Τη Μαρία Καρυστιανού θα την κρίνουμε για τις απόψεις της ή για τα ρούχα της; Το παλτό & η παραίτηση

Παρά την αντίθετη άποψη που εξέφραζε τόσο μέσω των συνεντεύξεών της όσο και των αναρτήσεών της στο Facebook, η Μαρία Καρυστιανού ήδη έχει ανακοινώσει τη δημιουργία κινήματος πολιτών που θα λάβει μέρος στις επόμενες εκλογές. Διεκδικώντας την ψήφο του ελληνικού λαού και διεκδικώντας να ακουστεί μία διαφορετική φωνή εντός του Κοινοβουλίου.

Η χθεσινή της - αν και αναμενόμενη - παραίτηση από τη θέση της πρόεδρου του συλλόγου των θυμάτων των Τεμπών, δημιούργησε έναν νέο κύκλο σχολίων για το πρόσωπό της. Από αυτά τα σχόλια κάποια όχι απλά ήταν άκομψα, αλλά για μία ακόμη φορά, βαθιά σεξιστικά. Και δυστυχώς προέρχονται και από γυναίκες.

«Θα συνεχίσω πιο δυνατά τον αγώνα μου» λέει η Μαρία Καρυστιανού μετά την ανακοίνωση νέου κινήματος

Δεν μας ενδιαφέρει το look της Μαρίας Καρυστιανού γιατί θα την κρίνουμε για τον λόγο της και τα επιχειρήματά της

Εκ των πραγμάτων και χωρίς επεξήγηση, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, υπάρχει ένας σεβασμός στη Μαρία Καρυστιανού, ως μία μητέρα που έχει "χάσει" το παιδί της και εδώ και 3 χρόνια αναζητά την αλήθεια για το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη βραδιά.

Είναι δικαίωμα της να ερευνά, να αμφισβητεί, να θεωρεί ότι πρόκειται για έγκλημα, να κάνει ακόμη και ακραία σενάρια για το δυστύχημα των Τεμπών. Θα αποδειχτεί από τα δικά της στοιχεία και από το δικαστήριο τι συνέβη και θα αποδοθούν από τη δικαιοσύνη οι ευθύνες.

Αλλά αυτό το υπέρτατο δικαίωμα που έχει ως μάνα, δεν μπορούμε να της το στερήσουμε ούτε να διανοηθούμε να το αμφισβητήσουμε.

Και είναι βέβαια και δικό μας δικαίωμα, εφόσον μπαίνει πλέον στον πολιτικό στίβο, να την κρίνουμε για τις θέσεις της και για το πώς θα χειριστεί τον δημόσιο λόγο της. Ξέρει η Μαρία Καρυστιανού ότι πλέον ο ρόλος της ξεφεύγει από το θέμα των Τεμπών και αλλάζει κατηγορία στην κρίση μας. Θα την αντιμετωπίσουμε ως ένα πολιτικό πρόσωπο όταν θα μιλήσει για τους στόχους του κινήματός της για την οικονομία και την εξωτερική πολιτική.

Εκεί δεν θα την αντιμετωπίσουμε ως μάνα. Αλλά δεν θα πάψουμε να σεβόμαστε τον πόνο της και με αξιοπρέπεια θα την κρίνουμε, ακόμη και αν χρειαστεί ριζικά να διαφωνήσουμε μαζί της. Δεν μπορούμε να εξευτελίζουμε μία γυναίκα όταν έχει βιώσει έναν τέτοιο πόνο. Θα το κάναμε ποτέ αυτό σε έναν άντρα;

Και το λέμε αυτό εξαιτίας των εκατοντάδων τοξικών σχολίων στα social media - δυστυχώς και από γυναίκες - για το πανάκριβο παλτό με το οποίο εμφανίστηκε η Μαρία Καρυστιανού στο μπλόκο των αγροτών στη Νίκαια.

Το μόνο που ελπίζουμε, είναι στον προεκλογικό της αγώνα, να βρεθούν γυναίκες από όλα τα κόμματα να υψώσουν τη φωνή τους κατά των σεξιστικών ή γενικότερα εξευτελιστικών σχολίων κατά όλων των γυναικών που κρίνονται ακόμη από την εμφάνισή τους και τα ακριβά ή μη αξεσουάρ τους.

Σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο τώρα, απασχολεί την κοινή γνώμη τις τελευταίες ώρες η παραίτησή της από πρόεδρος του συλλόγου των θυμάτων των Τεμπών και κυρίως η ανάρτησή της στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook στην οποία μιλά ξεκάθαρα για διάσταση απόψεων και άκυρη απόφαση.

Λέγοντας χαρακτηριστικά: «...Έτσι μόλις χθες έλαβα γνώση μίας άκυρης σε νομικό επίπεδο, και κυρίως απογοητευτικής σε ηθικό επίπεδο, απόφασης των πέντε επί συνολικά επτά (7) Μελών του Συλλόγου, με την οποία αποφάσισαν κατά παράβαση του νόμου και του καταστατικού του Συλλόγου των Τεμπών «μεταξύ τους» κατά τρόπο οξύμωρο να αιτηθούν την «παραίτησή» μου, ως Προέδρου του ΔΣ».

Δες και τη συνολική δημοσίευσή της που τη έχει φέρει σε διάσταση - αν όχι ρήξη - με τους υπόλοιπους γονείς των Τεμπών.

Τις επόμενες εβδομάδες, η Μαρία Καρυστιανού θα ανακοινώσει και επίσημα όχι μόνο τον τίτλο του κινήματος αλλά και τις διαδικασίες που θα γίνουν για την εκλογή προέδρου, καθώς δεν έχει αποσαφηνίσει αν θα είναι εκείνη πρόεδρος, προφανώς για να διαφυλάξει τις αδιάβλητες διαδικασίες.

Προς το παρόν υπάρχουν εικασίες για το ποιοι και ποιες από την ενεργό πολιτική θα την υποστηρίξουν και θα βρεθούν κοντά της. Η πιο στενή της συνεργάτιδα είναι η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, πολιτευτής με το κόμμα Νίκη το 2023 ενώ αυτές τις μέρες θα συνεχίσει τις συναντήσεις της και με άλλους γονείς του συλλόγου, όσοι επιθυμούν τη συμπόρευση μαζί της.

Υπάρχει ένας κοινός στόχος που είναι η δικαίωση για τον θάνατο των παιδιών τους, αλλά δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει σύμπνοια απόψεων περί γενικής πολιτικής.