Ο Άγγελος Αντωνόπουλος από τον Άγνωστο Πόλεμο στην Αλίκη & τη Τζένη: «Έφυγε» στα 94 του χρόνια
«Έφυγε» από τη ζωή στα 94 του χρόνια ο σπουδαίος ηθοποιός που εκπροσωπoύσε τα λαμπρά χρόνια του ελληνικού θεάτρου, της τηλεόρασης αλλά και του κινηματογράφου.
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος είναι ίσως ο τελευταίος σπουδαίος μίας γενιάς γνήσιων θεατρανθρώπων, που όμως καθόρισαν με το ταλέντο τους και τις συγγενείς τέχνες. Στην αρχή της τηλεόρασης, ακόμη και στο μεσουράνημα του ελληνικού κινηματογράφου.
Σήμερα έγινε γνωστή η είδηση πως κηδεύτηκε σήμερα το πρωί στην Κάρυστο, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια. Είχε άλλωστε αποσυρθεί πριν σχεδόν 5 χρόνια από το θέατρο, το οποίο όμως υπηρέτησε αδιάλειπτα για 7 δεκαετίες.
Η Αλίκη, η Τζένη, ο Άγνωστος Πόλεμος του 80% , οι Πανθέοι και η Μάρμω
Στις παλαιότερες γενιές, ο Άγγελος Αντωνόπουλος αποτελεί μία εμβληματική φυσιογνωμία που είναι συνυφασμένη με το ελληνικό θέατρο, αφού εκτός από ηθοποιός υπήρξε καθηγητής υποκριτικής.
Γεννημένος στον Πειραιά και με καταγωγή από τα Ολύμπια της Γορτυνίας από μικρή ηλικία ήξερε πως θέλει να γίνει ηθοποιός, σε μία εποχή που ως παιδάκι είχε ζήσει την Κατοχή και η τέχνη του ηθοποιού ήταν άγνωστη στον τόπο που μεγάλωσε, αλλά και στην οικογένειά του, που με κόπο έβρισκε τα απαραίτητα για να επιβιώσει.
Είχε χάσει τον πατέρα του όταν ήταν μόλις δύο χρονών και η μητέρα του ήταν εκείνη που τον στήριξε σε όλα. Ακόμη και στην πρόθεσή του να σπουδάσει ηθοποιός.
«Μέναμε σε ένα δωμάτιο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αυτή ήταν στο μπαλκόνι και με περίμενε μετά τις εξετάσεις. Έζησε και τον Άγνωστο Πόλεμο αλλά και μία οικονομική μου άνθηση η μητέρα μου. Είχα σκοπό να της προσφέρων ό,τι καλύτερο μπορούσα» όπως είχε δηλώσει στο Ενώπιος Ενωπίω και στον Νίκο Χατζηνικολάου.
Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης ενώ ήδη είχε έρθει στην Αθήνα και σε μεγαλύτερη ηλικία από τους άλλους σπουδαστές και η γνωριμία με τον Κάρολο Κουν τον καθόρισε στην ενηλικίωση, στη μόρφωση και την εξέλιξή του. Για να φτάσει και ο ίδιος να γίνει δάσκαλος, λογοτέχνης και άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών. Πριν όμως συμβεί αυτό, στην Αθήνα θα δουλεύει από τα χαράματα, άλλοτε σε κατάστημα με έλαια, άλλοτε ως ταξιτζής, για να καταφέρει να επιβιώσει.
Υπήρξε από τους λίγους που «έσπασε» την απαγόρευση του Θεάτρου Τέχνης και δούλεψε παράλληλα στον κινηματογράφο και μάλιστα όχι μόνο πρόλαβε τη χρυσή εποχή του, αλλά στάθηκε αξιοπρεπώς σε ωραίες παραγωγές και στη δύση του. Συνεργάστηκε με Δαλιανίδη, Τζαβέλλα, Γεωργιάδη, Δημόπουλο, Ανδρέου, την ίδια στιγμή που στο θέατρο ήταν περιζήτητος, δουλεύοντας επί σκηνής με όλες τις μεγάλες πρωταγωνίστριες, νεότερες και παλαιότερες.
Ο τότε κολοσσός θιασάρχης Κώστας Μουσούρης του προσέφερε γη και ύδωρ για να ηγείται των παραστάσεών του.
