Μαμά Στην Αναμονή : 3 παιδικά πάρτι σε ένα weekend & πώς θα τα βγάλεις πέρα

Υπάρχει ένα σημείο στη μητρότητα που σταματάς να κανονίζεις τη δική σου ζωή και αρχίζεις να συντονίζεις την ζωή σου με τη ζωή των παιδιών και κάπου εκεί αποχαιρετάς την κοινωνική ζωή (σου).

Κι αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ένα από αυτά. Τρία παιδικά πάρτι...

... σε τρεις διαφορετικές ώρες, σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, με τρεις διαφορετικές σακούλες που spoiler alert δεν έμειναν για πολύ ξεκάθαρες στο μυαλό μου.

Γιατί ναι, έγινε. Το λάθος δώρο πήγε στο λάθος παιδί. Και όχι, δεν το πήραμε χαμπάρι αργότερα, με την ησυχία μας. Ο Αλέκος να ‘ναι καλά το παιδί, άνοιξε το δώρο επιτόπου και από μακριά ακούστηκε το θρυλικό «μαμά της Νάγιας, τι είναι αυτό;». Εκεί κάπου πάγωσε ο χρόνος κι εσύ δεν είναι ιδέα σου, έβαλες λίγο blush φυσικό στα μάγουλά σου.

Και με τις ώρες πώς πάμε; Το πρωινό πάρτι παλεύεται. Το μεσημεριανό το δίνεις, χαλάλι, λες ας χάσω και το power nap. Αλλά αυτά τα βραδινά… αυτά τα παιδικά πάρτι που τελειώνουν 11 και 12 το βράδυ, ειλικρινά είναι άλυτο μυστήριο της μητρότητας.

Ποιο παιδί είναι ξύπνιο τα μεσάνυχτα και γιατί; Κι αν είναι να ξενυχτήσουμε, να το κάνουμε σωστά. Να βγούμε ένα βραδάκι μόνο μαμάδες, να το ευχαριστηθούμε κι εμείς.

Και κάπου εκεί μπαίνει και το κοινωνικό κομμάτι. Το «to know us better», οι γνωριμίες, οι μαμάδες που προσπαθείς να θυμηθείς ποιανού παιδί είναι, τα χαμόγελα που κρατάς λίγο παραπάνω απ’ όσο νιώθεις.

Και να μην μιλήσουμε για τις μαμάδες-επαγγελματίες προσκεκλημένες. Εκείνες που στα δικά τους πάρτι δεν τις έχουμε δει ποτέ, αλλά στα δικά μας είναι πρώτες και καλύτερες. Και παραγγέλνουν. Μία φορά, δύο φορές, τρεις φορές. Ζωή να έχουν.

Και μέσα σε όλα αυτά, είμαστε και μεις, οι μαμάδες production managers. Η μαμά που θα σχολιάσει τα υπερπαραγωγή πάρτι, αλλά θα κάνει ακριβώς το ίδιο για το δικό της παιδί. Με θεματική, με τούρτα κομμένη και ραμμένη, με δωράκια custom και γιατί όχι με ένα escape room στο επόμενο level.

Μέσα σε αυτό το χάος, λοιπόν δεν μπορείς να μην πιάνεις τον εαυτό σου να γυρίζει λίγο πίσω. Τότε που τα πάρτι είχαν ένα κέικ, δυο ομπρελίτσες, λίγα παιδιά και πολύ γέλιο. Τότε που δεν υπήρχε production, δεν υπήρχε Pinterest, δεν υπήρχε σύγκριση. Υπήρχε μόνο η στιγμή.

Σήμερα έχουμε πινιάτες, themes και αισθητική που θυμίζει Kardashians λαι καλά κάνουμε, αν αυτό μας δίνει χαρά. Αλλά κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, μήπως ξεχνάμε το βασικό; Ότι τα παιδιά θέλουν απλά να περάσουν καλά.

Κι εμείς;

Εμείς καθόμαστε λίγο στο παγκάκι πριν μπούμε στο επόμενο πάρτι. Έχουμε άλλα 20 λεπτά. Και μέσα σε αυτά τα 20 λεπτά δεν είμαστε μαμάδες, δεν είμαστε διοργανώτριες, δεν είμαστε social managers παιδικών γενεθλίων. Είμαστε απλά εμείς και για λίγο, επιλέγουμε να μείνουμε στην αναμονή!

Αν βρεθείς κι εσύ λοιπόν με τρεις προσκλήσεις, τέσσερις σακούλες δώρων και την ψευδαίσθηση ότι θα ξεκουραστείς το Σαββατοκύριακο, έχω μερικές συμβουλές.

Γράψε το όνομα του παιδιού πάνω στη σακούλα πριν φύγεις από το σπίτι.

Μην υπολογίζεις ότι θα κοιμηθείς το μεσημέρι.

Να έχεις πάντα ένα έξτρα δωράκι στο πορτμπαγκάζ για παν ενδεχόμενο.

Μην πηγαίνεις νηστική σε παιδικό πάρτι γιατί θα βρεθείς να τρως το τέταρτο κρουασανίνι λες και είναι γεύμα Michelin.

Το σημαντικότερο, μην προσπαθείς να θυμάσαι τα ονόματα όλων των μαμάδων. Μετά το τρίτο πάρτι είμαστε όλες η «μαμά του Γιώργου», η «μαμά της Μαρίας» και η «μαμά που νομίζω κάπου την ξέρω».

Να θυμάσαι: δεν χρειάζεται να γνωρίζεις όλες τις μαμάδες, χρειάζεται μόνο να εμφανιστείς. Τα παιδιά δεν θα θυμούνται αν η πινιάτα είχε 50 ή 100 γλυκά, θα την έχουν διαλύσει σε 5 λεπτά, θα θυμούνται ότι έτρεξαν, γέλασαν και πέρασαν καλά με τους φίλους τους.

Κι εμείς, αν είμαστε τυχερές, θα θυμόμαστε ότι κάποια στιγμή βρήκαμε μια γωνίτσα, κάτσαμε για δέκα λεπτά και δεν μας ζήτησε κανείς ούτε χυμό, ούτε χαρτοπετσέτα!

Καλή δύναμη. Το επόμενο πάρτι είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζεις.