En Route… μία συλλογή ρούχων που μας «οδηγεί» σε μία εκλεκτική γκαρνταρόμπα
Η συλλογή INTRO υπήρξε το σημείο εκκίνησης της Majestaet για να συναντηθεί λίγο αργότερα η ROUTE, σε ένα ενδιάμεσο σημείο, αυτό το σημείο που όσα έχουν ήδη συμβεί αρχίζουν να αποκτούν βάρος, αφήνοντας χώρο για όλα αυτά που έρχονται.
Η διαδρομή είναι ανοιχτή. Αυτό που μετράει είναι η απόσταση ανάμεσα: οι αποφάσεις, οι παρεκκλίσεις και οι συναντήσεις που σταδιακά έδωσαν στην διαδρομή τον χαρακτήρα της.
Η ζωή σπανίως ακολουθεί μία ευθεία γραμμή. Αποτελείται από γνώριμες ρουτίνες και απρόβλεπτες διακοπές, από δρόμους που επιλέγουμε συνειδητά και άλλους δρόμους που βρισκόμαστε σχεδόν καταλάθος, δημιουργώντας δυναμικές μεταξύ των στιγμών. Μέσα από αυτές τις δυναμικές δημιουργούνται δράσεις - κάθε δράση δημιουργεί μία αντίδραση και κάθε εμπειρία μετακινεί κάτι, έστω και ανεπαίσθητα, επηρεάζοντας την κατεύθυνση που θα οδηγήσει. Κι ενώ, κάποιες διαδρομές μοιάζουν σχεδόν αβίαστες, άλλες απαιτούν περισσότερα από εμάς, συνθέτοντας μαζί μία πορεία που γίνεται ολοένα και πιο προσωπική σε κάθε βήμα.
Η γυναίκα στο επίκεντρο της FW26/27 ζει μέσα σε μία μόνιμη κατάσταση κίνησης, διασχίζει το οικείο και το απρόβλεπτο, αλλάζοντας ρυθμό καθώς οι συνθήκες γύρω της μεταβάλλονται, σταματά, ξαναρχίζει, παίρνει έναν δρόμο όχι συνηθισμένο, που θα την οδηγήσει εκεί που τελικά θα πρέπει να βρίσκεται. Κάποιες στιγμές περνάνε χωρίς να έχουν αντίκτυπο, ενώ άλλες αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε αυτό που έρχεται. Η δύναμη εδώ δεν εμφανίζεται ως κάτι θεαματικό ούτε ως μια ξαφνική αποκάλυψη, σχηματίζεται σταδιακά, μέσα από τη συσσώρευση εμπειρίας, μέσα από την επιμονή να συνεχίζει, να αντιδρά, να προσαρμόζεται και, κυρίως, να επιτρέπει στην ίδια τη διαδρομή να αφήνει τα σημάδια της πάνω της.
Αυτή η ιδέα αποκτά υλική υπόσταση σε ολόκληρη τη συλλογή μέσα από μια αισθητική σκόπιμα ανεπεξέργαστη, σχεδόν σαν η κατασκευή να αρνείται να κρύψει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε. Αποδομημένες σιλουέτες, ξέφτια, εμφανείς λεπτομέρειες και αναλογίες που έχουν μετατοπιστεί αφήνουν τη δομή του ρούχου ορατή, ενώ γνώριμα κομμάτια μοιάζουν να έχουν διακοπεί, ανοιχτεί ή επανεξεταστεί, σαν να βρίσκονται για λίγο ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που πρόκειται να γίνουν. Το ημιτελές παύει έτσι να αποτελεί ατέλεια και γίνεται μέρος της ίδιας της σχεδιαστικής γλώσσας, μια υπενθύμιση ότι ούτε ένα ρούχο ούτε ο άνθρωπος που το φορά χρειάζεται να δείχνει σαν να μην τον άγγιξε ποτέ τίποτα. Τα ίχνη, οι ασυμμετρίες και οι αλλαγές κατεύθυνσης δεν αφαιρούν από την ταυτότητα, συχνά είναι ακριβώς αυτά που τη δημιουργούν.