Το γοητευτικό παρουσιαστικό του που δεν παρέπεμπε σε ζεν πρεμιέ ("πάντα έδειχνα μεγαλύτερος από την ηλικία μου" όπως έχει πει σε συνέντευξή του) ταιίριαζε με αρκετούς ρόλους. Είχε μεγάλη επιτυχία στο γυναικείο κοινό αλλά και στις συναδέλφους του. Δίχως όμως να δίνει λαβή για σχόλια και αχρείαστα κουτσομπολιά.
«Εγώ τις κυνηγούσα τις γυναίκες και μου άρεσε. Ένας δημοσιογράφος κάποτε μου είχε πει “σας σκέφτομαι ως κατακτητή” και του απάντησα “ήμουν κυρίως κατακτημένος”» όπως είχε πει σε συνέντευξή του.
Είχε παίξει σε περισσότερες σε 47 σπουδαίες ταινίες, με τελευταίες εκείνες με την αγαπημένη του φίλη Αλίκη Βουγιουκλάκη (Σ' αγαπώ, Ένα αστείο κορίτσι) ενώ είχε συνεργαστεί στον ελληνικό κινηματογράφο και με τη Τζένη Καρέζη (Από το Κονσέρτο για Πολυβόλα, το Δεσποινίς Διευθυντής και τόσες άλλες). Σε αρκετές συνεντεύξεις του είχε υποστηρίξει πως δεν ίσχυε η περιώνυμη κόντρα τους, πως είχαν πολύ καλές σχέσεις οι δύο ηθοποιοί και έναν υγιή ανταγωνισμό.
Finos Films
Λέγοντας σε συνέντευξή του και για τις δύο: «Η Τζένη Καρέζη ακόμη και αν θύμωνε, ήταν πανέμορφη, ενώ η Αλίκη ήταν δύσκολη στο περιθώριο που της δημιουργούσε η απαίτηση του επαγγέλματος. Η Κατίνα Παξινού από την άλλη πλευρά ήταν τόσο ανθρώπινη, στοργική, προσηνής και στοργική».
Αν δεν υπήρχε ο σπουδαίος σκηνοθέτης Βασίλης Γεωργιάδης, ο Άγγελος Αντωνόπουλος δεν θα έπαιζε με τη αγαπημένη του φίλη Κάτια Δανδουλάκη ως Μάρμω στους τηλεοπτικούς Πανθέους, αλλά το ντεμπούτο του στην τηλεόραση το είχε κάνει μετά από πρόταση του Κώστα Κουτσομύτη στον Άγνωστο Πόλεμο του Νίκου Φώσκολου.
Είναι η μοναδική σειρά που με τα σημερινά δεδομένα έκανε πάνω από 90% τηλεθέαση, καταστήματα έκλειναν, δρόμοι άδειαζαν και όλοι μαζεύονταν σε σπίτια που διέθεταν τηλεόραση για να τον βλέπουν ως Συνταγματάρχη Βαρτάνη στο πλευρό της Γκέλυς Μαυροπούλου.
Όπως είχε πει χαρακτηριστικά σε συνέντευξη του (Lifo) η σειρά υπήρξε για πολλούς λόγους σημαντική για τη χώρα μας: «Ο Κουτσομύτης με έπεισε να παίξω. Άρχισαν οι προβολές και μετά από 4-5 εβδομάδες, μια Κυριακή, βγαίνω στη σκηνή και χαλάει ο κόσμος. Πέταγαν γαρδένιες, σαν να ήμασταν στα μπουζούκια. Αυτό που ακολούθησε τα επόμενα τρία χρόνια ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Σταματούσαν τα πάντα για να δουν τη σειρά. Στους Χαιρετισμούς ο παπάς δεν έβρισκε εκκλησίασμα.
Ήταν πολλή μεγάλη επιτυχία, που όμως δέχτηκε καταιγισμό πυρών. Αλλά εγώ δεν είχα λόγο να μην παίξω. Το θέμα ήταν ο πόλεμος της Ελλάδας κατά του φασισμού. Εξυμνούσε το έπος της Αλβανίας, μια μεγάλη δόξα, και με φώναξαν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ερχόντουσαν στο καμαρίνι μου οι άνθρωποι συγκινημένοι, γιατί ο Φώσκολος που έγραφε το σενάριο αναφερόταν σε μάχες στις οποίες είχαν συμμετάσχει οι ίδιοι. Έπαιξαν πολλοί συνάδελφοι, επίσης, προοδευτικοί. Τότε δεν υπήρχε κανένας δισταγμός για την επιλογή μας και δεν λέγαμε πράγματα που ενοχλούσαν».
Bloggers
