Είδες πλάνα από τα γεμάτα κόσμο Κουφονήσια και χάρηκες που δεν είσαι εκεί; Tότε έχεις ROMO!
Από το άγχος του FOMO στη λύτρωση του ROMO: Τι σημαίνει ο νέος όρος που λάνσαρε ο Cillian Murphy και γιατί μας εκφράζει όλους.
Ζούμε σε μια εποχή που η πληροφορία και οι εικόνες τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς. Καθημερινά, αρκεί ένα απλό «σκρολάρισμα» στην οθόνη του κινητού για να κατακλυστούμε από στιγμιότυπα γεμάτα κόσμο και υποσχέσεις για κάποιο «top event» που συμβαίνει αυτή τη στιγμή κάπου εκεί έξω.
Μέχρι σήμερα, η συζήτηση κινούνταν ανάμεσα σε δύο άκρα. Από τη μία το κλασικό FOMO (Fear Of Missing Out), δηλαδή εκείνος ο κρυφός πανικός ότι όλοι περνούν φανταστικά κι εσύ μένεις πίσω. Από την άλλη το JOMO (Joy Of Missing Out), η συνειδητή απόφαση να μείνεις εκτός, απολαμβάνοντας την ησυχία σου - στο σπίτι σου συνήθως - χωρίς ίχνος τύψεων.
Εδώ όμως, ο γνωστός ηθοποιός, Cillian Murphy, ήρθε να προσθέσει ακόμα έναν όρο, το ROMO (Relief Of Missing Out). Η διαφορά του με τα προηγούμενα δύο είναι ότι δεν βασίζεται απλώς στην επιθυμία σου να απέχεις, αλλά στην απόλυτη ανακούφιση μόλις συνειδητοποιείς από τι ακριβώς γλίτωσες.
Για να καταλάβεις τι ακριβώς είναι το «ROMO» σκέψου αυτό.
Τις τελευταίες μέρες βλέπεις σίγουρα πλάνα από την Ιταλίδα στα Κουφονήσια ή τα σοκάκια της Πάρου και της Μυκόνου να είναι γεμάτα κόσμο, στριμωγμένο ως επί το πλείστον, σε ουρές, να προσπαθούν να κάνουν «ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο για την ανθρωπότητα» για να φτάσουν σε κάποιο μπαρ, στην παραλία ή απλά στην ταβέρνα του νησιού.
Αν βλέποντας αυτές τις εικόνες ένιωσες μια βαθιά, λυτρωτική ανάσα, χαμογέλασες και είπες από μέσα σου (φτιάχνοντας το μαξιλάρι σου) «Παναγία μου, ευτυχώς που δεν πήγα!», τότε έπαθες «ROMO».
Για να είμαστε απόλυτα δίκαιοι στο τέλος της ημέρας, δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Άλλες μέρες μπορεί να μας πιάνει το κοινωνικό μας και να θέλουμε να χαθούμε σε μια sold out συναυλία ή στο μπαρ στο Παγκράτι που γίνεται χαμός από κόσμο για να νιώσουμε την ξεχωριστή ενέργεια και το vibe κι άλλες να θέλουμε να αποσυρθούμε πλήρως στα ιδιαίτερα διαμερίσματά μας.
Το να αναγνωρίζεις όμως την αξία του να μένεις έξω από τη λαοθάλασσα - και να νιώθεις ανακούφιση γι' αυτό - είναι ίσως η πιο υγιής ισορροπία που μπορούμε να βρούμε.
