Το πιο σημαντικό που μπορείς να κρατήσεις από τις καλοκαιρινές διακοπές δεν είναι οι φωτογραφίες

Θάλασσα, ηλιοβασιλέματα, παρέες, φαγητά, όμορφα μέρη, φωτογραφίες με τα παιδιά, με τον σύντροφο, με φίλους, με τα κατοικίδιά μας. Σαν να προσπαθούμε να κρατήσουμε τις στιγμές χαραγμένες σε μία κάρτα sim, σαν να θέλουμε να κρατήσουμε λίγο ακόμη από αυτό που ζήσαμε ως απόδειξη ότι πράγματι το ζήσαμε και να μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτήν όταν η καθημερινότητα αρχίσει και πάλι.

Μήπως, όμως, κάποιες φορές εστιάζουμε στο δέντρο και χάνουμε το δάσος; Μήπως τελικά το πιο σημαντικό που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας από τις διακοπές δεν αποτυπώνεται σε μία φωτογραφία;

Σκεφτείτε λίγο: τι σημαίνουν οι διακοπές για εσάς;

Τις έχουμε συνδέσει με την αλλαγή τόπου και περιβάλλοντος, αλλά και με μία προσωρινή απομάκρυνση από τον τρόπο που έχουμε μάθει να λειτουργούμε στην καθημερινότητά μας. Από τα «πρέπει», τις υποχρεώσεις, τα ωράρια, τη συνεχή διαθεσιμότητα, την αίσθηση ότι πάντα κάτι πρέπει να κάνουμε, κάτι να προλάβουμε, κάποιον να φροντίσουμε.

Είναι γεγονός ότι στην καθημερινότητα λειτουργούμε πολλές φορές στον «αυτόματο πιλότο». Ξυπνάμε, δουλεύουμε, οργανώνουμε, φροντίζουμε, απαντάμε σε μηνύματα, προσπαθούμε να προλάβουμε τη δουλειά, το σπίτι, τα παιδιά, τις υποχρεώσεις. Και δυστυχώς, πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε καν πόσο κουρασμένοι είμαστε. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι αρκετοί άνθρωποι τις πρώτες μέρες των διακοπών νιώθουν εξάντληση, κόπωση, υπνηλία. Σαν το σώμα να βρίσκει επιτέλους τον χώρο να μας «μιλήσει» και να μας δείξει πόση ένταση κουβαλούσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα.

Μήπως κάνεις κι εσύ αυτό το επικίνδυνο λάθος με το παιδί σου το καλοκαίρι;

Πιθανότατα στις διακοπές κοιμηθήκαμε περισσότερο και αντιληφθήκαμε πόσο μας είχε λείψει ο ύπνος. Απολαύσαμε μία βόλτα χωρίς πρόγραμμα, χαρήκαμε περισσότερο την επαφή με τον σύντροφό μας ή με τα παιδιά μας. Ίσως πάλι διαπιστώσαμε ότι ακόμη και εκεί δυσκολευόμαστε να χαλαρώσουμε, να αφήσουμε το κινητό στην άκρη ή να πάψουμε να έχουμε διαρκώς τον έλεγχο. Ακόμα και αυτές οι παρατηρήσεις είναι σημαντικές γιατί η ψυχική μας κατάσταση δεν αποκαλύπτεται μόνο μέσα από αυτά που μας δυσκολεύουν αλλά και μέσα από αυτά που μας ανακουφίζουν.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: τι ήταν αυτό που μας έκανε πραγματικά καλό; Η ξεκούραση; Η επαφή με τη φύση; Το γεγονός ότι δεν κοιτάζαμε διαρκώς το ρολόι; Ότι είχαμε περισσότερο χρόνο με τον άνθρωπό μας, με τα παιδιά μας, με φίλους ή ακόμη και με τον ίδιο μας τον εαυτό; Πολλές φορές οι διακοπές μάς θυμίζουν ανάγκες που μέσα στη χρονιά παραμερίζουμε: την ανάγκη για ξεκούραση, για σύνδεση, για προσωπικό χρόνο, για παιχνίδι και περισσότερο αυθορμητισμό.

