10 μουσικές ταινίες που θα σε βάλουν κατευθείαν στο σωστό soundtrack & μπορείς να δεις εύκολα

Υπάρχουν ταινίες που τις βλέπεις για την πλοκή, άλλες για τους συντελεστές, και άλλες που τις βλέπεις από περιέργεια γιατί δεν κατάλαβες ποτέ πώς σάρωσαν τόσα βραβεία. Υπάρχουν κι εκείνες όμως, πασίγνωστες ή αδίκως άσημες, που σου αφήνουν κάτι πιο ζωντανό πίσω τους: μια διάθεση, ένα τραγούδι, μια ανάγκη να ψάξεις τι άλλο κρύβεται μέσα στη μουσική τους. Και με τον χαμό των streaming υπηρεσιών πλέον, είναι σίγουρα εύκολο να βρεις πολλά να δεις, αλλά ίσως είναι εξίσου εύκολο να χάσεις κάποια διαμαντάκια.

Οι μουσικές ταινίες που διαλέξαμε εδώ έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Δεν είναι μόνο ότι έχουν ωραία soundtracks ή δυνατές ερμηνείες. Είναι ότι σε ξεσηκώνουν τόσο ώστε, μόλις τελειώσουν, θες να πατήσεις ξανά play στη μουσική τους και να βρεις το επόμενο τραγούδι που θα σου μείνει. Και φυσικά… όλα τα είδη μουσικής ευπρόσδεκτα!

10 μουσικές ταινίες που μπορείς να δεις εύκολα και να βρεις το επόμενο αγαπημένο σου soundtrack

The Boat That Rocked (Cinobo)

Αν υπάρχει μία ταινία που βάζει αμέσως τον θεατή σε καλοκαιρινή, ανυπάκουη, απόλυτα ροκ διάθεση (το σωστό ροκ, το ορθόδοξο), αυτή είναι το "The Boat That Rocked" (ελλ. τίτλος Ράδιο... Κύματα). Γεμάτο ενέργεια, ραδιόφωνο και μια αγάπη για τη ροκ που δεν προσπαθεί ποτέ να γίνει σοβαροφανής.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο της δεκαετίας του ’60, το συντηρητικό BBC είχε εξορίσει τη ροκ μουσική από το πρόγραμμά του, με τους ακροατές να στρέφονται στους πειρατικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς για να πάρουν την απαραίτητη μουσική δόση τους. Όταν η Κυβέρνηση αποφασίζει να τους κυνηγήσει, ο δημοφιλέστερος πειρατικός σταθμός, που εκπέμπει κυριολεκτικά από ένα πειρατικό καράβι, αψηφά τη δίωξη, σαλπάρει για διεθνή ύδατα και συνεχίζει να κρατά ψηλά το λάβαρο της ροκ.

A Complete Unknown (Disney+ & COSMOTE TV)

Ο νεαρός Bob Dylan φτάνει στην Νέα Υόρκη και πολύ γρήγορα αρχίζει να αλλάζει όλο το τοπίο γύρω του. Το “A Complete Unknown” είναι από εκείνες τις μουσικές βιογραφίες που δεν μένουν μόνο στο “ποιος ήταν”, αλλά και στο “τι ταρακούνησε”.

Το 8 φορές υποψήφιο για Όσκαρ φιλμ είναι ακριβώς αυτό το είδος μουσικής βιογραφίας που δεν στηρίζεται μόνο στον μύθο του ονόματος, αλλά και στην ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής. Αν σου αρέσουν οι ταινίες που έχουν και καλλιτεχνικό βάρος και ποπ κουβέντα γύρω τους, αυτή μπαίνει πολύ εύκολα στη λίστα.

Ma Rainey’s Black Bottom (Netflix)

Μία ηχηρή, ασφυκτική και γεμάτη ένταση ιστορία γύρω από μία θρυλική ηχογράφηση του 1927 στο Σικάγο. Η μουσική υπάρχει παντού, αλλά το πραγματικό βάρος πέφτει στις συγκρούσεις, την εξουσία και τη φωνή μιας γυναίκας που δεν σκοπεύει να παραχωρήσει τίποτα.

Εδώ δεν μιλάμε για “εύκολη” ταινία με την ανάλαφρη έννοια, αλλά για μια ταινία που σε κρατάει από την πρώτη στιγμή λόγω έντασης, λόγου και παρουσίας (και φυσικά, και λόγω των Viola Davis και Chadwick Boseman). Το "Ma Rainey’s Black Bottom" (ελλ. τίτλος Η θρυλική Μα Ρέινι) έχει μουσική στην καρδιά του, αλλά αυτό που μένει περισσότερο είναι το πόσο ηλεκτρισμένη νιώθεις την κάθε σύγκρουση.

Walk the Line (Disney+)

Η ιστορία του Johnny Cash είναι ακριβώς τόσο εμβληματική όσο χρειάζεται για να στηρίξει μια ταινία που αγαπήθηκε όσο λίγες στο είδος της. Το "Walk the Line" βλέπεται εύκολα, έχει συναίσθημα και κουβαλάει αυτό το γνώριμο πάθος των μεγάλων μουσικών βιογραφιών.

Ο Θρύλος του 1900 (Cinobo)

Είναι από τις ταινίες που μοιάζουν σχεδόν με μύθο: πιο λυρική, πιο ατμοσφαιρική, πιο ονειρική από το μέσο μουσικό φιλμ. Το "The Legend of 1900" είναι ιδανικό όταν θες κάτι που να συνδυάζει μουσική και σινεμά με έναν πιο ποιητικό τρόπο. Δεν είναι η ταινία που θα δεις βιαστικά, είναι όμως μια από εκείνες που σε βάζουν σε εντελώς δικό τους κόσμο και θα σου χαρίσουν σκηνές που δεν θα ξεχάσεις ποτέ (περίμενε τη σκηνή με το πιάνο και το τσιγάρο). Εδώ έχουμε πολύ πιάνο κι έναν οσκαρικό (δυστυχώς όχι κυριολεκτικά) Tim Roth σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες τις καριέρας του.

The Dirt (Netflix) ή The Runaways (Cinobo)

Πολύ πιο βρώμικο, φασαριόζικο και εκρηκτικό από το κλασικό μουσικό biopic, το "The Dirt" πιάνει το χάος της ροκ χωρίς φιλτραρίσματα. Αν θες μια ταινία που να μυρίζει backstage και αδρεναλίνη, εδώ είσαι. Βασισμένη στην μπεστ-σέλερ αυτοβιογραφία των Mötley Crüe, η ταινία αποτελεί μια αμείλικτη ιστορία επιτυχίας και υπερβολών, καθώς τέσσερις περιθωριακοί αναδύονται από τους δρόμους του Χόλιγουντ και φτάνουν στα ύψη της διεθνούς φήμης.

Αν δεν είσαι φαν αυτής της μπάντας, τότε σου έχουμε και Joan Jett στο Cinobo. Το "The Runaways" είναι μια βιογραφική ταινία ενηλικίωσης για το ομώνυμο γυναικείο ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του 1970, με δύο πολύ δυνατές πρωταγωνίστριες (Kristen Stewart & Dakota Fanning).

Elvis (HBO Max)

Τόσο λαμπερό, όσο και χολιγουντιανά σαπισμένο, ακριβώς όπως θα περίμενες από μια ταινία του Baz Luhrmann (Moulin Rouge, The Great Gatsby). 8 φορές υποψήφιο για Όσκαρ, ιδανικός πρωταγωνιστής ο νέος μορφονιός του Χόλιγουντ, Austin Butler, κι ένας Tom Hanks που δεν έχεις ξαναδεί.

Το "Elvis" είναι ένα μεγάλο, λαμπερό κινηματογραφικό υπερθέαμα. Ο Baz Υπάρχουν ταινίες που τις βλέπεις για την πλοκή, άλλες για τους συντελεστές, και άλλες που τις βλέπεις από περιέργεια γιατί δεν κατάλαβες ποτέ πώς σάρωσαν τόσα βραβεία. Υπάρχουν κι εκείνες όμως, πασίγνωστες ή αδίκως άσημες, που σου αφήνουν κάτι πιο ζωντανό πίσω τους: μια διάθεση, ένα τραγούδι, μια ανάγκη να ψάξεις τι άλλο κρύβεται μέσα στη μουσική τους. Και με τον χαμό των streaming υπηρεσιών πλέον, είναι σίγουρα εύκολο να βρεις πολλά να δεις, αλλά ίσως είναι εξίσου εύκολο να χάσεις κάποια διαμαντάκια.

Ma Rainey’s Black Bottom (Netflix)

Μία ηχηρή, ασφυκτική και γεμάτη ένταση ιστορία γύρω από μία θρυλική ηχογράφηση του 1927 στο Σικάγο. Η μουσική υπάρχει παντού, αλλά το πραγματικό βάρος πέφτει στις συγκρούσεις, την εξουσία και τη φωνή μιας γυναίκας που δεν σκοπεύει να παραχωρήσει τίποτα.

Εδώ δεν μιλάμε για “εύκολη” ταινία με την ανάλαφρη έννοια, αλλά για μια ταινία που σε κρατάει από την πρώτη στιγμή λόγω έντασης, λόγου και παρουσίας (και φυσικά, και λόγω των Viola Davis και Chadwick Boseman). Το "Ma Rainey’s Black Bottom" (ελλ. τίτλος Η θρυλική Μα Ρέινι) έχει μουσική στην καρδιά του, αλλά αυτό που μένει περισσότερο είναι το πόσο ηλεκτρισμένη νιώθεις την κάθε σύγκρουση.

