Ο Αναστάσης Ροϊλός μιλά για τον ρόλο του ως μπαμπάς & τη χαρά να είναι νονός της κόρης της Μιχαλάκη
Είναι ο Δημήτρης στο Μπαμπά σ' αγαπώ και θα σε εκπλήξει με τον χαρακτήρα του και την κωμική διάσταση του ρόλου του.
Στο πρώτο επεισόδιο της νέας κωμικής σειράς του Alpha, «Μπαμπά σ' αγαπώ» ο Αναστάσης Ροϊλός είναι ένας από τους 3 μπαμπάδες και ο μόνος που δεν γνωρίζει εξαρχής πως είναι μπαμπάς. Δουλεύει σε μία μεγάλη εταιρεία, αγαπά τις γυναίκες και κάθε φορά μπλέκει και σε μία νέα περιπέτεια. Είναι ο «μπαμπά φεύγας» όπως τον αποκαλεί ο μικρός αφηγητής στην αρχή της σειράς.
Μέχρι που ένα πρωινό στο κατώφλι του σπιτιού του θα εμφανιστεί η Κατερίνα, ένα επιπόλαιο φλερτ του της μιας βραδιάς και θα του συστήσει τον γιο τους Βίκτωρα. Θα του τον αφήσει και θα φύγει και εκείνος ξαφνικά θα βρεθεί με ένα "βουνό" ευθυνών και πρωτόγνωρα συναισθήματα. Ο μικρός θα του αλλάξει όλη του τη ζωή. Και θα τον λατρέψεις, γιατί το παιδί έχει φυσικό ταλέντο στην υποκριτική.
Μπαμπά σ' αγαπώ, λίγο πριν την πρεμιέρα: Πώς ξεκινούν οι περιπέτειες για 3 μπαμπάδες & οι ρόλοι τους
Ο ηθοποιός μας μίλησε για αυτόν τον ρόλο, την πατρότητα εντός και εκτός TV αλλά και τη χαρά να είναι ο νονός της Έλλης, της κόρης της Δανάη Μιχαλάκη και του Γιώργου Παπαγεωργίου. Γιατί το σημαντικότερο στη ζωή μας είναι και αυτή η άδολη και απεριόριστη αγάπη που μπορεί να σου προσφέρει ένα παιδί.
«Ακόμη και σε έναν δραματικό ρόλο πρέπει να αναζητάς το χιούμορ»
Από τα πρώτα λεπτά του πρώτου επεισοδίου στο Μπαμπά σ' αγαπώ, βλέπουμε τον Δημήτρη, έναν αλαζονικό και γοητευτικό καριερίστα να έχει μία ιδιαίτερη σχέση με τις γυναίκες. Εκτός όμως από τις εφήμερες σχέσεις του, υπάρχει στη ζωή του η Παυλίνα που είναι το αφεντικό του και υποδύεται η Δήμητρα Σιγάλα και ξαφνικά από ένα ατύχημα, θα δούμε και στα μετέπειτα επεισόδια να προκύπτει και η Ελένη (Λένα Μποζάκη).
Η τελευταία θα τον βοηθήσει ιδιαίτερα και στο θέμα της πατρότητας, που είναι ένα άγνωστο τοπίο προς το παρόν. Υπάρχει πάντα ο γείτονάς του (Ιωάννης Απέργης) που θα λειτουργεί πυροσβεστικά σε αυτό το θέμα και φυσικά οι άλλοι δύο μπαμπάδες, ο Βασίλης Μηλιώνης και ο Μιχάλης Βαλάσογλου.
Από το πρώτο επεισόδιο έχουμε ανατροπές, γρήγορη πλοκή, ωραίο χιούμορ (το σενάριο υπογράφει ο Γιώργος Φειδάς) και η σκηνοθεσία του Νίκου Κρητικού και βασικά, έχουμε μία φρέσκια κωμωδία που δε σε κουράζει και πίσω από το χιούμορ έχει και κάποιες αληθινές δραματικές υφές.
Το σημαντικό είναι επίσης πως για πρώτη φορά σε σειρά μυθοπλασίας θίγεται με αυτόν τον τρόπο ο ρόλος του πατέρα.
Ο Αναστάσης Ροΐλός ήταν ενθουσιασμένος για αυτή τη νέα πρόκληση στην καριέρα του.
«Νιώθω πάρα πολύ τυχερός, από νωρίς είχαμε χημεία όλοι μεταξύ μας, χτίσαμε πολύ γρήγορα μία πολύ ωραία σχέση. Φυσικά παίζει ρόλο στη σχέση που είχαμε με τον μικρό που παίζει τον γιο μου (Ιάσονας Τσιώνης), αλλά κυρίως με τη μαμά του, γιατί όταν συμμετέχουν παιδιά σε μία σειρά είναι σα να κάνεις καστινγκ τόσο στο παιδί όσο και στη μαμά του που θα βρίσκεται στα γυρίσματα. Γιατί ο γονιός το προετοιμάζει και του μαθαίνει τα λόγια του. Πρέπει να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ μας για να έχει αποτέλεσμα.
Σε έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε δραματικούς ρόλους. Η κωμωδία έχει άλλη ταχύτητα, διαφορετική υποκριτική αντιμετώπιση. Υπάρχει κάτι που να σε προβλημάτισε ή να σε δυσκόλεψε;
Στη δική μου περίπτωση όλα κύλησαν ομαλά. Κρατάω πάντα μέσα μου μία φράση ενός πολύ αγαπημένου μου και σημαντικού ηθοποιού, του Αιμίλιου Χειλάκη. Μου είχε πει κάποια στιγμή όταν συνεργαστήκαμε μαζί, ότι ακόμη και στον δραματικό ρόλο το σημαντικό είναι να βάζεις μέσα σε αυτόν, το χιούμορ σου. Πάντα το αναζητούσα αυτό, σε κάθε μου χαρακτήρα. Η υποκριτική όμως έχει να κάνει και με την ωριμότητα. Ό,τι και αν κάνεις έχει σχέση και με την πορεία του καθενός, από πράγματα που έχει κάνει στην τέχνη ή που θα ήθελε να κάνει. Σε αυτή τη σειρά βρήκαν τρόπο όλο αυτά να εκφραστούν.
Φαντάστηκες υποδυόμενος τον μπαμπά στη σειρά, πως θα ήταν αν ήσουν και στη ζωή σου μπαμπάς με όλο αυτό το βάρος των ευθυνών; Γιατί ένα παιδί δεν είναι μόνο χαρά και το νόημα στη ζωή ενός ανθρώπου.
Δεν είναι εύκολο να μεγαλώσεις ένα παιδί. Αλλά το να συνυπάρχεις με ένα παιδί, σου υπενθυμίζει πως πρέπει να είμαστε ως άτομα, αν βγάλουμε αυτά τα περιττά όρια που σου βάζει η ζωή και η κοινωνία. Τα παιδιά μας ξαναθυμίζουν την ελευθερία και την ανθρωπιά. Είναι ένα πολύ μεγάλο δώρο που μπορώ να ζήσω έστω και τηλεοπτικά τα καλά που μπορεί να ζήσει ένας γονιός, αλλά χωρίς να έχω όλες τις ευθύνες.
Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω σκεφτεί ποτέ σοβαρά το να γίνω εγώ ο ίδιος μπαμπάς. Έχω όμως τη χαρά να έχω κάποιους αγαπημένους μικρούς ανθρώπους στη ζωή μου, με πρώτη και κύρια τη βαπτιστήρα μου, την Έλλη. Παίρνω τόση αγάπη από εκείνη.
Της κάνω τα χατήρια, αλλά όχι κάτι που δεν θα της επιτρέψουν η μαμά (Δανάη Μιχαλάκη) και ο μπαμπάς της (Γιώργος Παπαγεωργίου). Και επειδή με τους γονείς της Έλλης είμαστε πολύ κοντά στα πιστεύω μας, δεν έχουμε μεταξύ μας τέτοιες συγκρούσεις. Αλλά αν δω κάτι που αφορά ένα κοριτσάκι σε ένα μαγαζί, θα περάσει από το μυαλό μου η σκέψη το να της το αγοράσω ή να της ψωνίσω σε κάποια από τα ταξίδια μου.
Bloggers
