Η Νικολέττα Ράλλη αποχαιρετά τον μπαμπά της με λόγια συγκινητικά: «Σε ευχαριστώ για όλα»
Ο μπαμπάς της Νικολέττας Ράλλη έφυγε από τη ζωή. Η συγκινητική ανάρτηση στο Instagram για την απώλειά του.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο πατέρας της Νικολέττας Ράλλη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή. Η παρουσιάστρια τον αποχαιρέτησε τον κύριο Ανδρέα με ένα κείμενο που θυμίζει σε όλους μας τι σημαίνει πατρική φιγούρα και μερικές φωτογραφίες από τις όμορφες στιγμές τους.
H Ζωζώ Σαπουντζάκη βιώνει την απώλεια ενός μεγάλου έρωτα ζωής, του αγαπημένου της Πύρρου
Η συγκινητική ανάρτηση της Νικολέττας Ράλλη για την απώλεια του μπαμπά της
Η απώλεια του πατέρα είναι μια στιγμή βαθιάς ενηλικίωσης, ανεξάρτητα από την ηλικία μας. Είναι η στιγμή που η «ομπρέλα» που ένιωθες να σε προστατεύει από το άγνωστο κλείνει, αφήνοντάς σε να αντιμετωπίσεις τον κόσμο με τα δικά σου εφόδια. Είναι ένας αποχαιρετισμός που πονάει, γιατί μαζί του φεύγει ένα κομμάτι της παιδικής μας αθωότητας, αλλά την ίδια στιγμή, είναι και μια αρχή: η στιγμή που συνειδητοποιείς πως οι αξίες και η αγάπη του έχουν πια ριζώσει μέσα σου, κάνοντάς σε τον άνθρωπο που εκείνος πάντα ονειρευόταν.
H Νικολέττα Ράλλη αποτύπωσε στην ανάρτησή της, όλα αυτά ακριβώς, αφού ο μπαμπάς της δεν ήταν απλώς ένας πατέρας - ήταν ο άνθρωπος που της έμαθε να σέβεται τη φύση στα καλοκαίρια του χωριού, που την ενθάρρυνε να κυνηγήσει την καριέρα της και να είναι οικονομικά ανεξάρτητη, και που - κόντρα στα στερεότυπα της εποχής του - δεν την πίεσε ποτέ για έναν γάμο, αλλά αναγνώρισε το ένστικτο της μητρότητας μέσα της.
Το πιο σημαντικό σημείο βέβαια, της ανάρτησής της ήταν το ότι πρόλαβε να του πει όσα ήθελε.
Ευτυχώς πρόλαβα κι εγώ και του είπα πολλά… και ευτυχώς είχα τη δύναμη και τη διαύγεια να το κάνω τη σωστή στιγμή.
Aναλυτικά η ανάρτηση της Νικολέττας Ράλλη:
«Ο μπαμπάς μου
Αυτός ο μπαμπάς που με έπαιρνε τρεις μήνες τα καλοκαίρια στο χωριό και με έμαθε να φτιάχνω κατασκευές και να αγαπώ και να σέβομαι τη φύση.
Που βγάζαμε άγριους βολβούς από τη γη και τους κάναμε σαλάτα.
Που μας έφτιαχνε τις ωραιότερες πατάτες τηγανητές που υπάρχουν στον κόσμο.
Που με έμαθε να οδηγώ και που πάντα υποστήριζε ότι οι γυναίκες είναι οι καλύτερες οδηγοί.
Που δεν μου είπε ποτέ «βρες κάποιον να παντρευτείς», αλλά μου έλεγε να γίνω μητέρα γιατί είμαι γεννημένη γι’ αυτό.
Που μας έλεγε πρώτα η καριέρα και η δουλειά μας και να έχουμε πάντα δικά μας λεφτά.
Που ήταν ήσυχος και διακριτικός, μέχρι που του γύριζε το μάτι αν πείραζε κάποιος τα παιδιά του.
Που έζησε χρόνια πολλά, χρόνια καλά και, το σημαντικότερο, ακριβώς όπως τα ήθελε.
Είδε και εγγόνια και χάρηκε πολύ, είδε όμως και τον καινούργιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο από τον Τσιβλό για Ποταμιά.
Ευτυχώς πρόλαβα κι εγώ και του είπα πολλά… και ευτυχώς είχα τη δύναμη και τη διαύγεια να το κάνω τη σωστή στιγμή.
Καλό ταξίδι, μπαμπά μου.
Σε ευχαριστώ για όλα».
Bloggers
