8 χρόνια χωρίς τη Ρίκα Βαγιάνη: Όταν έσπασε κάθε ταμπού μιλώντας για τη μητρότητα & τη «ντροπή»
Η Ρίκα Βαγιάνη δεν ήταν άνθρωπος των υπερβολών και υπήρξε μία γυναίκα των media που ρεαλιστικά μίλησε δημόσια, για θέματα ταμπού, χωρίς ωραιοποιήσεις και χωρίς γενικεύσεις.
Υπάρχουν άνθρωποι της τηλεόρασης που ξεχωρίζουν για τη λάμψη τους και άλλοι που μένουν για πάντα στη μνήμη του κοινού για κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: τον χαρακτήρα τους. Η Ρίκα Βαγιάνη ανήκε αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Οκτώ χρόνια μετά τον θάνατό της, η απουσία της εξακολουθεί να είναι αισθητή, ενώ το όνομά της παραμένει συνδεδεμένο με μια εποχή όπου η τηλεόραση και η δημοσιογραφία είχε ανθρώπινο πρόσωπο και αποτελούνταν από άτομα με ιδιαίτερη μόρφωση και καλλιέργεια.
Μας αποχαιρέτησε στις 7 Αυγούστου του 2018 σε ηλικία 56 ετών, ύστερα από μία γενναία μάχη με τον καρκίνο, την οποία επέλεξε να δώσει με αξιοπρέπεια και διακριτικότητα.
Ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη ζωή, εξακολουθεί να μας εμπνέει. Γιατί η ροκ, η γλυκά αθυρόστομη, πληθωρική Ρίκα με τα πολλαπλά επαγγελματικά επιτεύγματα, μιλούσε απλά και με χιούμορ για θέματα που δεν αγγίζαμε τόσο εύκολα λίγα χρόνια πριν.
Μεταξύ άλλων, για τη μητρότητα μετά τα 40, την εξωσωματική, τις γυναίκες που πάλεψαν όπως εκείνη, αλλά και για τα όνειρα που κάνει ως μητέρα. Και έλεγε τα πιο σοβαρά πράγματα με όπλο το απίστευτο και οξυδερκές χιούμορ της.
«Στο τέλος κρίνονται όλα» Ο Γιάννης Διακογιάννης μέσα από τα λόγια της κόρης του Ρίκας Βαγιάνη
«Όλη η NASA έπεσε πάνω μου για να γίνω μητέρα στα 44 μου χρόνια»
Η ηθοποιός, δημοσιογράφος και συγγραφέας είχε ερωτηθεί σε συνέντευξή της στο ΒΗΜΑ, για την προσπάθεια να γίνει μητέρα, λέγοντας:
«Όλη η NASA έπεσε πάνω μου για να καταφέρω να γίνω μαμά σε αυτή την ηλικία. Προσπαθήσαμε πολλά χρόνια με τον σύζυγό μου Νίκο Στεφανή να γίνουμε γονείς και το καταφέραμε έπειτα από μεγάλη ταλαιπωρία. Ξέρετε, μέσα από τα media και με όλα αυτά τα παραδείγματα των διασήμων που γίνονται μητέρες μετά τα 40, καλλιεργείται η ιδέα ότι ένα παιδί, μπορεί να περιμένει όσο θέλεις. Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Πίσω από τις ώριμες λαμπερές μαμάδες, κρύβονται πολλές δακρυσμένες ιστορίες. Κάποιος ξέχασε να ενημερώσει τη φύση τα τελευταία πέντε χιλιάδες χρόνια, ότι οι γυναίκες κινούνται με διαφορετικούς ρυθμούς απ' ότι εκείνη είχε προβλέψει».
Η Ρίκα Βαγιάνη με τον σύζυγό της Νίκο Στεφανή
Η Μαρίκα Ζούλα, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, κόρη του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ζούλα και της Βαρβάρας Δράκου και θετή κόρη του Γιάννη Διακογιάννη, έδωσε στον μονάκριβο γιο της το όνομα του πατέρα της και το παιδί της έγινε το κέντρο του κόσμου της.
Σε μία γιορτή της μητέρας, όταν ο μικρός Οδυσσέας της χάρισε λουλούδια και μία ζωγραφιά του, εκείνη έγραψε ένα κείμενο ελπίδας για τις γυναίκες όπως και εκείνη, μιλώντας για την επίπονη διαδικασία της εξωσωματικής, αλλά δίνοντας ελπίδα σε όσες γυναίκες και όσα ζευγάρια το προσπαθήσουν.
«Μέσα μου δεν νιώθω ότι γιορτάζω. Σα να μπήκα στη γιορτή από την πίσω πόρτα. Βλέπετε, δεν είμαι μία κανονική μαμά. Είμαι από τις...άλλες. Το παιδάκι μας το αποκτήσαμε με εξωσωματική. Όχι απλώς δεν έχω κανένα πρόβλημα μ' αυτό, αλλά αν χρειαζόταν να ανέβω στα Τουρκοβούνια με μία ντουντούκα να το φωνάξω, ευχαρίστως θα το έκανα.
Για όλα τα ζευγάρια που περιμένουν να γίνουν γονείς, κρυφά, αμήχανα, από την πίσω πόρτα. Για τις γυναίκες με τις άδειες αγκαλιές. Για όσες αυτή τη στιγμή είναι εκεί έξω και νοιώθουν αυτή την Κυριακή σαν μαχαιριά, σαν ντροπή ή σαν χαστούκι είναι το κείμενο αυτό. Για να σας πω «χρόνια πολλά κορίτσια». Την αξίζετε εξίσου με τις κανονικές μαμάδες, μπορεί και λίγο παραπάνω. Και για την πάρτη μου φυσικά, επειδή τελειώνοντας με αυτές τις χρωστούμενες γραμμές ίσως καταφέρω να γιορτάσω τη μέρα αυτή ολόκληρη, επιτέλους κι εγώ».
Η Ρίκα Βαγιάνη που δήλωνε «abnormal» σε μία συνέντευξή της στον Γιάννη Χατζηγεωργίου για να εξηγήσει πως είναι εκτός νορμάλ πραγματικότητας με τον τρόπο που έχει επιλέξει να ζει και με όσα αντιφατικά κατά καιρούς της άρεσαν, είχε μιλήσει στον δημοσιογράφο και για τον τρόπο που ο Οδυσσέας, άλλαξε την κοσμοθεωρία της.
«Με το παιδί μου άλλαξε ο τρόπος που διαχειρίζομαι τα οικονομικά μου, μ' έχει κάνει πιο τσιγκούνα. Επίσης, ενώ παλιά μου άρεσε το ξενύχτι, το «σούρσιμο» το να μην έχει πρόγραμμα καθόλου, τώρα θα πρέπει να αξίζει πολύ τον κόπο για να ξενυχτίσω ή να σέρνομαι ματαίως σε μέρη με χαλασμένες μούρες, που ο ένας κοιτά τι φοράει ο άλλος. Ο Οδυσσέας με έκανε να μην σπαταλώ τον χρόνο μου.
Και όχι, δεν κάνω όνειρα για το παιδί μου, το παιδί μου θέλω να γίνει μπασίστας. Δεν μου αρέσουν οι «μπροστά» θέλω να είναι η κρυφή δύναμη. Κλαίω και μόνο που το σκέφτομαι τώρα. Τι επιστήμονας και δημοσιογράφος; Να είναι σοβαρός και μπασίστας».
Για να κλείσω όμως αυτό το μικρό άρθρο που αφορά τη Ρίκα Βαγιάνη (θα θέλαμε δεκάδες κείμενα για να αναλύσουμε τα ταλέντα της και όσα κατάφερε να κάνει επαγγελματικά σε αυτούς τους λιγοστούς 56 κύκλους της), θα χρησιμοποιήσω μία φράση της όταν ρωτήθηκε (επίσης από τον Γιάννη Χατζηγεωργίου) για το ποια πιστεύει πως είναι η κληρονομιά που αφήνει σ' αυτή τη γη ως πρόσωπο:
«Την ακλόνητη πεποίθησή μου ότι το τοστ πρέπει να τρώγεται με διπλό τυρί, αλλιώς καλύτερα να μην το παραγγείλεις». Αυτή ήταν η Ρίκα.
Bloggers
