Το 75% του χρόνου που θα περάσεις με το παιδί σου εξαντλείται μέχρι τα 12 του

Κάθε χρόνο, με την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών, θα δεις αμέτρητες αναρτήσεις που μας θυμίζουν πως έχουμε μόλις «18 καλοκαίρια» με τα παιδιά μας. Το μήνυμα πίσω από αυτές είναι απλό: να επιβραδύνουμε τους ρυθμούς, να απλοποιήσουμε την καθημερινότητά μας, να αφήσουμε για λίγο τις οθόνες και να συνδεθούμε πραγματικά μαζί τους.

Ωστόσο, η παραδοχή ότι υπάρχουν πράγματι 18 καλοκαίρια μαζί τους δεν φαίνεται να ισχύει στην πράξη.

Ίσως όσοι το υποστηρίζουν να έχουν ακόμη μικρά παιδιά ή να έχουν ξεχάσει πόσο αλλάζουν τα πράγματα όταν αυτά μεγαλώνουν. Γύρω στην ηλικία των 12 ετών – μερικές φορές και νωρίτερα – συμβαίνει μια σημαντική αναπτυξιακή αλλαγή. Οι φίλοι αποκτούν μεγαλύτερη σημασία, τα ενδιαφέροντά τους διευρύνονται και η οικογένεια παύει σταδιακά να βρίσκεται στο επίκεντρο της καθημερινότητάς τους.

Και κάπως έτσι, τα καλοκαίρια δεν είναι πια όπως παλιά. Έρχεται το διάβασμα για τις Πανελλήνιες, οι βόλτες που διαρκούν μέχρι αργά το βράδυ με την παρέα, οι πρώτοι έρωτες και η ανάγκη τους για ανεξαρτησία. Οι γονείς περνούν, απόλυτα φυσιολογικά, σε έναν πιο διακριτικό ρόλο, αφού η προσοχή των παιδιών μετατοπίζεται πλέον εκτός σπιτιού.

Πώς μπορεί να γίνει ποιοτικός ο χρόνος που περνάω με το παιδί μου μπροστά στο κινητό

Κάπου διάβασα ότι περίπου το 75% του συνολικού χρόνου που θα περάσεις με τα παιδιά σου σε όλη σου τη ζωή έχει ήδη συμβεί μέχρι να γίνουν 12 ετών.

Και υπάρχουν έρευνες που το επιβεβαιώνουν:

• Η «απότομη» πτώση μετά τα 12: Σύμφωνα με ανάλυση δεδομένων από το American Time Use Survey, ο χρόνος που περνούν οι γονείς πρόσωπο με πρόσωπο με τα παιδιά τους φτάνει στο κορύφωμά του γύρω στα 4 με 8 έτη. Από την ηλικία των 12 και μετά, ο κοινός χρόνος μειώνεται κατακόρυφα κατά σχεδόν 50%, καθώς οι έφηβοι αφιερώνουν τη μερίδα του λέοντος στους φίλους, στο σχολείο και στις δικές τους δραστηριότητες.
• Μετά τα 18, μένει μόνο το 5%: Η ίδια μελέτη δείχνει ότι μέχρι τη στιγμή που το παιδί θα αποφοιτήσει από το σχολείο (γύρω στα 18), έχει ήδη «καταναλωθεί» το 90% με 95% του συνολικού χρόνου που θα περάσετε μαζί του σε ολόκληρη τη ζωή σας! Από εκεί και πέρα, οι συναντήσεις περιορίζονται σε γιορτές, κυριακάτικα τραπέζια και ολιγοήμερες διακοπές.
• Ποιοτικός vs Ποσοτικός χρόνος: Έρευνα του Πανεπιστημίου του Τορόντο έδειξε ότι για τα παιδιά ηλικίας 3 έως 11 ετών, το να βρίσκεται απλώς ο γονιός στο ίδιο δωμάτιο (π.χ. κοιτάζοντας το κινητό του) δεν επηρεάζει θετικά τη συναισθηματική τους ανάπτυξη. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η ουσιαστική αλληλεπίδραση - ακόμα κι αν διαρκεί λιγότερο.

«Δεν θέλω άλλο μωρό, θέλω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά που ήδη έχω»

Αυτό δεν σημαίνει ότι όσα ακολουθούν δεν έχουν αξία. Κάθε άλλο. Το να μεγαλώνουν είναι κάτι όμορφο και απαραίτητο. Άλλωστε, στόχος κάθε γονιού είναι να δει το παιδί του να γίνεται ανεξάρτητο, να δοκιμάζει τις δυνάμεις του και να ανοίγει τα δικά του φτερά.

Σημαίνει όμως ότι ο χρόνος που τα παιδιά σε χρειάζονται καθημερινά, που θέλουν να παίξεις μαζί τους, ή να περάσετε ατελείωτες ώρες παρέα, είναι πολύ πιο περιορισμένος απ' όσο συχνά συνειδητοποιούμε. Στην πραγματικότητα, ίσως να μην υπάρχουν 18 καλοκαίρια γεμάτα οικογενειακές στιγμές, αλλά 13 ή 14, εφόσον είμαστε τυχεροί.

Αν το παιδί σου είναι ακόμα μικρό, κράτα αυτό ως υπενθύμιση: Ο χρόνος δεν σταματάει και κυλάει πολύ πιο γρήγορα απ' όσο νομίζεις.

Δεν χρειάζεται να είσαι η «τέλεια» μαμά, ούτε να οργανώνεις το κάθε λεπτό. Χρειάζεται απλά να είσαι εκεί, παρούσα. Γιατί κάποια στιγμή, πολύ πιο σύντομα απ' όσο φαντάζεσαι, τα παιχνίδια στο κύμα θα δώσουν τη θέση τους σε δικές τους παρέες. Και τότε το μόνο που θα μετράει είναι να ξέρεις πως, όσο κράτησε αυτό το στάδιο, το έζησες πραγματικά.