Πώς να διατηρήσεις στενή σχέση με το ενήλικο παιδί σου - 6 πράγματα που δεν πρέπει να κάνεις

Το να βλέπεις το παιδί σου να μεγαλώνει και να γίνεται ένας ανεξάρτητος ενήλικας είναι αν μη τι άλλο μεγάλη ικανοποίηση.Ταυτόχρονα όμως, είναι και μια μετάβαση που συχνά συνοδεύεται από αμφιβολίες, φόβους και ερωτήματα: θα συνεχίσετε να έχετε μια καλή σχέση; Θα σε χρειάζεται ακόμη; Θα θέλει να επιστρέφει σε σένα όχι από υποχρέωση αλλά από επιλογή;

20 κομπλιμέντα που μπορείς να κάνεις στο παιδί σου κι δεν έχουν καμία σχέση με την εμφάνισή του

Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να έχεις «χτίσει» μια σχέση που αντέχει στον χρόνο και που δεν βασίζεται στον έλεγχο αλλά στη σύνδεση. Αυτό τουλάχιστον συμβουλεύει η σύμβουλος γονικής μέριμνας Reem Raouda, προτείνοντας να αποφεύγεις τα εξής έξι πράγματα:

1. Μην προσπαθείς να ελέγξεις το παιδί σου

Η ανάγκη για έλεγχο συχνά συγχέεται με τη σωστή καθοδήγηση όμως στην πραγματικότητα απομακρύνει αντί να φέρνει πιο κοντά. Η υπακοή μπορεί να φέρει άμεσα αποτελέσματα, αλλά δεν δημιουργεί ουσιαστικό δεσμό. Αντίθετα, όταν επιλέγεις τη σύνδεση, καλλιεργείς μια σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την αμοιβαία κατανόηση. Δεν χρειάζεται πάντα να έχεις τον τελευταίο λόγο ή να επιβάλλεις τη δική σου άποψη. Πολλές φορές, το πιο σημαντικό είναι να κρατάς ανοιχτή την πόρτα της επικοινωνίας.

2. Μην αγνοείς ποτέ τα συναισθήματά του

Το να υποτιμάς ή να ακυρώνεις τα συναισθήματα του παιδιού σου δεν τα εξαφανίζει - απλώς το μαθαίνει να τα κρύβει. Φράσεις όπως «είσαι καλά» ή «μην κάνεις έτσι» μπορεί να φαίνονται καθησυχαστικές αλλά στην ουσία μειώνουν την αξία της εμπειρίας του. Αν θέλεις να χτίσεις έναν βαθύ δεσμό, χρειάζεται να δημιουργήσεις έναν χώρο όπου τα συναισθήματα είναι αποδεκτά. Αυτό σημαίνει να αναγνωρίζεις τη δυσκολία του και να στέκεσαι δίπλα του χωρίς να προσπαθείς αμέσως να δώσεις λύση. Η παρουσία σου και η κατανόηση που δείχνεις είναι συχνά πιο σημαντικές από οποιαδήποτε απάντηση.

8 τρόποι για να ενδυναμωθεί η σχέση των γονιών με το παιδί

3. Μην προσπαθείς να αλλάξεις αυτό που είναι

Ένα από τα πιο συχνά λάθη είναι η προσπάθεια να διαμορφώσεις το παιδί σου ώστε να ταιριάζει σε αυτό που θεωρείς «σωστό» ή «εύκολο». Όμως, κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, ευαισθησίες και τρόπο έκφρασης. Αν προσπαθείς να το αλλάξεις, το πιθανότερο είναι να το κάνεις να νιώσει ότι δεν είναι αρκετό όπως είναι. Αντίθετα, όταν το αποδέχεσαι πλήρως - ακόμα κι όταν σε δυσκολεύει - του δίνεις την αίσθηση ότι αξίζει χωρίς όρους. Αυτή η αποδοχή είναι που δημιουργεί έναν βαθύ και σταθερό δεσμό, γιατί το παιδί δεν χρειάζεται να αναζητήσει αλλού την επιβεβαίωση.

4. Μην συνδέεις την αξία του με την επιτυχία

Είναι εύκολο να εστιάσεις σε βαθμούς, επιδόσεις και αποτελέσματα, όμως έτσι κινδυνεύεις να περάσεις το μήνυμα ότι η αξία του εξαρτάται από το τι καταφέρνει. Η αλήθεια είναι ότι το παιδί σου χρειάζεται να νιώθει ότι έχει αξία ανεξάρτητα από τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες του. Αντί να ρωτάς μόνο για το αποτέλεσμα, δείξε ενδιαφέρον για την εμπειρία του: πώς ένιωσε, τι σκέφτηκε, τι έμαθε. Να είσαι δίπλα του όχι μόνο όταν πετυχαίνει, αλλά και όταν αποτυγχάνει. Εκείνες οι στιγμές είναι που έχει μεγαλύτερη ανάγκη τη στήριξή σου.

5. Μην το κρίνεις στις στιγμές που έχουν σημασία

Η κριτική μπορεί να φαίνεται σαν τρόπος διόρθωσης αλλά συχνά οδηγεί το παιδί στο να κρύβει τα λάθη του αντί να μαθαίνει από αυτά. Όταν αντιδράς με έντονη επίκριση, το μήνυμα που λαμβάνει είναι ότι δεν είναι ασφαλές να είναι ειλικρινές μαζί σου. Αντί γι’ αυτό, προσπάθησε να δείξεις περιέργεια και κατανόηση. «Ρώτησε «τι συνέβη;» αντί για «τι σκεφτόσουν;». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείς έναν χώρο όπου μπορεί να μιλήσει ανοιχτά, να αναλάβει την ευθύνη και να εξελιχθεί χωρίς φόβο», εξηγεί η Reem Raouda.

Η μαγική φράση που άλλαξε τον τρόπο που μιλάω στο παιδί μου

6. Μην αποφεύγεις να παραδεχτείς το λάθος σου

Η σχέση με το παιδί σου δεν απαιτεί τελειότητα αλλά ειλικρίνεια. Όταν κάνεις λάθος - γιατί θα κάνεις - είναι σημαντικό να το αναγνωρίζεις. Μια αυθεντική συγγνώμη δείχνει ότι σέβεσαι το παιδί σου και τη σχέση σας. Όταν λες «έκανα λάθος, συγγνώμη», του δίνεις ένα πολύτιμο παράδειγμα για το πώς λειτουργούν οι υγιείς σχέσεις. Δεν χρειάζεται να δικαιολογηθείς ή να μεταφέρεις την ευθύνη. Η ανάληψη ευθύνης χτίζει εμπιστοσύνη και ενισχύει έναν δεσμό που βασίζεται στην αλήθεια και τον αμοιβαίο σεβασμό.

Δεν σημαίνει ότι αν κρατήσεις αυτή τη στάση, όλα θα είναι πάντα εύκολα ή ότι η σχέση σας δεν θα περάσει φάσεις απόστασης. Αυτό όμως που κερδίζεις δεν είναι ότι το παιδί σου θα σε χρειάζεται πάντα, αλλά ότι θα νιώθει άνετα να επιστρέφει σε σένα όταν το θέλει. Και αυτό δεν είναι δεδομένο - είναι κάτι που χτίζεται με τον χρόνο.