Η Nicole Kidman έδωσε μία από τις καλύτερες συμβουλές για γονείς- γιατί όμως διαφωνούν τόσοι πολλοί;

Η Nicole Kidman βρέθηκε πρόσφατα στο Σίδνεϊ για την ειδική προβολή της νέας της ταινίας Practical Magic 2, έχοντας μαζί της τη 15χρονη κόρη της, Faith. Και μεταξύ όλων όσων είπε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της, μία φράση ξεχώρισε: «Μην αντιμετωπίζετε τα παιδιά σας σαν να είναι οι κολλητοί σας».

Σε συνέντευξή της στην αυστραλιανή Daily Telegraph, η σταρ απέρριψε κατηγορηματικά την ιδέα ότι είναι «κολλητή» με τις κόρες της, Sunday, 18 ετών και Faith. «Είσαι πρώτα από όλα μαμά. Είσαι οδηγός, μέντορας, το ασφαλές καταφύγιο όπου μπορούν πάντα να επιστρέφουν», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Αλλά τελικά, όπως λέω πάντα στα παιδιά μου δεν είμαι εδώ για να γίνω η καλύτερή σας φίλη. Είμαι εδώ για να είμαι ο βράχος σας», είπε χαρακτηριστικά.

Μαγικά Φίλτρα 2: Joey King και Maisie Williams μάς μιλούν για τη μαγεία του να είσαι γυναίκα

Η παγίδα του «cool γονιού»

Η τοποθέτηση της ηθοποιού αγγίζει ένα ευαίσθητο σημείο. Στην εποχή μας, όλο και περισσότεροι γονείς - ειδικά της Γενιάς X - δυσκολεύονται να διατηρήσουν αυτά τα όρια. Στην προσπάθειά τους να κερδίσουν τον τίτλο του «cool μπαμπά ή μαμάς», αποφεύγουν τους κανόνες, υιοθετούν τη νεανική αργκό και φτάνουν στο σημείο να ζητούν συμβουλές από τα παιδιά τους για θέματα που θα έπρεπε να συζητούν μόνο με ενήλικες.

Ωστόσο, η μεγάλη της κόρη Sunday επιβεβαιώνει ότι στην οικογένειά τους οι κανόνες ήταν πάντα ξεκάθαροι, ακόμη και μετά το διαζύγιο των γονιών της τον περασμένο Σεπτέμβριο. Όπως είχε δηλώσει στο περιοδικό Nylon, υπήρχαν δύο απαράβατοι όροι: «Δεν μπορούσα να ασχοληθώ με τη μόδα πριν τα 16 μου και το σχολείο ερχόταν πάντα πρώτο. Στην αρχή το μισούσα, αλλά τώρα χαίρομαι που υπήρχαν αυτά τα όρια, γιατί με κράτησαν προσγειωμένη».

Μπορεί ένας έφηβος να μη χαρεί ιδιαίτερα όταν ακούει έναν τέτοιο κανόνα. Να θεωρήσει τον γονιό του αυστηρό, υπερβολικό ή ακόμη και άδικο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο γονιός κάνει κάτι λάθος. Το αντίθετο. Τα παιδιά χρειάζονται έναν ενήλικα που μπορεί να αντέξει το γεγονός ότι κάποιες φορές θα γίνει δυσάρεστος και θα πάρει αποφάσεις με τις οποίες δεν συμφωνούν.

Η προσέγγιση της Nicole Kidman δεν είναι απλώς μια προσωπική της άποψη αλλά βρίσκει πλήρη επιβεβαίωση στην αναπτυξιακή ψυχολογία. Σύμφωνα με την ειδικό αναπτυξιακής ψυχολογίας Δρ Amanda Gummer, τα όρια ανάμεσα στην κουλτούρα των ενηλίκων και των εφήβων έχουν γίνει πλέον υπερβολικά δυσδιάκριτα. Πολλές φορές, η επιθυμία σου να γίνεις φίλη με το παιδί σου καλύπτει δικές σου συναισθηματικές ανάγκες, αλλά όταν η αποφυγή της σύγκρουσης μπαίνει πάνω από τις αναπτυξιακές ανάγκες του εφήβου, η σχέση σας αρχίζει να θολώνει.