Η χρωματική παλέτα ακολουθεί την ίδια λογική. Το μαύρο και το λευκό λειτουργούν ως μια σταθερή, σχεδόν γραφική βάση, ενώ το μπλε σατέν εισάγει μια ψυχρότερη, αστική ένταση και το χακί επαναφέρει τη συλλογή σε κάτι πιο γήινο, πρακτικό και καθημερινό. Ανάμεσά τους, το lime εμφανίζεται απροσδόκητα, σχεδόν σαν παρέμβαση μέσα σε μια κατά τα άλλα ελεγχόμενη σύνθεση· μια οπτική διακοπή, ένα ξαφνικό σήμα, μια αλλαγή ρυθμού που θυμίζει ότι καμία πορεία δεν παραμένει για πολύ απολύτως προβλέψιμη.
Η υλικότητα προσθέτει ακόμη ένα επίπεδο σε αυτή την αφήγηση. Παρθένο μαλλί, βαμβάκι, βισκόζη και υφάσματα με βάση το rayon φέρνουν ζεστασιά, απαλότητα και αίσθηση αφής, ενώ πιο δομημένα και τεχνικά blends προσθέτουν ακρίβεια και αντοχή στις σιλουέτες. Το vegan leather εισάγει μια πιο καθαρή, σχεδόν αιχμηρή επιφάνεια, δημιουργώντας ένταση απέναντι στις ακατέργαστες άκρες και στις πιο μαλακές ίνες. Οι αντιθέσεις των υφών δημιουργούν έτσι τον δικό τους ρυθμό: το εύκαμπτο δίπλα στο αυστηρό, το λείο δίπλα στο ανολοκλήρωτο, το γνώριμο δίπλα σε κάτι που δεν περιμένεις. Τα υφάσματα επιλέγονται όχι μόνο για την εικόνα τους αλλά για τον τρόπο που πέφτουν, αντιδρούν στο σώμα και αποκτούν χαρακτήρα μέσα από τη χρήση, τοποθετώντας την ποιότητα και τη διάρκεια στο κέντρο της συλλογής.
Για τη Majestaet, η διαχρονικότητα δεν ταυτίζεται με την ουδετερότητα, συνδέεται περισσότερο με την ιδέα της συνέχειας. Ένα ρούχο δεν χρειάζεται να γίνει αόρατο για να αντέξει στον χρόνο, μπορεί να είναι αναγνωρίσιμο, ασύμμετρο, αποδομημένο, ακόμη και ιδιόμορφο, και παρ’ όλα αυτά να παραμένει ουσιαστικό πολύ μετά τη σεζόν για την οποία δημιουργήθηκε. Η FW26/27 σχεδιάζεται έχοντας κατά νου αυτή τη μακρύτερη σχέση με το ένδυμα: κομμάτια στα οποία μπορεί κανείς να επιστρέψει, να τα φορέσει διαφορετικά, να τα επανερμηνεύσει και να τα μεταφέρει από το ένα κεφάλαιο της ζωής του στο επόμενο. Η προσεκτική επιλογή των υλικών, η ουσιαστική κατασκευή και η επανάληψη της χρήσης διαμορφώνουν έτσι μια πιο συνειδητή αντίληψη της πολυτέλειας, όχι ως κάτι καινούργιο που διαρκώς αντικαθιστά το προηγούμενο, αλλά ως κάτι που διατηρεί την αξία του επειδή εξακολουθεί να έχει λόγο ύπαρξης.
Το ROUTE, λοιπόν, δεν είναι ούτε άφιξη ούτε επίλογος. Είναι περισσότερο το αποτύπωμα μιας κίνησης: συνηθειών που διακόπηκαν και χτίστηκαν ξανά, αποφάσεων που πάρθηκαν σχεδόν ενστικτωδώς, δύσκολων κομματιών που έπρεπε απλώς να διασχιστούν και κατευθύνσεων που δεν υπήρχαν στο αρχικό σχέδιο. Μια διαδρομή δεν αποκτά σημασία επειδή κάθε μέρος της υπήρξε όμορφο, κάτι τέτοιο θα ήταν άλλωστε ύποπτα βολικό. Η σημασία της βρίσκεται σε όσα συγκεντρώνονται όσο προχωράμε: εμπειρία, ένστικτο, μνήμη, δύναμη.
Από το INTRO στο ROUTE, η Majestaet συνεχίζει να κινείται προς τα εμπρός. Η επόμενη κατεύθυνση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, εξακολουθεί να σχεδιάζεται.
Bloggers
