Η Ιωάννα Μαλέσκου ξέρει ότι η μητρότητα την έκανε δυνατή & γνωρίζει πώς να θωρακίσει την κόρη της

Σε μια ειλικρινή και συναισθηματική συζήτηση, η Ιωάννα Μαλέσκου μιλά για τις ανασφάλειες, την πίεση των social media, την ομορφιά μέσα από τη μητρότητα, αλλά και για όλα εκείνα που θέλει να μάθει στην κόρη της μεγαλώνοντας.

Μετά τη Μαρίλια, άλλαξαν όλα

Η κόρη της Ιωάννας έγινε πριν μερικές ημέρες τριών ετών και δεν θα μπορούσαμε παρά να την ρωτήσουμε τι έχει αλλάξει περισσότερο μέσα της από τότε που την κράτησε τη Μαρίλια για πρώτη φορά αγκαλιά;

«Έχουν αλλάξει όλα, το αίσθημα αυτό της πληρότητας και της ευθύνης απέναντι στην μικρή μου και η αδιανόητα αληθινή αγάπη που έχω προς εκείνη. Είναι τρία χρόνια που δεν αντίλήφθηκα την ταχύτητα με την οποία κυλούν, μου το έλεγαν αλλά δεν το αντιλαμβανόμουν. Τα πρώτα δύο χρόνια ήθελα να τα ζήσω και να είμαι επάνω της και να απέχω από όλα, ήμουν δοσμένη σε αυτό το μεγάλωμα, σε αυτή τη φροντίδα που γέμισε η ψυχή που με κάτι, που παρά τις δυσκολίες του, αν δεν το είχα ζήσει έτσι θα είχα σοβαρό θέμα συναισθηματικά, θα είχα ένα μεγάλο κενό», λέει η παρουσιάστρια για τα πρώτα χρόνια μητρότητας.

Όσο για το ποια κομμάτια της «παλιάς Ιωάννας» νιώθει η Μαλέσκου ότι άφησε πίσω; Η ίδια εξηγεί χαρακτηριστικά:

«Δεν μου λείπει κανένα κομμάτι της Ιωάννας πριν την Μαρίλια, πριν ξεκινήσει αυτός ο ρόλος της μαμάς, εννοώ, και πριν ξαναγεννηθώ εγώ, γιατί τρία χρόνια τώρα που είμαι μαμά, είμαι ένας άλλος άνθρωπος. Και τι εννοώ, δεν άλλαξα χαρακτήρια, και κάποιος μπορεί να το ακούσει και να μην αντιληφθεί το πώς το βιώνω εγώ και πιθανώς και άλλες μαμάδες, ότι όντως αλλάζει όλο. Δεν θυμάμαι το πώς ήμουν πριν.

Δεν θυμάμαι το πώς ήμουν πριν, όντως δεν με θυμάμαι γιατί ζω μια συνθήκη που με απορροφά και είναι καταλυτική και δεν έχω το περιθώριο ή τη διάθεση να σκεφτώ τι έκανα πριν. Ζω το τώρα και το μετά μας και η αλήθεια είναι ότι στο πώς εξελίσσομαι με αυτή τη διαδρομή είναι κάτι που το απολαμβάνω και το χαίρομαι», παρατηρεί η παρουσιάστρια και τονίζει πως έχει περάσει σε μια άλλη φάση και πια δεν την νοιάζει τίποτα.

