Τι είναι η ARFID; Η «αόρατη» διαταραχή πρόσληψης τροφής
Πώς να ξεχωρίσεις μια φυσιολογική ιδιοτροπία στο φαγητό από μια σοβαρή διατροφική δυσκολία.
Η διάκριση ανάμεσα στο συνηθισμένο επιλεκτικό φαγητό της παιδικής ηλικίας και σε μια βαθύτερη διατροφική διαταραχή αποτελεί συχνό προβληματισμό για πολλούς γονείς. Σχεδόν κάθε παιδί θα περάσει από μια φάση όπου απορρίπτει ορισμένες τροφές, ακόμα κι αν μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν αγαπημένες του συνήθειες. Αυτό το στάδιο, γνωστό και ως «τροφοφοβία», εμφανίζεται συνήθως μεταξύ του ενάμιση και των τριών ετών και θεωρείται ένα εντελώς φυσιολογικό αναπτυξιακό βήμα που σταδιακά υποχωρεί.
Ωστόσο, όταν η άρνηση για φαγητό γίνει τόσο αυστηρή και επίμονη ώστε να επηρεάζεται η σωματική αύξηση, η θρέψη αλλά και η ψυχολογική ευεξία του παιδιού, τότε ενδέχεται να μην πρόκειται για μια απλή παραξενιά, αλλά για τη Διαταραχή Αποφυγής/Περιορισμού Πρόσληψης Τροφής (ARFID).
Ποιες είναι οι «Almond Daughters» ή πώς η τοξική κουλτούρα της δίαιτας περνάει από γενιά σε γενιά
Τι είναι η Διαταραχή Αποφυγής/Περιορισμού Πρόσληψης Τροφής (ARFID);
Η ARFID αποτελεί μια σχετικά νέα διάγνωση στο πεδίο της ψυχικής υγείας, καθώς εντάχθηκε επίσημα στα διαγνωστικά εγχειρίδια το 2013, αντικαθιστώντας και διευρύνοντας την παλαιότερη έννοια της «διαταραχής σίτισης της βρεφικής και παιδικής ηλικίας».
Το βασικότερο χαρακτηριστικό που τη διαφοροποιεί από άλλες γνωστές διαταραχές πρόσληψης τροφής, όπως η νευρική ανορεξία ή η βουλιμία, είναι ότι δεν σχετίζεται καθόλου με παραμορφωμένη εικόνα σώματος ή με την επιθυμία απώλειας βάρους.
Τα άτομα με ARFID περιορίζουν την τροφή τους για εντελώς διαφορετικούς λόγους, όπως η πλήρης έλλειψη ενδιαφέροντος για το φαγητό, η έντονη αισθητηριακή ενόχληση από την υφή, τη μυρωδιά ή τη γεύση συγκεκριμένων τροφών ή ο φόβος για πιθανές αρνητικές συνέπειες, όπως ο πνιγμός, ο εμετός και ο πόνος στο στομάχι - συνήθως μετά από κάποια τραυματική εμπειρία.
Επιπλοκές στην υγεία και την κοινωνική ζωή
Ενώ το απλό επιλεκτικό φαγητό υποχωρεί φυσιολογικά μέχρι την ηλικία των έξι ετών χωρίς να διαταράσσει τη συνολική υγεία, η ARFID μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές.
Τα παιδιά ή οι έφηβοι που πάσχουν από αυτή συχνά καταναλώνουν ελάχιστες τροφές - μερικές φορές μόλις πέντε έως δέκα συγκεκριμένα είδη - με αποτέλεσμα να εμφανίζουν σημαντική απώλεια ή ανεπαρκή πρόσληψη βάρους, σοβαρές διατροφικές ελλείψεις, λήθαργο, ζάλη και μυϊκή αδυναμία.
Παράλληλα, η διαταραχή αυτή επηρεάζει βαθιά και την κοινωνική ζωή του ατόμου, καθώς η ώρα του γεύματος μετατρέπεται σε πηγή έντονου άγχους, οδηγώντας συχνά σε αποφυγή σχολικών γευμάτων, εκδρομών ή οικογενειακών συγκεντρώσεων.
Παράγοντες Κινδύνου και Αντιμετώπιση
Η εμφάνιση της ARFID είναι συχνότερη σε άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, παρουσιάζουν Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή αντιμετωπίζουν αγχώδεις διαταραχές.
Επειδή πρόκειται για μια κατάσταση που δεν υποχωρεί από μόνη της, η έγκαιρη παρέμβαση από μια διεπιστημονική ομάδα (παιδιάτρους, ψυχολόγους και διατροφολόγους) είναι απαραίτητη.
Η αντιμετώπιση επικεντρώνεται στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία για τη σταδιακή εξοικείωση με νέες τροφές και τη διαχείριση του άγχους, ενώ παράλληλα παρέχεται υποστήριξη στην οικογένεια.
Bloggers
