναι όμως εύκολη αυτή η διεργασία. Δεν υπήρχαν τότε και ψυχολόγοι εκείνη την εποχή.
Γιατί δεν κατανοείς μία άλλη σημαντική γυναίκα της σειράς, τη μητέρα σου; Δε βλέπουμε αλληλεγγύη.
Έχω πολύ θυμό και το τραύμα της εγκατάλειψης μέσα μου. Σε μία εύθραυστη ηλικία ως παιδί με είχαν στείλει στο ορφανοτροφείο, έζησα κακοποίηση, είναι τελικά πολλά τα τραύματα. Σε ποιον απ’ όλους να δείξω ως Λευκή κατανόηση; Πρέπει αρχικά να δώσω κατανόηση στον εαυτό μου. Από την άλλη πλευρά της είναι δύσκολη αυτή η αλληλεγγύη γιατί την αγάπη από τη μητέρα της δεν την πήρε όταν ήταν παιδί.
Η αλληλεγγύη ανάμεσα στις γυναίκες και στη σύγχρονη εποχή είναι ένα σοβαρό ζητούμενο. Γιατί δε συμβαίνει;
Γιατί ζούμε στην εποχή του «φαίνεσθαι», όλα είναι επιφανειακά, δύσκολα βρίσκεις την ουσία. Στις γενικότερα δύσκολες καταστάσεις της ζωής τη στήριξη και την υποστήριξη θα τη βρεις από ελάχιστους ανθρώπους δίπλα σου.
Υπάρχει από την άλλη πλευρά μία στενάχωρη διαπίστωση, πως ούτε και οι γυναίκες μεταξύ μας έχουμε αλληλεγγύη. Το βλέπουμε από τα τοξικά σχόλια που κάνει μία γυναίκα για μία άλλη γυναίκα στα social media.
Αυτό πλέον που γίνεται στα social media είναι η ανασφάλεια του καθενός με τον να βρίζει δημόσια κάποιον άλλον και είναι πραγματικά στενάχωρο. Όσο και αν έχεις αποφασίσει να μη σε επηρεάζουν τέτοια σχόλια, δεν μπορεί να σε αφήνουν αδιάφορη.