Όσο για το αν έχει γίνει καλύτερος άνθρωπος, από την ημέρα που έγινε μαμά, η Ιωάννα είναι ξεκάθαρη:

«Θεωρώ πως ο καθένας μας έχει τη δική του στόφα, τον δικό του χαρακτήρα. Δεν αλλάζεις ξαφνικά όταν γίνεσαι γονιός, δεν αλλάζει ούτε η ποιότητα αλλά ούτε η ουσία σου. Πιστεύω όμως ότι εξελίσσεσαι, καλλιεργείς περισσότερο τον εαυτό σου και κατευθύνεσαι προς το φως.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο boost ενέργειας που παίρνω καθημερινά. Νιώθω πως γίνομαι καλύτερος άνθρωπος κι έχω ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μου. Ακόμη και στοιχεία που υπήρχαν ήδη στη φύση μου, τώρα νιώθω την ανάγκη να τα καλλιεργώ και να τα αναδεικνύω περισσότερο, γιατί θέλω να αφήσω ένα ισχυρό αλλά πάνω απ’ όλα θετικό αποτύπωμα.

Και αυτό αφορά τα πάντα: τον τρόπο που μιλάω, τον τρόπο που συμπεριφέρομαι στους ανθρώπους, ακόμη και το πώς διαχειρίζομαι δύσκολες στιγμές ή κρίσεις της καθημερινότητας».

Τι θα ήθελε να ακούσει μια νέα μαμά που πιέζεται να «επανέλθει» γρήγορα εμφανισιακά ή επαγγελματικά;

Η Ιωάννα Μαλέσκου εξηγεί:

Σαν να θεωρείται λάθος να σε απασχολεί το πώς αισθάνεσαι με το σώμα και την εικόνα σου, επειδή πρέπει να κοιτάς μόνο το παιδί σου. Και τότε ήμουν πολύ εγκλωβισμένη σε αυτή τη σκέψη. Ένιωθα ότι δεν μου επιτρέπεται καν να πω δυνατά πως με απασχολεί το πώς θα είμαι εγώ μετά.

Για μένα, όμως, ήταν και κομμάτι της δουλειάς μου, κάνω τηλεόραση, η εικόνα είναι μέρος της καθημερινότητάς μου, αλλά ήταν και κάτι βαθιά προσωπικό, ως γυναίκα και ως άνθρωπος. Κάποια στιγμή άρχισα να νιώθω ότι αυτό μέσα μου ενεργοποιείται έντονα. Και φυσικά όλο αυτό συνέβαινε μαζί με τις ορμόνες, που εκείνη την περίοδο ήταν πραγματικά σε έκρηξη.

Το δύσκολο είναι ότι δεν ήξερα πού να το επικοινωνήσω. Είναι πολύ λεπτή γραμμή. Είμαι άνθρωπος που δουλεύω πολύ τη σκέψη μου, αλλά ταυτόχρονα είμαι και overthinker. Μπαίνω εύκολα σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων, αναλύω τα πάντα ξανά και ξανά. Και όταν αυτές οι σκέψεις γίνουν σκοτεινές ή μολυσμένες, τότε πραγματικά χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου.

Υπήρξαν στιγμές που ένιωσε η Ιωάννα πως την πληγώνει η κριτική για την εικόνα της και αν η μητρότητα τη βοήθησε να διαχειριστεί τα σχόλια;

«Η ομορφιά της ψυχής είναι αυτό που τελικά έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Ξέρεις, ειδικά εμείς οι γυναίκες, όταν είμαστε καλά, όταν είμαστε πραγματικά ευτυχισμένες, είτε αυτό προέρχεται από το παιδί μας, είτε από τη ζωή μας, είτε από τη διαδρομή μας συνολικά, τότε αυτό φαίνεται.

Και πολλές φορές όλα αυτά τα μικρά στοιχεία που συνθέτουν την καθημερινότητά μας τα προσπερνάμε, ενώ στην πραγματικότητα είναι η μεγαλύτερη πηγή χαράς. Μπορεί κάποιος να μου πει σήμερα είσαι στα καλύτερά σου, επειδή ήρθα εδώ, με έβαψαν τα κορίτσια, ντύθηκα όμορφα, έκανα ένα γύρισμα. Η αληθινή ομορφιά όμως είναι κάτι πολύ πιο βαθύ.