Η Nicole Kidman αποκαλύπτει τον υποχρεωτικό κανόνα των δύο λεπτών που επιβάλλει στις κόρες της

Αυτό το αίσθημα σταθερότητας είναι που προσφέρει την απαραίτητη συναισθηματική ασφάλεια. Η κλινική ψυχολόγος Δρ Emma Svanberg επισημαίνει ότι το να λειτουργείς ως «βράχος» για τα παιδιά σου - ακριβώς όπως περιγράφει η ηθοποιός- αποτελεί τον πυρήνα της αποτελεσματικής γονεϊκότητας. Όταν λείπουν τα ξεκάθαρα όρια, τα ίδια τα παιδιά συχνά αναγκάζονται να τα διεκδικήσουν φτάνοντας στα άκρα. Όπως εξηγεί από την πλευρά της η Δρ Claire Hart αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας, ένας φίλος είναι ίσος μαζί σου αλλά ένας γονιός φέρει ευθύνες που ένας φίλος δεν θα έχει ποτέ. Η υπερβολικά ανεκτική γονεϊκότητα, όπου ο γονιός φοβάται να πει «όχι» για να μη χαλάσει τη φιλική σχέση, συνδέεται ερευνητικά με χαμηλότερη κοινωνική επάρκεια και χειρότερες σχολικές επιδόσεις.

Γιατί λοιπόν η συμβουλή της διχάζει;

Αν η επιστήμη συμφωνείμε την Nicole Kidman, γιατί η στάση της προκαλεί τόσες αντιδράσεις και συζητήσεις ανάμεσα στους γονείς;

Η απάντηση κρύβεται στο πόσο έχει αλλάξει η σύγχρονη κουλτούρα της ανατροφής. Πολλοί γονείς σήμερα, προσπαθώντας να ξεφύγουν από το αυστηρό και αυταρχικό μοντέλο των δικών τους γονιών, πέφτουν στο άλλο άκρο. Φοβούνται τη σύγκρουση, τρέμουν στην ιδέα ότι το παιδί τους θα τους αντιπαθήσει έστω και για λίγο, και επιζητούν απεγνωσμένα την επιβεβαίωση και την αποδοχή του. Επιπλέον, η εξάλειψη των χασμάτων στις προτιμήσεις- όταν ακούτε την ίδια μουσική, ντύνεστε παρόμοια και παρακολουθείτε τα ίδια trends - δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ισότητας. Έτσι, πολλοί αισθάνονται ενοχές ή θεωρούν ότι η οριοθέτηση σημαίνει έλλειψη οικειότητας, ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Η συμβουλή πάντως των ειδικών είναι πολύ πιο απλή: δεν χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στο να είσαι ένας αυστηρός γονιός και στο να είσαι ο καλύτερος φίλος του παιδιού σου. Μπορείς να γελάς μαζί του, να ακούς τα μυστικά του, να βλέπετε ταινίες στον καναπέ, να πηγαίνετε μαζί για ψώνια και να ξέρεις ποιο τραγούδι έχει κολλήσει στο μυαλό του. Αλλά μπορείς, ταυτόχρονα, να είσαι και εκείνος που θα πει: «Όχι, αυτό δεν είναι ασφαλές», «Αυτός ο κανόνας ισχύει» ή «Ξέρω ότι θυμώνεις μαζί μου, αλλά η απάντησή μου παραμένει όχι».

Γιατί το σημαντικό είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που, ακόμη κι όταν διαφωνεί μαζί σου, ξέρει ότι μπορεί να σε εμπιστευτεί.