Walk the Line (Disney+)

Η ιστορία του Johnny Cash είναι ακριβώς τόσο εμβληματική όσο χρειάζεται για να στηρίξει μια ταινία που αγαπήθηκε όσο λίγες στο είδος της. Το "Walk the Line" βλέπεται εύκολα, έχει συναίσθημα και κουβαλάει αυτό το γνώριμο πάθος των μεγάλων μουσικών βιογραφιών.

Kneecap (Cinobo)

Το διαμάντι της Ιρλανδίας με την μπάντα που έχει αγαπήσει η Ελλάδα. Φρέσκο, άκρως πολιτικό και σίγουρα λιγότερο ασφαλές. Το "Kneecap" έχει νεύρο, ρυθμό και attitude και γι’ αυτό ακριβώς ταιριάζει τόσο ωραία στη σύντομη αυτή λίστα. Είναι μια ταινία που δεν αντιμετωπίζει τη μουσική σαν διακόσμηση, αλλά σαν ταυτότητα, σύγκρουση, δήλωση και διαδήλωση.

Όταν η μοίρα φέρνει τον δάσκαλο JJ από το Μπέλφαστ σε επαφή με τους Naoise και Liam Óg, που αυτοαποκαλούνται «απόβρασμα της κοινωνίας», ξεκινά μια χιπ χοπ παράσταση που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Η χιπ-χοπ ξεκινάει και μάλιστα στη μητρική τους ιρλανδική γλώσσα, καθώς καταλήγουν να ηγούνται ενός κινήματος για τη διάσωσή της.

Sinners (HBO Max)

Η ταινία του Ryan Coogler (Creed, Black Panther) που έκανε πάταγο στις ΗΠΑ τη χρονιά που μας πέρασε, σπάζοντας μάλιστα ρεκόρ για τις περισσότερες υποψηφιότητες στα βραβεία Όσκαρ (16 συνολικά), αποσπώντας 4 από αυτά. Οι νίκες που μας ενδιαφέρουν βέβαια για την εν λόγω λίστα είναι αυτές στο κομμάτι της μουσικής. Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού και σάουντρακ.

Μην μπερδεύεσαι όμως. Η ταινία έχει βαμπίρ, απλά έχει και πολλή, μα πολλή μουσική. Σίγουρα το “Sinners” (ελλ. τίτλος “Αμαρτωλοί”) δεν είναι η πρώτη ταινία που θα σκεφτείς όταν ακούσεις τη φράση “μουσική ταινία”, αλλά έχει τον ήχο, την ένταση και την ατμόσφαιρα για να σταθεί άνετα εδώ. Είναι πιο σκοτεινή, πιο στιβαρή και σίγουρα πιο genre-driven επιλογή.

Αν θέλεις και λίγο μιούζικαλ, υπάρχουν και αυτές για άμεσο streaming

Mamma Mia! (Netflix & Disney+)

Για μέρες που θες κάτι απολύτως comfort, ξέρεις ήδη ότι το Mamma Mia! παραμένει μια σίγουρη επιλογή. Είναι η ταινία που δεν βλέπεις μόνο, την τραγουδάς και τη χορεύεις.

La La Land (Cinobo)

Το La La Land παραμένει από τις πιο στιλάτες και συναισθηματικά άμεσες επιλογές του σύγχρονου μιούζικαλ. Είναι άλλωστε και ένα γράμμα αγάπης στο χολιγουντιανό αυτό είδος. Και ναι, εξακολουθεί να είναι ιδανικό όταν θέλεις κάτι που να είναι ταυτόχρονα ρομαντικό, μελαγχολικό και οπτικά ακαταμάχητο.

Chicago (COSMOTE TV)

Να φτιάξουμε μουσική κινηματογραφική λίστα χωρίς να έχουμε Rob Marshal, θα ήταν λίγο κρίμα. Το οσκαρικό "Chicago" εξακολουθεί να είναι από τα πιο στιλάτα και έξυπνα μιούζικαλ που πέρασαν από τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα και που δεν έχουν χάσει καθόλου τη λάμψη τους. Έχει σαρκασμό, θέαμα και ακριβώς τη δόση θεατρικότητας που χρειάζεται για να σε κερδίσει.

Tick, Tick... Boom! (Netflix)

Το Tick, Tick... Boom! είναι από τα πιο ζωντανά και συναισθηματικά μιούζικαλ των τελευταίων χρόνων, με πολλή ενέργεια και μια αίσθηση δημιουργικής αγωνίας που σε πιάνει αμέσως. Δεν ακούστηκε όσο θα έπρεπε η αλήθεια είναι. Στη σκηνοθεσία έχουμε τον Lin-Manuel Miranda (Hamilton) που ήθελε να πει τραγουδιστά την ιστορία του Jonathan Larson, δημιουργού του ομώνυμου μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, που αργότερα έκανε το εξίσου διάσημο "Rent", και για πρωταγωνιστή του επέλεξε τον πάντα εξαιρετικό Andrew Garfield.