Από την άλλη, δεν μπορούμε να ξεχνάμε και τη γυναικεία μας φύση. Δεν μπορώ να φανταστώ μια γυναίκα να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να νιώθει ότι έχει εγκαταλείψει ολοκληρωτικά τον εαυτό της. Και δεν μιλάω για τελειότητα ή για ηλικία. Οι μικρές βελτιώσεις, η φροντίδα, η ανάγκη να περιποιηθείς τον εαυτό σου δεν έχουν ηλικία.

Η αυτοφροντίδα είναι πολύ σημαντική. Κι εγώ για μεγάλο διάστημα το είχα αφήσει στην άκρη. Μέχρι που κάποια στιγμή είπα ''ώπα, κάπου εδώ χανόμαστε''.

Η ψυχοθεραπεία με βοήθησε να γίνω καλύτερη σε όλους τους ρόλους μου: ως σύντροφος, ως μητέρα, ως φίλη, ως επαγγελματίας. Με βοήθησε όμως κυρίως να δω ότι αξίζει να βάζεις και τον εαυτό σου μέσα στο κάδρο.

Γιατί αν εκείνος που φροντίζει τους πάντες πάψει να φροντίζει τον εαυτό του, τότε κάποια στιγμή καταρρέει όλο το σύστημα»!

Ζούμε σε μια εποχή όπου το σχόλιο στα social media μπορεί να γίνει πολύ σκληρό. Έχει μάθει η Ιωάννα να αντιμετωπίζει τα σχόλια; Την αγχώνει η ιδέα ότι κάποια στιγμή θα έρθει και η κόρη της αντιμέτωπη με αυτή την κουλτούρα κριτικής;

«Όταν συναντηθήκαμε μετά από καιρό, με ρώτησες “πώς και έκοψες τα μαλλιά σου''; Κι εγώ σου είπα κάτι πολύ απλό: ότι ένιωσα πως ήρθε η στιγμή να είμαι πιο φυσική.

Δεν λέω, μου αρέσουν οι αλλαγές και χαίρομαι που σήμερα οι γυναίκες έχουμε τόσες επιλογές. Σήμερα μπορεί να με βλέπεις έτσι και αύριο με μακριά μαλλιά σαν Ραπουνζέλ. Αυτό είναι το ωραίο. Όμως το θέμα δεν είναι το μαλλί.

Έχω συνηθίσει να ακούω και να διαβάζω πράγματα για μένα που απέχουν πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι, ό,τι κι αν κάνεις, όσο κι αν προσπαθήσεις να δείξεις ποια είσαι πραγματικά, πάντα θα υπάρχει κάποιος που δεν ενδιαφέρεται να το δει.

Και τότε αναρωτιέσαι: γιατί να απολογούμαι; Γιατί να εξηγώ συνεχώς ποια είμαι, πώς λειτουργώ ή γιατί κάνω τις επιλογές που κάνω; Από τη στιγμή που δεν βλάπτω ούτε ενοχλώ κανέναν, αυτό αφορά αποκλειστικά τη δική μου ζωή και τη δική μου σφαίρα.

Για να μπορώ όμως να το λέω σήμερα αυτό με τόση σιγουριά, σημαίνει ότι έχω περάσει από πολλά στάδια και πολλά κύματα. Γιατί όταν μαθαίνεις ότι ό,τι κι αν κάνεις θα σχολιαστεί, όταν βλέπεις ότι οι άνθρωποι πολλές φορές θέλουν να σε χωρέσουν σε μια εικόνα που έχουν οι ίδιοι στο μυαλό τους, τότε εύκολα μπορείς να αρχίσεις να χάνεις την ταυτότητά σου.

Εγώ όμως σήμερα ξέρω πολύ καλά ποια είμαι. Και πια δεν με απασχολεί αν η εικόνα μου δεν αρέσει σε κάποιους. Σημασία έχει ότι αρέσω εγώ σε μένα. Και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Διάβασε όλο το αφιέρωμα εδώ