Η επιστροφή…

Αρκετοί είναι εκείνοι που επιστρέφουν και μέσα σε λίγες μέρες ξαναμπαίνουν στους ίδιους ρυθμούς, νιώθοντας ότι οι διακοπές τους είναι ήδη αρκετά μακριά, καθώς οι υποχρεώσεις κάνουν και πάλι αισθητή την παρουσία τους και πολύ γρήγορα αισθάνονται σαν να μην έφυγαν ποτέ. Ίσως λοιπόν η επιστροφή μπορεί να γίνει και μία μικρή ευκαιρία να αναρωτηθούμε αν χρειάζεται να επιστρέψουμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

Τι αξίζει πραγματικά να κρατήσεις πέρα από τις καλοκαιρινές φωτογραφίες;

Ασφαλώς και θέλουμε να κρατήσουμε τις φωτογραφίες μας. Μας θυμίζουν πού πήγαμε, τι είδαμε και με ποιους ανθρώπους μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές. Υπάρχουν όμως και κάποιες «αναμνήσεις» που δεν αποτυπώνονται τόσο εύκολα σε μία εικόνα και ίσως αυτές να είναι τελικά οι πιο σημαντικές.

Ο χρόνος μετράει διαφορετικά: Στις διακοπές ο χρόνος συχνά αποκτά έναν πιο χαλαρό ρυθμό, δεν βιαζόμαστε, είμαστε πιο νωχελικοί, δεν χρειάζεται να τρέχουμε για να προλάβουμε τα πάντα, εκτός και αν ανήκουμε στην κατηγορία των FOMO, εκείνων δηλαδή που ακόμη και στις διακοπές κυνηγούν όλα όσα «πρέπει» να δουν και να κάνουν, από φόβο μήπως χάσουν κάτι. Πίνουμε πιο αργά τον καφέ μας, παίζουμε στην ακροθαλασσιά, κοιτάζουμε τον ορίζοντα, απολαμβάνουμε ένα γεύμα χωρίς να κοιτάζουμε συνεχώς την ώρα. Και ίσως το σημαντικότερο είναι ότι επιτρέπουμε στον εαυτό μας να μην κάνει απαραίτητα κάτι «χρήσιμο». Αφήνουμε απλώς την ημέρα να εξελιχθεί, θυμίζοντάς μας ότι δεν χρειάζεται κάθε λεπτό της ζωής μας να είναι γεμάτο, οργανωμένο και παραγωγικό.

Η ψυχική και σωματική ξεκούραση: Η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια ούτε χαμένος χρόνος αλλά μία βασική ανάγκη του οργανισμού μας. Ίσως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι να περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο μέχρι τις επόμενες διακοπές για να μας επιτρέψουμε να ξεκουραστούμε, αλλά να προσπαθήσουμε να έχουμε χρόνους αποφόρτισης και χαλάρωσης και μέσα στην καθημερινότητά μας, άλλωστε από εμάς εξαρτάται. Να δίνουμε λίγο περισσότερο χρόνο στον εαυτό μας, χωρίς ενοχή και χωρίς την αίσθηση ότι «δεν κάνουμε τίποτα».

Οι μικρές και απλές χαρές.
Οι μικροαπολαύσεις όπως ένα απλό φαγητό, μία βόλτα, η επαφή με τη φύση, μία συζήτηση χωρίς βιασύνη, το γέλιο με αγαπημένους ανθρώπους είναι αυτές που τελικά μετράνε. Αυτές δεν απαθανατίζουμε άλλωστε και στις φωτογραφίες μας; Αυτή την απλότητα που μας θυμίζει ότι η ευχαρίστηση και η ψυχική ευεξία δεν συνδέονται πάντα με κάτι μεγάλο ή εντυπωσιακό.

Και ίσως αυτή να είναι τελικά η σημαντικότερη «αποσκευή» των διακοπών: όχι μόνο οι φωτογραφίες από όσα ζήσαμε, αλλά η γνώση του πώς θα θέλαμε να ζούμε λίγο περισσότερο και όταν το καλοκαίρι τελειώσει.

Μαρίνα Μόσχα
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας