Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου

Μία από τις πιο συνήθεις αθώες ασθένειες των γυναικών είναι οι εντερικές διαταραχές. Έρευνες δείχνουν ότι η γυναίκα είναι συνήθως πιο επιρρεπής σε τέτοιου είδους διαταραχές από ότι ο άντρας. Εμφανίζεται συνηθέστερα στα άτομα των 15 έως 45 ετών, και παρόλο που δημιουργεί χρόνια προβλήματα, δεν αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του εντέρου ή άλλων φλεγμονωδών νόσων. Τι είναι όμως το σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου;

Το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου ή αλλιώς ΣΕΕ είναι μία χρόνια διαταραχή της λειτουργίας του εντέρου. Το χαρακτηρίζει το ήπιο ή έντονο κοιλιακό άλγος, πρήξιμο στο μέρος της κοιλιάς , δυσανεξία σε κάποιες τροφές, διάρροια και δυσκοιλιότητα – πολλές φορές μάλιστα εναλλασσόμενα. Σε ένα ευερέθιστο έντερο, οι συσπάσεις του εντέρου παύουν να είναι φυσιολογικές, γίνονται ακανόνιστες και ασυγχρόνιστες, με αποτέλεσμα την διαταραχή της προώθησης των κοπράνων κατά μήκος του εντέρου.

Τα αίτια για αυτή την ανωμαλία συνήθως μπορεί να είναι το άγχος, η κακή διατροφή, η χρόνια δυσκοιλιότητα και σε μία χειρότερη περίπτωση κάποια εντερική μόλυνση. Η εκδήλωση του ΣΕΕ, έχει συνδεθεί με διαταραχές μεταξύ του συνεκτικού κρίκου εγκεφάλου και σπλάχνων, αλλά και με πιθανή αλλαγή στην χλωρίδα του εντέρου. Η διατροφή, επίσης, φαίνεται να έχει κάποια σχέση, αφού έχει παρατηρηθεί ότι με την λήψη κάποιων τροφών τα συμπτώματα του ασθενούς μπορούν να επιδεινωθούν.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη εργαστηριακή ή ιατρική εξέταση για την διάγνωση του ΣΕΕ. Η διάγνωση στηρίζεται στην αναγνώριση των συμπτωμάτων που πληρούν τα κριτήρια της νόσου, αλλά και στην κλινική εξέταση για την απόρριψη αυτών που παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα με άλλες παθήσεις. Μία σειρά από εξετάσεις όπως αυτή των κοπράνων, υπερηχογράφημα κοιλίας ή ακτινογραφία, βοηθάνε στην σωστή διάγνωση της νόσου.

Επειδή η νόσος του Ευερέθιστου Εντέρου συνήθως έχει ψυχολογικά αίτια, οι ψυχοθεραπείες είναι μία καλή λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Επίσης επιπλέον αποτέλεσμα μπορεί να έχει, στον ασθενή, η χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Η φαρμακευτική αγωγή είναι πολύ σημαντική, χωρίς όμως να επιταχύνει την ίαση της νόσου. Τα σπασμολυτικά χάπια θα βοηθήσουν τον έντονο πόνο, ένα ήπιο καθαρτικό την δυσκοιλιότητα και αντιδιαρροϊκα χάπια την αντιμετώπιση της διάρροιας. Όποια και αν είναι η φαρμακευτική αντιμετώπιση της νόσου, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει μία διατροφική δίαιτα για την αποφυγή υπερδιέγερσης του εντέρου. Ο ασθενής πρέπει μόνος του να ανακαλύψει ποιές τροφές του δημιουργούν πρόβλημα και επιδεινώνουν τα συμπτώματα του, να τις αποφεύγει και να τις αντικαταστεί με άλλες , χωρίς να χάνει τα θρεπτικά συστατικά που πρέπει να λαμβάνει.